De boeken van januari 2017

Ik had het op het moment zelf niet door, maar blijkbaar ben ik het nieuwe (of ja, ondertussen al bijna halfweg, ahum) leesjaar vrij stevig ingevlogen, met niet minder dan 8 boeken. Een mooie mix van Nederlands- en anderstalig, binnen en buiten mijn comfortzone, nieuw en oud:

Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Ineke Riem)

Aangezien mijn jaar in België startte, dook ik eerst in een paar bibliotheekboeken. De Zentralbibliothek in Zürich heeft immers wel Nederlandstalige boeken (wat al een straffe stoot op zich is!), maar dat zijn dan eerder de “grote klassiekers”. Een in 2013 uitgegeven boek van een nog relatief onbekende Nederlandse schrijfster, zoals deze Zeven pogingen om een geliefde te wekken, tja, dat is hier logischerwijs niet te vinden, maar gelukkig dus wel in de bib van mijn ouderlijk dorp.

Ineke Riem vertelt het verhaal van Lioba, een meisje met dromen die te groot zijn voor het eilanddorpje waar ze woont en op een dag in een boot aan de kust als een moderne Doornroosje in slaap valt. In wat volgt lees je niet enkel hoe een schare dorpswoners haar probeert te wekken, maar krijg je vooral een mooie inblik in de levens van die willekeurige mensen: een bejaard dametje die mijmert over haar verboden liefde, een inbreker die niet steelt, maar enkel kijkt… In hun pogingen om Lioba wakker te maken, streven ze er al evenzeer naar zichzelf te bevrijden van de beperkingen van hun leven en dorp.
Een mooie dorpskroniek die heel beeldend geschreven en de moeite van het lezen zeker waard is. Een van de citaten die ik overschreef toont niet alleen dat, maar stal ook mijn hart omdat het zo perfect omschrijft wat duiken met een mens kan doen:

Hoewel het zicht in de Hollandse wateren vaak beperkt was vergeleken met buitenlandse duiklocaties, was de stilte er even indrukwekkend. Voor Ramses draaide het duiken minder om het avontuur, maar juist om die stilte. In de diepte werd je een dove voor wie het enige geruis het ritme van zijn ademhaling is. Het afwisselend zuigende en bubbelende geluid van je ademautomaat vergrootte dat ritme zo sterk dat het je hele wezen vulde en je uit niets anders meer bestond dan trilling, deining, stroom. Als je je ogen dichtdeed, verloor je jezelf in een ervaring die tegelijk angstaanjagend en wonderschoon was.

Verbeelding book challenge 2017
13. Een boek met een illustratie op de cover

Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje

De muze en het meisje (Katrijn Van Bouwel)

Hoewel ik niet zo’n fan ben van Twitter (te veel, te kort), is er één profiel waar ik regelmatig een kijkje ga nemen: dat van Katrijn Van Bouwel. Dat ze mooi en/of grappig kan schrijven, dat wist ik dus al een tijdje en daarom was ik ook best wel nieuwsgierig naar haar debuutroman, De muze en het meisje. Daarin gaat het over Mila, een jonge vrouw die nooit vergeten wilt worden en hoopt dat te bereiken door de muze van een kunstenaar te worden. De mooie zinnen waarmee Katrijn Van Bouwel die zoektocht naar zingeving beschrijft, ik krijg het er helemaal warm van.

Zelfs als ik het probeer, kan ik je niet van me afschudden. Heel de wereld laat zich met jou associëren, en alsof dat nog niet genoeg is, zie ik alles door jouw ogen. Het is tussen de regels van jouw verhalen dat ik de werkelijkheid lees. Maar hoezeer ik het ook wens, je komt niet terug om van plaats te ruilen met je schaduw. Je bent duizend pluisbloemen, en er hoeft maar een zuchtje wind te waaien, of mijn hoofd dwarrelt vol met jou. Dus dit is gemis. Hoe je er nog méér bent, sinds je er niet meer bent.

Dat het soms heel dichtbij kwam (die angst over sterven, over ooit helemaal niets meer zijn, helemaal vergeten worden) was zowel confronterend als troostend.
Het enige aspect dat wat afbreuk deed aan dit boek, was dat sommige stukken net iets té cliché of overdreven aanvoelden (en dat terwijl ik nochtans wel een fan van barok ben 😉 ). Maar hey, het is natuurlijk een debuut en eentje dat heel goed is, dus wat mij betreft: ik kijk al uit naar haar volgende boek!

