Gemaakt: weekmenuboekje

Een dikke maand geleden toonde ik jullie al een kleine preview van mijn weekmenuboekje. Dit keer krijgen jullie het iets meer in detail te zien, gewoon omdat ik er zelf nog altijd wel vrolijk van word. En wie weet kan het ideeën geven aan wie – net zoals Liesbet, jeej! – zelf ook zoiets in elkaar wil knutselen.

De inspiratie kreeg ik toen Sofie hier een hele tijd geleden een reactie achterliet dat zij een “Cook’s One Line A Day”-boekje kocht, waarin ze gedurende meerdere jaren haar weekmenu’s bijhoudt. Op dat moment noteerde ik de mijne in mijn agenda, wat op zich ook wel leuk was, maar natuurlijk geen overzicht op lange termijn geeft. En dus besloot ik zelf zo’n weekmenuboekje in elkaar te knutselen met een van de notitieboekjes die nog geen bestemming kreeg.

Voor de decoratie ging ik enerzijds langs bij een paar van de veggie-restaurants hier in Zürich: zo vond ik bij de ene leuke kaartjes met o.a. “groenteballonnen”, roofdieren met konijnentanden (onder het moto “Hier eet iedereen graag vegetarisch”) en op Magritte geïnspireerde “vlees”klassiekers. Bij de andere vond ik dan weer de skyline van Zürich weergegeven met groenten. Perfect voor een boekje waarin alles rond eten draait 🙂

Weekmenuboekje (Le petit requin)

Ik werkte met een notitieboekje dat net ietsje kleiner dan een A6-formaat is en 192 pagina’s heeft, net genoeg om het boekje te vullen met twee dagen per pagina en tussendoor een paar versieringen te kunnen voorzien. Al kies je dat natuurlijk zelf: ik heb nu 10 lijntjes per dag, goed voor vijf jaar (ik voorzie twee lijntjes per jaar, omdat sommige gerechten nu eenmaal meer dan één lijntje innemen). Werk je met een A5-formaat, dan kan je makkelijk 10 jaar voort met je boekje; idem als je voor een dikkere versie gaat.

Het aantal pagina’s liet mij toe om drie kaartjes te gebruiken: eentje vooraan, in het midden en op het einde. Elke maand start op een nieuwe bladzijde, waardoor ik bij de oneven maanden telkens een vakje overhad. Dat vulde ik op met een passende seizoensgroente of -fruit; inspiratie voor die tekeningen haalde ik online, want zelf ben ik jammer genoeg niet zo’n goede tekenaar. Zo eindigt mijn boekje met een wortel als seizoensgroente voor december en een “Ceci n’est pas un cordon bleu”-kaartje.

Weekmenuboekje (Le petit requin)

De andere pagina’s zien er van links naar rechts en van boven naar onder respectievelijk zo uit:

  • de voorpagina
  • prei als seizoensgroente van januari/februari
  • spruitjes voor februari/maart
  • appels tussen maart en april
  • bloemkool voor mei/juni
  • een kaartje halfweg het jaar als overgang tussen juni en juli
  • aardbeien voor juli/augustus
  • paprika’s als seizoensgroente tussen augustus en september
  • pompoen voor de overgang van oktober naar november

Weekmenuboekje (Le petit requin)

Nog één tip voor wie aan de slag wilt: vergeet niet om, al naargelang hoeveel jaar je boekje zal meegaan, bij februari de 29e dag te voorzien 😉

PS: voor wie zich afvraagt waarom mijn appelblauwzeegroen boekje plots rood geworden is: ik slaagde er tijdens het maakproces in om te morsen op mijn boekje en – dat komt er dan van als je met een mooi uitgerekend aantal pagina’s werkt – had door het verwijderen van de verpeste pagina’s onvoldoende plaats over. Geen nood, dat boekje – met het al ingeplakte Zürich-in-groenten-kaartje – krijgt nog wel een bestemming, maar als weekmenuboekje ging ik dus uiteindelijk voor de rode versie 🙂

Technisch bloggevraag enzo

Stiekem muisden wij er de afgelopen twee weken vanonder (naar Zuid-Afrika! Fantastisch, waw, ongelooflijk en nog zoveel meer! Maar daarover later meer!). Jullie merkten daar weinig van, omdat ik – keigeorganiseerd en al, ahum – verschillende berichten op voorhand in plande. Al ben ik er nog niet uit of ik dat in de toekomst nog ga doen, want hoewel het allemaal berichten zijn die hier hoe dan ook zouden verschenen zijn, vind ik het precies toffer om “meteen” op jullie reacties te kunnen reageren dan met ruim twee weken vertraging. Ach ja, we zien wel 🙂

Maar om tot de kern van de zaak te komen: net over die reacties heb ik een vraagje: krijgen jullie een melding wanneer ik reageer op jullie commentaren? Blogger-lezers moeten daarvoor vermoedelijk sowieso de “Notify me of new comments via email”-optie aanvinken, vermoed ik, maar bij WordPress-lezers weet ik het eigenlijk niet zo goed. Ik merk zelf namelijk dat ik dat niet moet aanvinken en toch een melding krijg wanneer ik reageer op wordpress.com-blogs, maar dat ik meestal géén melding krijg wanneer ik reageer op wordpress.org-blogs met een eigen domein. Vandaar dus mijn vraag of jullie een melding krijgen en indien niet, of jullie dat graag willen? Want met die automatische aanvink-optie krijgen jullie – als ik mij niet vergis – een melding van álle reacties en niet enkel van de mijne op de jouwe (als jullie nog kunnen volgen nu 🙂 ) en dat lijkt mij niet per se zo gewenst? Blijkbaar bestaan er plug-ins waarmee jullie een mailtje zouden krijgen, enkel en alleen wanneer ik reageer op jullie commentaar. Zou dat iets zijn?

