Verbeelding book challenge 2018 – Vierde en laatste kwartaal

De volle vijf dagen voor de “deadline” las ik het laatste boek voor de Verbeelding book challenge. Tijd voor de finale update dus, waarbij ik hieronder enkel nog die boeken beschrijf die er in het laatste kwartaal zijn bijgekomen. De hele lijst van wat ik voor de challenge gelezen heb, staat hier.

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

8. Een boek dat begint met “Er was eens”
NN, Sprookjes uit de Sovjet-Unie
Het bleek verbazingwekkend moeilijk om een sprookjesboek te vinden dat begint met “Er was eens”… Ik heb er een aantal in de kast staan, waarvan de meeste bundels zijn, maar ofwel begon geen enkel sprookje met die drie befaamde woorden, ofwel een sprookje verderop in de bundel i.p.v. datgene waarmee het boek begon. Net toen ik op het punt stond voor die laatste optie te gaan, sloeg ik deze Sprookjes uit de Sovjet-Unie open, waarin het eerste verhaaltje start met “Er waren eens” 🙂

10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
Hagar Peeters, Malva
Ook dit was geen evident puntje, al vond ik gelukkig wel een paar opties. Daarvan sprak Malva mij het meeste aan, waardoor ik niet alleen mijn initialen, maar ook mijn achternaam met de auteur deel.

24. Een boek dat zich afspeelt in China
Jung Chang, Wild Swans
Voor dit puntje las ik een boek dat al een hele tijd op mijn leeslijstje stond en daar achteraf bekeken veel te lang gestaan heeft. Een boek dat zich afspeelt in China, maar vooral veel inzicht geef in de communistische periode van dat land.

Ik weet nog niet of er een nieuwe challenge aankomt, maar indien wel, dan neem ik opnieuw deel met dezelfde instelling als de voorbije jaren: lezen waar ik goesting in heb, zien wat ik daarmee kan afvinken en waar nodig af en toe eens iets anders lezen dan ik normaal zou doen. Een combinatie die goed werkt voor mij: teveel focussen op de lijst zou mij mijn leesplezier ontnemen, maar net die paar boeken die ik anders niet zou lezen, maken dat het deelnemen de moeite waard is (die andere boeken zou ik immers sowieso lezen).

#kookboekweek 4: Honger!

Ahum, ruim 2,5 jaar na de laatste editie van kookboekweek (een initiatief van Sofie van Fiekefatjerietjes en Silke van Julienne) op deze blog, spring ik eindelijk nog eens mee op de kar!

Kookboekweek (Fiekfatjerietjes & Julienne)

Het was een van mijn nieuwste aanwinsten die voor de heropleving van deze rubriek zorgde, namelijk Honger! van Mme Zsazsa dat ik van mijn broer kreeg voor mijn verjaardag. De onder-, of beter gezegd, boventitel “Gewoon lekker eten” klonk alleszins veelbelovend, want hoewel ik in kookboeken voornamelijk op zoek ga naar “speciale” dingen die ik zelf niet kan bedenken, kook ik in de realiteit natuurlijk het merendeel van de tijd vooral makkelijke en simpele gerechten.

Honger!
Bron: www.standaarduitgeverij.be

Mme Zsazsa heeft gekozen voor een indeling naar soort gerecht (pasta, granen en rijst, groenten en peulen), die vervolgens opnieuw ingedeeld worden naar seizoen. Zelf vind ik dat zeer handig, want ik probeer nu eenmaal – de ene keer weliswaar al succesvoller dan de andere – zo seizoensgericht mogelijk te eten. Daarbij start ik vanuit de groenten die ik op dat moment zelf in de tuin heb staan of van de groentenwijzer van WWF, waarmee ik bepaal welke groenten ik in maand x best koop en eet (bij deze hoera voor het register op basis van groente, hadden maar alle kookboeken dat!). Idealiter was het eerst ingedeeld op seizoen en dan op soort gerecht, maar sowieso is het feit dat er een onderverdeling naar seizoen in zit absoluut een pluspunt.

De verrassend interessante snijbietpasta

De afgelopen zomer was gene vette in de moestuin: de combinatie van de hitte met de extreme vermoeidheid waarmee ik te kampen had (ergo: geen energie om bedden aan te leggen en te onderhouden; amper energie om wat er toch stond water te geven), zorgde ervoor dat ik maar een beperkt aantal groenten kon oogsten. Snijbiet was een van de weinige succesverhalen en hoewel ik de groente weliswaar heel lekker vind, behoort ze (nog) niet tot mijn standaardrepertoire, waardoor recepten meer dan welkom waren.

