What about you #40dagenblogger?

Er wachten eigenlijk nog twee stokjes om ingevuld te worden, maar nu de 40 dagen bloggen bijna voorbij zijn, besloot ik dit stokje, dat Zeg maar Babs lanceerde, toch even voorrang te geven.

Bron: Zeg maar Babs

1. Stel jezelf en de blog eens voor in max 20 woorden.
Haaike | 30 | Zwitserland | sportverslaafd | lezer | vergroener | zus | rusteloos | reiziger | ingenieur architect | ambivert | taalliefhebber | zoekend | perfectionist | avondmens | passioneel | monumentenzorger | koppig | snoeper

2. Waarover ging je eerste blogbericht?
Ik toonde het tijdelijke appartement waar we de eerste twee maanden na onze aankomst in Zwitserland woonden.

Le petit requin
Weinig plaats, veel fietsen 😉

3. Veranderde de blog al van stijl en inhoud in de loop der jaren?
Beiden slechts minimaal: zo veranderde mijn blog wel van uiterlijk toen ik van blogger naar een eigen domein overstapte, maar eigenlijk bleef dat beperkt, omdat ik in beide gevallen voor een vrij minimalistische zwart-wit layout met blauwe accenten gekozen heb.

4. Wat wil je graag nog bijleren om je blog te verbeteren?
Ik zou vooral meer kennis van html willen, zodat ik aanpassingen aan mijn blogthema kan en durf maken (of wie weet: zelfs gewoon een eigen thema kan ontwerpen). Daarnaast zou ik vooral mijn foto’s willen verbeteren: er zitten er al mooie tussen, maar vooral de dagdagelijkse kunnen een pak beter. Al is dat niet zozeer iets dat ik moet leren, maar wel iets waar ik tijd voor moet maken (al denk ik soms: hey, ‘t zijn dagdagelijkse foto’s, mijn dagdagelijks leven is ook niet perfect gekadreerd en belicht 😉

5. Als je slechts één blogpost mocht kiezen om je nieuwe lezers te laten lezen, welkeen zou dat zijn?
Pfoe, geen idee eigenlijk… Ik weet dat veel mensen hier terechtkomen door mijn bericht over boekenwinkels in Brussel en dat is nog steeds een blogpost waar ik blij mee ben. Maar tegelijk is het een bericht dat niet meteen een weerspiegeling is van waar ik meestal over schrijf, zijnde de dagdagelijkse dingetjes. Misschien dit bericht dan, over waarom dat dagdagelijkse leven zich bij mij in het buitenland afspeelt? Alhoewel, ik ga de “ouwe getrouwen” onder mijn lezers gewoon deze vraag laten beantwoorden: zeg eens lieve lezers, welk bericht hier is jullie het meeste bijgebleven of vinden jullie het meest representatief voor mijn stekje? 🙂

Boekenstad Brussel (Le petit requin)

6. Op welke (blog)skill van een andere #40dagenblogger ben je stiekem jaloers?
Hebben jullie efkes? 😉 . Ik kan wel wat mensen opnoemen, al gaat het eigenlijk om bewonderen i.p.v. jaloers zijn… Als ik er eentje moet uitkiezen, dan ga ik voor de loopprestaties van Annelyse.

7. Voor welke samenwerking mogen ze je altijd contacteren?
Goh, ik heb nog nooit samengewerkt met een bedrijf en ik zou kunnen zeggen dat dat is omdat hier simpelweg geen contactgegevens te vinden zijn, maar laten we wel wezen: ik ben gewoon een te klein bloggertje om interessant te zijn 🙂 . Op zich vind ik dat eigenlijk vooral handig, want ik weet echt niet of ik samenwerkingen zou willen doen. Uiteraard niet als het niets met mijn blog te maken heeft, maar stel nu dat ik de kans krijg om een mooie reis te maken of plekken in Zwitserland gratis zou mogen bezoeken in ruil voor een blogbericht… ik weet echt niet wat ik dan zou beslissen.