Dan deel 2 en dan laat ik jullie gerust met mijn interne keuken 🙂 Ik vermeldde het al in mijn Life list-berichtje dat ik er met een plugin toch eindelijk in geslaagd ben om al mijn blogger-berichten over te zetten, waarvoor nog steeds hoera! Ik ga die nu mondjesmaat controleren op layout, tags en andere toestanden en dan terug publiceren. Alleen is er bij op zijn minst al één lezer een tijdje geleden een oud bericht in de feed opgedoken als “nieuw” bericht en dat is natuurlijk niet de bedoeling (als is maar omdat dat bij momenten een serieuze overload gaat geven). Ik heb er daarom zonet eentje terug gepubliceerd (het allereerst bericht ooit) en wilde even vragen of die bij jullie als “nieuw” bericht in jullie feed verschijnt en zo ja, welke feed dat dan is (want bij mij is het noch bij Feedly noch bij Bloglovin te zien, waardoor ik niet goed weet waar te beginnen om dit op te lossen).

Deze technische nitwit dankt jullie bij voorbaat! En gaat nu eventjes onderduiken in foto’s van blauwe luchten en olifanten, want maat, Zwitserland is koud! 😉

Minimaliseren en français conclusie

Aangezien september ondertussen alweer voorbij is, is het ook tijd om jullie vertellen hoe de 30-day minimalism challenge van Into Mind en de Ik lees Frans-maand van Literasa afgelopen zijn. Zowel over mijn oorspronkelijke doestellingen als over de eerste vijftien puntjes lazen jullie eerder al.

Ik lees Frans 2015

Ik lees Frans 2015 (Literasa)

In het eerste deel van de maand las ik al Sarah’s Key en de graphic novel Le bleu est une couleur chaude. Daarna kwam nog Stupeur et tremblements van Amélie Nothomb aan de beurt, een boek dat ik op school ooit al wel eens las en dat bij een tweede lezing nog steeds heel erg de moeite bleek. Het zorgde er ook voor dat ik zodanig met mijn hoofd in het Frans verdween dat ik vlak na het lezen moeite moest doen om mijn eerste woorden op het werk of in de winkel wel degelijk in het Duits en niet in het Frans te zeggen (wat niet altijd lukte en dus voor wat rare blikken zorgde 😉 ).

In L’histoire de la Suisse pour les nuls startte ik, maar ik weet nog niet of ik het ga verder lezen. Dat ligt niet aan het boek zelf, want dat is best wel leuk en interessant, maar momenteel lees ik voor het werk over de geschiedenis van verschillende dorpen en gebouwen, voor mijn studie voor het ene vak over de geschiedenis van architectuur en dan meer specifiek de historismestroming en voor het andere vak over de geschiedenis van stedenbouw. En euhm ja, dat is al zodanig veel geschiedenislectuur dat de zin om ook in mijn vrije tijd over de geschiedenis van Zwitserland te lezen, een beetje ontbreekt. Ik zie nog wel: als ik er niet in gevorderd ben tegen dat het binnen moet in de bib, breng ik het gewoon terug en lees het later wel eens.

Naast de Franse boeken las ik ook gewoon in andere talen, dus het was zeker geen “Ik lees enkel Frans”-maand, maar dat was ook niet de bedoeling. Wat ik wel wilde, was de Franse taal en haar boeken weer wat meer aandacht geven en dat is met verve gelukt! Bedankt Literasa voor het aanmoedigende duwtje in de rug 🙂

30-day minimalism challenge

30-day minimalism challenge conclusie (Le petit requin)

Wat elk puntje juist inhoudt, vind je bij Into Mind, die met het idee van de challenge op de proppen kwam.

16. Mest je kleerkast uit
Ik zie mijn trouw meelezende broer nu al met zijn ogen rollen, want “is ze daar nu weer met haar kleerkast?!” 😉 , maar jawel: ik ga hier een aparte post aan wijden, want een half jaar na de eerste kleerkastopruiming, bleek dat er nog wel wat buiten kon. Tijd voor een update dus!

17. Bepaal wat bij jou stress veroorzaakt
Tja, ik begon aan een lijstje en dat bleef maar duren jammer genoeg. Niet dat ik het al niet wist, maar naast de “voor de hand liggende” triggers als werk of studie, blijkt ongeveer elk mogelijk aspect van mijn leven af en toe aanleiding te geven tot stress. Het ene al wel meer dan het andere natuurlijk en ook niet altijd even erg (zo kan ik de ene keer het feit dat ons appartement half overhoop ligt compleet negeren, maar jaagt datzelfde mij een week later compleet op). Of ik vertoon uitstelgedrag waardoor ook zaken die eigenlijk geen probleem zouden moeten zijn, veranderen in een tikkende tijdbom en ik het sowieso altijd aanwezige gevoel dat ik achter de feiten aanhol, nog meer versterk.

18. Zet de eerste stap in het leren van iets nieuws
Ik was eigenlijk van plan om eens een lesje StandUp Paddling uit te proberen voor dit puntje, maar aangezien het seizoen ondertussen blijkbaar afgelopen is, maakte ik er mij een beetje makkelijk vanaf door de eerste les van mijn nieuwe studie mee te tellen. Alhoewel “makkelijk” misschien niet echt het juiste woord is voor iets dat mij twee jaar lang veel nieuws gaat bijbrengen 🙂

19. Leer te genieten van afzondering
Ik ging deze dag alleen lopen, lezen aan de rand van het meer en wandelen en eigenlijk was dat absoluut geen probleem; ik kan gerust tijd alleen doorbrengen. Maar de uiteindelijke conclusie is vooral dat ik zo’n dingen ook gewoon heel graag mét Johan doe 🙂 Ik ga dus absoluut proberen om regelmatig(er) momenten zonder social media en TV- en andere achtergrondgeluiden door te brengen, maar dat moet voor mij niet noodzakelijk helemaal alleen zijn.