Ik koos de “verrassend interessante snijbietpasta”, die mij overtuigde door de titel, want spaghetti met snijbiet, wat kruiden en noten leek mij wel héél simpel. Ja kijk, laten we het erop houden dat ik ondertussen al beter zou moeten weten dan denken dat veel ingrediënten nodig zijn om iets lekkers te maken, want dit was effectief heel simpel, maar ook heel lekker. Een gerechtje dat hier nog wel eens op tafel zal komen, want vers uit de moestuin en snel op tafel, dat komt altijd van pas.

Snijbietpasta (Le petit requin)

Zoete zomerse ovenschotel

Een van de andere groenten die ik ook kon oogsten waren tomaten, zowel grotere als kerstomaatjes. Die laatste hebben we vaak gewoon rauw in een salade gegeten, maar toen ik op dit gerechtje botste, verdwenen ze samen met sjalotten en aardappelen in de oven.

Ik verving weliswaar de verse basilicum door gedroogde, aangezien er geen verse in huis was (het is een van de dingen op het lijstje “aan te planten in de tuin” 😉 ). Dat zorgde er wel voor dat de basilicum van in het begin mee de oven in kon en de aardappelen daardoor zo’n lekker kruiden”korstje” gaf. Dit gerecht staat niet heel snel op tafel, maar doordat het merendeel van de kooktijd het garen in de oven is, heb je er desondanks niet veel werk aan. Eentje dat mij nu al doet uitkijken naar volgend jaar, wanneer het naast kerstomaatjes hopelijk ook met eigen aardappelen kan gemaakt worden!

Schotel met tomaten, aardappelen en bonen (Le petit requin)

Kleurige couscoussalade

Een van de groenten die ik heel graag zelf zou kunnen kweken in de toekomst, is komkommer. Ik kan daar op blijven knabbelen in de zomer! Een combinatie met rode biet at ik nog nooit, noch at ik al ooit rauwe rode biet (ik eet dat ofwel gekookt, als het – zeer zelden – uit een gekocht pakje komt, ofwel geroosterd in de oven), maar beiden bleken verrassend lekker. Ook handig om weten, want nu weet ik ook dat een uit het oog verloren rode biet niet noodzakelijk eerst nog in de oven moet om ze snel te kunnen verwerken 🙂

Couscoussalade (Le petit requin)

Passata

Het boek bevat ook een basisrecept voor passata, waar de bovenvermelde grotere tomaten in verdwenen. Behalve dat de geur op het moment zelf al heel lekker was, bleek het ook achteraf in een gerecht goed te smaken 🙂 . Ik combineerde het met tortellini, paprika en cevapcici, net iets uitgebreider dus dan de simpele pasta met passata, basilicum, parmezaan en rucolla, die in het boek voorgesteld wordt. Niet dat dit nu hét passatarecept zal worden, daarvoor wil ik er liever nog een paar uittesten, maar wetende dat er – hopelijk – de komende jaren nog meer tomatenoogst zal te verwerken zijn, is het sowieso tof een goed basisrecept te hebben.

Passata (Le petit requin)

Witlooftaart

Dit gerecht wordt in het boek eigenlijk omschreven als “witlooftaart op zijn kop”, maar na het lezen van het recept leek ons dat vooral veel onnodig – en door de hitte mogelijk gevaarlijk – geprul. Waarschijnlijk is het idee erachter dat je bladerdeeg daardoor krokant genoeg wordt, wat misschien niet gebeurt wanneer het teveel vocht van het witloof en de honing opneemt. Wij losten dat echter op zoals we altijd doen bij een quiche: we bakten de bodem kort voor en legden er vervolgens de witloofstronkjes op. Veel gemakkelijker, al verandert het natuurlijk niets aan de smaak. Die was weliswaar heel lekker, maar niet genoeg om onze favoriet van de troon te stoten.