Want op een dag zal ook ik ten onder gaan, en uiteenvallen in al wat ik was en nooit geworden ben. Elke keer ik eigenhandig schepsel begraaf die ik niet heb kunnen vereeuwigen, breng ik boetvaardig een laatste groet. Dan sta ik daar met lege handen, aan het vers gedolven graf, met grond tot aan mijn polsen. En steeds denk ik hetzelfde: met mijn vingers in de aarde, tot onder mijn nagels nu, maar ooit, woelt de grond door heel mijn lichaam. En hoe mij dat voltooit.

Rainbow Rowell, Eleanor & Park

Eleanor & Park (Rainbow Rowell)

Ik zag dit boek al een aantal keer passeren op Goodreads en besloot het daarom ook mee te nemen uit de bib. De beschrijving op de achterkant alleen zou mij namelijk niet echt overtuigd hebben, want die leek eerder te wijzen op een doordeweekse tienerromance. In zekere zin is het dat ook, maar tegelijk is het ook veel meer dan dat: Rowell schetst zo mooi de onzekerheden van tieners, de problemen die er thuis kunnen zijn, de schattigheid van een eerste verliefdheid… Mooi, mooi!

He tried to remember how this had happened – how she went from someone he’d never met to the only one who mattered.

Verbeelding book challenge 2017
24. Een boek uit de bibliotheek

Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss

The Xenophobe’s Guide to the Swiss (Paul Bilton)

Ik herinner mij niet meer waar ik deze serie leerde kennen, maar het leek mij wel leuk om na 2,5 jaar in Zwitserland mijn eigen ervaringen eens te toetsen aan die van dit boekje. Soms zijn de “typische” Zwitserse kenmerken niet zo typisch Zwitsers (maar vb. evengoed van toepassing op België) en hoewel dat natuurlijk jammer is, is het waarschijnlijk te verklaren door het feit dat de auteur een – weliswaar in Zwitserland wonende – Brit is, die dus vergelijkt met Groot-Brittannië. Hoewel het soms iets te stereotiep wordt (maar hey, dat is natuurlijk deels het punt van deze serie), heb ik bij momenten evengoed luidop zitten giechelen omwille van de herkenbaarheid. Niet dé gids voor wie de Zwitsers wilt leren kennen, wel een grappig tussendoortje. En de Guide to the Belgians, die wil ik toch ook wel eens lezen…

[…] here they are, hidden in the centre of Western Europe, in a land which bears an assortment of names – Schweiz, Suisse, Svizzera and even Switzerland. The folk who live here try very hard to persuade you that they are not “the Swiss”, but rather Zurcher, Berner, Vaudois, Lauganesi, Genevois – the list is as long as the number of valleys. They have in common a red Swiss passport and the same determination not to be like the inhabitants of the next valley. In their determination to be different, the Swiss are remarkably alike.

Verbeelding book challenge 2017
2. Een boek met minder dan 200 pagina’s

Ray Bradbury, Fahrenheit 451

Fahrenheit 451 (Ray Bradbury)

Laat mij een lijstje maken met dingen om mee te nemen naar een onbewoond eiland en boeken zullen daar zeker opstaan. Een wereld waarin alle boeken verbrand worden zou mij dan ook compleet ongemakkelijk moeten doen voelen en toch kroop dit boek nooit onder mijn huid. Het is weliswaar interessant, o.a. door de kritiek op tv- en andere schermen en de afstomping die de media met zich meebrengen, het leest vlot en toont heel sterk de twijfels bij de hoofdpersoon. En toch kreeg ik nooit dat oncomfortabel gevoel dat bij een dystopie “hoort”; het kroop nooit echt onder mijn huid. Niet slecht, maar ook niet super.

He shaped the world. He did things to the world. The world was bankrupted of ten million fine actions the night he passed on.

