Verbeelding Read-a-thon februari conclusie

Ik deed afgelopen week nog eens mee aan een read-a-thon, tijd voor een update 🙂

Readathon (Verbeelding)

Wat las ik?

  • Misdaad en straf: uitgelezen!
  • Brieven aan Doornroosje: ik las uiteindelijk twee i.p.v. de voorziene drie brieven, maar bon, die ene gaat het nu niet maken 🙂
  • Nog te bepalen: doordat ik Misdaad en straf niet uitlas voor we naar België vertrokken, liet ik Bird Box in Zwitserland en ontleende hier in de bib Stad der Zienden van Saramago en Broere van Bart Moeyaert. In die laatste las ik 53 pagina’s.

Een geslaagde leesweek dus, al had ik het nooit gehaald zonder serieuze inhaalbeweging op zondag (lange leve de driehoek Brussel-Gent-Antwerpen met de trein). Drukke dagen in Zwitserland en veel bezoeken hier in België maakten dat ik eigenlijk helemaal niet zoveel las: in totaal haalde ik ongeveer 300 pagina’s, dus nog geen derde van mijn resultaat de vorige keer. Nu ja, gelukkig wist ik in het begin van de week al dat het druk ging worden en legde ik mijn doelstellingen dus ook bewust laag. Gezien de omstandigheden las ik best wel veel en dat is het voornaamste!

Op naar de volgende 😉

Fair wear Friday (2)

Tijd voor het tweede deel van Fair wear Friday op deze blog, een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

Het idee voor deze outfit kwam er – duh – tijdens het lopen. Ik twijfelde eerst nog wat, want “gaan lopen in zo’n strakke broek met mijn dik gat en billen is één ding; daarvan foto’s op mijn blog zetten, no way Jose”. Terwijl ik een paar maand geleden nog blij was met diezelfde billen, want na een vermageringskuur van 9kg was er echt wel een duidelijk verschil te merken (alleen al aan mijn broeken, waarvan ik er verschillende kon uitdoen zonder rits of knoop los te maken). Beetje stom (en typisch vrouwelijk?) om dan een paar maand later die nog steeds even vermagerde billen terug gigantisch te vinden, niet? Vandaar dus: mijn loopoutfit en mijn (niet magere, maar ook niet kolossale) billen op de foto 😉

FWF 2 (Le petit requin)

Dit is mijn (bijna) meest winterse loopoutfit, bestaande uit:

  • Loopbroek: gered van de “kledingcontainer”-stapel bij mijn ouders. Oorspronkelijk gedragen door mijn broer, maar ze zat bij hem niet echt comfortabel. Bij mij gelukkig wel en ondertussen is de broek, na een paar kleine reparaties, mijn vaste compagnon geworden tijdens winterlooptochten.
  • Sous-pull: tweedehands, wegens al gedragen door mijn moeder, die hem niet meer moest hebben, omdat ze al voldoende andere exemplaren had.
  • T-shirt: tja, gekregen omdat ik vrijwillig medewerker was tijdens de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen. Is dat punten waard? ’t Is geen cadeau dat ik zou kunnen omwisselen tegen iets beters, dus ik geef mijzelf toch een half puntje omdat ik er tenminste een toepassing voor gevonden heb i.p.v. het te laten verkommeren in een hoekje in mijn kast.
  • Schoenen: van Asics, dat niet bepaald goed scoort op Rank a Brand.
    Geen idee of er fairtrade loopschoenen bestaan, maar dit is iets waar ik jammer genoeg nog even een oogje ga dichtknijpen. Loopschoenen moeten namelijk, meer dan wat ook, goed zitten en Asics heeft nu eenmaal modellen die goed zitten aan mijn voeten (met vb. extra versteviging aan de binnenkant, omdat mijn voeten naar binnen kantelen). Gezien mijn geschiedenis met omgeslagen, pijnlijke enkels is goed schoeisel iets waar ik veel belang aan hecht.
  • Accessoires: haarband (opnieuw overgenomen van mijn moeder, die er twee had), handschoenen (nieuw gekocht, noch eco, noch fairtrade, wel zeer praktisch) en sjaaltje (oorspronkelijk thuis geleend, omdat het te koud was om zonder te gaan lopen en hem dan mogen houden omdat zij toch genoeg andere exemplaren hebben).