20. Oefen single-tasking
Dit was een moeilijke: ik nam mij deze (thuis)dag voor om taken gebundeld af te werken en dus niet continu van het ene naar het andere te springen. Het durft er hier namelijk al wel eens zo uit te zien: het plan is “de keuken opruimen”. Ik start dus in de keuken, maar loop na twee minuten naar de berging om een potje dat daar thuis hoort weg te zetten. Daarbij loop ik door de living, waar ik een boek zie liggen dat ik straks nodig heb en dus maar al meteen even naar mijn bureau breng. Mijn laptop staat aan, dus eventjes kijken of die ene mail al beantwoord is. Fast forward naar minstens een half uur later, wanneer ik besef dat ik in de keuken bezig was. Terug naar daar, waar ik merk dat de keukenhanddoeken eigenlijk in de was mogen. Hop, naar de badkamer, waar ik zie dat de tandpasta op is en ik dat dus maar even op het boodschappenlijstje ga zetten. Ondertussen is er in de keuken nog altijd bijna niets opgeruimd en staat dat ene potje naast mijn laptop i.p.v. in de berging! Vermoeiend!

Dit was dus een dag van patronen doorbreken, waarbij ik mijzelf af en toe echt moest dwingen om mijn aandacht bij iets te houden. Dat lukte al bij al vrij goed; veel problematischer echter bleek het blok “internetten”. Dat kon ik weliswaar gescheiden houden van de rest (al een prestatie op zich), maar binnen dat blok liep het compleet mis met duusd-en-één tabbladen die openstonden. Op de ene pagina beginnen lezen, doorklikken naar een andere, daar beginnen lezen en na nog wat doorklikken pas een kwartier later terugkomen bij die eerste pagina, waar ik ondertussen natuurlijk al lang de draad kwijt ben. En dát is iets waar ik echt iets aan wil doen, want rust geeft dat uiteraard niet bepaald. Een werkpuntje dus dat ik ook na deze challenge wil meenemen.

Le petit requin

21. Laat een doel gaan
Een puntje dat mij dagen bezig hield en een knoop in mijn maag legde.

22. Bepaal je doelstellingen voor het komende jaar
Die krijgen jullie ergens eind december of begin januari wel nog te lezen 😉

23. Ontwikkel een relaxerende bedroutine
Ook hierover volgt er nog een berichtje, vermoedelijk een combinatie van de bedroutine en het ochtendritueel.

24. Geen geklaag dag
Achteraf bekeken koos ik misschien niet de beste dag uit om dit te testen, in die zin dat het een dag was waarop ik eigenlijk niet echt iets had om over te klagen. En ja, dan is het wel vrij makkelijk natuurlijk 🙂 Ik probeer er desondanks ook op andere dagen op te letten, al vind ik “nooit klagen” ook niet nodig: soms doet het gewoon deugd om iets te kunnen ventileren, omdat ik er anders in mijn hoofd over zou blijven doormalen. Zolang het maar niet klagen om te klagen wordt natuurlijk en daar ga ik dus op letten.

25. Volg een ochtendritueel
Blogje komt dus nog!

26. Hou een dagboekschrijfsessie van 20 minuten
Ik schreef zonder timer, dus of ik nu aan de vereiste 20 minuten gekomen ben, weet ik niet zeker 😉 Op zich was het wel leuk om te doen, maar tegelijk ook wat raar om “verplicht” te moeten schrijven. Laat mij in het vervolg dus maar gewoon schrijven als ik daar zin in heb, want dagelijkse dagboekmomenten of dergelijke zijn niet echt aan mij besteed.

27. Schep orde in de digitale wanorde
Het nadeel van de laatste dagen van zo’n challengemaand is dat er minder en minder keuze is om het uitgekozen thema eventueel nog te wisselen met een andere dag. Dat zorgde ervoor dat ik na een lange wandeldag dit puntje nog moest aanpakken, terwijl ik daar eigenlijk niet echt veel tijd (en goesting) voor had. Ik zette er mij desondanks wel aan, maar hield het beperkt tot een paar mappen van mijn “favorieten”. Ach ja, beter een klein beetje dan helemaal niets zeker? En: ermee beginnen, heeft wel zin gegeven om de rest ook eens aan te pakken, dus hopelijk hou ik dat gevoel nog even vast en heb ik binnen een tijdje al wat minder digitale rommel!

28.  Laat een ganse dag ongepland
Dit bleek een grotere uitdaging dan ik op voorhand verwacht had. Wij hebben in het algemeen namelijk vrij weinig afspraken: tijdens de week zelden en ook onze weekends zijn op voorhand eerder vaag gedefinieerd als bijvoorbeeld “een actieve uitstap”, maar wat dat dan exact gaat worden (een wandeling, een fietstocht, waar, hoe laat…) beslissen we regelmatig pas de dag zelf.
En toch blijkt er altijd wel iets te zijn dat enige planning vraagt: zo vond ik werk- en universiteitsdagen al niet tellen als “ongeplande dagen”, want ik moet op een specifiek uur ergens zijn en daar bepaalde voorbereidingen voor treffen. Maar ook op weekend- of andere vrije dagen kwam er vaak iets (meestal kleins) tussen: mijn fiets afhalen bij de fietsenmaker, boodschappen doen, naar de bib gaan op de terugweg van het werk (geen strikte afspraak, maar ik moet het wel “plannen” zodat ik de boeken die terug moeten, wel degelijk bij heb)…

Deze dag was er dus eentje waar er absoluut niets vast lag; ik zorgde op voorhand zelfs voor eten in de diepvries zodat ook naar de winkel gaan een keuze was en niet iets dat “moest”. Uiteindelijk werd het een dagje met wat sporten, wat huishouden, wat internetten…, wat eigenlijk vrij gewoon aanvoelde, niet zo anders dan sommige van onze weekenddagen. Ik had dus zeker geen gevoel van “bevrijding”, wat mij doet concluderen dat het hier best wel snor zit met het overmatig plannen.
En die kleine afspraakjes en planningen, zoals boodschappen en fietsenmakers: tja, die horen gewoon bij het leven zeker? 🙂 Zolang er maar regelmatig ademruimte is en niet elk weekend of elke weekavond bomvol afspraken staat, vind ik het al lang goed. Want hoe leuk het in België ook was om elk weekend met mensen af te spreken en vanalles te doen, het was vaak ook gewoon vermoeiend om te weten dat ik nog minstens x weken zou moeten wachten op een volledig vrije dag. Lang leve verhuizen naar Zwitserland dus, want mijn agenda is al in geen tijden zo leeg geweest als hier 😉

