ABC

Vraag mij niet meer bij welke blogs ik al eens een ABC-bericht las, want het zijn er véél. Anne was in alle geval de laatste in het rijtje en ook degene die er met haar bericht voor zorgde dat ik mijn draft opdiepte uit de krochten der concepten 😉 . Ik vulde het weliswaar niet zo uitgebreid in als zij, maar koos voor het eerste woord dat mij bij elke letter te binnen schoot:

A Aardbeien
Totaal niet in het seizoen nu, maar mmm, goesting!

Aardbeien (Le petit requin)

B Boeken
Always. Behalve dan tijdens mijn architectuurstudie.

C Canada
Alle mooie plekken in Zwitserland en elders ten spijt, Canada blijft de mooiste reis die ik ooit maakte 😍

Tweedsmuir Provincial Park (Le petit requin)

D Depressie
Blije Haaike overweegt, maar trieste Haaike is nooit ver weg.

E Enthousiast
Over ongeveer alles.

F Frans
De taalliefde van mijn leven.

G Groen
Oh zo noodzakelijk om regelmatig in rond te dolen. En tegelijk iets waar ik al mijn best voor doe, maar nog zoveel meer voor zou kunnen doen.

Sihlwald (Le petit requin)

H Handelsbeurs
Binnen een paar jaar ga ik waarschijnlijk “hu?” denken bij dit woord, maar het is nu eenmaal het gebouw waar ik vorige week een presentatie over gaf, dus is het niet onlogisch dat het als eerste in mij opkomt.

I Interieur
Heel graag mee bezig, zowel in de praktijk in ons eigen appartement als in theorie door er boekskes over te lezen

J Je pense donc je suis
Je pense misschien een beetje teveel van tijd tot tijd, maar soit…

K Koersfiets
Niet langer de enige, maar wel de eerste sportliefde die ik had.

Koersfiets (Le petit requin)

L Le petit requin
Mijn alter-ego 😜

M Monumentenzorg
Ik besef nu pas dat ik bij de A niet Architectuur antwoordde. ’t Moet zijn dat mijn hart echt wel bij deze specifieke tak ervan ligt 🙂

Vakwerkbouw (Le petit requin)

N Nick Cave
Samen met Warren Zevon mijn grote muziekheld.

O Observeren
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet 😉 . Hier speelt ook wel wat beroepsmisvorming in mee, want een deel van mijn werk bestaat natuurlijk uit het observeren van gebouwen en hun details.

P Positief
Mijn glas is meestal halfvol, ook wanneer het, zoals momenteel letterlijk, bijna leeg is 😉

Q QGIS
Jah kijk, de Q is geen gemakkelijke letter. En dit is het programma dat ik door mijn broer de geograaf leerde kennen, maar dat ik nu zelf op het werk gebruik om inventarissen in op te tekenen.

R Russisch
Van alle talen degene die ik het liefste zou leren.

S Steingletsjer
Mijn lievelingsplekje in Zwitserland.

Steingletsjer (Le petit requin)

T Triatlon
Ik deed het nog niet vaak, maar het is wel mijn huidige favoriete sport.

Zürich Triatlon (Le petit requin)

U Ulaanbaatar
Als kind spelletjes spelen met een vader die zot is van lijstjes en geografische plekken, dat leidt er al eens toe dat ik plaatsen als deze (maar ook Antananarivo of Ouagadougou) ooit eens wil bezoeken.

V Ventoux
Ongeveer 20x stond ik al met de fiets op de top. Het is en blijft de berg van mijn fietsjeugd.

Mont Ventoux (Le petit requin)

W WWF
Van alle goede doelen hetgene dat ik het meest standvastig steun.

X Xanthippe
Het eerste boek waaruit ik ooit een gedicht overschreef. Ondertussen is dat document met gedichten en citaten bijna 130 pagina’s lang, maar Paul Lebeau en zijn Xanthippe blijven voor altijd de eersten:

De rijkste en de armste
De wijste en de domste
De lelijkste en de schoonste
Beroemd en duister
Altijd aanwezig, altijd afwezig
Voor allen de eerste, voor haar de tweede.

Y Yucca
De eerste plant die ik ooit zelf kocht, voor mijn kot op Erasmus. Tien jaar later is het een uit de kluiten gewassen kerel geworden, die al meer verhuisd is dan hem waarschijnlijk lief is, maar mij desondanks altijd blijft volgen 😉

Yucca (Le petit requin)

Z Zwitserland
Wat had ik hier anders kunnen schrijven dan mijn adoptieland?

