Week 2014/52 en 2015/01

Wie hier komt lezen voor de up-to-date berichten en de laatste nieuwtjes, is er aan voor de moeite. Het vorige bericht waren de boeken van november i.p.v. december en nu kom ik nog aandraven met een verslagje van mijn kerstvakantie ook, terwijl alle kerstversiering ondertussen al lang weer opgeborgen is. Ach, een beetje extra kerstvreugde heeft nog nooit iemand kwaad gedaan, denk ik dan maar 🙂

Het allereerste wat ik deze kerstvakantie deed, was hopelijk de stap naar een job: 12 sollicitaties gingen de bus op, zowel naar overheidsdiensten als architectenbureaus en aannemers, maar met één ding gemeen: monumentenzorg. Fingers crossed!

De rest van die maandag brachten we grotendeels door in de auto op weg naar mijn ouders in België, waar we twee weken zouden logeren. We hielden een korte stop in Brussel om onze droogkast af te zetten bij Johan zijn zus. Wij hadden die immers gratis overgenomen van de vorige bewoners, maar daar had ik na twee weken eigenlijk al spijt van. We drogen onze kleren en lakens immers altijd op een droogrek (milieuvriendelijk en kostenbesparend, want geen onnodig elektriciteitsverbruik), dus dat ding nam gewoon plaats in. Bij Johans zus met tweejarige peuter en drie maanden oude baby zal het toestel wel van pas komen, dus win-win!

Le petit requin

Dinsdag ging Johan met een paar vrienden wandelen in de Ardennen. Ik ging niet mee, deels omdat het toch wel een beetje een mannendagje was, deels omdat ik nog wat inkopen te doen had in Brussel. Bij Passa Porta moest ik mij heel hard inhouden om mijn “boodschappenlijstje” niet te overschrijden, maar ’t is gelukt. Voor het eerst dit jaar, denk ik 😉

De 24e wordt ondertussen traditioneel bij mijn ouders gevierd en al even traditioneel is de gigantische stapel pakjes die er steeds onder de boom ligt. Om een of andere reden loopt het voornemen “dit jaar niet te veel” telkens weer uit de hand.

Le petit requin

Zelf werd ik gi-gan-tisch verwend! Maar echt niet normaal eigenlijk! Van Emilie, de vriendin van mijn broer, kreeg ik een dik architectuurboek over huizen van architecten. Altijd leuk om in rond te snuisteren en doordat het een Franse editie is, bundelt het meteen mijn twee liefdes 🙂

Le petit requin

Johan en ik kregen samen een groot pak van mijn ouders, dat we na een beetje raden konden identificeren als een keukenrobot. Superhandig, zeker aangezien ik graag zelf brood maak, maar handmatig kneden (zelfs met een mixer) soms teveel tijd vraagt naar mijn goesting.

Le petit requin

Van Johan, mijn ouders en mijn broer kreeg ik tot slot het grootste cadeau, weliswaar in de kleinste verpakking: een hoop lettertjes waarmee ik mijn cadeau moest puzzelen. Na wat hints en foute samenstellingen kwam ik uiteindelijk uit bij ski’s en botten. Zalig, en eigenlijk ook compleet overdreven, cadeau!

Le petit requin

Johan kreeg, naast de keukenrobot, ook een fietsbril, een gids voor Oost-Europa (praktisch gezien onze Balkan-reisplannen voor de komende zomer), bier en een rugzak om al zijn duikfotomateriaal in op te bergen.

Le petit requin

Uiteraard was de avond ook gevuld met lekker eten, dat werd afgesloten door deze kerststronk, gemaakt door mijn moeder.

Le petit requin

Kerstdag zelf brachten we ook bij mijn ouders thuis door, zij het dan zonder speciale festiviteiten. Niet dat ik daar rouwig om was, want er stond ons een meer dan druk programma te wachten in de volgende dagen. Buiten een toertje lopen, deden we niet veel actiefs. Kom hier dat ik u kus van Griet Op de Beeck had mij daarvoor iets teveel in de ban.