Le petit requin
Zeg hier maar eens neen tegen he 😉

8. Waar, wanneer en hoe lang blog je meestal?
Dat is thuis, meestal in de zetel, soms aan tafel. Ik heb geen vaste blogmomenten, maar schrijf wanneer ik goesting heb, wat dus ‘s avonds tijdens de week of overdag in het weekend kan zijn. Hoe lang ik bezig ben, hangt heel erg af van het bericht: sommige schrijf ik op 20 minuutjes, aan andere ben ik 2u bezig…

9. Wat is je ultieme blogessential (naast de computer)?
Mijn fototoestel.

10. Welke bloggers die deelnemen aan #40dagenbloggen volg je op de voet en lees je zo vaak als mogelijk?
Dezelfde als gewoonlijk. Het gaat dan o.a. om Fieke, Silke, AnneliesSamajaTrijnewijn, Liquid Skies, Upje… Miss Folies herontdekte ik door de 40 dagen bloggen en daar ben ik blij om 🙂

11. Hoe vergaat het bloggen je tijdens de #40dagenbloggen? Hoe pak je het aan? En zou je volgend jaar weer meedoen?
Eigenlijk blog ik vooral zoals altijd: wanneer ik goesting heb. Alleen heb ik er de laatste weken iets meer tijd voor gemaakt, waardoor ik – op vorige week na – meer berichten gepubliceerd heb dan anders (zeker geen 40 dagen in totaal, maar wel – zoals de bedoeling was een drietal berichten per week). Dat is ook volledig ok zo voor mij; het is en blijft een hobby tenslotte (ik schrijf op mijn werk al vaak genoeg “verplichte” dingen), wat niet wegneemt dat ik er wel van genoten heb om vaker te schrijven.

12. Deel 1 tip of bemoedigend woordje om de andere bloggers een duwtje in de rug te geven.
‘t Is bijna gedaan 😉 . Neen serieus, hou het vooral plezant!

13. Post hieronder een foto van hoe je nu aan het bloggen bent. Het leven zoals het is.

Le petit requin
Ook al blog ik meestal thuis, soms gebeurt dat ook op de trein. Zoals nu 🙂

Loop naar de maan! Uitdaging: haar kort knippen

Drie weken na de short triathlon van Zürich was het tijd voor de volgende uitdaging van Loop naar de maan. Sportief gezien was dit de makkelijkste, aangezien ik er vanaf kwam met een rustig fietstochtje van 10km. En toch was dit een van de lastigste uitdagingen van allemaal! Ik had namelijk beloofd om mijn haar kort te knippen eens we 600 euro hadden ingezameld, maar – hoewel ik gezond jaloers ben op mensen die zonder aarzelen switchen tussen lang haar en pixiecut en ondertussen nog eens het hele kleurenspectrum afgaan – ben zelf absoluut geen durver wat mijn haar betreft.

Le petit requin

Op het moment dat we de grens van 600 euro bereikten, had ik voldoende haar verzameld voor een donatie aan Geef om haar en dus besloot ik mijn kappersbezoek te plannen tijdens mijn volgende bezoek aan België. Ik polste op voorhand op Instagram welk kapsel jullie mij zouden aanraden en besloot, in overleg met de – nieuwe (aaargh! 😉 ) – kapper, om niet te gaan voor een pixiecut, zoals ik oorspronkelijk dacht te doen (vanuit het idee: als ik mijn haar dan toch “moet” kortwieken, waarom dan niet meteen gaan voor een kapsel dat ik al lang wil uitproberen, maar zonder extra reden sowieso nooit ga durven proberen?). Alleen bleek zo’n kapsel echt wel niet verenigbaar met mijn eisen:

  • Kapsel moet natuurlijk kunnen drogen
    Ik heb – en wil – namelijk geen haardroger, noch goesting om aan de slag te gaan met gel of haarlak. Aangezien ik golvend haar heb, wilt dat echter ook zeggen dat superkort haar minder praktisch is. Laat die golven maar eens deftig vallen als er geen “gewicht” is dat ze in de plooi trekt, zoiets…
  • Kapsel moet meerdere dagen mooi vallen en meerdere maanden in model blijven
    Ik was mijn haar om de vier à vijf dagen en wil dat ook zo houden: het vraagt minder tijd en is vooral gezonder voor mijn haar (en het milieu, want minder shampoo en bijhorende brol die met het water wegstroomt). Bovendien is een van de grote redenen dat ik mijn haar nog nooit gekleurd heb (naast opnieuw de gezondheidsfactor), dat ik geen zin heb om elke x weken bij de kapper te zitten voor een bijkleuring.