Rheinbrücke Vaduz-Sevelen (Le petit requin)

40 dagen bloggen

Ahum ja, ik heb mij dan toch maar ingeschreven voor de derde editie van Kathleen haar zot idee, 40 dagen bloggen 🙂 . Twee jaar geleden startte ik met het idee een maand lang elke dag te bloggen, maar viel dat al na twee dagen met een zeer goede reden in het water doordat ik besliste voor mijn grootmoeder te zorgen, die net uit het ziekenhuis terug kwam. Vorig jaar nam ik opnieuw deel, maar met het doel drie keer per week te bloggen. Dat lukte vrij goed en eigenlijk ben ik sindsdien – op een serieuze dip in de zomer na – twee à drie keer per week blijven bloggen. Dus ja, wat doe ik dan dit jaar? Want elke dag bloggen, dat kan en wil ik gewoon niet (tenzij ik hier Duitse teksten voor mijn thesis publiceer 😉 ). Maar deelnemen en gewoon hetzelfde doen als anders, dat leek mij dan ook weer wat onnozel… Terwijl ja, waarom eigenlijk? Omdat het altijd maar méér en nog méér moet zijn? Omdat het niet gewoon even goed mag gaan zoals het nu gaat?

Bron: Verbeelding

Dus voilà, ik doe mee. Met als doel:

  • gemiddeld drie keer per week bloggen
  • 20 berichten schrijven tijdens 40 dagen bloggen

Lukt dat? Super! Lukt het niet? Jah, dan zal ik wel iets anders, belangrijkers of dringenders te doen gehad hebben he 😜

En dan even terzijde nog een kleine dienstmededeling: Christine vroeg naar een optie om zich te kunnen abonneren op mijn blog en dus bracht ik dat na bijna vijf jaar bloggen eindelijk in orde (nonchalant in zo’n dingen, ikke? Bwaa 😉 ). Vanaf nu vinden jullie dus hiernaast of hieronder (al naargelang of je op een computer of via tablet of smartphone kijkt) een optie om in te schrijven via mail of om mij te volgen op WordPress, Bloglovin’, Feedly, Goodreads (voor diegenen die graag de boekenberichten lezen), Pinterest (waar ik weliswaar weinig bewust mee bezig ben, maar wel de plek is waar ik merken met ecologische en fairtrade kleding, interieur-, knutsel- en reisideeën bijhoudt). Normaalgezien zou alles moeten werken, maar wie problemen ondervindt: shoot!

20 dingen die ik graag doe

Vraag mij niet hoe ik er terechtgekomen ben (doorklikken via reacties brengt een mens soms op onverwachte plekken), maar via via las ik dit bericht bij Nenoo en zo ook dit van Prinses op de kikkererwt. Het gaat over een oefening uit The Artist’s Way – een methode om je creativiteit terug te vinden -, die bedoeld is om een gevoel van identiteit terug te vinden. Je start met een lijst van dingen die je graag doet en schrijft op hoe lang het geleden is dat je ze gedaan hebt. Tot slot is het ook de bedoeling dat je twee dingen van het lijstje nog deze week inplant.

Op zich deel ik hier al wel vaak dingen die mij blij maken, maar daar zitten natuurlijk zeer regelmatig puntjes tussen waar ik zelf weinig aandeel in heb. Ik vond het bij deze oefening vooral interessant om na te denken over wanneer ik fijne dingen voor het laatst gedaan heb en dus of ik wel voldoende aandacht besteed aan wat ik graag doe. Bovendien zit ik toch wel een beetje in een periode waarin ik op zoek ben naar wat ik nu eigenlijk wel doen. Een identiteitscrisis zou ik het niet noemen, maar als je rondloopt met twijfels over je studie – hoe kan ik ze tot een succesvol einde brengen zonder mijzelf onderuit te halen – en je job – welke richting wil ik uit? Hoe kan ik daar komen? Kan ik mijn jobinhoud beter bij mijn interesses laten aansluiten? – dan is elke oefening die kan helpen om daar duidelijkheid in te krijgen, welkom.