29. Onderzoek je dagelijkse gewoontes
Mijn dagen variëren tegenwoordig nogal in inhoud met gewone werkdagen, lesdagen, zelfstandige studiedagen en vrije dagen. Een paar algemene bedenkingen:

  • ik “verspil” veel tijd aan pendelen. Wat de universiteit (1u enkel) betreft, kan ik daar weinig aan veranderen, behalve dan verhuizen, maar de omgeving daar is minder leuk (veel minder groen), dus dat beschouwen we momenteel niet als een optie. Mijn huidige job (1u15 enkel) eindigt eind december en ik hoop heel hard dat ik daarna iets dichters bij huis vind (duimen dus voor meewerkende Zwitsers 😉 ), want het huidige ritme, waarbij ik om 6u moet opstaan en pas tegen 19u terug thuis ben, bepaalt mijn dagen op een absoluut niet fijne manier. Want ook al kan ik tijdens die pendeltijd wel lezen, het beperkt de tijd die ik heb voor andere dingen: liever een uurtje lezen onderweg en een uurtje lopen of vers koken dan twee uur lezen onderweg, niet sporten en moeten hopen dat er nog iets gezond in de diepvries zit. Zoiets.
  • ik breng iets te veel tijd online door. Soms is dat niet erg (bloggen is vb. een hobby, dus daar mag tijd naartoe gaan), maar op tamme dagen staat het in de weg van sporten en dat is niet ok.
  • ik sport weliswaar wel vrij veel uren per week, maar dat wordt sinds ik werk meer en meer gebundeld in het weekend, terwijl ik graag op regelmatigere basis bezig zou zijn. Ik wil dus proberen om vaker een kort sportmomentje in te bouwen, zoals vb. een korte yogasessie of vijf minuten buikspieroefeningen. Nu heb ik namelijk iets te vaak de houding dat als het niet minstens voor een half uur is, ik het dan net zo goed meteen kan laten vallen. Terwijl 10 minuutjes nog altijd beter is dan helemaal niets…

30. Ga wandelen en oefen mindfullness
Ik was helemaal vergeten dat we deze avond uitgenodigd waren bij vrienden, waardoor we vrij laat thuis waren. Wetende dat ik de dag erna vroeg op moest, wist ik dat ik de moed niet meer zou hebben voor een avondwandeling eens ik de deur achter mij dicht zou trekken. Stoptrein to the rescue dan maar, want ik stapte gewoon een halte vroeger af en wandelde van daar naar huis. Een beetje gefoefel dus, zeker omdat Johan er bij was en ik dus niet alleen mindfullness aan het oefenen was. Anderzijds hebben we wel goed kunnen praten over een paar “zware” onderwerpen, wat er ook voor zorgde dat mijn hoofd wat rustiger werd. Mindfull met twee dus 🙂
En in lijn met het vorige puntje, bedenk ik mij dat ik misschien wat vaker moet afstappen aan die halte vroeger: zo heb ik op drukke dagen tenminste een kort stukje gewandeld.

Basic knots (Harold's Planet)
Bron: lastlemon.com

Hoewel het bij momenten uitdagend was om elke dag iets gedaan te krijgen van deze challenge en ik er mij af en toe (zij het al bij al vrij beperkt) wat makkelijk vanaf gemaakt heb, ben ik wel heel blij dat ik hem gedaan heb. Zowel de eerder praktische opruimpuntjes als de bij momenten vrij confronterende denkpuntjes hebben immers “deugd” gedaan. Facebook mis ik na een maand bijvoorbeeld helemaal niet, al is het wel jammer dat er door het opzeggen van mijn account minder korte babbels tussendoor zijn met mijn broer (daar wil ik wel nog iets voor vinden). Sommige puntjes gingen mij makkelijk af en toonden dat ik al goed bezig ben, anderen blijk ik niet zo belangrijk te vinden en nog anderen neem ik mee naar de toekomst. Enerzijds het blijven opruimen en het doen met minder (niet noodzakelijk zo weinig mogelijk spullen, wel enkel geliefde en vaak gebruikte spullen behouden). Maar anderzijds zeker ook het blijven aandacht hebben voor mijn hoofdprioriteiten, aandacht hebben voor het inbouwen van ontspanmomenten in mijn dagelijkse bezigheden, leren loslaten, oefenen op single-tasking… Het is natuurlijk nog maar de vraag hoe haalbaar dat allemaal is, maar het was alleszins al een goede manier om wat belletjes te doen rinkelen. En nu is het aan mij om te zorgen dat ze niet vruchteloos gerinkeld hebben!
Er volgen alleszins wel nog wat blogjes, o.a. over mijn ochtend- en avondroutine, mijn “beauty-verzameling”… Jullie zien ze wel verschijnen in de komende weken!

Gekocht in België

Ik moet echt stoppen met berichtjes beloven als ze nog niet geschreven zijn! Jullie hadden mijn Belgische aankopen namelijk gisteren te zien moeten krijgen, maar een zeer acute blaasontsteking stak daar een stokje voor (gelukkig bleek ze al even snel weer weg, waardoor ik op het werk tenminste niet elk kwartier op de wc moest zitten kreunen van de pijn). Maar euhm, na dit dit blaasintimiteiten-intermezzo, over naar de orde van de dag!

