Ask me anything: de antwoorden – deel 1

Bij het begin van 40 dagen bloggen half februari deed ik voor het eerst een Ask me anything en goh ja, zo’n vijf maanden wordt het misschien toch wel eens tijd om op die vragen te antwoorden 😜 . Ik beantwoordde er al een aantal in aparte blogberichten:

En hier zijn dan eindelijk de antwoorden op de andere vragen, of toch deel 1 ervan 🙂 :

Wie is je favoriete architect? (Fieke van Fiekefatjerietjes)

Sorry Sofie, maar het is echt onmogelijk om met één naam op deze vraag te antwoorden! Net zoals bij boeken kan ik enkel met een lijstje komen, vrees ik… Het zal je waarschijnlijk wel opvallen dat ik eerder fan ben van gebouwen op zich dan van architecten algemeen. Zo vind ik een aantal projecten van Herzog & de Meuron fantastisch, maar zijn er evenzeer een aantal waar ik helemaal geen fan van ben…

  • Kapelle der Versöhnung van Reitermann & Sassenroth in Berlijn
  • Fallingwater van Frank Llyod Wright
  • Kapel Notre-Dame du Haut in Ronchamps van Le Corbusier
  • Barn House van Buro II
  • Uitbreiding van het vroegere station Antwerpen-Zuid door Conix RDBM Architects
  • Hotel Tassel e.a. van Victor Horta
  • Das Gelbe Haus van Valerio Olgiati in Flims
  • Casa de Piedra en de bibliotheek van Eberswalde, beiden van Herzog en de Meuron
  • Uitbreiding van de Sielower Mühle in Sielow (Keller Mayer Wittig)
  • House R in Bohinj van Bevk Perović arhitekti

Daarnaast kan ik ook heel erg houden van meer bouwkundige architectuur, zo vind ik de Salginatobelbrug van Robert Maillart hier in Zwitserland machtig mooi (en hoop ik dat dat in het echt, wanneer ik er ooit geraak, evenzeer het geval zal zijn).

Le petit requin
De Sielower Mühle met nieuw woonhuis

Wat heb je gestudeerd? (Sofie van Loesjezaakjes)

Ik heb aan de VUB een master ingenieurswetenschappen: architectuur behaald. Daarna heb ik ook een aantal jaar Franse taal- en letterkunde gestudeerd, eveneens aan de VUB, al is daar – door de combinatie met de tweejarige verplichte architectuurstage – nooit een diploma van gekomen. Op dit moment staat mijn opleiding architectuurtheorie en -geschiedenis aan de ETH in Zürich on hold, al hoop ik wel die nog te kunnen afronden. En anders heeft het mij, net zoals die taal- en letterkunde, sowieso een hoop bijgebracht (denk ik op positieve dagen, op negatieve dagen denk ik waarom heb ik daar 10000 euro aan uitgegeven als ik niet eens een diploma ga halen, aaaargh???). Soit, we zien wel wat het wordt…

Le petit requin
Alleen al de ontdekking van barok, in architectuur, maar ook in kunst, maakt de studie aan de ETH de moeite waard 🙂

Welke reis staat op nummer 1? (Charlotte van Charami)

Ik ben een gelukzak, want ik heb al meerdere ongelooflijk mooie reizen kunnen doen. En toch, als je mij vraagt wat de mooiste reis was, dan twijfel ik geen seconde: Canada! De natuur, de dieren, de afwisseling, de mogelijkheid om een paar dagen weg te zijn van alles (30km te voet van de bewoonde wereld, zonder gsm’s of dergelijke, enkel wij, een tentje en de natuur), de activiteiten die we daar deden… Dat ik, wanneer ik nood heb aan rust, maar niet weg kan, in mijn hoofd meestal terugkeer naar twee plekken ginder, zegt eigenlijk genoeg 🙂

Le petit requin
Kajakken op de Stille Oceaan bij Vancouver Island met zicht op orka’s

Welke bestemmingen staan er op je wishlist? (Anna Helena van Tussen de plooien)

Goh, er zijn massa’s plekken waar ik graag (opnieuw) naartoe wil, al ga ik hier de focus op nieuwe plaatsen leggen 🙂 . Hoog op de lijst van avontuurlijke reizen staan Patagonië, de Balkan, Nepal en Peru/Ecuador. Wat steden betreft, staan Praag, Istanbul en Athene bovenaan. Dicht bij huis zou ik graag de Oeschinensee en de Verzasca vallei ontdekken en in België wil ik al lang de kerk van Gijs Van Vaerenbergh in Borgloon en de Verbeke foundation eens een bezoekje brengen.