Verbeelding book challenge 2017
15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

Robert James Waller, The bridges of Madison County

The bridges of Madison County (Robert James Waller)

Ik zeg altijd over mijzelf dat ik geen romanticus pur sang ben en dan zie ik een film als The bridges of Madison County en ben ik daar eigenlijk niet meer zo zeker van 🙂 Hoewel ik de film al jaren ken, ontdekte ik pas recent dat een boek aan de basis ervan ligt. Net zoals de film ná het boek een risico is, is ook het boek na de film dat: ik vind de film weliswaar nog steeds sterker (oh, die vertolkingen van Meryl Streep en Clint Eastwood), maar ook het boek pakte mij volledig in. Op zich kan het een romantisch verhaaltje zonder meer zijn, de beschreven ontmoeting tussen fotograaf Robert en huisvrouw Francesca, maar oh, wat is het zo sterk, zo passioneel, zo ontroerend.
Alleen al het feit dat ik geen overdekte houten brug meer kan passeren zonder aan Francesca en Robert te denken…

The reality is not exactly what the song started out to be, but it’s not a bad song.

Verbeelding book challenge 2017
5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

Stefan Brijs, De Engelenmaker

De Engelenmaker (Stefan Brijs)

Het is moeilijk om mijn appreciatie voor dit verhaal, over een dokter die met drie kinderen terugkeert naar zijn geboortedorp, te beschrijven zonder veel weg te geven. En dus hou ik het bij het veel te vage “straf”. Want ja, dit boek is straf: hoe Brijs zo verontrustend, zo meeslepend kan schrijven over de invloed van het verleden, van onze opvoeding, op de mensen die we worden, die we zijn. Zo eentje om in één ruk uit te lezen en vervolgens teleurgesteld te zijn omdat het al voorbij is…

Soms is wat onmogelijk lijkt, alleen maar moeilijk.

Judith Glover, Voor jou wil ik sterven

Voor jou wil ik sterven (Judith Glover)

Zo goed als een aantal boeken waren die ik in januari las, zo mèh was dit boek. Ik nam het ooit als puber mee bij een bibliotheekopruiming en blijkbaar zat ik toen in een nogal romantische fase. En dan niet de The bridges of Madison County-romantiek, maar wel de “compleet voor de hand liggende blablabla”-romantiek. En Johan maar lachen omdat ik uitgerekend een boek als dit meerdere keren in mijn leven zal gelezen hebben 😉 . Ach ja, er zijn veel slechtere boeken in het genre, maar het antwoord op de vraag waarom ik het herlas, zijnde “verdient dit boek nog een plaatsje in onze kast?”, is alleszins beantwoord 😉

Verbeelding book challenge 2017
21. Een boek dat je al een keertje las

En de winnaar is…

… getrokken door de onschuldige hand van Johan

… en vervolgens voor de duidelijkheid nog eens gefotografeerd, aangezien de camera niet echt goed wilde scherpstellen 🙂

Winnaar give-away (Le petit requin)

Proficiat Hilde! Je ontvangt nog een mailtje van mij.

En bedankt aan iedereen die deelnam aan de give-away! Jullie bezorgden mij weer heel wat nieuwe faire inspiratie, hoera! 🙂

Gedicht: Laat

Vertraag.
Vertraag.
Vertraag je stap.
Stap trager dan je hartslag vraagt.
Verlangzaam.
Verlangzaam.
Verlangzaam je verlangen
En verdwijn met mate.
Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen –
Laat.

(Leonard Nolens, Laat alle deuren op een kier)

Verbeelding book challenge 2017: eerste kwartaalupdate

Kathleen lanceerde begin dit jaar opnieuw een boekenchallenge (ze kon bijna niet anders met al die lezers die er op zaten te wachten 😉 ) en aangezien dat de voorbije twee jaren heel tof was, doe ik ook weer mee. Net zoals vorig jaar ga ik voor één puntje per boek, wat de stand na drie maanden en 20 gelezen boeken op 17 geschrapte puntjes brengt. Wetende dat ik nog niets in functie van de challenge gelezen heb, is dat een resultaat waar ik meer dan tevreden mee ben, maar ik weet ondertussen ook wel dat die eerste maanden het vlotste gaan en dat de moeilijkste puntjes er nog aankomen 🙂
Hoe verloopt de challenge bij jullie?

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel
Deze Mulisch heeft met 905 pagina’s er ruim meer dan gevraagd.