Voor de minimaliseerchallenge moet ik immers mijn laatste vijf aankopen evalueren, maar ja, welke kies je als je op twee dagen tijd wel wat meer dan vijf items koopt?#projectblogboek to the rescue, want dat zegt:

#projectblogboek

Daar waar we in Zwitserland bijna enkel noodzakelijke boodschappen kopen (als daar zijn: voedsel en wc-papier enzo), durven we in België al eens een beetje losgehen: de prijzen liggen er lager, er zijn Nederlandstalige producten (lees: boeken) te vinden en als we iets online bestellen, moeten we er tenminste geen douane- en bijhorende administratiekosten bovenop betalen. Maar wilt losgehen ook zeggen dat we compleet overbodige brol en hier-hebben-we-niet-over-nagedacht-spullen kopen? Een evaluatie:

Gekocht in België 1 (Le petit requin)

 Kleding

1. Wandelbroek

  • Nodig? Op dit moment amper, aangezien we enkel dagwandelingen doen. Maar ze is wel zeker nodig voor onze (half)geplande reizen-met-meerdaagse-wandeltochten, dus het is een aankoop die sowieso in de komende maanden noodzakelijk zou geworden zijn. Liever rustig passen en uitzoeken dan de eerste de beste moeten nemen omdat we twee dagen later vertrekken, denk ik dan.
  • Fair/eco? Het merk heeft geen fair wear/eco-labels, maar wel een goed ontwikkeld recycleerprogramma. Niet perfect, maar ‘t is toch al iets.

2. Kleedje

  • Nodig? Nope, dit is echt wel de luxe-aankoop uit het lijstje. Ik heb weliswaar gemerkt dat de meeste van mijn huidige kleedjes ofwel heel casual ofwel heel gekleed zijn, waardoor ik er vrij weinig naar het werk of de les draag en in dat opzicht is dit casual-chic model wel een goede aanvulling, maar euhm ja, meer reden dan dat kan ik toch niet echt geven, vrees ik 😉
  • Fair/eco? Ja! En mooooi!

3. Jeansbroek

  • Nodig? Een beetje. Ik heb namelijk al twee jeansbroeken, maar eentje ervan is net iets te versleten om nog naar het werk of de les te dragen (ik gebruik ze wel nog als comfi-broek thuis). Aangezien ik vaak jeans draag, voegde ik een tweede “deftig” model al enkele maanden geleden toe aan mijn “mag, maar moet niet”-kooplijstje. Doordat ze nog een tint donkerder en daardoor gekleder is dan degene die ik al had, kan ik mijn zoektocht naar een geklede broek op een lager pitje zetten.
  • Fair/eco? Helemaal!

4. Lingerie: twee setjes (niet gekocht, maar gekregen. Van mijn moeder “omdat het al zo lang geleden was dat we nog samen waren gaan winkelen”. Niet dat ze anders geen ander excuus zou verzonnen hebben hoor 😉

  • Nodig? Als je af en toe sportbeha’s begint te dragen omdat al je gewone beha’s in de was liggen (en je weigert om enkel daarvoor een halflege machine was te draaien), dan denk ik dat deze aankoop toch wel vrij noodzakelijk begon te worden, ja 🙂
  • Fair/eco? Neen, jammer genoeg niet. Al weet ik bij deze meteen wat de volgende stap in het “betere kleerkast”-voornemen zal worden: verantwoorde lingerielabels zoeken!

Huishouden en decoratie

5. Bol voor onze lamp
In onze living hangt een lamp met drie bollen, waarvan er een tijdje geleden eentje sneuvelde. Een mierenneuker zal misschien zeggen dat we toch nog licht hadden, maar zo’n lamp met twee bollen en een peertje, dat is toch niet echt een zicht. Nogal nodig dus 🙂

6. Pepermolen
We hebben er drie (zout, witte peper, zwarte peper), waarvan er eentje kapot was en ik wilde graag hetzelfde model.

7. Brooddoos
Sinds mijn vorige kapot ging, kon ik wel mijn plan trekken, maar ik had daardoor enerzijds meer afval (af en toe gebruikte ik immers een papieren broodzak, maar dat gaat maar een paar keer mee) en at anderzijds minder vaak bananen of wat kleine groentjes (kerstomaatjes, stukjes komkommer), omdat ik die niet (makkelijk) in één doosje kon meenemen. Deze brooddoos is groot en heeft een onderverdeelstuk (waarvan ik er nu zelfs twee heb, aangezien de vorige dezelfde was, maar in het groen), waardoor ik alles in één keer kan meenemen. Praktisch, een-gezonde-levensstijl-ondersteunend en BPA-vrij, dus jup: goedgekeurd!

Note to self: deze niet meenemen bij bergwandelingen of anders de sluiting onderweg regelmatig openen om de luchtdrukverschillen niet te groot te laten worden.

8. Waterfles
Ik lijk wel waterflessen te verzamelen, want ik heb

  • een glazen fles: thuis continu in gebruik, maar voor onderweg net iets te zwaar en te breekbaar
  • een stalen fles: goed voor op wandeltochten waar ik hoe dan ook veel drink, maar aangezien het water in zo’n fles toch een beetje metalig smaakt/ruikt, niet zo geschikt voor de dagdagelijkse 2-3l waterverbruik
  • en vanaf nu dus ook nog een BPA-vrije plastic waterfles

Was dat echt nodig? Toch wel, vind ik. Feit is namelijk dat ik bovenstaande flessen om de vermelde redenen niet gebruik voor onderweg of op het werk en dan maar om de zoveel weken een liter flessenwater kocht. Ik herbruikte die fles weliswaar tot ze bijna uit elkaar viel, wat beter is dan per keer een nieuwe fles, maar desondanks een hoop overbodig afval veroorzaakt. Ik was dus al langer op zoek naar een stevige, maar toch lichte fles voor onderweg, maar vond nooit mijn goesting: ik wilde namelijk géén filter (overbodig, want het kraantjeswater is hier superlekker), een praktische drinktuit en een volume van 1L (want ik drink véél). Toen ik dé perfecte fles dan ook onverwacht zag staan, was de deal snel beslist en ondertussen vergezelt mijn nieuwe vriendje mij al anderhalve week op al mijn uithuizige bezigheden; blij ermee!