Jullie beginnen waarschijnlijk te begrijpen waarom ik al jaren met een gelijkaardig kapsel rondloop 😉 . Kwestie van toch enige kapselwijziging toe te laten, liet ik dus toch een van mijn eisen vallen: de anders nochtans zéér belangrijke voorwaarde dat mijn haar in een staartje moet kunnen (want oh, de horror van sporten met haar dat alle kanten opvliegt!).

En zo eindigde ik met onderstaand kapsel en twee gedoneerde staarten, die ondertussen hopelijk deel geworden zijn van een mooie pruik. Korter dan ik in jaren gehad heb (wat zorgde voor een paar weken haarfantoompijn bij het kammen ‘s ochtends 😉 ), maar ook verrassend makkelijk in onderhoud. Wie weet ga ik dus wel nog eens zo kort…

Le petit requin

Bovenstaande foto’s werden na de fietstocht van de kapper naar huis genomen; eigenlijk vind ik het op deze foto van een paar dagen later mooier vallen (en die dag merkte ik ook dat het nog best wel meevalt met die sporthorror, oef 😉 ).

Uitdaging geslaagd, denk ik dan!

Loop naar de maan! Uitdaging: short triatlon onder 1,5u

Jullie herinneren je misschien nog dat ik vorig jaar, samen met de vriendin van mijn broer, naar de maan liep. Hoewel het oorspronkelijk de bedoeling was om de hele zomer lang updates te geven over de verschillende uitdagingen die we moesten volbrengen, is daar door omstandigheden (ahum) weinig van in huis gekomen. Onder de noemer beter laat dan nooit, komen de volgende weken eindelijk de verslagen online.

Nadat ik een week lang elke dag 5 km liep, sloeg ik tijdelijk een paar uitdagingen over en sprong meteen naar die van 500 euro, namelijk een short triathlon in minder dan 1,5 uur afleggen. Op 29 juli nam ik net zoals in 2016 deel aan de short triathlon in Zürich, waar ik toen 1u34′ nodig had om 500m te zwemmen, 20km te fietsen en 5km te lopen. Vier minuten van die tijd afdoen, leek bij de inschrijving zeer haalbaar, maar aangezien juli niet bepaald een makkelijke maand was, was ik eerlijk gezegd al blij dat ik überhaupt aan de start stond. Gelukkig was mijn moeder erbij voor de nodige mentale steun (de foto’s in dit bericht werden ook door haar getrokken). Ik wilde uiteraard wel alles geven, maar ging ervan uit dat mijn doel voor Loop naar de maan geen optie meer zou zijn.

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)
Mijn doel leek mij dan wel niet meer haalbaar, de aankomstlijn wel en dus voegde ik mijn naam ook toe aan dit bord. Punten voor wie hem vindt 😉

Nadat ik mijn fiets en materiaal geïnstalleerd had in de wisselzone, was het al ongeveer tijd om richting start te trekken. Te midden van een zee van rode badmutsen dook ik samen met alle andere vrouwen van de short triathlon het water in.

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Hoewel die rode mutsen gegeven worden voor de veiligheid – een zwemmer is door dat rood namelijk veel sneller te spotten in het water -, zorgden al die gelijke hoofden er voor dat mijn moeder al snel geen idee meer had waar ik net zat. Nu ja, ergens vanachter was sowieso een goede gok, 40 seconden winst tegenover het jaar ervoor of niet 😉

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Ik slaagde er namelijk nog steeds niet in om de hele afstand in crawl af te leggen, waardoor ik automatisch weer bij de laatsten was die uit het water kwamen. Niet dat dat er mij van weerhield om eruit te zien alsof ik aan het strijden was om een topplaats 😉

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Na de vrij vlotte wissel, was het tijd voor het fietsen, Gelukkig kon ik de oude koersfiets van mijn moeder lenen, aangezien ik op dat moment mijn nieuwe koersfiets nog niet had en mijn oude niet meer echt vertrouwde (wetende dat o.a. het balhoofd moet vervangen worden). Dat ik de 20km op die manier toch op een koersfiets kon doen, zorgde ervoor dat dit onderdeel vrij goed ging. Dat het parcours langs het meer van Zürich loopt en daardoor heel vlak is, hielp natuurlijk wel.

