5x ontbijt #projectblogboek

#projectblogboek

Mijn eerste reactie op deze opdracht voor #projectblogboek was “pfff, ontbijt, de meest ongeïnspireerde maaltijd van allemaal!”. Tot ik er iets meer over nagedacht en – tot mijn schaamte – moet toegeven dat eigenlijk enkel mijn warme maaltijden gevarieerd zijn. Het avondeten bestaat hier meestal gewoon uit boterhammen met dan nog eens meestal dezelfde soorten beleg (als er één eetding is waar ik extreem kieskeurig in ben, dan is het wel broodbeleg).

Bij deze dus vijf ontbijtfoto’s uit een van de voorbije weken:

Het standaard ontbijt

Brood met choco (voor Johan) en confituur (voor mij); in de meest ideale versie met zelfgemaakt brood (zoals hier: vlechtbrood) en zelfgemaakte confituur. De meest voorkomende versie is met winkelbrood en eigen confituur, maar er is natuurlijk ook de versie waar alles van de winkel komt.

Ontbijt 1 (Le petit requin)

Het standaardontbijt, de weekendeditie

Als er tijd genoeg is om lang aan tafel te zitten,dan eten wij al wel eens een pompelmoes. Gewoon zo uitlepelen (eventueel met een beetje suiker er op): mmm!

Ontbijt 2 (Le petit requin)

Het traagste ontbijt

Dit eten we logischerwijs voornamelijk op zaterdag of zondag, omdat we dan tijd hebben om eitjes te bakken, meestal spiegeleitjes voor Johan en eieren met banaan voor mij.

Ontbijt 3 (Le petit requin)

Het snelste ontbijt

Cornflakes met melk

Ontbijt 4 (Le petit requin)

Het hipste ontbijt

Havermout met versgeperst fruitsap. Lievelingsversie hier is warme havermout met bosvruchten en kokosmelk, afgewerkt met lijnzaad en kokosraspsel.

Ontbijt 5 (Le petit requin)

Dit is de derde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.

Cactusvijgen- en frambozenconfituur

Fruit en ik, dat is liefde. Ik eet normaalgezien alle dagen minstens één stuk fruit; ik lust ook heel veel soorten fruit, ik hou van zomer- en winterfruit. En toen kocht ik cactusvijgen.

Serieus mensen, wat is dat? Er stond in de winkel “te eten met of zonder pitjes”. Ik had mij dus wel verwacht aan wat pitjes, maar niet overdreven. Fout, fout, zeer fout. Dat is niet anders dan pitjes. Hoe je dat kan eten mét pitjes, ik snap het niet. Ik bedoel, pitjes in druiven, no problemo, ik proef dat zelfs niet en ik slik dat door. Maar dat zijn kleine pitjes, die in cactusvijgen zijn groot, niet gigantisch, maar echt wel te groot om op te eten. En vooral met teveel. Je eet enkel pit als het ware.
Ok mens, zaag niet zo en haal die pitten er dan uit, denken jullie nu waarschijnlijk. Maar dat gaat dus ook niet, want dan blijft er gewoon niks meer over om op te eten. Fruit bestaat voor mij uit vruchtvlees met af en toe een pitje, niet omgekeerd verdorie! En alsof dat dan allemaal nog niet erg genoeg is, steken zo’n dingen ook nog. Ah ja, ’t komt van een cactus he… Tuinhandschoenen zijn dus ook vereist.
Dus vanaf nu: als jullie nog cactusvijgen willen eten, doe gerust, maar zeg niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb!

Maar wij zaten natuurlijk wel met vijf cactusvijgen, nadat we allebei een halve hadden opgegeten en absoluut geen goesting meer hadden om zo’n onding nog ooit in onze mond te steken. Alleen haat ik één ding nog meer dan cactusvijgen en dat is goed fruit weggooien. Er moest dus iets mee gebeuren en toen floepte mijn 27 before 28-lijst plots in mijn hoofd: yes, confituur! Briljant, dit kon niet misgaan.

Cactusvijg (Le petit requin)

Ik vond online zowel een recept als alle mogelijke informatie om confituur te kunnen maken (steriliseren van potjes, kookwijzes…) en toog dus aan het werk.