Tweede kerstdag brachten we door bij Johans oudste broer, van wiens tweede dochter Johan ook de peter is. Op haar verzoek gingen we eerst met ons drie naar De pinguïns van Madagascar kijken, waarna we de namiddag bij de familie thuis doorbrachten. Spelletjes met de drie kinderen, het voorlezen van de nieuwjaarsbrief, uitdelen van cadeautjes, opnieuw veel en lekker eten… ’t was een goedgevulde dag!

Le petit requin

De 27e trokken we naar Johans moeder, die, zoals steeds als we daar langs gaan, een uitgebreid diner had klaargemaakt (ik had nu al de hoop opgegeven om met hetzelfde gewicht naar Zwitserland terug te keren als ik er vertrokken was). Er werden opnieuw cadeautjes uitgedeeld, waarbij wij naar huis gingen met ondermeer een mooie zelfgemaakte plaid en dit hele mooie schilderij van haar hand.

Le petit requin

De dag erna startte met een korte sneeuwloop, ’t was weliswaar oppassen bij momenten, maar het was desondanks zalig: een helder blauwe hemel, een volledig witte, en ook meteen zoveel stillere wereld… 

Le petit requin

In de namiddag gingen mijn vader, Johan en ik naar een tentoonstelling in Autoworld over 100 jaar Aston Martin. Altijd indrukwekkend, die wagens!

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Op weg naar huis gingen we nog even langs de Grote Markt, waar we het geluk hadden dat de lichtshow juist startte.

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

De 29e startte ik opnieuw met een looptocht, dit keer van ongeveer een uur, zijnde de tijd dat onze auto binnen was voor een klein onderhoud 🙂 . Voor de prijs van zo’n onderhoud in Zwitserland (goedkoopste schatting) hadden we hier een onderhoud, een set sneeuwkettingen én een Zwitsers vignet. Het was het dus best wel waard om daar wat tijd voor uit te trekken.

Le petit requin

De namiddag en avond brachten we door bij vrienden in Brussel, met wie we samen kookten (weeral veel eten) en waar we ook bleven slapen.
De dag erna moesten we immers toch ook in Brussel zijn, eerst op een ontiegelijk vroeg uur bij de dokter om onze medische controle voor de duikclub in orde te brengen (ook hier: véél goedkoper dan in Zwitserland, zelfs al betalen we in België de volle pot).

We gingen ontbijten in Le pain quotidien, dat dan weer wel aansloot bij de Zwitserse prijzen ;-), winkelden nog wat in Brussel en gingen ’s middags langs bij Johans zus.
’s Avonds spraken we nog met mijn broer en zijn vriendin af om naar Interstellar te gaan kijken (de moeite!) en bij Chichi’s te eten (minder de moeite).

Le petit requin

De laatste dag van het jaar sloot ik nog vrij sportief af door een uurtje op de rollen te rijden (ook wel om de neuroot in mij blij te maken met 1000 km i.p.v. 900-en-een-sjiek 😉 . De overgang zelf brachten we door bij vrienden in Gent, waar ook Johans andere broer was. Jup jup, we hebben echt wel geprobeerd om zoveel mogelijk mensen te zien!

Terug thuis aangekomen, gaven Johan elkaar ons nieuwjaarsboekencadeautje. We hadden immers afgesproken elkaar twee boeken cadeau te doen, waarvan minstens eentje uit de kast thuis moest komen. Die twee boeken moeten we in 2015 lezen, al hadden we wel recht op een weigering, waarbij het geweigerde boek dan zou vervangen worden door twee andere. Ja, het gaat er serieus aan toe hoor bij ons, met spelregels en al 😉 . Om onszelf een plezier te doen hadden we op voorhand wel enkele veto’s ingesteld: geen Nietsche in het Duits en geen James Joyce!

Johan kreeg van mij Liefde in tijden van cholera van Marquez, nadat hij zeer enthousiast was over diens 100 jaar eenzaamheid. Ik kreeg Misdaad en straf van Dostojewski. Je kan het al wel raden: er werd niets geweigerd 🙂 . Het tweede boek, uit de kast, zouden we mekaar dan terug in Zwitserland geven.

Le petit requin

Nieuwjaarsdag startte opnieuw sportief, dit keer al lopend. Wetende dat ik nu al anderhalve kilo ben bijgekomen op die twee weken, vraag ik mij af wat dat zou gegeven hebben zonder al dat sporten!