FWF 2 (Le petit requin)

Deze outfit gebruik ik trouwens ook vaak om yoga te doen, zij het dan meestal met bovenaan maar één laagje 🙂

FWF 2 (Le petit requin)

Tijd voor het gevreesde “rapport” en dat valt dit keer beduidend beter uit dan bij de vorige Fair wear Friday. Al bij al een outfit die een samenraapsel is van oude kleren van mijn broer, moeder en vader, maar bon, tweedehands is tweedehands!

FWF 2 (Le petit requin)

Wie trouwens net zoals mij op zoek is naar manieren om zijn/haar kleerkast ecologischer en meer fairtrade te maken, maar niet goed weet waar te beginnen: deze zondag is er het eerste Fair Fashion Fest in Gent (kijk ook eens bij El en co). Nu we toch in België zijn, ga ik alleszins een kijkje nemen, want het lijkt de moeite waard, alleen al omwille van die verwenmarkt (gewoon kleren kunnen kopen zonder te moeten nadenken of het wel ok is, want jeeej alles is ok!). De infostands mogen mij ook verwachten, al twijfel ik nog over de kleurenanalyse. Ergens ben ik daar wel nieuwsgierig naar, maar ik heb een beetje schrik dat ik misschien helemaal niet ga blijken te staan met mijn favoriete kleuren 🙂
Alleszins, als ik er leuke kleren scoor, krijgen jullie die wel te zien in een volgende “aflevering” van Fair wear Friday 😉

Verbeelding Read-a-thon februari

Ik nam in december al deel aan de tweede Read-a-thon van de Verbeelding boekenclub op Goodreads. De derde ging door begin februari, maar aangezien ik toen de helft van de week op de latten stond (en bijhorend uitgeput in de zetel hing ’s avonds), liet ik die aan mij voorbij gaan. Er waren echter wel meer mensen die die eerste week niet konden en daarom is er ook een februari-bis editie die deze week doorgaat.

Readathon (Verbeelding)

Wat ga ik lezen?

  • Misdaad en straf: ik heb momenteel al 416 pagina’s van dit meesterwerk van Dostojewski gelezen en wil dit tegen het einde van de week uitlezen.
  • Brieven aan Doornroosje: hier wil ik drie brieven in lezen ofte dus drie pagina’s. Niet gigantisch, maar het is dan ook een boek dat je in stukjes moet lezen. Doordat ik vanaf donderdagavond niet meer thuis ben en geen zin heb om het boek mee te nemen voor die 10 pagina’s die ik er in België in zal lezen, hou ik het dus op één brief elke avond van nu tot woensdag 🙂
  • Nog te bepalen: ik ontleende hier in de bib onder andere Bird Box, maar ik twijfel of ik dat ga meenemen naar België of er gewoon van ga profiteren om ginder de bib in te duiken. Waarschijnlijk wordt het dat laatste en dan zie ik wel wat ik daar te pakken krijg. In dit nog te bepalen boek wil ik gewoon beginnen, uitlezen zal afhangen van de dikte 🙂

De vorige keer eindigde ik met ruim 1000 pagina’s, maar dit keer mik ik niet zo hoog. Het is een vrij drukke week, waarbij vooral het weekend stampvol zit, dus het is nog maar de vraag of ik veel leestijd zal hebben. Alleszins, en dat is toch de bedoeling van zo’n Read-a-thon, als ik een gaatje vrij vind, dan zal het opgevuld worden met lezen!

Volgende week maandag volgt een overzicht van wat ik effectief gelezen heb!

Veel leesplezier aan wie ook meedoet 🙂

Tikkertje: Questions of life

Meisje van Nummer 44 tagde mij voor de “questions of life”. Mijn eerste reactie was “jeeej, een stokje”, mijn tweede, nadat ik vooral de vierde en zesde vraag las “oh boy, dit wordt confronterend”. Zo eens compleet tegen je eigen grenzen botsen, dat maakt dat een mens al wel eens wat bijleert over zichzelf én nogal wat dingen wil veranderen namelijk.