Cactusvijgenconfituur

Ingrediënten

  • 5 cactusvijgen, goed voor 250g
  • daaruit volgt 125g confituursuiker (ah ja, origineel recept was 1kg vs. 500g en ik kan toch wel rekenen zeker)
  • een kwart citroen (je perst dus een halve citroen, drinkt dat glas voor de helft op en kapt de rest bij je cactusvijgen)

Confituur benodigdheden (Le petit requin)

Werkwijze

  • schil de cactusvijgen (remember die tuinhandschoenen) en snij in stukken
  • gooi in een kom met de suiker en het citroensap
  • kook en zeef (ah ja, want je wilt die verdomde pitjes niet ook in je confituur)
  • kook het sap verder tot het dik genoeg is
  • ga op het cruciale moment naar toilet, omdat je eigenlijk al gans de tijd dringend moet, maar niet wilt gaan, want ah ja, je weet niet wanneer dat cruciaal moment gaat komen
  • doe de test met het koude schoteltje en het druppeltje confituur om te weten wanneer de confituur in de potjes mag gegoten worden
  • bekom geen lichtjes opgesteven confituur, maar een druppel waar je evengoed een loszittende plank mee had kunnen vastlijmen en besef dat het cruciale punt al gepasseerd is
  • giet toch maar je confituur in een potje en besef ondertussen dat je je vergist hebt: die 2-1 regel tussen cactusvijgen en suiker is namelijk wel tof als je je pitjes houdt (zoals de vrouw van het recept ook doet), maar niet als je je pitjes filtert. Ik kan dus wel rekenen, maar niet logisch nadenken. Ik had namelijk geen 250g cactusvijgen, maar veel minder.
  • open de dag erna het volledig opsteven potje en breek er bijna je mes op als je er iets wilt uithalen
  • doe er dan in een halve wanhoopspoging wat warm water en citroensap bij, omdat dat dat kan helpen bij te hard opgesteven confituur
  • heb nu een veel te lopende siroop waar je nog niks mee kunt doen en herlees de tip
  • zie dat er staat warm water OF citroensap en niet EN
  • geef het op

Gelukkig maakte ik diezelfde avond ook frambozenconfituur en werd dat wel een succes.

Frambozenconfituur (Le petit requin)

Frambozenconfituur

Ingrediënten

  • 1kg frambozen (vers of diepvries, as you wish)
  • 800g confituursuiker
  • 10g pec
  • een halve citroen

Frambozenconfituur (Le petit requin)

Werkwijze

  • ga eerst naar het toilet
  • doe de frambozen met het citroensap en een beetje water in een pot
  • verwarm tot frambozenmoes en los daar vervolgens de confituursuiker en de pec in op (je kan uiteraard ook enkel confituursuiker gebruiken, maar ik nam nog wat pec om de hoeveelheid suiker iets lager te kunnen houden)
  • breng opnieuw aan de kook
  • test en giet de confituur in de potjes
  • geniet van superlekkere, zelfgemaakte confituur

Frambozenconfituur (Le petit requin)

Tiramisu met kokos en ananas

Tijd voor een nieuw receptje na het vlechtbrood van vorige maand!

Toen ik een tijdje geleden op zoek was naar een dessertje dat paste bij barbecue, stootte ik op de combinatie van gegrilde ananas met een mascarpone-kokoscrème, overigens een aanrader! Al laat ik de suiker op de ananas wel weg, het is zo al zoet genoeg. En heb ik ondertussen ook wel al wat gespeeld met de verhouding suiker/kokos/rum, want ik hou niet van een te overheersende rumsmaak.
Maar bon, dat recept diende eigenlijk ter inspiratie, want wie mascarpone zegt, zegt tiramisu en dus probeerde ik een tiramisu uit met ananas en kokos, een combinatie van bovenstaand dessertje met het tiramisurecept van mijn moeder.

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

Ingrediënten

  • 500g mascarpone
  • 3 eieren
  • rum
  • 10 eetlepels kokosmelk
  • 100g poedersuiker
  • 1 ananas
  • boudoirkoekjes
  • geraspte kokos

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

Werkwijze

  • Meng de eierdooiers met de mascarpone, de poedersuiker, 2 eetlepels rum (of 4 als je graag wat meer rumsmaak hebt) en 10 eetlepels kokosmelk.
  • Klop het eiwit tot sneeuw, roer het onder de mascarponecrème en zet dit in de koelkast om al licht op te stijven.