Le petit requin

In de namiddag ging het richting mijn grootmoeder, waar mijn vaders kant van de familie samenkwam. Ik nam opnieuw mijn niet alcoholische cocktail van Funny mee (van ons beiden heb ik er het minst problemen mee om bob te zijn, ik drink namelijk sowieso enkel cocktails, maar geen wijn of dergelijke). Ondanks onderstaande foto ben ik wel degelijk enthousiast over die flessen, maar mijn nonkel las eerst “0% Funny”, vandaar…

Le petit requin

De tweede dag van het jaar gingen we opnieuw op bezoek bij vrienden, waarna we de derde terug naar Zwitserland vertrokken, niet zonder eerst nog nieuwe loopschoenen voor Johan te scoren in de solden. Thuis gaven we elkaar het tweede boekencadeau uit de kast: Alice in Wonderland voor mij, Dante voor Johan!

Onze nieuwe keukenrobot werd onmiddellijk in gebruik genomen, al was ik iets te enthousiast qua hoeveelheden (ah ja, ik moest nu zelf niet meer mengen), wat zorgde voor dit gigantische brood 🙂

Le petit requin

Jullie zien het, het was een drukke, maar zalige vakantie, al zijn we er niet meteen uitgerust van thuisgekomen. Ondanks de strakke planning, hebben we in de verste verte nog niet iedereen kunnen zien, maar ja, dat zal dan voor de volgende keer zijn (of ze moeten maar eens hier op bezoek komen).

Gelezen in november

Euhm ja, eigenlijk was het de bedoeling om vandaag “Gelezen in december” te posten, maar toen ontdekte ik dat ik “Gelezen in november” nog niet eens gepost had. Jup jup, een bericht volledig afwerken, inplannen en dan enkel op opslaan en niet op publiceren drukken, ik kan dat…
December komt er dus nog aan, maar bij deze eerst november, de maand waarin ik de volgende zeven boeken las:

Bruss. 2. Brussels in shorts

Bruss. 2. Brussels in shorts

Brussels in shorts is een stripreeks van mijn favoriete boekhandel Passa Porta. Bedoeling is dat een aantal stripauteurs uit binnen- en buitenland een grafisch kortverhaal maken rond Brussel: twee jaar geleden draaide het in de eerste uitgave rond de Oude Graanmarkt; in dit tweede nummer komen Brusselse hotels aan bod.
Het leuke aan deze serie vind ik dat je enerzijds in de strips op zoek kan gaan naar herkenbare Brusselse plekken en anderzijds een hoop auteurs in één keer kan ontdekken. Zo was ik aangenaam verrast door het kortverhaal van Stedho die Brussel het Wonderland van Alice laat zijn. Ook het verhaal van Laure Allain en Michaël Olbrechts, “Onze vader” vond ik absoluut de moeite. De kleurrijke, psychedelische strip van Gwénola Carrère was dan weer iets minder mijn ding.
Al bij al een mooie opvolger voor Bruss. 1. Ik ben benieuwd naar het thema voor nummer 3!

Alain de Botton, The Architecture of Happiness

The Architecture of Happiness (Alain de Botton)

Alain de Botton praat over architectuur, niet in de technische zin, maar over hoe architectuur ons en onze levens reflecteert, hoe architectuur een invloed kan hebben op hoe we ons voelen, hoe onze culturele achtergrond bepaalt welke architectuurstijl ons zal aanspreken…
Ik las dit boek voor het eerst tijdens mijn opleiding ingenieur-architect en toen liet het een grote indruk na. Het was toen een echte “eye-opener”, wat dit keer natuurlijk minder het geval was. Ik had nu ook vaker het gevoel dat over bepaalde stukken iets te losjes werd overgegaan en dat wat diepte ontbrak. Minder enthousiast dan toen dus, maar het boek blijft desondanks wel de moeite waard.