Maar bon, first things first, dus starten we niet bij vraag vier en zes, maar wel gewoon bij de eerste 🙂

Welke herinnering van het afgelopen jaar geeft jou de grootste glimlach op je gezicht?
Al meteen een moeilijke om mee te beginnen; niet omdat ik geen mooie herinneringen heb van afgelopen jaar, wel omdat ik er zoveel heb dat eentje uitkiezen quasi onmogelijk is.
Er was dat nieuwe land en alles wat daardoor te ontdekken viel, er was dat gevoel van thuis, er waren als eeuwig hoogtepunt die bergen, want mensenlief, wat hou ik van die bergen! Er was Egypte met schildpadden en haaien en hand-in-hand duiken van contentement om zoveel moois daar in die stille, overweldigende wereld onder water. Er was die gigantische kriebel in mijn buik tijdens het zweven in de lucht met zicht op (opnieuw) die bergen. Er waren familie en vrienden die hielpen bij die verhuis (niet enkel in België, maar ook hier), die op bezoek kwamen en zo nog wat schone Zwitserlanddagen aan het rijtje toevoegden, die België nog steeds thuis laten zijn. Er was Barcelona en de warmte en rust die op dat moment meer dan wat ook nodig was. Er was Johan, die zijn armen openstelde bij elk goed en moeilijk moment.

Little Brother Island (Le petit requin)

Jullie zien het, wat ik hierboven beschrijf, bestaat elk op zich al uit zoveel verschillende mooie momenten. Als ik er dan toch eentje moet kiezen, dan ga ik voor eind januari vorig jaar, toen we de beslissing namen om te verhuizen. Een beslissing die eigenlijk zeer intuïtief genomen werd, vanuit een gevoel dat wij dat wel zouden kunnen, verhuizen naar een ander land en daar een leven opbouwen. Maar ook, dat als dat niet zou blijken te lukken, dat dat dan ook allemaal zo erg niet is. En daarbij vooral dat gevoel dat wij twee bij elkaar horen en dat daardoor eigenlijk geen enkele grote beslissing moeilijk is.

Wat heb je altijd al eens willen doen sinds je kindertijd?
Euhm ja, ik zie mijn ouders al lachen nu. Ik was namelijk dat kindje dat op ongeveer alles reageerde met “ooh, dat wil ik ook wel eens doen” of het nu ging om een parachutist uit een vliegtuig zien springen, mijn nonkel en later ook vader moto zien rijden, mijn moeder zien kantklossen, mijn vader zien fietsen tijdens de Marmotte in de Alpen… Nu ik er zo over denk, ben ik eigenlijk nog altijd dat kindje. Mag ik antwoord gewoon houden op “alles” 😉

Wat daarbij dan het vaakst naar boven komt is de wereld ontdekken. Dat is iets dat waarschijnlijk nooit afgerond zal zijn, maar kijk, onderstaande kaart toont dat ik toch al niet slecht bezig ben 🙂

Travelled countries (Le petit requin)

Wat zou je willen doen in je leven als er totaal geen beperkingen waren?
Owkay, dan doen we even megalomaan en zorg ik voor

  • wereldvrede
  • een economie die op alle gebieden rekening houdt met de natuur en de mens (goede werkomstandigheden, energieneutrale productie…)
  • veel vakantie voor iedereen (die daar zin in heeft uiteraard)