Rosegtal (Le petit requin)
Het zal geen verrassing zijn dat naar de bergen gaan in onderstaand lijstje voorkomt

Bij deze, in willekeurige volgorde, 20 dingen die ik graag doe:

  1. Lezen (gisteren)
  2. Sporten / bewegen (resp. eergisteren / gisteren)
  3. Een presentatie over een gebouw geven (vier maand)
  4. Knutselen met papier, stempels, washi-tape… (twee en een halve week)
  5. Buiten zitten met de zon op mijn gezicht (deze middag)
  6. [wie mij persoonlijk kent, raad ik aan om naar het volgende puntje te gaan – anders niet zagen 😜 ] vrijen (eergisteren)
  7. In de bergen “zijn” – wandelen, fietsen, skiën, ’t is al om het even (twee weken). Of nog specifieker: uitkijken over de Steingletsjer (zeven maand)
  8. Een massage krijgen – geven is ook leuk, maar krijgen topt het toch 😉 (zes dagen)
  9. Iets nieuws leren / uitproberen (vier dagen)
  10. Koken (drie dagen)
  11. Bijpraten met mensen die ik graag heb (digitaal gisteren; in real life eergisteren)
  12. Reizen (zeven weken)
  13. Iemand verrassen (twee en een halve week)
  14. Bepalen/onderzoeken hoe met een oud gebouw om te gaan (op praktische manier acht maand – op een theoretische vandaag)
  15. Ronddwalen in een boekenwinkel of museum (resp. twee maand en
    twee en een halve maand)
  16. In de tuin werken (negen dagen)
  17. Spreken in een andere taal (vandaag)
  18. Tijd nemen om aandachtig naar iets te kijken / luisteren (drie dagen)
  19. Interieur inrichten (in praktijk anderhalve maand – in mijn hoofd gisteren 😉 )
  20. Schrijven wanneer de benodigde kennis of inspiratie er is (nu)
Frauenbildnis Gustav-Klimt (Le petit requin)
De laatste keer dat ik naar een museum ging was dat meteen in drievoud: in Wenen liep ik op vrijdag namelijk uren rond op de Breugeltentoonstelling, bezocht op zaterdag het Schönbrunnpaleis en genoot op zondag van werken van o.a. Klimt, zoals deze Frauenbildnis, in het Oberes Belvédère

Mijn eerste reactie is eigenlijk vooral: dat valt best wel goed mee! Er zit niet eens één ding tussen dat meer dan een jaar geleden is en het merendeel deed ik de afgelopen maand of zelfs week nog. Tenzij ik natuurlijk onbewust enkel die dingen heb opgesomd, die ik de laatste tijd gedaan heb 🙂 . Als ik prioriteit zou geven aan die dingen die het langst geleden zijn, dan zou ik deze week tijd moeten maken voor een bezoek aan de Steingletsjer en een presentatie over een gebouw. Beiden zullen echter later moeten plaatsvinden:

  • de Steingletsjer zeker, omdat de pas ernaartoe afgesloten is, wat wilt zeggen dat ik bovenop de normale klim van 2u (die op dit moment van het jaar vermoedelijk ondoenbaar is zonder bergopleiding) nog 11km door de sneeuw zou moeten ploegen. Juli lijkt mij dus realistischer als datum 😜
  • die presentatie is ietwat onrealistisch op zo’n korte tijdspanne, maar toeval – of eerder: de studie die ik volg – wil dat dat volgende week vrijdag gaat gebeuren. Zeer ok dus als alternatief 🙂

Concreet ga ik voor:

  • sporten en dan meer bepaald zwemmen (want “sporten” algemeen deed ik eergisteren nog, maar zwemmen zelf is al weer twee maand geleden)
  • in de tuin werken (dat zal het komende half jaar vooral op de schouders van J. terechtkomen, maar thesis of niet, ik wil toch af en toe tijd maken om een half uurtje met mijn handen in de aarde te zitten 🙂

Verbeelding book challenge 2018 – Vierde en laatste kwartaal

De volle vijf dagen voor de “deadline” las ik het laatste boek voor de Verbeelding book challenge. Tijd voor de finale update dus, waarbij ik hieronder enkel nog die boeken beschrijf die er in het laatste kwartaal zijn bijgekomen. De hele lijst van wat ik voor de challenge gelezen heb, staat hier.