Karen Joy Fowler, We are all completely beside ourselves

We are all completely beside ourselves (Karen Joy Fowler)

Dit boek stond op de shortlist van de Man Booker Prize te staan en las ik als novemberboek voor de Verbeelding boekenclub. Het verhaal gaat over Rosemary Cooke, die als kind nooit stopte met praten, maar zich nu hult in stilte, zeker als het gaat over haar ongewone familie. Ze is nu enig kind, maar had ooit een even oude zus en een oudere broer, die beiden uit haar leven verdwenen zijn.
Het is moeilijk om meer over het boek te vertellen zonder te veel prijs te geven, maar de korte samenvatting hierboven doet het verhaal alleszins geen eer aan. Verwacht je aan een verhaal over hoe gebeurtenissen in onze jeugd ons leven kunnen bepalen, over wetenschappelijke experimenten…
Het eerste hoofdstuk was ok, maar niet speciaal, maar daarna dan zat ik helemaal in het verhaal en was het moeilijk om het boek nog aan de kant te leggen.
Zonder twijfel het beste boek dat ik in november las.

Bruce Brooks Pfeiffer, Frank Lloyd Wright, 1867-1959: Bouwen voor de democratie

Frank Lloyd Wright, 1867-1959: Bouwen voor de democratie (Bruce Brooks Pfeiffer)

Ik heb mij voorgenomen om mijn Taschenreeks over architecten eindelijk eens volledig te lezen i.p.v. gewoon af en toe eens te doorbladeren. De eerste in de reeks gaat over Frank Llyod Wright, voornamelijk bekend voor zijn magistrale Fallingwater (op de cover) en het Guggenheim in New York.

Het is een goede introductie tot het werk van Wright, startende met een tekst over de architect zelf om daarna in twee pagina’s per project zijn oeuvre te doorlopen. Meer dan een introductie is het echter niet, omdat daarvoor de beschrijvingen per project te kort zijn. Een goed boek dus voor wie kennis wil maken met Wright of, zoals ik, een overzicht wil krijgen van zijn oeuvre (inclusief de minder bekende werken), maar voor diepgaande analyses bestaan er ongetwijfeld betere werken.

Reinaart de Vos

Reinaart de Vos

Het verhaal is iedereen wel bekend, veronderstel ik? 🙂 Deze versie dateert van 1958 en doet daardoor ook gezellig ouderwets aan qua typologie en tekenstijl.
Leuk om nog eens gelezen te hebben.

Erwin Mortier, Marcel

Marcel (Erwin Mortier)

Marcel, het debuut van Erwin Mortier, vertelt het verhaal van een familie die een oorlogsgeheim met zich meedraagt vanuit het standpunt van een kleine jongen.
Dit is weliswaar een origineel standpunt en het verhaal zit goed in elkaar, maar de schrijfstijl was niet echt mijn ding en het boek “greep” mij ook nooit echt.

Leo Pleysier, Wit is altijd schoon

Wit is altijd schoon (Leo Pleysier)

Als je moeder, die je je leven lang bedolven heeft onder gepraat, sterft, dan stopt haar gepraat niet zomaar. Leo Pleysier laat de moeder het hele boek aan het woord in wat tegelijk een afscheidsrede en een verderzetten van het altijd aanwezige gepraat is.
Bij momenten een beetje grappig, deels door het taalgebruik, bij momenten een beetje ontroerend, maar wat mij betreft blijft het bij dat “beetje” en wordt het het nooit echt helemaal.

Bron afbeeldingen: Goodreads

1000 dagen

Al 1000 dagen mag ik mij wentelen in zijn liefde
Al 1000 dagen ondersteunt hij mij, ook en vooral als al het andere weg lijkt te vallen
Al 1000 dagen geniet ik elke dag een beetje meer van wat is en allemaal nog zal zijn

Le petit requin

Lepeltje

Sinds ik met je wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm — ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.

(Bart Moeyaert, Verzamel de liefde)

2014 in woord en beeld

Bij het begin van 2015 wil ik nog even terugkijken op het bewogen jaar dat 2014 toch wel geweest is. Daarom een jaaroverzicht in woord en beeld:

Januari
… maand waarin op de 28e de knoop werd doorgehakt: Johan neemt de job in Zwitserland aan en wij gaan verhuizen!