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)
Bewijs van focus tijdens het rijden: ik zag pas achteraf op de foto’s dat in de tegenrichting een vrouw jammer genoeg zwaar gevallen was…

Van mijn moeder hoorde ik dat het als toeschouwer trouwens ook best wel leuk is om aan de kant te staan: zo ging zij tegenover de in- en uitgang van de wisselzone staan, waardoor ze niet alleen de wissels zelf kon zien, maar ook vrouwen die voorbijreden voor hun tweede fietsronde en mannen die al aan het looponderdeel bezig waren (hun wedstrijd was 20′ voor de onze gestart). Genoeg om naar te kijken dus terwijl ik mijn rondjes draaide.

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Na twee ronden van 10km en 37′ op de fiets (goed voor opnieuw 40″ winst tegenover 2016) was het tijd om weer naar de wisselzone te gaan, al liep het daar even mis: mijn rechterschoen klikte namelijk niet meer uit, zodat ik mijn voet uit mijn schoen wrong en op één schoen de wisselzone inliep. Niet bepaald handig, maar hey, ‘t is niet alsof er een podiumplaats vanaf hing 😉

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Ook de tweede wissel ging vlot, maar toen kwam wat ik al wist dat het lastigste moment ging zijn: de start van het lopen. Ik weet niet waarom het net is, maar de overgang van zwemmen naar fietsen is zoveel makkelijker dan die van fietsen naar lopen. Mijn benen voelden als lood en dat duurde dit jaar een pak langer dan vorig jaar. Hoewel 9,3km/h geen slecht gemiddelde is voor mij, liep ik toch anderhalve minuut trager dan het jaar ervoor. De slechte voorbereiding eiste in dit onderdeel duidelijk zijn tol…

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Al nam dat niet weg dat ik met de meet in zicht nog een laatste spurtje eruit perste en doodcontent over de meet kwam, want verdorie, ondanks de rotweken die achter mij lagen, was ik toch maar over die meet geraakt!

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Mijn moeder stond mij aan de finish op te wachten, al deden de drank en de koude douche (warm,  zo warm!) op het eerste moment het meeste deugd 😉

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)

Daarna was ik echter meer dan content dat ze er was, want daar waar ik vorig jaar met J. babbelde over het verloop van mijn wedstrijd kon dat nu met haar. Moest ze er niet geweest zijn, ik zou mij denk ik even heel eenzaam gevoeld hebben in het midden van de hoop sporters rond mij. Nu was het “gewoon” een fijne sportdag, eentje waarop ik afzag en daar toch gigantisch veel deugd van had!

Short triathlon Zürich 2017 (Le petit requin)
In een van de stoelen voor “finishers only” 😉

Samen met de iets vlotter verlopen wissels, eindigde ik in een tijd van 1u33’20” en dus 29″ sneller dan het jaar ervoor. Ver van de vier minuten die ik voor Loop naar de maan eigenlijk wilde afdoen van mijn tijd, maar gezien de omstandigheden, besloot ik (na toch even na te vragen bij een paar sponsors of zij dat ook ok vonden 😉 ) dat een verbetering van mijn tijd ook mocht tellen als “uitdaging geslaagd”.

Fair wear Friday (10)

De eerste fair fashion dagen tijdens de Fashion revolution week in april worden aangekondigd met o.a. op 28 april de Fashion Revolution Day in Zürich, die ik nu al in het vet in mijn agenda gezet heb. Interessanter voor jullie is dan weer dat – na een jaar onderbreking – een dag later, op zondag 29 april, het derde Fair Fashion Fest in Gent doorgaat, hoera! 🙂 Reden genoeg om op deze vrijdag de rubriek “Fair wear Friday” nog eens boven te halen!

Logo Fair wear Friday
Een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria

Dit keer duik ik niet mijn kleerkast, maar wel mijn “creatieve doos” in (die ooit een creatieve kast / schap in een kast moet worden, maar zo ver ben ik nog niet met inrichten 😉 ). Mijn stoffencollectie bevat de volle zeven stoffen; belachelijk weinig voor de geoefende naai(st)ers onder de lezers, maar meer dan genoeg voor dit beginnend naaistertje, dat enkel nog maar een simpel rokje in elkaar stak 😉 . Tijd om een blik te werpen op die zeven stoffen:

Faire stoffen (Le petit requin)

Stof 1: petrol-zwarte tencel

Ik ken jammer genoeg niet meer van elk stofje de producent en dat is ook bij dit mooie en zachte stofje waaruit ik een zomers t-shirtje wil naaien, het geval. Ik kocht het in de kerstvakantie bij Georgette (het is echter uitverkocht en dus niet meer te vinden op de website), waardoor ik gelukkig wel weet dat wie de producent ook is, het sowieso op een verantwoorde manier gemaakt is. Ruth verkoopt in haar winkel namelijk enkel sociaal- en ecologisch verantwoorde stoffen, zodat je er met een gerust hart stoffen kan kopen, zonder zelf te moeten controleren of ze voldoen aan deze of gene labels.