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

8. Een boek dat begint met “Er was eens”
NN, Sprookjes uit de Sovjet-Unie
Het bleek verbazingwekkend moeilijk om een sprookjesboek te vinden dat begint met “Er was eens”… Ik heb er een aantal in de kast staan, waarvan de meeste bundels zijn, maar ofwel begon geen enkel sprookje met die drie befaamde woorden, ofwel een sprookje verderop in de bundel i.p.v. datgene waarmee het boek begon. Net toen ik op het punt stond voor die laatste optie te gaan, sloeg ik deze Sprookjes uit de Sovjet-Unie open, waarin het eerste verhaaltje start met “Er waren eens” 🙂

10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
Hagar Peeters, Malva
Ook dit was geen evident puntje, al vond ik gelukkig wel een paar opties. Daarvan sprak Malva mij het meeste aan, waardoor ik niet alleen mijn initialen, maar ook mijn achternaam met de auteur deel.

24. Een boek dat zich afspeelt in China
Jung Chang, Wild Swans
Voor dit puntje las ik een boek dat al een hele tijd op mijn leeslijstje stond en daar achteraf bekeken veel te lang gestaan heeft. Een boek dat zich afspeelt in China, maar vooral veel inzicht geef in de communistische periode van dat land.

Ik weet nog niet of er een nieuwe challenge aankomt, maar indien wel, dan neem ik opnieuw deel met dezelfde instelling als de voorbije jaren: lezen waar ik goesting in heb, zien wat ik daarmee kan afvinken en waar nodig af en toe eens iets anders lezen dan ik normaal zou doen. Een combinatie die goed werkt voor mij: teveel focussen op de lijst zou mij mijn leesplezier ontnemen, maar net die paar boeken die ik anders niet zou lezen, maken dat het deelnemen de moeite waard is (die andere boeken zou ik immers sowieso lezen).

#kookboekweek 4: Honger!

Ahum, ruim 2,5 jaar na de laatste editie van kookboekweek (een initiatief van Sofie van Fiekefatjerietjes en Silke van Julienne) op deze blog, spring ik eindelijk nog eens mee op de kar!

Kookboekweek (Fiekfatjerietjes & Julienne)

Het was een van mijn nieuwste aanwinsten die voor de heropleving van deze rubriek zorgde, namelijk Honger! van Mme Zsazsa dat ik van mijn broer kreeg voor mijn verjaardag. De onder-, of beter gezegd, boventitel “Gewoon lekker eten” klonk alleszins veelbelovend, want hoewel ik in kookboeken voornamelijk op zoek ga naar “speciale” dingen die ik zelf niet kan bedenken, kook ik in de realiteit natuurlijk het merendeel van de tijd vooral makkelijke en simpele gerechten.

Honger!
Bron: www.standaarduitgeverij.be

Mme Zsazsa heeft gekozen voor een indeling naar soort gerecht (pasta, granen en rijst, groenten en peulen), die vervolgens opnieuw ingedeeld worden naar seizoen. Zelf vind ik dat zeer handig, want ik probeer nu eenmaal – de ene keer weliswaar al succesvoller dan de andere – zo seizoensgericht mogelijk te eten. Daarbij start ik vanuit de groenten die ik op dat moment zelf in de tuin heb staan of van de groentenwijzer van WWF, waarmee ik bepaal welke groenten ik in maand x best koop en eet (bij deze hoera voor het register op basis van groente, hadden maar alle kookboeken dat!). Idealiter was het eerst ingedeeld op seizoen en dan op soort gerecht, maar sowieso is het feit dat er een onderverdeling naar seizoen in zit absoluut een pluspunt.

De verrassend interessante snijbietpasta

De afgelopen zomer was gene vette in de moestuin: de combinatie van de hitte met de extreme vermoeidheid waarmee ik te kampen had (ergo: geen energie om bedden aan te leggen en te onderhouden; amper energie om wat er toch stond water te geven), zorgde ervoor dat ik maar een beperkt aantal groenten kon oogsten. Snijbiet was een van de weinige succesverhalen en hoewel ik de groente weliswaar heel lekker vind, behoort ze (nog) niet tot mijn standaardrepertoire, waardoor recepten meer dan welkom waren.

Ik koos de “verrassend interessante snijbietpasta”, die mij overtuigde door de titel, want spaghetti met snijbiet, wat kruiden en noten leek mij wel héél simpel. Ja kijk, laten we het erop houden dat ik ondertussen al beter zou moeten weten dan denken dat veel ingrediënten nodig zijn om iets lekkers te maken, want dit was effectief heel simpel, maar ook heel lekker. Een gerechtje dat hier nog wel eens op tafel zal komen, want vers uit de moestuin en snel op tafel, dat komt altijd van pas.