Witlooftaart (Le petit requin)

Potje pasta met snijbiet en champignons

Het voorlopig laatste recept dat ik uit dit boek probeerde, was er opnieuw eentje met als hoofdingrediënt snijbiet. Dit recept vraagt wat meer werk, maar is de moeite ook echt wel waard. Ik volgde de suggestie om een gesnipperd pepertje toe te voegen (enkel volwassenen aan tafel immers) en dat gaf wat zeer geapprecieerde extra pit. Dit is er eentje dat ik ons zeker nog zie maken, want pasta, mozzarella, snijbiet en passata, jummie! Al wil ik de suggestie voor vegan mozzarella zeker ook eens uitproberen. Die extra opties vind ik trouwens doorheen het boek heel leuk: tips voor bijgerechten, andere groenten, om een gerecht vegan te maken (altijd handig als je weliswaar al veel vegetarisch eet, maar nog te vaak terugvalt op kaas om veel vegan te eten)…

Potje pasta met snijbiet en champignons (Le petit requin)

Een kookboek dat hier alleszins nog uit de kast gehaald zal worden!

Gelukszaaierstag

Vorige week antwoordde ik eindelijk op de vragen van de Sunshine Blogger award, vandaag doe ik hetzelfde met de Gelukstag, oorspronkelijk een idee van Thijs, mij toegeworpen door Sofie. Dikke merci!

Bron: Thijs Van den Brande

1. Ben je zelf soms eens op zoek naar wat meer geluk?

Jein, zoals mijn collega’s zo grappig zeggen wanneer ze “ja en neen” bedoelen 🙂
Neen, omdat ik niet bewust op zoek ga naar naar (meer) dingen die mij gelukkig maken. Tussen mijn eerste en tweede relatie ben ik bijvoorbeeld een dikke vijf jaar single geweest, maar hoewel ik er soms wel naar verlangde, heb ik nooit bewust gezocht naar iemand. Ik ben altijd uitgegaan van het idee dat “het komt als het komt” (al is dat natuurlijk makkelijk tussen je 19e en 24e…).
Ja, omdat ik bewust stilsta bij kleine geluksmomentjes en probeer tijd te maken voor zaken die mij gelukkig maken. Ik ga dus niet op zoek naar wat mij gelukkig kan maken, maar maak wel tijd voor wat mij gelukkig maakt en probeer zoveel mogelijk aandacht te hebben voor de goede dingen die er al zijn.

2. Wat maakt jou gelukkig?

Mijn familie en vrienden en dat het goed gaat met hen, natuur, de bergen en andere mooie plekken ontdekken, een knuffel krijgen (al hangt dat ervan af van wie 😉 ), sporten, onnozel doen met mijn broer, compleet verdwijnen in een boek, groen in huis, mijn grenzen verleggen tijdens het sporten, onverwachte babbels, dagen waarop ik geen gevecht met mijn eigen hoofd / lijf moet voeren… Wie een nog uitgebreider antwoord wilt, vindt bij mijn Silberstreifen nog veel meer gelukmakers.

Rigi (Le petit requin)
Geluksmomentje: wandelen in de sneeuw en boven de nevel uitkomen, rusten op een bankje en genieten van het landschap rondom

3. Maak jij anderen al eens gelukkig en op welke manier doe je dat dan?

Pfoe, moeilijke vraag. Ik help mensen wanneer ik dat kan, ik doe hen al eens een plezier, ik stuur kaartjes voor verjaardagen, kerst e.d., ik probeer passende cadeautjes te vinden of mensen te verrassen, ik probeer er te zijn wanneer dat nodig is. Maar of ik mensen daar echt gelukkig mee maak? Dat ga je aan hen zelf moeten vragen, vrees ik 🙂

4. Wat ga jij doen om jezelf/anderen gelukkiger te maken?

Mijzelf zou ik (veel) gelukkiger kunnen maken als ik minder perfectionistisch zou zijn en minder faalangst zou hebben, waardoor ook de bijbehorende gevechten met mijn hoofd en paniekaanvallen zouden verdwijnen. Daar werk ik aan, maar aangezien dat makkelijker gezegd dan gedaan is, probeer ik in tussentijd vooral zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor wat ik onder vraag 2 schreef. En wat anderen gelukkig maken betreft, hoop ik dat dat met bovenstaande dingen verder lukt.

5. Als je een boek of film over geluk zou mogen aanraden aan de gelukszaaier, welke zou dat dan zijn?

Le petit prince (het boek, want de animatiefilm heb ik nog niet gezien en kan ik dus moeilijk al aanraden 🙂 ), Inside Out en Le fabuleux destin d’Amélie Poulain.