De stof, tencel, wordt gemaakt uit eucalyptushout, afkomstig uit duurzaam beheerde bossen met FSC-keurmerk. De chemische producten die gebruikt worden om van de houtsnippers draden te maken, worden quasi volledig hergebruikt en komen dus niet in de natuur terecht. Bovendien gebeurt het bleken van de vezels chloorvrij.

Faire stoffen (Le petit requin)

Stof 2 en 3: Zwarte tulle van C. Pauli en zwart katoen

De tulle uit biologisch katoen en het eveneens biologisch effen zwart katoentje kocht ik tegelijk met het vorige stofje. Ze dienen voor het meest uitdagende project in deze lijst, namelijk een kleedje met als basislaag de katoenen stof en erboven de tulle, gebaseerd op een kleedje dat ik heel graag draag, maar jammer genoeg zijn beste tijd gehad heeft.

Hoewel Ruth ook online verkoopt, wilde ik voor dit project absoluut langsgaan in haar winkel in Sint-Niklaas. Beginnende naaister + uitdagend patroon + “moeilijke” stof (aaargh, tulle! 😉 ) = nood aan advies. Ruth gaf mij een hele hoop tips mee, gaande van het soort naald waar ik best mee zou naaien tot de volgorde waarin ik het best aan de slag ga. De kans is groot dat ik, tegen dat ik aan dit project begin – het staat immers, net omwille van de moeilijkheid, als laatste van allemaal op de planning – inga op haar aanbod om nog te mailen met eventuele verdere vragen 🙂

Stof 4: blauwe katoen met print van wandelende takken van Zonen09

Dit in blogland heel bekende stofje, de zogenaamde stickly rockers, kocht ik ook – maar dit keer online – bij Georgette; het werd ontworpen door de al even bekende Sharon, de vrouw achter het Zonen09-label. Het is een biokatoenen stof met poplin weving (vraag mij niet wat dat net betekent, ik ben al blij dat ik weet dat poplin een soort weving en geen soort stof is 😉 ), die het GOTS-label draagt. Ter verduidelijking: GOTS staat voor Global Organic Textile Standard en garandeert dat een stof voor minstens 70% uit biologisch materiaal bestaat (in het geval van dit stofje is het zelfs meer) en dat er aan bepaalde eisen tijdens de verwerking voldaan wordt (o.a. milieueisen voor chemische stoffen, de verplichting een duurzaam afvalwatersysteem te gebruiken…). Tot slot moet een stof ook in goede arbeidsomstandigheden en voor een eerlijke verloning gemaakt worden om dit label te kunnen krijgen.

Stof 5: blauw-wit katoen met bamboeprint

Ook dit katoentje is GOTS-gecertificeerd (iets wat, als je het uitspreekt, al eens voor rare blikken kan zorgen bij mensen, want koop ik als atheïst gods-gecertificeerde stoffen? En what the hell is dat dan feitelijk? 😉 ). Ik kocht het bij de ondertussen helaas verdwenen online shop Stoffetuur; de producent herinner ik mij jammer genoeg niet meer.

Oorspronkelijk was ik van plan om uit zowel dit als uit het vorige stofje keukenhanddoeken te maken, maar omdat ik kort nadat ik het ontving, moest verhuizen (en dan nog eens en dan nog eens), kwam naaien er totaal niet van en nam ik gekochte keukenhanddoeken (uit biokatoen) in gebruik. Ik kan weliswaar nog een set gebruiken, dus waarschijnlijk komt dit bamboeprintje uiteindelijk toch op handdoeken terecht en ga ik met de wandelende takken iets anders uitproberen.