Snijbietpasta (Le petit requin)

Zoete zomerse ovenschotel

Een van de andere groenten die ik ook kon oogsten waren tomaten, zowel grotere als kerstomaatjes. Die laatste hebben we vaak gewoon rauw in een salade gegeten, maar toen ik op dit gerechtje botste, verdwenen ze samen met sjalotten en aardappelen in de oven.

Ik verving weliswaar de verse basilicum door gedroogde, aangezien er geen verse in huis was (het is een van de dingen op het lijstje “aan te planten in de tuin” 😉 ). Dat zorgde er wel voor dat de basilicum van in het begin mee de oven in kon en de aardappelen daardoor zo’n lekker kruiden”korstje” gaf. Dit gerecht staat niet heel snel op tafel, maar doordat het merendeel van de kooktijd het garen in de oven is, heb je er desondanks niet veel werk aan. Eentje dat mij nu al doet uitkijken naar volgend jaar, wanneer het naast kerstomaatjes hopelijk ook met eigen aardappelen kan gemaakt worden!

Schotel met tomaten, aardappelen en bonen (Le petit requin)

Kleurige couscoussalade

Een van de groenten die ik heel graag zelf zou kunnen kweken in de toekomst, is komkommer. Ik kan daar op blijven knabbelen in de zomer! Een combinatie met rode biet at ik nog nooit, noch at ik al ooit rauwe rode biet (ik eet dat ofwel gekookt, als het – zeer zelden – uit een gekocht pakje komt, ofwel geroosterd in de oven), maar beiden bleken verrassend lekker. Ook handig om weten, want nu weet ik ook dat een uit het oog verloren rode biet niet noodzakelijk eerst nog in de oven moet om ze snel te kunnen verwerken 🙂

Couscoussalade (Le petit requin)

Passata

Het boek bevat ook een basisrecept voor passata, waar de bovenvermelde grotere tomaten in verdwenen. Behalve dat de geur op het moment zelf al heel lekker was, bleek het ook achteraf in een gerecht goed te smaken 🙂 . Ik combineerde het met tortellini, paprika en cevapcici, net iets uitgebreider dus dan de simpele pasta met passata, basilicum, parmezaan en rucolla, die in het boek voorgesteld wordt. Niet dat dit nu hét passatarecept zal worden, daarvoor wil ik er liever nog een paar uittesten, maar wetende dat er – hopelijk – de komende jaren nog meer tomatenoogst zal te verwerken zijn, is het sowieso tof een goed basisrecept te hebben.

Passata (Le petit requin)

Witlooftaart

Dit gerecht wordt in het boek eigenlijk omschreven als “witlooftaart op zijn kop”, maar na het lezen van het recept leek ons dat vooral veel onnodig – en door de hitte mogelijk gevaarlijk – geprul. Waarschijnlijk is het idee erachter dat je bladerdeeg daardoor krokant genoeg wordt, wat misschien niet gebeurt wanneer het teveel vocht van het witloof en de honing opneemt. Wij losten dat echter op zoals we altijd doen bij een quiche: we bakten de bodem kort voor en legden er vervolgens de witloofstronkjes op. Veel gemakkelijker, al verandert het natuurlijk niets aan de smaak. Die was weliswaar heel lekker, maar niet genoeg om onze favoriet van de troon te stoten.

Witlooftaart (Le petit requin)

Potje pasta met snijbiet en champignons

Het voorlopig laatste recept dat ik uit dit boek probeerde, was er opnieuw eentje met als hoofdingrediënt snijbiet. Dit recept vraagt wat meer werk, maar is de moeite ook echt wel waard. Ik volgde de suggestie om een gesnipperd pepertje toe te voegen (enkel volwassenen aan tafel immers) en dat gaf wat zeer geapprecieerde extra pit. Dit is er eentje dat ik ons zeker nog zie maken, want pasta, mozzarella, snijbiet en passata, jummie! Al wil ik de suggestie voor vegan mozzarella zeker ook eens uitproberen. Die extra opties vind ik trouwens doorheen het boek heel leuk: tips voor bijgerechten, andere groenten, om een gerecht vegan te maken (altijd handig als je weliswaar al veel vegetarisch eet, maar nog te vaak terugvalt op kaas om veel vegan te eten)…

Potje pasta met snijbiet en champignons (Le petit requin)

Een kookboek dat hier alleszins nog uit de kast gehaald zal worden!