9. Waterkoker (ook niet op de foto, want tweedehands gekregen van mijn ouders, die hem als reserve op de zolder hadden staan)
De vorige is een tijdje geleden gesneuveld door een jammerlijke en zeer kortstondige liefde van de verdeelstekker met een plasje water. We kunnen uiteraard water koken op ons kookvuur, maar zo’n waterkoker is toch wel praktisch als het snel moet gaan. Ons nieuwe model is trouwens een pak kleiner dan het vorige en daardoor zuiniger, omdat ik voor die ene tas thee nu effectief het hele volume gebruik dat minimaal gekookt moet worden i.p.v. dat er telkens een deel voor niets wordt opgewarmd.

10. Eten: koriander, harissa, gist, bloem…
Hier heb ik geen volledige lijst van gemaakt, omdat eten… ja, eten is he. En aangezien wij graag en divers koken en bakken, is wat mij betreft geen enkele voedselaankoop “overbodig”. Tenzij we plots diepvriesmacaroni’s in bulk zouden aankopen ofzo, maar het gaat dus wel degelijk om “basisproducten” 🙂

Dat we eten kopen in België, is trouwens omdat we het in Zwitserland (voorlopig) ofwel niet vinden (harissa, speculaas…) ofwel niet in de bulkhoeveelheden die we willen. Zo vind ik het met ons gistverbruik (per 2-3 dagen telkens 7g voor een brood) echt niet te verantwoorden om van die “oh, kijk mij eens per 7g in een plastiekske en met andere 7g-plastiekskes in nog een extra plastiekse schoon wezen”-gistverpakkingen te kopen. Kan allemaal goed zijn dat dat juist de hoeveelheid is die we nodig hebben, maar ik heb ogen en een weegschaal, dus geef mij maar die verpakking van een halve kilo, die in totaal veel minder afval geeft.

11. Verstevigende nagellak (nope, dit is niet echt “huishouden” of “decoratie”, maar ik had geen zin in een aparte categorie)
Mijn nagels blijven makkelijk scheuren en dus blijf ik deze gebruiken. Het huidige potje is bijna leeg en dus aan vervanging toe. Maar echt noodzakelijk: nee, uiteraard niet, dit is luxe.

 Boeken

Gekocht in België 2 (Le petit requin)

Romans

  • Stupeur et tremblements van Amélie Nothomb
  • Norwegian wood van Haruki Murakami
  • Les Chevaliers du Subjonctif van Erik Orsenna
  • La révolte des accents van Erik Orsenna
  • De wereld van Sofie van Jostein Gaarder

Dichtbundels

  • Je buik van pimpelmees van Hugo Claus

Graphic novels

  • The complete Maus van Art Spiegelman
  • Le bleu est une couleur chaude van Julie Maroh

Non-fictie

  • Art d’Eco van Kelly Eeckhaut
  • Gramática básica del estudiante de español
  • Feel good werkschrift

Hier kan ik kort over zijn: uiteraard is geen enkele van deze aankopen echt noodzakelijk. Maar wij lezen graag en veel en genieten echt van boeken in huis. Een luxe-aankoop waar wij blij van worden met andere woorden en dus wat mij betreft helemaal ok. Al moet ik wel opletten dat ik mij niet elke keer zo laat gaan, want daar gaat mijn budget niet zo blij van worden… 😉

Conclusie

Twee weken na aankoop is misschien nog wat vroeg om al met zekerheid te kunnen zeggen dat dit allemaal nuttige en veelgebruikte aankopen zullen zijn en minimaal kan je dit aankooplijstje sowieso niet noemen (no worries trouwens, zelfs voor België is dit een lang lijstje; we laten ons echt wel niet elke keer (stel je voor!) zo gaan hoor 😉 ). Een pure minimalist zou het vermoedelijk doen zonder al de kledingaankopen, zonder de brooddoos, waterfles en waterkoker, zonder de nagellak en de boeken. Maar minimaliseren betekent voor mij niet noodzakelijk een streven naar zo weinig mogelijk items in huis, wél streven naar waardevolle, duurzame en gebruikte items. Twee goede jeansbroeken is dus niet minimaal, maar aangezien ik ze allebei veel draag / ga dragen, is dat voor mij een goede aankoop. Nog eentje erbij daarentegen, dan gaat het meer om “hebben om te hebben” dan om “nodig hebben”. Een dunne lijn, die voor iedereen ergens anders ligt. De ene zal bij dit lijstje misschien denken dat ik excuses zoek om deze aankopen goed te praten, de andere zal het misschien juist jammer vinden dat ik niets spontaans meer koop, omdat over (bijna) elk item op voorhand is nagedacht.

En ikzelf? Ik ben blij met de aankopen, zeker omdat een aantal echt wel al een tijdje op mijn verlanglijstje stonden en ik ben vooral blij met het feit dat ik niet het gevoel heb dat ik overbodige brol in huis gebracht heb.

Dit is tevens de dertiende post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek. Ja ja, ik ben nog eventjes aan het schrijven voor alle 120 opdrachten afgewerkt zullen zijn 😉

Minimaliseren en français stavaza

September is halfweg en dus is het tijd voor een stand van zaken voor de “Ik lees Frans”-maand van Literasa en de minimalismechallenge van Into Mind. Sommige puntjes gingen heel vlot, andere bleken wat meer werk te vragen. En eerlijk, soms heb ik er mij ook een beetje makkelijk vanaf gemaakt: 30 dagen lang elke dag iets doe, is immers niet zo evident.