Wat heb je voor het laatst over jezelf geleerd?
Zit ge goed met een thee en een koekske, want dit wordt een lange lijst 😉 . Gelukkig dat er staat “voor het laatst”, dus kan ik mij beperken tot het belangrijkste punt: ik ben ongelooflijk streng voor mijzelf.
Toen ik werkte en studeerde, ging ik vaak compleet in overdrive om aan mijn eigen onrealistische verwachtingen te kunnen voldoen. Ik ben er aan onderdoor gegaan en was het niet door onze verhuis geweest dat ik stopte met werken, dan was ik ongetwijfeld op een gegeven moment door een dokter thuis gezet (in zekere zin was dat al het geval doordat mijn lichaam het fysiek opgaf; misschien deels als signaal “als jij blijft negeren dat het mentaal niet meer lukt, dan zorg ik dat het fysiek niet meer gaat”).
Een mens denkt dan dat niet werken en niet studeren het wel zal oplossen, maar dan blijk ik die onrealistische verwachtingen wel op andere gebieden te botvieren. Beginnen jullie bijvoorbeeld te wenen als jullie etiketten kopen om potjes te labelen en die blijken er niet op te passen omdat die potjes nu eenmaal een bolling in twee richtingen hebben en stickers niet? Ik dus wel, want ah ja, hoe stom moet ge wel niet zijn om daar niet aan te denken en hoe stom zijt  ge wel niet dat zoiets kleins niet eens goed kan uitgevoerd worden. Om dan te beseffen dat dat eigenlijk toch niet iets is waar ik mij in zou moeten opjagen. Alleen heb ik zelfs dan geen greintje mildheid, maar word ik opnieuw kwaad op mijzelf omdat het stom is om over zoiets te wenen. ’t Is bij momenten plezant in mijn hoofd, dat kan ik u verzekeren. Er wordt hier dan ook hard gewerkt aan een hoofd dat even vergevingsgezind is voor zichzelf als voor anderen.

Als je aan het dagdromen bent, waar gaan die dromen dan over?
Goh, dat kan gaan van mijmeren over het verleden, fantaseren over de toekomst of soms ook heel down to earth over dagdagelijkse dingetjes. Ik droom eigenlijk ook best wel vaak in andere talen, besef ik.

Le petit requin

Welke verandering wil je het komende jaar het liefste toepassen in je leven?
Die vraag is natuurlijk deels al in vraag vier beantwoord: milder zijn voor mijzelf, mijzelf rust toestaan en daar ook echt van kunnen genieten.
Ik geef deze tag, als ze er zin in hebben natuurlijk, door aan:

Tikkertje: positief stokje

Een tijdje geleden gooide LJ mij een positief stokje toe, meteen ook mijn eerste stokje in blogland (hip hoi!).Oorspronkelijk zouden jullie morgen dit bericht te lezen krijgen en vandaag een overzicht van mijn weekmenu van januari, maar toen zag ik dat dit mijn 100e post is (hoera en hiep hiep enzo) en daar past een positief stokje toch wel beter bij dan een opsomming van eten, hoe lekker en dus positief dat ook kan zijn 🙂

Wat is je favoriete quote en waarom?
Moeilijke vraag dit. Ik hou een documentje bij vol gedichten, citaten en teksten die mij raken, maar om daar nu een favoriet uit te kiezen…Uiteindelijk ging ik voor deze van Virginia Woolf (of toch op zijn minst haar verpersoonlijking in de film The Hours). Zij deed de uitspraak weliswaar niet om positieve redenen, maar voor mij is het wel een aanmoediging om het leven ten volste te leven.

You cannot find peace by avoiding life.

Puntzi Lake (Le petit requin)
Puntzi Lake in Canada, een plaats waar we nooit terechtgekomen zouden zijn hadden we in de eerste plaats die reis niet gemaakt, maar daarna ook tijdens de reis niet impulsief hadden beslist de regen achter ons te laten en een andere overnachtingsplek te zoeken. Eentje waar overigens weinig meer op van toepassing is dan de term peaceful

Welke droom zou je in je leven willen realiseren?
Ok, echt geen makkelijk stokje dit blijkbaar 🙂
Ik heb duizend-en-één dromen, gaande van iets “futiels” als maanden rondtrekken te voet of met de fiets tot de droom om echt iets te kunnen betekenen voor deze wereld (en dit komt zo gigantisch arrogant over eigenlijk, want ja, who am I kidding eigenlijk).

Een droom die ik heel graag wil realiseren, maar waar ik nog niet goed weet hoe ik hem kan verwezenlijken, is het kunnen combineren van mijn passie voor restauratie met mijn passie voor de Franse taal (en als het even kan gecombineerd met lesgeven). Ik zie mijzelf dan bijvoorbeeld architectuurgeschiedenis of restauratietechnieken doceren aan een Franstalige universiteit. Ofzo, kwestie van de lat vooral niet hoog te leggen, hum hum. We zullen zien, ik hoop dat het ooit lukt, maar vooraleer ik daar zal geraken, ga ik eerst over wat angsten heen moeten geraken (zoals een doctoraat ofte een grote thesis en dat is een zwart beest in mijn hoofd).

