Loop naar de Maan!

Hallo allemaal,

zoals jullie al lazen (in mijn mail of mijn vorige blogpost), wagen Emilie en ik ons aan een buitenaards avontuur: we lopen in de komende maanden immers naar de maan voor Kom op tegen Kanker! Aangezien we beiden heel graag en – de ene al meer dan de andere – regelmatig lopen, zetten we deze sport met veel plezier in het teken van een goed doel. Er worden immers nog steeds veel te veel mensen geconfronteerd met kanker, iets wat ook wij in onze – nabije en verre – omgeving al te vaak gezien hebben, en hoewel het risico om aan de ziekte te sterven jaar na jaar daalt, kunnen zowel de diagnose als de behandelingen nog steeds verbeterd worden. De opbrengst van deze editie van Loop naar de Maan gaat naar klinisch onderzoek dat een directe meerwaarde biedt voor de behandeling van de kankerpatiënt én waarvoor er onvoldoende interesse is bij de farmaceutische industrie (o.a. omdat het geen effect heeft op de verkoop of enkel van toepassing is op zeldzame kankers, waardoor het aantal patiënten te laag is om commercieel interessant te zijn).

Loop naar de maan (Kom op tegen Kanker)
Bron: loopnaardemaan.be

En wat doen wij dan net? Wij proberen minstens 250 euro per persoon (maar natuurlijk liefst meer 😊 ) in te zamelen en gaan in ruil daarvoor per specifieke som geld die we samen ingezameld hebben, een aantal (voornamelijk loop-)uitdagingen aan:

100 euro: Haaike loopt een week lang elke dag 5km

Dit lijkt misschien niet zo spectaculair, maar aangezien het lopen de afgelopen maanden door blessures op een laag pitje stond, vormt dit zeker wel een uitdaging (laat staan het feit dat ik op werkdagen na 11u van huis nog mijn moed bij elkaar ga moeten rapen).

150 euro: Emilie loopt verkleed een wedstrijd

Hoewel we allebei keihard aan het genieten zijn van het zonnetje momenteel, hopen we stiekem dat het niet té warm is op de dag dat Emilie dit gaat moeten doen… 🙂

250 euro: Emilie loopt een trail van 21,1km, Haaike van 15km

We liepen allebei al een halve marathon, maar dat was op asfalt. Daarom gaan we nu voor een stapje meer, zijnde op onverharde weg. Omdat ik het nadeel heb dat dat hier in Zwitserland bijna onvermijdelijk veel hoogtemeters inhoudt (en vooral: omdat ik veel minder getraind ben dan Emilie momenteel), ga ik voor een iets kortere afstand.

400 euro: Haaike loopt 10km in één uur

Ahum ja, ik liep dan misschien al wel langere afstanden, maar een snelle loper, dat ben ik nog steeds niet. Met 10 km/h moeten vele lopers waarschijnlijk nog steeds lachen, maar voor mij zou dat een gigantische stap vooruit betekenen.

450 euro: Emilie doet een loopdropping

Ofte: ze wordt op een haar onbekende plek gedropt en zoekt al lopend – zonder hulpmiddelen zoals gps, gsm… – de weg terug naar huis. No worries, ze krijgt wel een gsm (zonder internet) mee voor het geval ze echt verdwaalt, maar dan moet ze de uitdaging natuurlijk wel nog eens doen 😉

500 euro: Haaike doet een short triatlon in minder dan 1,5 uur

Bij Loop naar de Maan draait het natuurlijk in de eerste plaats om lopen, maar aangezien mijn hart ook bij andere sporten ligt, was het een logische keuze om ook daarin een aantal uitdagingen te zoeken. De combinatie met twee grote favorieten, zijnde fietsen en zwemmen, lag het meeste voor de hand en dus ga ik proberen mijn tijd van vorig jaar in Zürich te verbeteren.