Regenboog Furkapass (Le petit requin)
Geluk is het zien van een fantastische regenboog, niet het vinden van de pot aan het einde ervan 🙂

6. Op welke drie blogs zou je graag wat geluk zaaien?

Woeps, ik besef plots dat ik bij de Sunshine blogger award vorige week compleet vergeten ben vragen op te stellen en die aan 11 bloggers door te geven (wat eigenlijk ook wel veel is). Deze week beter, dus gooi ik wat geluk – of op zijn minste gedachten erover – naar:

  • Ellen, omdat ik benieuwd ben hoe zij geluk in Vietnam vindt
  • Kathleen, idem, maar dan in Spanje 🙂
  • Veronique, omdat ze al veel te lang niet meer geblogd heeft en dit – als ze dat wil – hopelijk voor een herstart zorgt 😉

Sunshine blogger award

Ik was recent mijn concepten aan het opruimen, want ik smijt daar al wel eens losse gedachten in die achteraf gezien op andere plekken thuishoren dan hier 🙂 . In alle geval, die opkuis zorgde er ook voor dat ik ontdekte dat er nog twee stokjes op mij lagen te wachten. En dat al sinds februari, woeps… Dringend tijd dus om op de vragen te antwoorden! Starten doe ik met de Sunshine blogger award die Hilde mij gaf.

Sunshine blogger award

Wat betekent creativiteit voor jou?

Het ontwerpen, bedenken, doen van iets nieuws. Dat kan heel uiteenlopend zijn, van de misschien meer voor de hand liggende kunstenaars tot wetenschappers die nieuwe ontdekkingen doen. Creatief zijn is voor mij dus iets anders dan creatief bezig zijn: zo ben ik wel creatief bezig wanneer ik zelf (kerst)kaartjes maak, maar vind ik niet noodzakelijk dat ik op zo’n moment creatief ben, want ik zoek ideeën op Pinterest, in tijdschriften e.d. en verwerk die tot ontwerpjes, ik stempel figuren i.p.v. ze zelf te tekenen… Zo kan ik niet mooi tekenen (en toch dat architectuurdiploma gehaald, straf he 😜) en ben ik daarin niet creatief, maar ben ik soms wél creatief wanneer ik oplossingen bedenk voor de renovatie van een gebouw.

Le petit requin
Dit dus: ik ben creatief bezig, maar ben ik echt creatief? Sommigen vinden van wel, ik twijfel. Want ik gebruik ook maar gewoon stempels en kaartjes die een ander ontworpen heeft… (wat voor alle duidelijkheid niets afdoet aan het plezier dat ik haal uit het maken ervan)

In welk soort interieur voel jij je het best?

Die op te ruimen losse gedachten waarover ik hierboven sprak, kwamen bij deze vraag heel handig van pas. Zo las ik ooit toevallig op een blog volgend motto voor interieurinrichting, dat ik in een concept smeet om ooit iets mee te doen:

Something old, something new, something personal, and happy too

Eigenlijk vat dit wel mooi samen wat ik graag heb in een interieur: ik hou niet vast aan een specifieke stijl (al hou ik bijvoorbeeld wel meer van modern dan van landelijk), maar kies graag een combinatie van stukken die mij aanspreken. Dat kan nieuw – duur of goedkoop – design zijn, maar evengoed een tweedehandsvondst. Die vul ik dan aan met spulletjes waar herinneringen aanhangen of decoraties waar ik blij van word. Plantjes bijvoorbeeld 🙂 . Omdat beelden in dit geval meer spreken dan woorden, hier een paar voorbeelden, weliswaar nog uit mijn vorig appartement (wat eigenlijk mijn stijl het beste toont, aangezien ik daar met niemand rekening moest houden bij het inrichten 🙂 ):

Le petit requin
Combinatie van een nieuwe boekenkast uit een designwinkel met een eigen ontwerp voor een tafel, bestaande uit poten gekocht bij een staalatelier in Frankrijk en een tweedehands tafelblad uit een atelier in Winterthur. En dan naar de details: een schilderij van een sneeuwlandschap van mijn betovergrootvader, betonnen boekensteunen in de vorm van twee hersenhelften, een steen waarop de Ventoux geschilderd staat, een kaartje met een leuke quote en plantjes