Wat betekent geluk voor jou?
Geluk in zijn algemeenheid omschrijven is moeilijk, vind ik. Zo kan ik het ene moment ongelooflijk gelukkig worden van sneeuw (vraag maar aan Johan hoe ik er al eens bij loop op wandelingen, een Duracelkonijn op speed is er soms niks tegen), maar evengoed kan diezelfde sneeuw juist ergernis opwekken, wanneer ik op deftige schoenen door een combinatie van gesmolten, zwart geworden sneeuw en zout moet stappen, onderwijl ondergespat wordend door auto’s op straat (lang leve de Zwitsers trouwens die de straten bij sneeuw zo goed onderhouden dat ik hier enkel de gelukkige variant meemaak).

Wat mij altijd gelukkig kan maken:

  • knuffel van Johan
  • onnozel doen samen met mijn broer
  • het deugddoend gevoel na een sportinspanning
  • mooie zinnen in een boek
  • muziek die mij tot diep van binnen raakt
  • een mooi landschap
Tweedsmuir South Provincial Park (Le petit requin)
Dit is weliswaar in Canada (het meest perfecte meertje ooit!), maar verhuizen naar Zwitserland heeft gezorgd voor een duidelijk toename van geluk in deze categorie

Wie kan jou ontzettend opvrolijken?

  • Johan, altijd.
  • Mijn broer.

Waarvoor mogen we je ‘s nachts wakker maken?
Goh, ik slaap bij voorkeur ’s nachts, maar eigenlijk mag je mij voor best wel wat wakker maken (als ik dan de dag erna mag uitslapen he 😉

Zo zou ik het bijvoorbeeld niet erg vinden om wakker gemaakt te worden voor:

  • een kus of knuffel van Johan
  • een nachtwandeling
  • een mooi citaat of gedicht uit een boek
  • een mooi liedje
  • een onnozel verhaal

Nu is het wel zo dat niet iedereen zich dit zomaar kan permitteren. Onze bovenbuur met zijn monotoon gezang bijvoorbeeld valt niet onder “mooie liedjes” 😉 . Ik merk trouwens ook een duidelijke relatie tussen waar ik gelukkig van word en waar mensen mij wakker voor mogen maken 🙂

Op welke prestatie ben je ontzettend trots?
LJ kon het uiteraard niet weten, maar met deze vraag raakt ze een van mijn pijnpunten. Hoewel ik theoretisch gezien weet dat ik al wel wat dingen gedaan heb waar ik trots op mag zijn, ben ik er toch niet trots op. Het gevoel is er gewoon niet; het voelt als “mja ok, maar dat en dat en dat was er allemaal niet goed aan en dus is het niet goed genoeg en niet iets om trots op te zijn”. Het gaat dan bijvoorbeeld om het halen van mijn diploma ingenieur-architect (maar ja, die thesis), het feit dat ik geprobeerd heb een studie en een fulltime job te combineren (maar ja, ik heb die studie niet afgerond)… Ik werk eraan en het feit dat ik al kan toegeven dat ik er eigenlijk trots op zou moeten zijn (theorie) is toch al iets. Nu nog de praktijk.

Om toch iets positiefs te schrijven hier: er is één ding waar ik absoluut, zeer oprecht trots op ben en dat is het behalen van de Cinglé du Ventoux, ondertussen 10 jaar geleden. Samen met mijn broer drie keer op één dag die Ventoux beklimmen, in die laatste klim afzien en zweven tegelijk. Ja, daar ben ik ontzettend trots op, dat we dat gekund hebben.

Cinglé du Venoux (Le petit requin)
En dan op het einde onze fiets nog in de lucht kunnen houden ook 😉

Welke boodschap zou je aan anderen willen meegeven?
In aansluiting op het vorige puntje een boodschap voor zowel anderen als mijzelf: niet zo streng zijn voor jezelf, durven blij zijn met dingen en niet alles tot in de puntjes perfect willen hebben. Een beetje is goed genoeg.

Ik geef deze tag, als ze er zin in hebben natuurlijk, door aan:
Meisje
Tita
Gerhilde