600 euro: Haaike knipt haar haar kort

Bij deze de enige uitdaging waar totaal geen sport bij komt kijken, maar die desondanks misschien wel het meeste moed van allemaal zal vragen. Ik twijfel immers al jaren om mijn haren eens écht kort te knippen, maar eens ik in die kapperstoel zit, durf ik het toch niet en eindig daardoor uiteindelijk elke keer met quasi hetzelfde model. En dus laat ik het nu aan jullie over: als jullie genoeg geld geven, dan moet ik wel 😉

750 euro: Emilie rijdt 5 hellingen uit de Ronde van Vlaanderen

Waar Emilie in het lopen duidelijk de betere van ons beiden is, is fietsen iets minder haar ding. Maar we doen niet voor niets dingen die buiten onze comfortzone liggen en dus gaat ze vijf hellingen uit de Ronde van Vlaanderen oprijden. En nope, het zullen niet de makkelijkste zijn… 🙂

800 euro: Haaike rijdt 3 cols op één dag

Er was eens… een jaar waarin ik dit al deed op de Ventoux. Maar dat is lang geleden (12 jaar al!) en dus opnieuw een hele uitdaging. Vorig jaar raakte ik met veel puffen en blazen – en veel stoppen – twee Alpencols over; als jullie in totaal 800 euro storten dan voeg ik er daar nog eentje aan toe!

1000 euro: Emilie en Haaike lopen in 2018 een marathon

Ahum ja, ergens willen we doodgraag dat we 1000 euro zouden kunnen inzamelen, tegelijk snappen jullie misschien wel dat we daar ook een beetje schrik voor hebben. Want jawel, als we aan dat zotte bedrag komen – toch het dubbele van wat we zouden “moeten” inzamelen – dan gaan we een marathon lopen. Weliswaar niet meer voor het einde van de actie op 8 oktober, aangezien een marathon niet iets is dat een mens “zomaar eventjes” kan doen, maar wel volgend jaar. Zij die gaan sterven, groeten u 😉

Samengevat komt het er dus op neer dat hoe zotter de bedragen zijn die jullie storten, hoe zotter de uitdagingen worden die wij aangaan 😊 Wie op jaarbasis minstens 40 euro aan Kom op tegen Kanker stort, heeft recht op een fiscaal attest en kan zo via de belastingen 45% van zijn of haar donatie recupereren. Helpen jullie kanker mee naar de maan?

Een kleine stap voor ons, een gigantische stap in de strijd tegen kanker!

Jullie kunnen deze actie steunen via onze pagina’s:

Heel erg bedankt!

Emilie en Haaike

Even een paar dienstmededelingen

Even een paar losse dingetjes, die – voor jullie of mij – wel nuttig zijn, maar geen apart bericht op zich waard zijn 🙂

Commentaarsysteem
Jullie hebben het misschien al gemerkt: ik heb het commentaarsysteem op de blog aangepast. Tevoren gebruikte ik het standaardsysteem van WordPress, nu de plugin “Send email only on Reply to My Comment”.

Voordelen aan het nieuwe systeem:

  • Iedereen kan reageren of je nu een account van een of andere social media hebt of niet.
  • Je kan kiezen of je een e-mail wilt ontvangen wanneer er gereageerd wordt op jouw commentaar of op alle commentaren. Ik wilde namelijk graag wel de optie bieden dat jullie verwittigd worden als ik of iemand anders reageert op jullie commentaren, maar wilde jullie daar enerzijds niet toe verplichten (sommigen interesseert dat namelijk gewoon niet en dat is ok), noch wilde ik anderzijds dat jullie meteen van alle commentaren een berichtje zouden krijgen (ik word al zot bij het idee alleen al dat ik van elke blog die ik volg continu mailtjes zou krijgen 🙂 ). Sommige bloggers krijgen deze verwittiging nu al via hun wordpress-dashboard, maar bij velen is dat niet het geval en zelf terug komen kijken is nogal omslachtig, denk ik.

Nadelen:

  • Je moet nu telkens je naam, e-mail en eventueel website ingeven i.p.v. dat dit automatisch gebeurt doordat je ingelogd bent op een social media-profiel (al kan dit wel opgelost worden door formuliergegevens automatisch te laten aanvullen).

Zelf ben ik er wel content van, maar het zijn natuurlijk jullie die het systeem gebruiken en dus zou ik toch wel graag weten wat jullie er van vinden. Op basis van de resultaten van onderstaande poll ga ik dan beslissen of ik bij het nieuwe blijf of toch terugkeer naar het oude. Merci!

Vinden jullie het nieuwe commentaarsysteem beter dan het oude?