Le petit requin
Even de foto bovenaan negeren 😉 Van links naar rechts: een sanseveria in een pot van de Zweed, een nieuw gekochte zetel die voor een kleuraccent zorgt, daarachter houten fruitkistjes van mijn overgrootvader (die fruithandelaar was) met boeken en nog meer plantjes (een betere foto ervan staat in dit bericht) en daarnaast een monstera met rond de pot een zak die ik ooit gratis kreeg bij een bestelling, maar te leuk vond om niet te gebruiken

Ware vriendschap betekent voor mij…

jezelf kunnen zijn, oprecht blij kunnen zijn voor iemand, samen lachen, eerlijk zijn, er zijn in goede en slechte momenten, stiltes die kunnen vallen zonder dat het lastig aanvoelt (en dan heb ik het zowel over vijf minuten stilte in een gesprek als over elkaar een paar maanden door omstandigheden niet horen)…

Wintervakantie of zomervakantie en waarom?

Sorry, maar dit is echt een onmogelijke keuze. Skiën, sleeën, witte bergen tegen een blauwe hemel, heerlijk! Maar de zon in de zomer, het zinderen van de horizon door de warmte, krekels die tjirpen, mijn fietsbanden op het hete asfalt van een col… Nope sorry, ik kan echt niet kiezen 😜

Le petit requin
Geef nu toe: kiezen tussen wandelen in de sneeuw bij een gletsjer in Engadin of fietsen onder een Provençaalse zon in de Gorges du Verdon, dat is toch een onmogelijke keuze?!

Wie of wat is het allerbelangrijkste in je leven?

Mijn familie. Ikzelf (wat egoïstisch klinkt, maar als ik zelf niet overeind blijf, kan ik er ook niet zijn voor anderen). Natuur.

Geloof jij in toeval of denk je dat alles een reden heeft?

Toeval. Ik denk wel dat naargelang wat en hoe je dingen doet, je andere reacties zult krijgen en die dingen in die zin dus een reden hebben. Maar dat lijkt mij eerder een logische gang van zaken; geloven dat er “ergens iets of iemand” voor zorgt dat dingen gebeuren met een reden, nope, daar geloof ik niet in.

Als je boeken leest, door wie of wat laat je je hierin dan inspireren?

Oh, door vanalles en nog wat! Goodreads, andere bloggers, familie (alhoewel de tips daar misschien vooral van mijn kant komen 😉 ), tijdschriften, de bibliotheek, boekhandels (zowel de betere waar de boekhandelaar zelf tips geeft als algemeen door rond te lopen en covers te bekijken)…

Als je iets niet kan kopen dat je absoluut wil, voel jij je dan ongelukkig?

Gelukkig niet! Maar ik ben dan ook een gelukzak die nog nooit absoluut noodzakelijke dingen, zoals eten of een dak boven mijn hoofd, niet kon kopen of huren… Als het gaat om materiële dingen, goh nee: als ik iets echt wil, dan spaar ik er wel voor. Zo zou het leuk geweest zijn om meteen nadat mijn vorige mountainbike gestolen werd, een nieuwe te hebben kunnen kopen, maar daar had ik het geld niet voor. En dus mis ik nu het crossen in de bossen soms wel, maar kijk ik tegelijk uit naar het moment waarop mijn mtb-spaarpotje vol genoeg zit en het wel weer kan 🙂

Le petit requin
Dikke boehoe aan de dief die het nodig vond mijn mtb te stelen!

Mocht je zelf de wereld kunnen verbeteren, wat zou je dan anders doen?

Oei, hebben jullie efkes? 🙂 Het belangrijkste zou zijn ervoor te zorgen dat klimaatopwarming écht tegengegaan wordt en natuur en dieren gerespecteerd worden en een plek hebben. Daarna zorgen dat de wereldbevolking veel kleiner (en voor het geval dit klinkt alsof ik een genocide plan, ik zou dit voor alle duidelijkheid doen door geboortebeperkingen e.d.) en de rijkdom gelijk verdeeld wordt.

Vind je het belangrijk om te voldoen aan wat anderen van jou verwachten? Waarom (niet)?

Ik wilde dat ik hier “neen” op kon antwoorden, maar helaas… En waarom? Omdat ik angst heb dat mensen mij niet meer graag gaan zien, mij niet meer als vriendin willen, mij gaan ontslaan, mij niet meer de moeite waard vinden als ik niet voldoe aan hun verwachtingen. Of de verwachtingen die ik denk dat zij hebben van mij, wat ook  niet altijd hetzelfde is…

Stel: morgen dien je alles achter te laten. Welke drie dingen zou je dan absoluut willen meenemen?