30-day minimalism challenge

30-day minimalism challenge (Into Mind)

1. Ga “naakt”

Ik droeg de eerste dag absoluut niets van huidverzorging en tja, dat is zoals het vroeger altijd was en tegenwoordig nog af en toe is 🙂 Een minimaliseerpuntje dus op een gebied waar ik niet moet minimaliseren, kwestie van gemakkelijk te beginnen…

2. 15 minuten mediteren

Eerder dit jaar probeerde ik meditatie al eens uit en hoewel dat deugd deed, verwaterde het toch weer. Belangrijkste reden: mijn gedachten vliegen vaak nog alle kanten op, waardoor ik echt nog een begeleidende stem nodig heb. Alleen staan die “lessen” online en dus heb ik een laptop en internet nodig. Ondertussen heb ik de 30 sessies echter gedownload en omgezet in mp3-formaat, waardoor ik enkel maar mijn mp3-tje bij moet hebben om te kunnen starten. Op die manier bleef het niet bij 2 september, de dag waarop ik dit puntje voorzag, maar doe ik tegenwoordig regelmatig ‘s avonds een meditatie.

3. Geen e-mail of social media tot aan het middageten

Mijn mail op het werk is geen al te grote afleider: een groot voordeel van te werken als stagiair met weinig verantwoordelijkheid is namelijk dat bijna niemand mij mailt (en dit klinkt misschien heel zielig, maar dat aspect is echt wel aangenaam). Alleen durf ik al wel eens mijn privémails of feedly te checken (foei!) en dus was dit puntje niet helemaal vanzelfsprekend. Het bleek er vooral eentje te zijn dat ik mijzelf vaker moet opleggen op dagen waarop ik door vermoeidheid of dergelijke sneller afgeleid ben. Op deze dag kreeg ik een niet zo leuke taak immers als eerste van de dag afgewerkt (ahoi voor het motiverende gevoel dat iets afgewerkt is!) en kon daardoor sneller overschakelen naar iets leukers (nog meer ahoi!).

4. Ruim je rommelschuif op

Zonder veel twijfel besloot ik voor dit puntje te gaan voor mijn bureau, omdat dat de meest in het oog springende en daardoor ook de meest storende rommelplek van allemaal was. Op zich valt het met dat bureau meestal wel mee: mijn computer, de vaste aanwezigen (brievenbakje, pennenpotje enzo), de papieren waar ik op dat moment mee bezig ben en een fles water (een tussenfase tussen beide onderstaande foto’s met andere woorden).

Maar soms durft het ook al wel eens compleet uit de hand te lopen, zoals op deze 4 september, toen ik een halve dag thuis werkte aan plannen voor het werk (ook foei trouwens, want het was mijn eerste vrije dag van mijn halftime), naamvallen opzocht in het Duits, maar ook bezig was voor mijn blog, dingen moest opzoeken op mijn externe harde schijf, at aan mijn computer (nog meer foei) en mijn huidig leesvoer blijkbaar ook geen betere plaats kon toewijzen dan mee op dat bureau.  Aangezien ik zo logischerwijs op het punt terechtkwam waar  ik gewoon niets meer terug kon vinden, ging ik er met de grove borstel door:

Bureau (Le petit requin)

De dag zelf nam ik enkel het bureau-oppervlak (inclusief dat extreem uitpuilend brievenbakje dat mij al een tijdje serieus op mijn systeem werkte) onder handen; een dag later volgden ook nog mijn schuif en kastje. Idealiter zit mijn oplaadkabel weggewerkt in het kabelvakje onder mijn bureau, maar aangezien ik mijn laptop tegenwoordig regelmatig moet meenemen naar het werk, doe ik dat tijdelijk niet meer.

Bureaukastje (Le petit requin)

Het opruimen van schuif en kastje (jups, dat is een weggemoffelde lege pralinedoos daar in de voor-foto) zorgde er onder andere voor dat ik weet dat ik:

  • echt wel geen kauwgom meer moet kopen
  • zeker tot het einde van mijn studie ga toekomen met mijn schrijfblokken
  • en tijdens het schrijven van dit bericht besef dat ik het rode hoesje met Belgische winkel- en metrokaarten ben vergeten meenemen vorige week

Bureauschuif (Le petit requin)

Mijn kabeltjes zijn niet ideaal opgeruimd, maar aangezien ik ze heel vaak gebruik, heeft het weinig zin er een systeem voor uit te denken. Na 2x liggen ze hoe dan ook toch weer los.

5. Stroomlijn je leeslijst

Ik besloot dit puntje een beetje anders aan te pakken dan misschien de bedoeling was (boeken maken mij immers blij, dus geen reden om daar te minimaliseren): ik ging enkel door mijn to read-lijstje op Goodreads, dat ik van 141 boeken terugbracht tot 118. Ik verwijderde:

  • een drietal boeken die mij ondertussen effectief niet meer interesseren.
  • boeken die ik ondertussen al gelezen heb in een andere editie (want dan staat dat boek jammer genoeg zowel in de read- als in de to read-lijst).
  • boeken die ik ondertussen gekocht heb, omdat ik daarvoor geen lijstje als reminder meer nodig hebt: ik ga ze immers sowieso lezen.

Voordelen:

  • als ik zelf voor een bibliotheek- of boekenwinkelbezoek snel even door die lijst ga, kan ik al zeker niet meer twijfelen of ik dat boek heb of niet.
  • als mensen mij voor Kerst, mijn verjaardag… iets willen kopen maar niet weten wat en het antwoord “boeken” nogal vaag vinden, kan ik hen doorverwijzen naar die lijst. Dubbele win, want zij weten wat te kopen en ik krijg een boek dat ik plezant vind en nog niet heb.

De grootste uitdaging zal het up to date houden van de lijst zijn, maar aangezien ik regelmatig op Goodreads zit en het grootste werk nu gedaan is, zou dat moeten lukken.

6. Unfollow en unfriend

Ik gebruik niet zoveel social media (Facebook, Feedly, Pinterest, Goodreads en LinkedIn) en ik heb bij quasi geen enkele ervan het gevoel dat ik er teveel tijd op verspil of teveel onnodige “vriendjes” heb. Behalve dan Facebook… met al zijn updates die ik eigenlijk het merendeel van de tijd niet meer interessant vond, zowel bij vrienden van vroeger (die ik in het echt niet meer hoor of zie) als bij vrienden van nu (die hun verhalen hoor ik toch buiten Facebook). De leukste dingen waren voor mij om bovenstaande redenen eigenlijk vooral een aantal blogpagina’s en pagina’s over bijvoorbeeld erfgoed. Maar ook daar: veel kan ik via de blog of de nieuwtjespagina van zo’n website ook te weten komen. Jullie horen mij dus al komen: eigenlijk heb ik die account helemaal niet nodig en was dat quasi pure tijdverspilling geworden. Raus damit dus! Een kleine twee weken later heb ik het overigens nog geen seconde gemist.

