Gemaakt: weekmenuboekje

Een dikke maand geleden toonde ik jullie al een kleine preview van mijn weekmenuboekje. Dit keer krijgen jullie het iets meer in detail te zien, gewoon omdat ik er zelf nog altijd wel vrolijk van word. En wie weet kan het ideeën geven aan wie – net zoals Liesbet, jeej! – zelf ook zoiets in elkaar wil knutselen.

De inspiratie kreeg ik toen Sofie hier een hele tijd geleden een reactie achterliet dat zij een “Cook’s One Line A Day”-boekje kocht, waarin ze gedurende meerdere jaren haar weekmenu’s bijhoudt. Op dat moment noteerde ik de mijne in mijn agenda, wat op zich ook wel leuk was, maar natuurlijk geen overzicht op lange termijn geeft. En dus besloot ik zelf zo’n weekmenuboekje in elkaar te knutselen met een van de notitieboekjes die nog geen bestemming kreeg.

Voor de decoratie ging ik enerzijds langs bij een paar van de veggie-restaurants hier in Zürich: zo vond ik bij de ene leuke kaartjes met o.a. “groenteballonnen”, roofdieren met konijnentanden (onder het moto “Hier eet iedereen graag vegetarisch”) en op Magritte geïnspireerde “vlees”klassiekers. Bij de andere vond ik dan weer de skyline van Zürich weergegeven met groenten. Perfect voor een boekje waarin alles rond eten draait 🙂

Weekmenuboekje (Le petit requin)

Ik werkte met een notitieboekje dat net ietsje kleiner dan een A6-formaat is en 192 pagina’s heeft, net genoeg om het boekje te vullen met twee dagen per pagina en tussendoor een paar versieringen te kunnen voorzien. Al kies je dat natuurlijk zelf: ik heb nu 10 lijntjes per dag, goed voor vijf jaar (ik voorzie twee lijntjes per jaar, omdat sommige gerechten nu eenmaal meer dan één lijntje innemen). Werk je met een A5-formaat, dan kan je makkelijk 10 jaar voort met je boekje; idem als je voor een dikkere versie gaat.

Het aantal pagina’s liet mij toe om drie kaartjes te gebruiken: eentje vooraan, in het midden en op het einde. Elke maand start op een nieuwe bladzijde, waardoor ik bij de oneven maanden telkens een vakje overhad. Dat vulde ik op met een passende seizoensgroente of -fruit; inspiratie voor die tekeningen haalde ik online, want zelf ben ik jammer genoeg niet zo’n goede tekenaar. Zo eindigt mijn boekje met een wortel als seizoensgroente voor december en een “Ceci n’est pas un cordon bleu”-kaartje.

Weekmenuboekje (Le petit requin)

De andere pagina’s zien er van links naar rechts en van boven naar onder respectievelijk zo uit:

  • de voorpagina
  • prei als seizoensgroente van januari/februari
  • spruitjes voor februari/maart
  • appels tussen maart en april
  • bloemkool voor mei/juni
  • een kaartje halfweg het jaar als overgang tussen juni en juli
  • aardbeien voor juli/augustus
  • paprika’s als seizoensgroente tussen augustus en september
  • pompoen voor de overgang van oktober naar november

Weekmenuboekje (Le petit requin)

Nog één tip voor wie aan de slag wilt: vergeet niet om, al naargelang hoeveel jaar je boekje zal meegaan, bij februari de 29e dag te voorzien 😉

PS: voor wie zich afvraagt waarom mijn appelblauwzeegroen boekje plots rood geworden is: ik slaagde er tijdens het maakproces in om te morsen op mijn boekje en – dat komt er dan van als je met een mooi uitgerekend aantal pagina’s werkt – had door het verwijderen van de verpeste pagina’s onvoldoende plaats over. Geen nood, dat boekje – met het al ingeplakte Zürich-in-groenten-kaartje – krijgt nog wel een bestemming, maar als weekmenuboekje ging ik dus uiteindelijk voor de rode versie 🙂

Gemaakt: gekleurde sleutels

Ik weet niet hoe jullie sleutelbos eruitziet, maar de mijne was problematisch. Niet omwille van het aantal sleutels, wel omdat twee van de drie identiek zijn op een cijfercode na. Een cijfercode die er zodanig klein opstaat dat ik in het donker gewoon scheel begin te kijken wanneer ik ze probeer te zien.
En jawel, mijn timing is perfect, zo vlak na de wissel naar zomertijd nu een mens meestal thuiskomt wanneer het nog licht is, maar ja, zo gaat dat zeker. Ik ben dan al maar zéér voorbereid op de volgende herfst en winter, denk ik dan. Hoe dan ook is het ook overdag wel handig om direct te zien welke sleutel de goede is.