Le petit requin

… daardoor ook de maand waarin ik voor het eerst ontslag nam
… maand waarin ik aftelde naar Johans 35e verjaardag met 35 cadeautjes

Le petit requin

… maand van de oververmoeidheid: doodop moeten werken en blokken met als gevolg nihil goede resultaten

Februari
… maand die startte met een ongelooflijk deugddoende week skiën in de Vogezen

Le petit requin

… maand waarin ik gas gaf op het werk om alles af te krijgen. Gelukkig zorgden niet enkel de collega’s, maar ook de projecten zelf af en toe wel eens voor ontspanning met grappige historische foto’s

Le petit requin

Maart
… maand waarin mijn lichaam mij strafte voor het compleet negeren van alle oververmoeidheidssignalen, waardoor ik twee weken thuis zat met eerst griep en daarna een maag-darmontsteking

Le petit requin

… en dat vervolgens nog niet eens het ergste bleek, want die maag-darmontsteking ontwikkelde verder tot een blaasontsteking, die ik vakkundig negeerde (wegens laatste werkmaand, dus die eerste twee weken ziekteverlof waren er eigenlijk al teveel aan) en waardoor ik mijzelf opscheepte met een nierontsteking en een weekje all-in in het UZ in Brussel

Le petit requin

April
… maand die begon met de rest van dat weekje ziekenhuis en waarin ik vooral moest bekomen van al dat ziek zijn (als in: 5km fietsen staat gelijk aan een half uur uitpuffen; naar de winkel gaan zorgde voor een uur in de zetel liggen erna)
… daardoor nog amper twee halve dagjes ging werken en zo in mineur afscheid nam van mijn collega’s
… maand waarin we enkele dagen genoten van de pracht van Barcelona, met onder andere deze tegenover de vorige keer spectaculair veranderde Sagrada Familia

Le petit requin

… maand waarin “afscheids”etentjes en -bezoeken georganiseerd werden

Le petit requin

… aangezien we de 27e verhuisden naar Zwitserland, waar we onze intrek namen in een tijdelijk appartementje

Mei
… logischerwijs de maand waarin dat nieuwe land ontdekt werd

Le petit requin

… we een definitief appartement vonden

Le petit requin

… én ik voor het eerst (mee) een auto kocht

Juni
… maand waarin ik een laatste poging ondernam om te slagen voor mijn examens, maar al na een – weliswaar gelukt – examen besefte dat het vaatje nog veel te leeg was om meer aan te kunnen

…  ik mij op de 12e uitschreef in België en zo voor het eerst in mijn leven niet meer gedomicilieerd was bij mijn ouders

… maand waarin Johan mij verwende met een fantastisch verjaardagsweekend, denk canyoning, Jungfrau en parapente!

Le petit requin

… ik supporterde voor de Belgen én de Zwitsers op het WK

… en we de sleutel kregen van ons nieuwe appartement

Le petit requin

Juli
… maand waarin we ons hele hebben en houden naar hier verhuisden

Le petit requin

… en ik mij domicilieerde in Zwitserland

… maand waarin ik voor het eerst een appartement van nul kon inrichten (uiteraard in samenspraak met Johan 😉

… we voor het eerst hier bezoek kregen, eerst van een vriend van Johan, dan van de vriendin van mijn broer en een vriendin van haar

… maand waarin ik Freiburg voor het eerst bezocht en zo een vriendin van op Erasmus nog eens terugzag

Le petit requin

Augustus
… maand waarin we Zwitserland verder ontdekten

Le petit requin

… maar ook rondreden aan de Opaalkust in Frankrijk

Le petit requin

… en huurders voor ons appartement in Brussel vonden

September
… maand waarin de familie uitgebreid werd met een dochtertje voor mijn nicht de 4e en een zoontje voor Johans zus (tevens zijn petekind) de 12e

… wij met onze Belgische duikclub naar Egypte gingen en daar de meest wonderlijke dingen zagen

Le petit requin

… mijn broer en zijn vriendin een week op bezoek kwamen, wat leidde tot nog meer wonderlijke beelden (die ik nog steeds niet op de blog heb gezet, shame on me!)