Datum give-away
Jah, zit ik hier in mijn vorig bericht een give-away aan te kondigen, vergeet ik natuurlijk te zeggen tot wanneer die loopt (‘t zal zijn dat ik dat te weinig organiseer zeker 😉 ). In alle geval, de give-away loopt tot en met zondag 28 mei om middernacht, dus wie zijn kans wil wagen, kan dat zeker nog doen!

Berichten over mijn kleerkast
De afgelopen tijd ben ik o.a. bezig geweest met het omzetten van de geïmporteerde berichten van mijn oude blog naar de lay-out van de nieuwe. Meestal gaat dat goed, maar daarjuist is er eventjes iets foutgelopen, waardoor de eerste twee delen in de berichtenreeks die ik schreef over de (her)organisatie van mijn kleerkast als nieuwe berichten in jullie feed verschenen zijn (en alle commentaren erop verdwenen zijn, boehoe!). Zo erg is dat natuurlijk niet, maar zo begrijpen jullie tenminste waarom die verschijnen en dan (schijnbaar, want gewoon verderop in het archief) weer verdwijnen. Misschien moet ik er trouwens eens een vervolg op schrijven, want door die foto’s nu – toch al twee jaar later – terug te zien, heb ik beseft dat mijn kast toch al weer veranderd is, zowel in hoe ze georganiseerd is als in hoe minimaal ze is 🙂

Inzameling voor het goede doel
Een van de komende dagen gaat hier een bericht verschijnen over Loop naar de maan, een actie van Kom op tegen Kanker, waar Emilie (de vriendin van mijn broer) en ik samen aan deelnemen. Nu is het zo dat ik in dat bericht ga vragen om ons te steunen door geld te storten, maar is dat eigenlijk maar half voor jullie (ofte: mijn “vaste” bloglezers) bedoeld. Dat bericht verschijnt namelijk vooral voor familie en vrienden, die ik weliswaar ook via e-mail ga aanschrijven, maar die ik naar deze blog ga verwijzen voor updates over de uitdagingen die wij gaan vervullen. Ik schrijf hier namelijk sowieso al wel eens over mijn sportieve uitdagingen, dus leek het mij wat onnozel om speciaal voor deze actie een aparte blog op te starten. Jullie mogen jullie dus aangesproken voelen om te storten (ah ja, ‘t is voor het goede doel), maar dat moet uiteraard zeker niet (ah ja, jullie kennen mij – meestal – niet eens in het echt).

Zo, dat zijn wel genoeg mededelingen voor vandaag 🙂 . Geniet van jullie avond!

FRW, FWF (9), een verjaardag én een give-away

Voor wie nu denkt: “euh, watte?”, een beetje uitleg 😉 . Deze week is het Fashion Revolution Week (ofte dus FRW), een zevendaagse waarin er extra aandacht wordt besteed aan de (wan)toestanden in de kledingindustrie. Het is namelijk jammer genoeg nog steeds zo dat het merendeel van die industrie draait rond fast fashion (focus op véél en vaak verkopen) en er weinig tot geen aandacht gaat naar de mensen die die kleding gemaakt hebben of naar de grondstoffen die daarvoor gebruikt werden. Nadat op 24 april 2013 in Bangladesh het Rana Plaza-gebouw, waarin vijf textielfabrieken gevestigd waren, instortte en daardoor 1138 mensen stierven en 2500 anderen gewond raakten, werd de Fashion revolution opgericht. Deze beweging roept op tot een meer transparante, ethische en duurzame kledingindustrie, zodat de kleding die wij kopen niet ten koste gaat van onze planeet en van andere mensen.

Fashion Revolution
Bron: fashionrevolution.org

Tijdens deze Fashion Revolution Week worden er in meerdere landen verschillende events georganiseerd. In België is het – na twee Fair Fashion Fests – dit keer jammer genoeg iets beperkter, maar in bijvoorbeeld Nederland staat er morgen een photo booth in Amersfoort en zondag een kledingruil in Utrecht gepland. Al ben ik stiekem wel blij om op dit moment in Zwitserland – en dan specifiek in Zürich – te wonen, want behalve een paar drinks bij faire winkels afgelopen week, wordt er morgen op drie plaatsen een Fashion Revolution Day georganiseerd (in Zürich is dat o.a. met een markt waarop duurzame merken aanwezig zijn, filmscreens van vb. The True Cost, een podiumsdiscussie…) en staat er zondag nog een grote kledingruil op de planning. Mijn weekend is dus goed gevuld 😉

rrrevolve reclame (Le petit requin)
Heerlijk eerlijke reclame van rrrevolve, een faire winkel waar gisteren een FRW-apero doorging