2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss
Dit “gidsje” was met zijn 64 bladzijden dan weer het tegenovergestelde 🙂

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
Thomas Blondeau en Roderik Six, De boekendokter
Roderik Six weefde een verhaal rond de boekenrecepten van zijn overleden vriend en auteur Thomas Blondeau. In de fysieke zin hebben ze er weliswaar nooit samen aan geschreven, maar het is wel degelijk een boek met teksten van twee auteurs. En wat is er uiteindelijk mooier dan een schrijvende vriend al schrijvend eren?

4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
Laurens De Meyer, Wat (w)eten we?
Helemaal zeker ben ik niet, maar bij het opzoeken kwam ik krantenartikels van eind 2015 voor, waarbij bij zijn leeftijd telkens 27 werd aangegeven. Aangezien ik datzelfde jaar in juni 28 werd, vermoed ik dat ik wel degelijk ouder ben dan Laurens De Meyer, zij het amper een paar maanden 🙂

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
Robert James Waller, The bridges of Madison County
Op wikipedia staat dit boek in het lijstje “tussen 50 en 100 miljoen exemplaren verkocht”; hun bron daarvoor is The Sydney Morning Herald, waar er sprake is van 50 miljoen. Hoeveel het er ook exact zijn, de grens van 100.000 is sowieso overschreden 😉

6. Een self published boek

7. Een boek gepubliceerd in 2017

8. Een boek geschreven door een celebrity
Wouter Deprez, Bloemen, bijen & borstbollen
Afhankelijk hoe je het begrip celebrity interpreteert, behoort Wouter Deprez hier al dan niet toe. Vanuit het idee dat hij op zijn minst in België (of toch zeker Vlaanderen…) bekend is én oorspronkelijk geen schrijver, maar wel cabaretier en komiek is, vind ik dat het wel mag tellen.

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje
Op zich zijn er poëtischere titels die bij dit puntje zouden kunnen passen, maar vijf is meer dan vier, dus voilà 🙂

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
Vladimir Nabokov, Lolita
Veel uitleg is hier niet nodig zeker? Ik heb nog getwijfeld om dit te laten meetellen voor puntje 29, zijnde een verbannen boek, maar aangezien het vandaag nergens meer verbannen is (toch als ik het goed opgezocht heb), maak ik het mijzelf voor dat puntje nog wat moeilijker en tel ik Lolita hier mee.

11. Een boek met een kleur in de titel
Janet Fitch, White oleander
Lang leve de boekenclub op Goodreads waar K. als februariboek een selectie “boeken met een kleur in de titel” voorstelde, waaruit dit boek gekozen werd.

12. Een boek met een nummer in de titel

13. Een boek met een illustratie op de cover
Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken
Dit boek zou ook perfect bij puntje 9 hebben kunnen staan, maar de cover zorgde ervoor dat het hier terechtkwam.

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Ineke Riem)
Bron: Goodreads

14. Een non-fictie boek
Christian Larsen, Gut zu Fuß ein Leben lang
Aangezien mijn voeten niet de best functionerende onderdelen van mijn lijf zijn (deels door mijn lompigheid, deels door mijn heupen), las ik op aanraden van mijn kinesiste dit boekje over de werking van de voet, goede en foute houdingen en, vooral, gigantisch veel oefeningen. Niet het soort non-fictie dat ik oorspronkelijk in gedachten had voor dit puntje, maar hey, non-fictie is non-fictie.

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
Ray Bradbury, Fahrenheit 451
Afhankelijk van wat ik nog ga lezen de komende maanden, zou het kunnen dat dit boek, omwille van de “451”, nog verschuift naar puntje 12, maar voorlopig past het hier ook zeer goed, aangezien het een distopie is over een wereld waarin alle boeken verbrand worden (stelt-u-voor!).

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd

21. Een boek dat je al een keertje las
Judith Glover, Voor jou wil ik sterven
Johan vond het hilarisch dat ik uitgerekend dit boek (ofte: eentje voor de blijkbaar romantische puberfase die ik doormaakte) nog eens las, maar ik herinnerde mij er te weinig van om zomaar te beslissen of het weg mocht of niet.

22. Een ver-van-je-bed-boek

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
Mieke de Loof, Duivels offer
Niet alleen speelt het zich af in een land waar ik ooit op reis ging, het was zelfs het land / de stad waar ik het meest recent verbleef: Wenen!