Aangezien er “dingen” staat, ga ik er vanuit dat het om materiële zaken gaat (al is het maar omdat ik meer dan drie mensen zou willen meenemen en echt niet kan kiezen). In dat geval kies ik voor:

  • fiets
  • computer (omdat daar én boeken én muziek én foto’s op staan 😜)
  • hoofdkussen

Harold's Planet (Last Lemon)
Bron: Last Lemon

Zo, dat was het! Bedankt Hilde voor de leuke en bij momenten uitdagende vragen 🙂

Ask me anything: de antwoorden – deel 3

Hadden de vorige drie vragen als gemeenschappelijke noemer “eten”, dan is in dit derde deel de vragensteller telkens dezelfde. Dat dit tevens het laatste deel is van mijn antwoorden op jullie vragen, wil overigens niet zeggen dat jullie er geen meer mogen stellen; vragen staat altijd vrij (gewoon niet te snel een antwoord verwachten 😉 ).

Mocht je nu een liedje kunnen aanvragen… waar zou je dan voor kiezen? (Liesbet van Zwartraafje)

Wel, toen ik deze blogpost oorspronkelijk begon te schrijven – zo’n drie maanden geleden, ahum – vulde ik hier al onderstaande versie van Leave a light on van Tom Walker in (niet dat de oorspronkelijke versie slecht is overigens, maar ze kan niet tippen aan deze akoestische).

Dat nummer blijft heel erg de moeite, al komt vandaag als eerste nummer Run Straight Down van Warren Zevon in mij op (met dank aan Kathleen, die mijn eeuwigdurende liefde voor hem opnieuw aanwakkerde door haar blogpost over muziek).

En morgen? Dan wordt het waarschijnlijk weer een ander nummer, maar daar moeten jullie dan maar eens naar vragen 😉

Wat zou je graag zelf een keer willen maken? (Liesbet van Zwartraafje)

Mijn eerste reactie was “maken? Goh, ik wil nog massa’s dingen DOEN, dat wel… Maar MAKEN?”. Tot ik besefte dat een deel van mijn “doe”-dromen ook maken omvatten. Zo zou ik graag postkaartjes kunnen maken die mooi genoeg zijn om te kunnen verkopen. Of misschien mag ik wel ooit voor iemand een taart met meerdere verdiepingen maken? En wie weet slaag ik er ooit in om met hout meubels of dergelijke te maken…

Aan welk cadeau heb je heel leuke herinneringen? (Liesbet van Zwartraafje)

Goh Liesbet, zo’n moeilijke vraag! Niet omdat ik er geen antwoord op kan bedenken, wel omdat ik er veel te veel antwoorden op heb 🙂 .
Gaande van Ethiopische kruiden over een miniatuur Yamaha R1 tot een mooie editie van een kinderboek en een ongelooflijk mooi broodmes…

“Best of Switzerland” bread knife (Le petit requin)

Gaande van de zelfgebakken taart van A. toen ik op Erasmus mijn verjaardag in internationaal gezelschap vierde over een aantal boeken die ik kreeg van ex-collega’s tot de oorbelletjes die ik ooit kreeg van de eerste jongen die verliefd was op mij…

Le petit requin
Dit kinderboek kreeg ik bijvoorbeeld van mijn toenmalige projectleider, omdat we samen werkten aan een restauratiedossier voor de muur rond de abdij van Averbode

Gaande van citytrips in heel Europa over een tandemsprong met een parapente tot een boek en een brief die mij tot tranen toe roerden…

Le petit requin

Gaande van twee schilderijen van mijn overgrootvader over zoektochten naar paaseieren en bezoekjes aan Dromenland om iets uit te kiezen voor een goed rapport tot een mooi houtsnijwerk van mijn grootvader…

Le petit requin
Mijn grootvader maakte de houten vogel; mijn overgrootvader schilderde het winterlandschap

Gaande van een dagje Londen met mijn ouders en broer voor mijn vijftiende verjaardag over de fotoalbums die ik kreeg toen ik naar Zwitserland vertrok tot alle fantastische vakanties die ik als kind heb kunnen hebben (en misschien niet bedoeld waren als cadeaus in de strikte zin van het woord, maar dat wel waren)…

Le petit requin

Ik ben een verwend mens…