Faire stoffen (Le petit requin)

Stof 6: Effen mint tricot

Dit stofje kocht ik online bij Pieke Wieke, nadat ik bij Fabienne van Honderdachtentwintig een fantastisch pakket voor Bloggers for life won. Ik wilde immers graag mijn reservekussens (voor logees) ook in een mooi jasje steken en ja, waarom dan niet een bijpassend jasje? Het zorgde er weliswaar voor dat ik afweek van mijn “als ik stoffen koop, dan moeten ze eco en fair zijn”-credo, want deze effen tricot in muntkleur heeft – als ik het mij goed herinner – geen enkel label (ik weet ook hiervan de producent niet meer, dus zeker weet ik het niet, maar ik herinner mij dat ik bij de aankoop twijfelde omwille van fairtrade / ecologie).

Nu ja, ik denk dan maar: ik ga dit stofje zelf verwerken tot een kussensloop, dus op zijn minst de werkomstandigheden zullen fair zijn. ‘t Is niet ideaal, maar wel beter dan een op alle gebieden slecht geproduceerd en veel te goedkoop alternatief uit de winkel…

Stof 7: Zwart-witte katoen met Inca-sunset-print van Soft Cactus

Ook dit stofje bestelde ik bij Pieke Wieke; het is een ontwerp van Soft Cactus, dat vandaag enkel nog in enkele gekleurde versies te vinden is, maar niet meer in deze – mooiste 😉 – zwart-wit variant. Dit stofje heeft wel een label, zij het een vrij beperkt: het is namelijk Oeko-Tex gecertificeerd, wat betekent dat het getest is op het bevatten van schadelijke stoffen (formaldehyde, cadmium, nikkel…). Of de rest van de productie ecologisch of fair gebeurde, kan je met dit label niet weten (wat negen op de tien betekent dat het niet het geval is…), maar op zijn minst kan wie bij mij komt slapen, zijn hoofd gerust neerleggen 🙂

Faire stoffen (Le petit requin)

Disclaimer: het spreekt voor zich, maar ik word niet gesponsord voor dit bericht. Ik plaats de links, omdat het winkels zijn die producten verkopen waar ik achter sta en omdat ik zelf blij word als ik op andere blogs / websites zo’n winkels en producten kan ontdekken.

40 dagen bloggen ft. Ask me Anything

Ik ga nog eens zot doen en doe opnieuw mee aan de 40 Dagen bloggen-uitdaging van Kathleen. Al ga ik het dit jaar anders aanpakken dan vorig jaar, toen het om verschillende redenen niet lukte. In plaats van elke dag te proberen bloggen, stel ik mij nu als doel om aan een iets regelmatiger ritme te bloggen. Niet zoals in de afgelopen weken dus, waar jullie bijvoorbeeld een week met 7, een week met 3 en een week met 0 berichten voorgeschoteld kregen 😉
Bovendien ben ik eerlijk gezegd niet zo’n fan van blogs die alle dagen posten, hoe interessant de inhoud ook is. Het is gewoon te veel om te lezen en ik volg liever meerdere blogs met twee à drie berichten dan één blog met zeven berichten per week. Geen probleem met wie dat wel doet – al helemaal niet tijdens een tijdelijke uitdaging (dat is weer wat anders) -, maar ik merk na een tijdje een bepaald blogleesmoeheid bij zo’n blogs en dus wil ik bij mijzelf al zeker geen blogschrijfmoeheid veroorzaken 🙂

Bron: Verbeelding

Idealiter hoop ik aan drie berichten per week te geraken, een mengeling uit inspiratie van het moment, een paar “ouwe getrouwen” en berichten die al (veel te lang) tussen mijn concepten staan. Lukt het om meer te schrijven, super! Lukt het niet om zoveel te schrijven, niet erg! ‘t Is een manier om eens te kijken of ik regelmatiger kan (én wil) bloggen; als dat niet het geval is, dan heb ik op zijn minst dát geleerd 🙂

Om mijzelf al wat extra inspiratie te bezorgen, ga ik voor de eerste keer een Ask me anything doen. De naam geeft het al weg: wat willen jullie weten van mij? Zijn er vragen waar jullie al een hele tijd mee zitten, maar die maar niet aan bod komen op deze blog? Serieus of onnozel, shoot! Ik ga niet beloven op élke vraag te antwoorden (wie weet hoe persoonlijk jullie gaan worden 😉 ), maar ga wel mijn best doen!