Secret Santa #projectblogboek

Dit jaar deed ik voor het eerst mee aan de Secret Santa van Tess, die dit jaar in een nieuw kleedje werd gestoken (wensen in de vorm van kaartjes i.p.v. cadeautjes). Ondertussen zijn al mijn kaartjes toegekomen, dus is het tijd om te laten zien wat ik allemaal gekregen heb; dat ik verwend ben is alleszins een feit!

Het eerste kaartje ontving ik in Zwitserland van Blog van Sabrina, al wist ik toen nog niet dat het van Sabrina was. Dit anonieme kaartje was immers een teaser voor wat op mij lag te wachten in België (ik had zowel mijn adres in Zwitserland als het adres van mijn ouders in België aan Tess gegeven, kwestie van mijn Secret Santa’s niet ongewenst op te zadelen met hoge verzendingskosten). Superleuk dat ze de moeite gedaan heeft om mij twee keer post te bezorgen!

Secret Santa (Le petit requin)

Bij aankomst in België lag er al een dikke enveloppe van haar op mij te wachten, gevuld met véél meer dan enkel een kerstkaartje: een leuke brief, een notaboekje (ik denk niet dat ik dat hier al ooit vermeld heb, maar ik heb een beetje een verslaving aan notaboekjes), een schattig pluchen vosje, twee theezakjes (ondertussen al uitgetest en goedgekeurd!), een gezichtsmasker, twee boekenkaartjes – eentje ingevuld met als tip Stoner van John Williams en eentje om zelf in te vullen om iemand anders een tip cadeau te doen -, twee receptjes, die hier zeker zullen uitgetest worden en een tweede kerstkaartje!

Secret Santa (Le petit requin)

Tussen kerst en nieuw ontving ik voor de tweede keer post in België, dit keer van Mme Carper. Zij stuurde een vrolijk kerstkaartje en een schattig vogelwasknijpertje, met de boodschap er “af en toe eens tussenuit te knijpen”.

Secret Santa (Le petit requin)

Mijn laatste Secret Santapost lag bij mijn terugkeer al op mij te wachten. MUSée Papier maakte haar leuke kerstkaart zelf én haakte er nog een slinger bij om het jaar feestelijk in te zetten. Van zodra mijn prikbord een nieuw laagje verf heeft gekregen, krijgen het vogelwasknijpertje en de slinger er zeker een plaatsje op!

Secret Santa (Le petit requin)

Dikke merci aan Tess voor de organisatie en aan mijn drie Secret Santa’s voor de leuke post! Ik stuurde zelf post op naar Ageeth van ogenzalf, Met ups en downs en Titatastisch, die daar vermoedelijk wel nog zal verschijnen.

Een link naar alle deelnemers kan je vinden bij Tess.

#projectblogboek

Dit is meteen ook de vijfde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek. Meedoen aan #projectblogboek is in se al voldoen aan de opdracht, maar Secret Santa is toch nog een ietsje origineler als invulling 🙂

Dat ik er niet mee ben begonnen, maar gewoon meedoe, negeren we eventjes he (is bij projectblogboek zelf trouwens ook het geval).

Verbeelding Read-a-thon december conclusie

Ik liet vorige week weten dat ik mee wilde doen aan de Verbeelding Read-a-thon en bij deze is het tijd om eens te kijken naar wat er hier zoal gebeurde op leesvlak.

Readathon (Verbeelding)

Korte samenvatting van de planning: Er ist wieder da van Timur Vermes uitlezen en ofwel Woesten ofwel Hasse Simonsdochter volledig lezen en beginnen in het andere.

Wat ik effectief las:

  • Er ist wieder da: uitgelezen! Goed voor 282 blz.
  • Woesten: uitgelezen! Goed voor 382 blz.
  • Hasse Simonsdochter: uitgelezen! Goed voor 328 blz.

Als ik er mijn “toiletlectuur” ook bijreken, namelijk The Dilbert principle, dan kom ik met nog eens 27 blz. erbij zelfs boven de – vorige week nog onhaalbaar geachte – grens van 1000 pagina’s. Deze week was met andere woorden een groot succes!