Wie hier al wat langer meeleest, weet dat dit een onderwerp is dat mij nauw aan het hart ligt. Ik koop ondertussen al enkele jaren geen nieuwe kleding meer uit winkels of van merken die niet minstens een fairtrade of ecologisch label dragen, maar ga ofwel voor tweedehands ofwel voor verantwoorde nieuwe kledij. Af en toe post ik daar op deze blog over, al besef ik – nu ik de datum van het laatste bericht uit de reeks zie – dat dat eigenlijk nog veel te weinig gebeurt. Die posts verschijnen onder de naam Fair wear Friday, een initiatief van groene voorbeelden Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

In deze Fashion Revolution Week meets Fair wear Friday geef ik jullie een overzicht van wat ik deze week op instagram rond het thema postte, namelijk een aantal (soortement) outfitposts waarin ik merken aansprak. In het beste geval om hen te bedanken omdat ze aandacht besteden aan het onderwerp, maar jammer genoeg natuurlijk ook om merken die bij de kneusjes van de klas horen op te roepen tot actie door hen de vraag te stellen “whomademyclothes?“. Kwestie van dit bericht niet oneindig lang te maken, ga ik er hier niet gedetailleerder op in, maar sommige stuks zullen sowieso later nog wel eens aan bod komen in een FWF-bericht (en ik ga dit keer echt wel niet meer zo lang wachten met een vervolg!).

Ik wilde wat variatie brengen in de verschillende modegebieden en dus dook ik maandag in mijn schoenenschuif…

… toonde ik woensdag een volledige outfit…

… en gaf ik mijzelf vandaag figuurlijk bloot door mijn ondergoed te tonen.

En hoe zit dat dan met die verjaardag? Wel, vandaag ben ik exact drie jaar aan het bloggen! Hoeraatje voor mijzelf, want eerlijk, toen we drie jaar en één dag geleden naar hier verhuisden en ik besloot familie en vrienden door middel van een blog op de hoogte te houden van ons reilen en zeilen, had ik niet gedacht dat ik drie jaar later niet alleen nog altijd zou bloggen, maar ook al supertoffe mensen zou hebben leren kennen – online en offline -, nieuwe inzichten zou hebben opgedaan en een blij opspringend hartje zou hebben bij elke commentaar die hier binnenkomt. En aangezien dat uiteraard allemaal niet zou gebeuren zonder al wie hier komt lezen, geef ik een cadeautje weg aan jullie. Want serieus, jullie zijn echt zo’n toffe lezers!

Wat houdt dat cadeautje in? Om in het thema van deze week en deze blog te blijven, wordt het iets in drievoud:

Something Haaike, something Swiss
Something fair, a bliss and a kiss

En voor wie het zich afvraagt, het is niet omdat ik mij op een trouwwijsje baseer, dat dát een thema zou zijn 😉
Wat het something fair betreft, ga ik al een tipje van de sluier oplichten: de winnaar van de give-away krijgt namelijk een paar faire kousen. Volgens de merken die ik hier in Zürich kan kopen (want nope, het wordt geen tweedehands paar 😉 ), zal dat een paar worden van Minga Berlin, Thought (het vroegere Braintree) of Naturaline. En aangezien een mens zich daar tegenwoordig best voor verantwoord: dit bericht wordt niet gesponsord; ik vernoem die merken hier gewoon omdat ik zelf blij ben wanneer anderen dat doen en ik zo nieuwe ontdekkingen in het faire en ecologische wereldje kan doen.

Logo Fair wear Friday

Kans maken op het cadeautje is heel simpel: hieronder reageren met het antwoord op deze twee vragen:

  • koop jij fair of eco fashion en zo ja, wat is je favoriete merk? (hoezo, ik gebruik jullie om inspiratie op te doen 😉 )
  • wat is/zijn je lievelingskleur(en)? (zodat ik toch een leidraad heb wanneer ik een paar kousen ga uitkiezen; voor de maat contacteer ik de winnaar wel apart)

Meedoen kan tot en met zondag 28 mei om middernacht. De winnaar maak ik in de week erna bekend 🙂