Wat doe je in je vrije tijd in het exotische Zwitserland? (Leen van Puurder leven)

Op dit moment vooral doodop in de zetel hangen en series binge watchen 😜 . Neen serieus, deels is dat hetzelfde gebleven als in België: lopen, fietsen, lezen en reizen als vaste waardes; koken/bakken, yoga en knutselen in fases. Daarnaast ga ik sinds ik hier woon veel vaker wandelen (want oooh, die bergen!), zwemmen (want zoveel meer zwembaden, meren en rivieren beschikbaar) en ben ik gestart met moestuinieren (wat er in België ook wel van zou gekomen zijn). Skiën doe ik ondertussen al 10 jaar, maar is van een vakantiebezigheid in België naar een weekenduitstap hier geëvolueerd. Zeer exotische dingen zijn dat dus niet, al doe ik natuurlijk veel makkelijker al eens sportievere of avontuurlijkere dingen dan in België, zoals parapente, stand up paddling of canyoning (al blijft het daar meestal bij eenmalige activiteiten). Duiken doe ik dan weer véél minder dan vroeger: er kan wel gedoken worden in de meren hier, maar qua leven zijn ze toch een pak minder interessant dan de Oosterschelde, waardoor ik tegenwoordig eigenlijk vooral duik op vakantie.

Le petit requin
Goed ingepakt, klaar om blauw te worden bij het sleeën 😉

Verbeelding book challenge 2018 – Tweede kwartaal

We zijn halfweg het jaar; tijd dus om eens te kijken hoe het staat met de Verbeelding book challenge:

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

2. Een boek met een plaatsnaam in de titel
Hergé, De avonturen van Kuifje, Bundel 2: Kuifje in Amerika / De sigaren van de farao / De blauwe lotus
Amerika is een plaatsnaam, dus voilà 🙂

6. Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat
Voltaire, Candide
Ondanks dat ik vroeger al wel eens naar Gilmore Girls had gekeken, had ik eerlijk gezegd geen idee wat voor boeken er op die boekenlijst zouden te vinden zijn. Het bleek niet alleen een aangename verrassing, maar ook een goede aanleiding om deze Franse klassieker eindelijk eens te lezen.

9. Een boek waarin de dood centraal staat
Natsume Sōseki, Kokoro
De dood speelt op meerdere manieren een rol in dit boek: enerzijds is er de dood van de keizer die een nieuwe periode inluidt, anderzijds de dood van een personage die een schaduw werpt op het leven van een ander.

13. Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
Francine Jay, Gelukkig met minder
Een snelle zoektocht online leerde mij dat dit boek in minstens 12 verschillende talen is uitgegeven, voldoende dus om mee te tellen voor dit puntje.

15. Een boek met een alliteratie in de titel
Richard Sennett, The culture of the new capitalism
Op voorhand ging ik er vanuit dat een of andere Suske en Wiske dit puntje wel zou opvullen, maar uiteindelijk ging Sennett met culture en capitalism met de eer lopen. Al zou het misschien nog beter geweest zijn, had hij gekozen voor current of contemporary capitalism i.p.v. new 😉

25. Een tweedehands boek
Waris Dirie, Mijn Woestijn
Toen ik dit boek had uitgelezen en snel de lijst van de Verbeelding book challenge scande, dacht ik eerst dat het bij geen enkel puntje zou passen. Tot ik mij plots herinnerde dat ik mijn exemplaar niet nieuw kocht, maar 12 jaar geleden kreeg van mijn grootmoeder die het eerst las.

29. Een boek dat je volledig buitenshuis leest
Bettie Elias, Een vluchtige zoen
Ahum ja, met 48 pagina’s was het niet bepaald een prestatie om dit boek volledig buitenshuis (ofte: bij mijn ouders) te lezen, maar kijk, het was het eerste dat voldeed aan dit puntje 🙂

30. Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Philippe Claudel, Les Âmes grises (puntjes 9, 12 en 13)
Met Wereldoorlog I op de achtergrond en de moord op een meisje op de voorgrond, staat de dood zeker centraal in dit boek (puntje 9); bovendien schreef Claudel alleen al in de categorie “romans” meer dan 10 boeken – en daarnaast nog kort- en kinderverhalen en toneel – (puntje 12), en werd dit boek in minstens 15 talen vertaald (puntje 13).

Zonder speciaal op deze challenge te letten, heb ik een mooie 18 puntjes kunnen afstrepen (het volledige overzicht vinden jullie hier, aangezien ik in deze post enkel ingegaan ben op de nieuwe boeken van het afgelopen kwartaal). De onderstaande, nog te lezen, puntjes zullen ongetwijfeld, zoals de vorige jaren, deels op dezelfde manier in orde komen en deels een effectieve inspanning vragen 🙂 . Tips zijn steeds welkom, want ook al heb ik nog een lange leeslijst, extra leesinspiratie is altijd super!