7. Zet notificaties af

Dat is iets dat ik standaard al doe. Ik word namelijk vreselijk nerveus van continu gepiep of openspringende schermpjes. In hetzelfde genre: mensen die het geluid van het toetsenbord op hun gsm aan laten, aaaargh! 😉

Heel veel werk had ik hier dus niet voor, al zette ik op het werk wel het taakbalkicoontje van mijn mail af. Daarnaast blijf ik mij vlijtig voor alle mogelijke nieuwsbrieven uitschrijven en deed vooral een grote kuis in die van Meetup (waar ik updates per groep kreeg).

8. Lees i.p.v. TV te kijken

Ik wist op voorhand al dat dit makkelijk ging worden, omdat ik sowieso weinig tv kijk. Eigenlijk had ik mijzelf voorgenomen om te proberen er een tv- en laptoploze avond van te maken (zodat het wat uitdagend was), maar ‘t was zo’n dag waarop het te druk was om aan wat dan ook te denken, waardoor ik ‘s avonds nog een puntje moest kiezen dat niet teveel tijd meer vroeg voor ik moest gaan slapen. Bij deze…

There's no such things as too many books (Harold's planet)
Bron: lastlemon.com

9. Koop niets gedurende 24h

Op voorhand dacht ik dat deze opdracht twee keer niks ging zijn. Ah ja, ‘t gaat maar om 24h, toch? Echt “shoppen” kan ik uiteraard zonder problemen een dag laten, maar bij de dagdagelijkse inkopen blijk ik nog niet zo efficiënt te zijn als vroeger (als in: voor dat jaar werkloosheid, waarin het niet erg was om voor elke prul nog eens apart naar de winkel te lopen). Op zich was dat met wat georganiseer vrij makkelijk te omzeilen, maar toen kwam pas het echte pijnpunt naar boven: snoeperij! Het idee dat ik niets van snoep kon gaan kopen, maakte deze dag mentaal heel lastig (en dat terwijl ik wel iets voorzien had). Pijnlijk hoeveel impact elk beetje stress of vermoeidheid heeft op mijn eetpatroon… Dit puntje lukte dus wel, maar opende vooral mijn ogen: die suikervrije maand is dringend nodig, niet enkel om de “onopvallende” suikers (in brood(beleg), currypasta…) te verwijderen, maar ondertussen jammer genoeg ook om de opvallende terug te lijf te gaan.

10. Eén dag offline blijven

Ik maakte er mij een beetje makkelijk vanaf door deze opdracht te doen op mijn eerste dag in België. Ofte ook de dag waarop ik ‘s ochtends toekwam met de trein, de ganse dag in Brussel vertoefde en pas om 23u ‘s avonds bij mijn ouders (= mijn eerste makkelijke mogelijkheid tot internetconnectie) toekwam. Ik ben wel van plan om dit nog eens te herhalen, maar bon, die dag lukte het en had ik hoe dan ook niet veel tijd om een ander puntje aan te pakken.

11. Evalueer je verplichtingen

Die verplichtingen zijn tegenwoordig heel makkelijk samen te vatten: werk en studie.

Valt best wel mee dus, want in Brussel voegde ik aan bovenstaande combinatie onder andere nog het wekelijks geven van duiktraining toe… Ondertussen ben ik daar strenger in geworden, want vroeger zou ik die twee (en soms meer) meetups die ik wekelijks in Zürich organiseerde voor ik werk vond, sowieso nog zijn blijven inplannen eens ik begon te werken (want toch leerrijk en plezant?). Nu ik merk hoe moe ik tegenwoordig ‘s avonds vaak ben, ben ik echt heel content dat ik gewoon thuis tot rust kan komen. Idem met vb. het volgen van Spaanse les of dergelijke… Ik hoop dat dat allemaal nog verbetert, maar voorlopig zijn die twee bovenstaande al meer dan genoeg.

12. Oefen dankbaarheid

Jullie lazen mijn 25x dankbaarheid een paar dagen geleden al.

13. Evalueer je laatste vijf aankopen

Hier ga ik nog een apart blogje aan wijden, dat er een van de komende dagen aankomt.

14. Bepaal je 3-6 hoofdprioriteiten

Hierover konden jullie gisteren lezen.

15. Minimaliseer je beautyverzameling

Ik heb blijkbaar op een paar dagen tijd juist die dingen gedaan waar ik wat uitgebreider op in wil gaan 🙂 Ook over dit thema volgt dus nog een apart blogje, aangezien ik beautyverzameling breder opvatte dan enkel make-uptoestanden (het minimaliseren zou anders immers letterlijk maar twee minuten vragen).

Grafisch samengevat geeft dat dan:

30-day minimalism challenge stavaza (Le petit requin)

Ik lees Frans 2015

Ik lees Frans 2015 (Literasa)

Ik las tot nu toe (naast andere niet bij deze maand passende boeken):

  • Sarah’s Key: echt wel de moeite!
  • Le bleu est une couleur chaude: heel sterk in het eerste deel, iets minder in het tweede, maar sowieso de moeite waard. Benieuwd naar de vrije filmadaptie “La vie d’Adèle” alleszins.

Een uitgebreidere mening erover volgt in oktober samen met de andere septemberboeken.

Voorlopig zit ik dus best wel “op schema” met Frans lezen. Ik kocht in september, naast de al gelezen graphic novel, ook drie Franstalige fictieboeken en de kans is groot dat eentje ervan nog aan bod komt.