Le petit requin

Oktober
… maand waarin ik verwoede pogingen ondernam om bloed te doneren (wat echter pas in november lukte)

… we voor het eerst doken in Zwitserland

Le petit requin

… en ik definitief geweigerd werd voor de verderzetting van mijn opleiding aan de VUB, wat leidde tot de zoveelste inzinking van dit jaar

… maar waarin ik gelukkig bleek te wonen in een land dat mogelijkheden te over biedt om rust te vinden

Le petit requin

November
… maand waarin mijn ouders op bezoek kwamen en we overal – ook vlakbij ons – sneeuw zagen

Le petit requin

… maand waarin ik in het opruimen vloog. Wegens dat een opgeruimd huis toch een klein beetje bijdraagt aan een opgeruimd hoofd

Le petit requin

December
… maand die startte in België met een opleiding steenkappen

Le petit requin

… en er ook eindigde met een aaneenschakeling van familie- en vriendenbezoeken

Le petit requin

Tot slot nog wat cijfermateriaal (ja, ik ben een nerd):

  • 24-143-198: respectievelijk het aantal keer dat ik vis, vegetarisch en vlees at
  • 30: het aantal keer dat ik dook dit jaar, verspreid over Egypte (19 duiken), Nederland (9) en België en Zwitserland (elk 1). Bij mijn diepste duik ging ik tot 39,6m (Little Brother Island), bij mijn langste zat ik 1u08′ onder water (Siyoul Kebir)
  • 236,5: aantal kilometer dat ik liep, verdeeld over 47 trainingen
  • 1002: aantal kilometer dat ik fietste, waarvan 67% met de koersfiets, 20% met de mountainbike en 13% met een andere fiets (zijnde niet de mijne) werd afgelegd
  • 46: het aantal boeken dat ik las, goed voor 7726 pagina’s

Week 2014/51

Onze laatste week van 2014 in Zwitserland ging zijn gewone gangetje: Johan moest nog werken; ik ging, zoals elke dinsdag, naar de German study group. Die meetups helpen trouwens echt wel om hier een beetje een sociaal leven op te bouwen. Zo ging ik een tijdje geleden met een groepje lunchen en spraken we deze week met (een deel van) diezelfde groep opnieuw af bij iemand thuis om een potluck dinner & winetasting te houden. Gezellige avond en leuk om voor het eerst ook eens iets te doen buiten de Meetupsite. Op weg naar huis ging ik kijken naar de kerstboom in Hauptbahnhof. Dat die gesponsord wordt door Swarovski is onder andere te zien aan een mini tentoonstelling aan de voet van de boom met onder andere deze monsterlijke helm, maar ook kettingen waar volgens mij enkel een koningin of prinses mee wegkomt 🙂

Le petit requin

Verschillende buren zijn trouwens ook al helemaal in kerstsfeer; wij zijn een van die donkere gaten. Tja, ik zie er niet echt het nut van in om buiten kerstverlichting te hangen als je binnen zit. Je kan dat misschien wel door de ramen zien, maar in de winter gaan bij ons de rolluiken naar beneden om geen onnodig warmteverlies te hebben en dat ga ik echt niet veranderen voor wat lichtjes.

Le petit requin

Zaterdag ontdekte ik tijdens een looptoertje eindelijk de “Waldweiher”, op zich niet meer dan gewoon een vijver in het bos, maar ik was al twee keer op zoek gegaan en had mij telkens vergist. Ter mijner verdediging: er zijn daar best wel veel bospaden, dus ’t ligt niet enkel en alleen aan mijn gebrekkig oriënteringsvermogen 😉

Le petit requin

Zondag gingen we een toertje fietsen richting Uetliberg. Ik deed hem voor het eerst langs de boskant met de mountainbike en ja, hallo, die kant kan ook wel tellen. Dat ik opnieuw last had van tintelingen in mijn benen (geen echte kramp, eerder kriebels vergelijkbaar met een slapende voet) deed er ook niet meteen deugd aan.
Diezelfde zondagochtend vond Johan trouwens dat de pompelmoes toch wel een ander pelsje had dan anders. Zeg nu zelf, pompelmoespelsje, dat is toch een woord om te blijven gebruiken, niet?

Le petit requin