1. Een boek met een dier in de titel
4. Een boek van een auteur die helaas het afgelopen decennium gestorven is
8. Een boek dat begint met “Er was eens”
10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
16. Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
19. Een boek waarin tijdreizen voorkomt
20. Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
22. Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
23. Een boek over een alleenstaande ouder
24. Een boek dat zich afspeelt in China
27. Een boek waarin een gevangenis voorkomt

Loop naar de maan! Resterende uitdagingen

Toen Emilie en ik vorig jaar startten met onze uitdagingen voor Loop naar de maan, was het de bedoeling dat we die allemaal, op de grootste na, voor het einde van de actie zouden afronden. Slaagde zij daar wel in, dan bleef er bij mij jammer genoeg één uitdaging over. Tijd dus om die aan te pakken!

10km in één uur lopen

Met twee halve marathons en meerdere trainingen van 15-18km zijn langere afstanden – ik negeer even dat dit voor ultralopers korte trainingen zijn 😉 – iets wat ik, uiteraard mits training, zeker kan. Snel lopen daarentegen blijft een probleem. Train ik alleen, dan loop ik aan 8-8,5 km/h tot max. 9 km/h; tijdens een wedstrijd kan dat wel ietsje hoger liggen, maar 10 km/h gemiddeld blijft een soort magische grens waar ik maar niet over geraak. Ook al was het de bedoeling dat ik – eens we 400 euro hadden ingezameld – in één uur tijd 10km zou lopen, tot dusver lukte dat nog niet.

Bron: Website Start to Run

Nu ik door een – om het met de woorden van de huisarts te zeggen – “dramatisch tekort” aan B12 en ijzer en de daardoor veroorzaakte bronchitis (want: weerstand weg) quasi van nul moet herbeginnen, heb ik besloten om Start to Run nog eens een kans te geven. Behalve rustig opbouwen hoop ik dat dat ook gaat helpen om mijn snelheid te verhogen. Ik loop immers te vaak een hele training aan dezelfde snelheid i.p.v. intervaltrainingen te doen. Door te moeten afwisselen tussen lopen en stappen, kan ik tijdens het lopen normaalgezien sneller gaan dan ik standaard doe en hopelijk leidt dat tot het halen van deze uitdaging later dit jaar. Starten zal vermoedelijk voor begin augustus zijn; juli staat in het teken van ijzerinfusen en B12-injecties en terug op kracht komen (op dit moment ben ik namelijk opnieuw een bassende hond…).

Marathon lopen in 2018

Mijn broer zorgde voor de ontbrekende centen om ons ingezameld bedrag te laten afklokken op 1000 euro, wat betekent dat we een marathon aan ons been hebben. Hoewel we allebei ingeschreven zijn voor de marathon van Brussel op 28 oktober, is de kans groot dat we dan de halve marathon lopen en de marathon zelf verschuiven naar volgend jaar (vermoedelijk wordt het dan Wenen op 7 april of eventueel Zürich op 28 april 2019).

Le petit requin
’t es van je broere da je ’t moet ebben 😜

De bedoeling was immers dat we een heel jaar zouden hebben om te kunnen opbouwen, maar enerzijds heeft Emilie momenteel met haar thesis andere, belangrijkere zaken aan haar hoofd dan looptrainingen. Anderzijds weet ik, door bovenstaande problemen, niet of het überhaupt haalbaar gaat zijn om tegen eind oktober een marathon te kunnen lopen, laat staan of dat op een gezonde manier kan… We houden voorlopig nog vast aan oktober als doel, maar mogelijks wordt het dus 2019. Hoe dan ook, of het nu dit of volgend jaar wordt, een marathon lopen zullen we doen! 🙂

Loop naar de maan! De uitdagingen van Emilie

Heb ik de afgelopen tijd al uitgebreid geschreven over de uitdagingen die ik deed voor Loop naar de maan, dan bleven die van Emilie – de vriendin van mijn broer, die het idee had om deel te nemen – nog onderbelicht. Aangezien ze momenteel belangrijkere dingen te schrijven heeft (go go go Emilie!) en ik niet bij al haar uitdagingen erbij was, krijgen jullie een foto-overzicht van haar prestaties!

150 euro: Emilie loopt verkleed een wedstrijd

Steenbergjogging (Le petit requin)
De enige uitdaging die we – met mijn broer en moeder als fotografen/supporters – samen deden was meteen ook de meest opvallende 🙂
Steenbergjogging (Le petit requin)
En dat zorgde meteen voor wat extra publiciteit, want het mag wel geweten zijn waarom er een Minion meeloopt 😜
Steenbergjogging (Le petit requin)
Met excuses aan meelopende mama’s en papa’s die verwacht hadden dat hun kroost hen wel het hardst zou aanmoedigen 😉
Steenbergjogging (Le petit requin)
Kwestie van mensen aan te moedigen om geld te storten, liepen we met wat extra reclame op onze rug rond
Steenbergjogging (Le petit requin)
Vlak voor de finish, die omwille van de warmte én de outfit met warme broekkousen zeer welgekomen was

250 euro: Emilie loopt een trail van 21,1km, Haaike van 15km

Een week nadat ik in Wald mijn trail liep, koos Emilie voor de halve marathon van de Ecotrail in Brussel.