24. Een boek uit de bibliotheek
Rainbow Rowell, Eleanor & Park
Hier kunnen er nog massa’s andere boeken passen, maar aangezien dit het eerste was dat én uit de bib kwam én bij geen enkel ander puntje past, kreeg dit de eer 🙂

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
Patrick Ness, A monster calls
De titel verraadt het al en effectief, er komt een monster – en dus fantasie 😉 – in voor, zij het dan niet in de “normale” vorm (voor zover je daar bij monsters überhaupt van kan spreken).

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat

30. Een eerste deel in een reeks
Takahiro Kurashima, Poemotion 1
Eentje dat ik mogelijk ook nog ga vervangen, aangezien het meer een kijk- dan een leesboek is. Anderzijds is het wel degelijk een boek natuurlijk én zijn er nog een deel 2 en 3, dus waarom niet 🙂

Daarnaast las ik in de afgelopen drie maanden ook nog deze boeken, die – tenzij ik mij vergis? – bij geen enkel puntje passen:

  • Stefan Brijs, De engelenmaker
  • Michael Bond, Verzamelde verhalen van het Beertje Paddington
  • Jacques Vriens, Weg uit de Peel

Een review van al deze boeken komt er nog aan en ondertussen lees ik sowieso gezellig voort, al dan niet in functie van de challenge!

Dingen die ik mij wel eens afvraag

  • Of jullie mij en mijn blog eigenlijk nog geloofwaardig vinden, met al mijn plannen om veel te bloggen en vervolgens vooral stiltes te laten vallen?
  • Of ik Kathleen haar you do you-uitspraak niet een beetje verkeerd interpreteerde door zodanig veel ideeën voor blogposts te hebben dat mijn hoofd tilt sloeg en ik compleet blokkeerde (as I do). Gelukkig liet ik de boel gewoon de boel (wat makkelijker lukt bij een hobby dan bij werk…) en wachtte ik tot de goesting terugkwam.
  • Of ik ooit ga leren dat het geen goed idee is om nog even snel snel mijn nagels te lakken? Dit keer was het toen ik van den hof naar den opera ging, niet alle aarde vanonder mijn nagels kreeg met een nagelvijltje.
  • En nu we toch over moddernagels bezig zijn: hoe komt het dat die aarde er zo makkelijk onder geraakt en het toch zo moeilijk is om je nagels weer proper te krijgen?
  • Vanaf wanneer kan je een boom echt een boom noemen? Al van zodra het eerste beetje komt piepen of moet er toch sprake zijn van enige lengte en breedte? Want laten we wel wezen, onze sequioa is wel degelijk een boom, maar of hij nu al voldoet aan de omvang die ooit leidde tot de uitdrukking “een boom van een vent”, dat durf ik toch te betwijfelen…

Sequoia (Le petit requin)

  • Waarom er in het Nederlands geen standaard vergrootwoord bestaan? Er zijn wel mogelijkheden, zoals super-, mega-, groot- (hoewel dat laatste in het geval van een grootvader of -moeder zelden op de grootte slaat…). Maar het is niet zo dat er één voor- of achtervoegsel bestaat waarmee je iets kan vergroten, zoals het met “je-tje-pje-…” wel mogelijk is om dingen te verkleinen.
  • Of ik nog voor onze vakantie ga weten of ik een job heb of niet?
  • Hoe de standaardsnelheden in België tegenwoordig aan de grenzen aangeduid worden? Want 70 werd in Vlaanderen wel ingevoerd als nieuwe snelheid buiten de bebouwde kom, maar niet in Wallonië. Worden aan de grens dan beide opties aangegeven? En verwart dat mensen dan niet heel hard, want kan je op de paar seconden die je maar hebt om het bord te lezen, dat effectief interpreteren? Of staat er bij het binnenrijden van België langs Wallonië 90 en langs Vlaanderen 70? Maar moet er dan bij elke overgang tussen Vlaanderen en Wallonië een bord gezet worden zoals aan de grensovergangen? En zorgt dat niet voor superveel nieuwe borden? En geef je daardoor mensen niet de indruk dat ze een nieuw land binnenrijden i.p.v. gewoon een ander deel van hetzelfde land? En ga je zo eigenlijk niet een beetje voorbij aan een van de grootste redenen om die 70 in te voeren, namelijk minder borden en minder verwarring?