Het idee zag ik ooit ergens voorbijkomen (jammer genoeg geen idee meer waar) en hoewel ik mijn nagellakpotjes het afgelopen jaar al een pak meer gebruikte dan vroeger, was een extra toepassing zeker welkom.

Benodigdheden

  • twee tweelingsleutels
  • twee goed van elkaar te onderscheiden kleurtjes nagellak (test dit op voorhand eens door in een kamer het licht uit te doen en enkel een kiertje licht binnen te laten)

Le petit requin

Werkwijze

  • Lak de ene sleutel in de ene kleur en de andere in de andere kleur (die had ge niet zien aankomen waarschijnlijk 😉 ). Ik hield het simpel met effen kleurtjes, maar laat je vooral gaan met motiefjes en ombré overgangen en toestanden als je dat plezant vindt.
  • Denk op voorhand na over een constructie om je sleutels tussen te klemmen om ze te laten drogen. Ik klemde het deel dat in het slot gaat tussen twee voorwerpen, maar je kan bijvoorbeeld ook werken met een wasknijper of dergelijke.

Le petit requin

  • Lak best enkel het deel dat je vasthoudt en niet het deel dat in het sleutelgat verdwijnt; ik heb het niet uitgetest, maar wilde niet het risico nemen dat ik mijn deur niet meer zou kunnen openen 🙂
  • Wie schrik zou hebben de nagellak er niet meer af te krijgen: in principe kan je dit altijd met nagellak remover verwijderen. Ik heb het getest na een paar dagen en dat was geen probleem. Of het binnen een paar jaar nog altijd lukt, zal ik jullie dan weten zeggen 😉 . Hoe dan ook vermoed ik dat die nagellak sowieso wel langzaam zal slijten, net zoals hij op nagels ook doet.

Le petit requin

Voila, wie weet is dit nog wel handig voor mensen die net zoals mij niet langer scheel willen worden van hun sleutels! Sorry indien de titel veelbelovender klonk dan het was, maar ja, gemaakt is gemaakt he 🙂

Gemaakt: agenda

Ik ben een agenda beginnen gebruiken op het moment dat ik begon te studeren en dus was dat toen logischerwijs de VUB-agenda. Ik bleef die tot vorig jaar gebruiken, maar nu, als niet-student, is het vrij nutteloos een agenda te hebben die gericht is op een academisch jaar i.p.v. een kalenderjaar.

Bon, op naar de winkel dan maar?
Wel ja, alleen bleek ik nergens een agenda naar mijn zin te vinden. Ofwel was het formaat te groot, ofwel was de indeling niet goed, ofwel was het design ronduit lelijk.
Combineer dat getwijfel met het vage voornemen om mijn stapeltje notaboekjes eens een nuttige bestemming te geven en dan kom je uit bij het omvormen van een notaboekje tot agenda.

Insert het luie stemmetje in mijn hoofd, want zo zelf een agenda maken, hoeveel werk is dat eigenlijk wel niet seg? ‘t Is toch wel veel makkelijker om zo’n standaarddingetje uit de winkel te kopen!
Gelukkig was daar toen ook het creatieve stemmetje, dat werd aangemoedigd door LJ, die ook zelf haar agenda maakte (en mij op het briljante idee bracht dat je zo’n agenda ook niet in 1x moet maken, maar dat best wel kan spreiden).

Ok, de knoop was dus doorgehakt: zelfgemaakt zou het zijn! Ik koos een notaboekje, puzzelde wat met indelingen en besloot er, net als LJ, meer dan enkel een agenda van te maken, zij het met een andere invulling. Ik maakte vier delen, elk gemarkeerd door een postkaart, wat niet alleen mooi is, maar ook handig om te navigeren van het ene deel naar het andere.