450 euro: Emilie doet een loopdropping

Le petit requin
Klaar om te vertrekken 🙂
Le petit requin
Gedropt, ergens in een straal van 10km rond Haaltert, gewapend met drank en een smartphone, waarvan echter alleen de foto- en kompasfunctie toegelaten waren

750 euro: Emilie rijdt 5 hellingen uit de Ronde van Vlaanderen

Paterberg (Le petit requin)
Bovenop de Paterberg, na de Oude Kwaremont de tweede helling van de dag. Hierna volgden nog de Koppenberg, Taaienberg en Ladeuze. Oh, en de helse kasseien van Mater-Kerkgate zaten er ook tussen!

Wereld Bloeddonordag

World Blood Donor Day
Bron: http://www.who.int

Vandaag ga ik even schaamteloos reclame maken. Ongesponsord en al, dat wel, maar toch: pure reclame. Omdat het te belangrijk is het om het niet te doen.

Het is namelijk Wereld Bloeddonordag, een dag die door de Wereldgezondheidsorganisatie werd uitgekozen als dag om bloeddonatie in de schijnwerpers te plaatsen en alle donoren te bedanken. Waarom vandaag? Omdat op 14 juni 1868, exact 150 jaar geleden, Karl Landsteiner geboren werd, de man die ontdekte dat bloed in verschillende bloedgroepen op te delen is en het AB0 bloedgroepensysteem uitvond (iets waarvoor hij later met de Nobelprijs voor Geneeskunde werd beloond).

Dat bloed levensbelangrijk is, is vanzelfsprekend. Het doneren van bloed is dat jammer genoeg nog niet voor iedereen, terwijl het nochtans helemaal niet moeilijk is: langsgaan bij een donatiecentrum in je buurt, je laten checken (handig, want zo weet je meteen ook of je bloeddruk, hartslag e.d. in orde zijn) en een korte prik later kan je al een zakje vullen. Dat neemt niet weg dat het niet voor iedereen even evident is: zo hou ik zelf niet van naalden (nu ja, wie wel?), ben ik vroeger meermaals flauwgevallen bij het zien van bloed (zelfs een keertje toen een rood ontsmettingsmiddel nogal vloeibaar was en ik dacht dat er bloed over mijn arm liep) en heb ik sinds de film “The fly” een lichte, maar desondanks zeer aanwezige fobie voor aders (vraag mij nooit om mijn hartslag aan mijn pols te meten, want ik gruwel van het feit dat ik mijn vinger op die slagader moet drukken). En toch, zoals bij alles zorgt de overweging “stel dat ik het zelf zou nodig hebben, zou ik dan blij zijn dat een ander geeft?” er voor dat ik geen seconde moet twijfelen om te geven.

Blutspendezentrum Zürich (Le petit requin)

Ik geef zelf weliswaar veel minder vaak bloed dan ik zelf zou willen, deels omdat ik soms op reis ga naar landen waar ik minstens x maanden uit teruggekeerd moet zijn om weer bloed te mogen doneren (na mijn reizen naar Zuid-Afrika en Mozambique moest ik bijvoorbeeld zes maanden wachten), deels omdat ik vaker dan mij lief is te kampen heb met een ijzertekort en op zo’n momenten niet mag doneren – dat is noch goed voor de donor, noch voor mij namelijk. Dat neemt niet weg dat ik wel zo vaak mogelijk probeer te gaan, omdat zoveel mensen te kampen krijgen met een bloedtekort: na een ongeluk, een operatie, bloedverlies na een bevalling (*pakt S. die dankzij de bloedbank haar derde bevalling nipt overleefde, in gedachten stevig vast*), een zwaar ijzer- of bloedplaatjestekort… Elk zakje bloed, elke donor is dan ook broodnodig.

Dus hop, spoed jullie naar het dichtstbijzijnde donatiecentrum en geef een zakje bloed! En als jullie daar toch zijn, waarom niet ook registreren als stamceldonor? Of ook: zijn jullie al geregistreerd als orgaandonor? Een kleine moeite om dat bij de gemeente vast te leggen, een grote zorg minder voor je familie als het ooit (hopelijk niet…) zover zou komen.

Met dank van deze bloed-, stamcel- en orgaandonor!