Elke week zo’n read-a-thon zou wat van het goede teveel zijn uiteraard, want ik keek deze week bewust geen enkele serie ‘s avonds (wel een film zaterdagavond). Maar, en dat is wel eentje om vol te houden, ik deed ook al eens sneller mijn laptop uit om nog wat te lezen. Niet nodig als ik nog nuttige dingen aan het doen ben op die laptop, maar wel een veel beter alternatief dan nog maar eens kijken naar mijn mails, een nieuwssite, Facebook, Feedly…

Ik duim alvast dat er na de read-a-thons van september en december een nieuwe versie komt in maart (of vroeger, dat mag ook 😉

Wat ik deze week geleerd heb #projectblogboek

#projectblogboek

Daar gaan we:

  • hoe je stenen moet kappen en bewerken. Hard labeur, maar wel zeer deugddoend ook, als je zo’n ruwe steen ziet veranderen tot er een mooi, afgewerkt motiefje instaat.
  • dat steengruis overal naartoe vliegt en dat je dus ‘s morgens kan opstaan met een hoofdkussen vol kleine stukjes steen.
  • samen met dat stenen kappen ook hoe je best met een hamer op een beitel slaat, namelijk niet kijken naar waar je hamer op je beitel komt, maar wel naar waar je beitel op je steen komt. Doe je dat niet, zo leerde én voelde ik, dan mep je gewoon op je handen.
  • dat ik er blijkbaar uitzie als iemand die beledigd wilt worden:

Situatie 1: ik zit in de trein te lezen; op de zetel achter mij zit een (iet of wat) dronken meneer.
Hij: “Mag ik u eens iets vragen?”
Ik: “Ja.”
Hij: “Ja, neen, ‘t is goed, kom, lees maar voort, ‘t is al goed jong.”
Owkay, geen idee waar deze uitbarsting plots vandaan kwam, maar bon, ik draai mij om en lees voort. Twee minuten later:
Hij: “Weet gij iets over spiritualiteit.”
Ik: “Neen.”
Ok, dat is niet waar, maar zou u beginnen praten over spiritualiteit met een mens wiens adem alleen al u zat zou maken?
Hij: “Ik kan u daar veel over leren.”
Ik: “Dat is vriendelijk, maar ik ben eigenlijk aan het lezen.”
Hij: “Ja, ‘t is goed, lees maar voort he seg, ik wilde ook maar gewoon helpen.”
Zucht… Nog eens twee minuten later, vlak voor hij van de trein stapt: hij zit mij aan te staren, waarop ik dan maar opkijk.
Hij: “Ik ben wel vijftig he en geen twintig meer. Ik zou u zoveel kunnen leren jong.”
De kansen die een mens zo laat liggen…

Situatie 2: ik sta in een kledingwinkel naar een rek te kijken, maar draai mij om omdat ik iemand – ik dacht mijn moeder – uit het pashokje hoor komen. Het blijkt niet mijn moeder te zijn, maar de vrouw uit het hokje ernaast. Ik heb de volle halve seconde naar die vrouw gekeken, daarbij nog niet opmerkend dat ze een grijs kleed met een motiefje draagt, met daarover een grijze gilet met een ander motief.
Zij (tegen mij): “Ja, ik ga dat zo wel niet combineren he. Want ik zie u zo al kijken van ‘wat gaat die nu aandoen bij elkaar’. Ik ga dat wel aandoen op een effen broek of kleedje he, niet op dit, dus ge moet zo niet kijken!”.
Ik (compleet uit de lucht vallend): “Euh, ik keek niet naar u…”.
Zij: “Ah, ‘t zag er anders wel zo uit. Want ik ga dat dus niet zo combineren he, ge moet niet denken dat ik dat zo ga combineren hoor.”
Serieus, zie ik er zo kwaad uit dat mensen zich direct moeten aangevallen voelen? Ik had nog niet eens de kans gehad om welke mening dan ook te gaan vormen over wat ze aanhad.

  • dat mijn gezicht blijkbaar “iets Zwitsers” heeft. Dixit een meisje op het perron in Amay bij Luik.
  • dat Eurolinesbussen al wel eens met 50 minuten vertraging durven toekomen. Niet echt tof als je niet weet hoeveel vertraging je bus heeft en je dus in totaal anderhalf uur bij twee graden buiten staat.
  • dat je bij de Zwitserse douane wél naar de wc mag voor de controle gedaan is als je maar de eerste van de ganse bus bent die dat vraagt.
  • dat de Franse douane haar “willekeurige” steekproeven niet zo willekeurig lijken. Of wat denkt u van de keuze voor de Afrikaanse dertiger, de Arabische vrouw en de blanke man met dreadlocks?
  • dat zo’n bus weliswaar een van de meest milieuvriendelijke opties is, maar dat 18u onderweg zijn naar huis toch ook niet je dat is.
  • dat Johan de meest kerstminnende van ons beiden is. Dacht ik nog dat we dit jaar gewoon geen kerstboom zouden hebben (wegens dat onze minisequoia die vorig jaar dienst deed én door Johan versierd werd, nog bij mijn ouders staat), dan bleek er bij thuiskomst een met lichtjes en ballen versierde kerstboom te staan.
  • dat ik daar eigenlijk wel blij mee ben, want ‘t is toch wel gezellig zo’n kerstboom. En doordat het een kleintje met wortel is, kunnen we hem in de zomer gewoon op het terras zetten en volgend jaar opnieuw gebruiken!
  • dat je best selecteert in wat je zo allemaal leert op een week, want dat dat nogal veel blijkt te zijn.