Agenda (Le petit requin)

Deel 1: agenda

Agenda (Le petit requin)

Elke week beslaat twee pagina’s, waarbij de weekenddagen iets minder plaats krijgen. Zsazsalmanaksgewijs integreerde ik ook icoontjes:

  • Een gouden kroontje met naam voor verjaardagen
  • Blauwe icoontjes voor de afvalkalender van onze gemeente. Op 1 april kan bijvoorbeeld “speciaal afval” (zijnde spuitbussen e.d.) binnengebracht worden, op 4 april wordt het papier opgehaald.
  • Zwarte icoontjes voor feest- en andere speciale dagen. Hier zien jullie een vis voor 1 april, een euhm… zeer rudimentaire Jezus aan het kruis voor Goede Vrijdag (hier is dat een feestdag) en paaseitjes voor Paaszondag. Paasmaandag zijn trouwens diezelfde eitjes, maar dan al half opgegeten 😉

Agenda (Le petit requin)

Ik integreerde zowel de algemene als de Zwitserse feestdagen. Qua Belgische hield ik het bij de nationale feestdag, al heeft ook dat eigenlijk weinig zin, want ‘t is niet dat dat hier een verlofdag is natuurlijk 🙂 Zo’n typische Zwitserse feestdag is bijvoorbeeld Sechseläuten, de sneeuwpopverbranding waarmee we vorig jaar verwelkomd werden.

Agenda (Le petit requin)

Ik heb ondertussen al alle dagen aangevuld tot het einde van het jaar, waar het eindigt met vuurwerk voor Oudjaar en bubbels voor Nieuwjaar!
Ik deed dat weliswaar niet in één keer; daar zouden mijn zwakke polsen mij absoluut niet dankbaar voor geweest zijn. Het beperkt de flexibiliteit van de agenda (LJ bijvoorbeeld laat haar aantal vrije pagina’s voor lijstjes per maand variëren), maar aangezien ik geen smartphone heb, is een digitale agenda vrij nutteloos. Afspraken die ver op voorhand vastgelegd worden, wilde ik ook al kunnen noteren, dus werkte ik er iets sneller aan door dan oorspronkelijk gepland.

Agenda (Le petit requin)

Deel 2: jaarplanning

Dit deel omvat een huishoudkalender, maar ook afspraken die jaarlijks moeten gebeuren, maar nog moeten vastgelegd worden (vb. tandarts, dermatoloog…).

Agenda (Le petit requin)

Elke maand heeft zo zijn eigen lijstje met taken, maar hier ga ik binnenkort dieper op in in een blogpost rond mijn voornemen om wat zaken beter te organiseren.

Agenda (Le petit requin)

Deel 3: notities

Tja, dit spreekt voor zich: om te vermijden dat ik op zoek moet naar een los notitieblaadje of een achterkant van een kasticket, heb ik hiervoor nu plaats voorzien in mijn agenda.

Agenda (Le petit requin)

Deel 4: weekmenu

Hierin hou ik bij wat ik elke dag gegeten heb, al schrijf ik de planning bij mijn boodschappenlijstje. Dat lijstje heb ik bewust niet geïntegreerd in mijn agenda, aangezien we nu werken met een notablok in de keuken. Praktischer, want zo kunnen zowel Johan als ik er meteen ontbrekende dingen opschrijven. Dat allemaal in mijn agenda schrijven zou impliceren dat ik de enige ben die zo’n dingen bijhoudt én dat ik alles moet onthouden tot ik het in mijn agenda kan schrijven (het meeste dat moet aangevuld worden is namelijk eten en mijn agenda ligt standaard ofwel in mijn handtas, ofwel op mijn bureau, maar alleszins niet in de keuken).

Agenda (Le petit requin)

Waarom dan nog dat weekmenu bijhouden als het geen planning is?
De belangrijkste reden is dat het een heel handige bron van inspiratie is op dagen waarop ik niet verder geraak dan spaghetti 🙂 Even bladeren door mijn boekje en ik heb meteen tig nieuwe ingevingen!
Daarnaast dient het ook als overzicht van mijn soort maaltijden, want ik onderlijn elke dag in het bijhorende kleurtje (groen voor vegetarische maaltijden; rood voor vlees; blauw voor vis). Bij teveel blauw of rood is het tijd om in te grijpen 😉

Agenda (Le petit requin)

LJ integreerde ook een blogkalender in haar agenda, maar daarvoor heb ik een ander notaboekje in gebruik genomen (jaja, op deze manier ga ik nog eens door mijn voorraad geraken), voornamelijk omdat ik daarvoor wel een groter formaat wilde. Als daar interesse in is, kan ik daar wel nog een apart blogje aan wijden.