Incowrimo 2017: de kaartjes

Misschien herinneren jullie je nog dat ik deel wilde nemen aan InCoWriMo? Dat is ook effectief gebeurd, al verstuurde ik mijn postkaartjes eerder in batch. Dat vond ik namelijk net iets haalbaarder dan – zoals eigenlijk eerder de bedoeling was – er elke dag mee bezig te zijn.
Op voorhand had ik een vaag plan om zoveel mogelijk kaartjes zelf te maken, maar dat gaf ik al snel op: net doordat ik pas op het laatste moment besliste om mee te doen, was het al uitdagend genoeg om elke keer een – zoveel mogelijk bij de persoon passend – kaartje te kiezen uit mijn collectie en natuurlijk een tekst te verzinnen, laat staan ook nog eens zelf een kaartje te ontwerpen.

InCoWriMo 2017 (Le petit requin)

Naar wie ik zo allemaal kaartjes stuurde? Eerst en vooral naar mensen die er sowieso al zouden krijgen, zijnde familie en vrienden die verjaarden. Daarnaast kregen ook een paar bloggers die in februari verjaarden een kaartje in de bus en vertrok er een kaartje met boek naar Spanje. De anderen die hun adres doorgaven, mogen zeker nog iets verwachten, maar omdat ik bij jullie nog net dat tikkeltje “extra” wil doen (zoals vb. een klein cadeautje erbij of een handgemaakt kaartje), lukte het nog niet om jullie allemaal iets te sturen. Ach ja, zo blijft het ergens nog een verrassing wanneer het toekomt, denk ik dan maar 😉

InCoWriMo 2017 (Le petit requin)

Op de website van InCoWriMo zelf selecteerde ik een paar adressen en van twee kreeg ik ondertussen ook een antwoord, dus wie weet blijf ik wel corresponderen met hen.

InCoWriMo 2017 (Le petit requin)

Tot slot bleek vooral Postcrossing een heel fijne ontdekking, waardoor een groot deel van de kaartjes naar verschillende uithoeken van de wereld opgestuurd werden. Achteraf bekeken had ik de optie om niet per se telkens naar een nieuw land te sturen beter pas na InCoWriMo aangevinkt, want dan zou het landenlijstje – en dus ook onderstaand overzicht met vlaggetjes – nog net iets gevarieerder geweest zijn, maar bon ja, puur voor het plezier van het kaartjes sturen, maakt het natuurlijk niets uit naar welk land je kaartje net vertrekt 🙂 . Het leuke aan die site is natuurlijk ook dat je, als je zelf kaartjes verstuurt, er ook ontvangt, waardoor ik al verschillende keren fijne post in de bus ontdekte.

InCoWriMo 2017 (Le petit requin)

‘t Was alleszins heel plezant om mee te doen, dus als ik het niet vergeet, neem ik volgend jaar zeer waarschijnlijk weer deel!

PS: wie zich afvraagt waarom hier maar 27 kaartjes getoond worden, terwijl februari 28 dagen telde: ik verstuurde van één kaartje twee exemplaren 😉

40… neen, 31… euhm, 15

Jullie merkten het misschien al: naast de 40 dagen zonder vlees vielen ook de 40 (of eigenlijk 31) geplande dagen bloggen wat in het water. Geen erg, want zoals jullie al lazen, was de reden daarvoor véél belangrijker dan welk voornemen ook. Ondertussen gaat het al een pak beter mijn grootmoeder (al zal ze nog een tijdje moeten herstellen) en ben ik terug thuis. Bij het oppikken van alle “losse draadjes”, inherent aan plots alles laten vallen en naar België vertrekken, horen ook die uitdagingen; vanaf morgen (of ja, eigenlijk vandaag, want dit is ook een – zij het voor mij doen zeer kort – blogje) ga ik hier dus weer van start 🙂

Wat jullie zo mogen verwachten? Al zeker een paar ouwe getrouwen, zoals twee boeken- en maandoverzichten en het weekmenu van februari, maar ook blogjes over terrastuinieren (wie weet al gevolgd door een eerste bericht over “tuintuinieren”), autoloos leven, bizarre handleidingen, momenten om te koesteren… En – een mens mag ambitieus zijn – hopelijk ook eindelijk wat reisberichten over Zuid-Afrika. Kwestie van daar toch over geschreven te hebben vooraleer ik opnieuw naar ginder vertrek 😉

Tot morgen!