Dit is de vierde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.

Verbeelding Read-a-thon

De laatste tijd heb ik mij weer helemaal in het lezen gestort, getuige daarvan ook de maand november waarin ik zeven boeken las. Zeven, dat is geleden van zo lang geleden dat ik zelfs niet meer weet van wanneer het geleden is.
Ondertussen leerde ik ook de voordelen van Goodreads kennen (na een mislukte poging vorig jaar, toen ik het vooral pure chaos vond) en sloot er mij aan bij de Verbeelding boekenclub, opgericht door Kathleen van – duh – Verbeelding. In september organiseerde ze al eens een Read-a-thon (ofte lees zoveel mogelijk in één week tijd), maar aangezien die doorging in de week waarin mijn broer en zijn vriendin op bezoek kwamen, zou het nogal asociaal geweest zijn om dan mee te doen 🙂

Readathon (Verbeelding)

Komende week gaat echter de tweede Read-a-thon door en dit keer doe ik wel mee!
Op de planning staan:

  • Er ist wieder da: de debuutroman van Timur Vermes, over Hitler die ontwaakt in het hedendaagse Duitsland.
  • Woesten van Kris Van Steenberge: opnieuw een debuutroman, die blijkbaar heel erg de moeite zou zijn. Dit boek is bovendien ook een van de decemberboeken van bovenstaande boekclub, dus twee vliegen in één klap.
  • Hasse Simonsdochter van Thea Beckman: for old times’ sake, want al een paar keer gelezen, maar de laatste lezing dateert toch alweer van een aantal jaar geleden.

In Er ist wieder da heb ik momenteel 114 van de 396 pagina’s gelezen; ik hoop dit boek tegen het einde van de week uit te lezen. Daarnaast wil ik ofwel Woesten ofwel Hasse Simonsdochter volledig uitlezen en beginnen in het andere. In het ideale geval lees ik ze alledrie uit, maar aangezien we dan spreken over bijna 1000 pagina’s waarvan ongeveer 280 in niet zo makkelijk Duits, denk ik dat dat wat te hoog gegrepen is.

Ik hou voor mijzelf wel de optie open om een van bovenstaande boeken aan de kant te laten liggen en in een ander boek te beginnen; het moet tenslotte plezant blijven en als ik er geen goesting in zou hebben, dan is dat maar zo 🙂

Volgende week een update van wat ik effectief gelezen heb!

5x ontbijt #projectblogboek

#projectblogboek

Mijn eerste reactie op deze opdracht voor #projectblogboek was “pfff, ontbijt, de meest ongeïnspireerde maaltijd van allemaal!”. Tot ik er iets meer over nagedacht en – tot mijn schaamte – moet toegeven dat eigenlijk enkel mijn warme maaltijden gevarieerd zijn. Het avondeten bestaat hier meestal gewoon uit boterhammen met dan nog eens meestal dezelfde soorten beleg (als er één eetding is waar ik extreem kieskeurig in ben, dan is het wel broodbeleg).

Bij deze dus vijf ontbijtfoto’s uit een van de voorbije weken:

Het standaard ontbijt

Brood met choco (voor Johan) en confituur (voor mij); in de meest ideale versie met zelfgemaakt brood (zoals hier: vlechtbrood) en zelfgemaakte confituur. De meest voorkomende versie is met winkelbrood en eigen confituur, maar er is natuurlijk ook de versie waar alles van de winkel komt.

Ontbijt 1 (Le petit requin)

Het standaardontbijt, de weekendeditie

Als er tijd genoeg is om lang aan tafel te zitten,dan eten wij al wel eens een pompelmoes. Gewoon zo uitlepelen (eventueel met een beetje suiker er op): mmm!

Ontbijt 2 (Le petit requin)

Het traagste ontbijt

Dit eten we logischerwijs voornamelijk op zaterdag of zondag, omdat we dan tijd hebben om eitjes te bakken, meestal spiegeleitjes voor Johan en eieren met banaan voor mij.

Ontbijt 3 (Le petit requin)

Het snelste ontbijt

Cornflakes met melk

Ontbijt 4 (Le petit requin)

Het hipste ontbijt

Havermout met versgeperst fruitsap. Lievelingsversie hier is warme havermout met bosvruchten en kokosmelk, afgewerkt met lijnzaad en kokosraspsel.

Ontbijt 5 (Le petit requin)

Dit is de derde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.