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

  • Snijd de ananas in stukjes (beetgrootte).

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

  • Dop de boudoirkoekjes in een mengsel van rum en water (ik doe dit 50/50 om geen te overheersende rumsmaak te hebben, maar dit pas je natuurlijk naar smaak aan).
  • Start met een laag boudoirkoekjes, gevolgd door een laag crème en een laag ananas en herhaal dit tot alles op is. Strooi bovenop de laatste laag ananas nog wat geraspte kokos en laat alles minstens 3 uur opstijven in de koelkast.

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

Eventuele aanpassingen:

  • Ananas uit blik kan natuurlijk ook, al ben ik voorstander van verse ananas (lekkerder en geen siroopsmaak). Al naargelang hoe zoet de siroop is waarin je ananas is opgelegd, minder je best de hoeveelheid suiker.
  • Wie geen alchohol wilt, kan de rum in de crème natuurlijk makkelijk weglaten. De boudoirkoekjes kan je ook doppen in kokosmelk (of ananassap).

Smakelijk! 🙂

Tiramisu met kokos en ananas (Le petit requin)

Vlechtbrood

Vanaf nu ga ik proberen om elke maand een receptje met jullie delen. Omdat mijn kookhart ligt bij bakken, start ik met het brood dat hier de laatste tijd favoriet is: vlechtbrood (grotendeels gebaseerd op een recept uit een Aveve-magazine)! Moest het niet zoveel tijd vragen, we aten het alle dagen denk ik 🙂
Je moet in totaal toch wel 1,5 à 2u rekenen tussen start en oppeuzelen, al omvat dat voornamelijk rijstijd. Niet aan beginnen dus als je een half uurtje later brood op tafel wil, maar absoluut (maar echt echt) de moeite om eens te maken.

Vlechtbrood (Le petit requin)

Ingrediënten (voor drie vlechtbroden)

  • 500g witte bloem
  • 230ml melk
  • 15g gedroogde gist
  • 75g boter of 67g zonnebloemolie
  • 5g zout
  • 40g suiker
  • 2 eieren (eentje in het deeg; eentje om los te kloppen en het deeg mee in te wrijven)

Voor een suiker- en lactosevrije versie neem je 230ml amandel- of havermelk; die soorten zijn behalve lactosevrij namelijk ook zoeter, waardoor je de suiker helemaal niet meer nodig hebt.

Vlechtbrood (Le petit requin)

Werkwijze

  • Meng alle ingrediënten in een kom (opgelet: maar één eitje meekneden; het andere heb je later pas nodig) en kneed tot je een vast, samenhangend deeg bekomt. Bedek het deeg met een propere keukenhanddoek en laat het 20 minuten rijzen.

Vlechtbrood (Le petit requin)

  • Kneed het deeg opnieuw gedurende ongeveer vijf minuten (als je dit vergeet, is het ook niet erg; ik vergeet dit de helft van de tijd en het brood smaakt er niet slechter om). Verdeel het hierna in negen bolletjes. Ik doe dit op het zicht, maar heb ze nu voor het recept eens gewogen en je moet rekenen op ongeveer 100g per bolletje. Laat de negen bolletjes opnieuw ongeveer 10 minuten rijzen.

Vlechtbrood (Le petit requin)

  • Rol de bolletjes uit tot “worstjes”. Qua lengte is dit natuurlijk afhankelijk van hoe groot je bolletjes waren, maar je rolt in feite zo ver mogelijk uit zonder dat het deeg begint te breken. Je vormt nu per drie worstjes een vlecht.

Vlechtbrood (Le petit requin)

  • Laat de vlechten nog ongeveer 40 minuten rijzen en strijk ze daarna in met een losgeklopt ei. Wie wil kan er nu nog zaadjes bovenop strooien, sesamzaadjes bijvoorbeeld zijn echt jum jum. De vlechtbroden mogen daarna een tiental minuutjes in een oven op 230°C. In principe moet de oven al volledig voorverwarmd zijn, maar ik zet hem op vlak voor ik mijn eitje losklop. Tegen dat de vlechten dan ingestreken zijn en ik de juiste zaadjes gevonden heb, is hij wel bijna op de juiste temperatuur 🙂

Vlechtbrood (Le petit requin)

  • Haal de vlechtbroden uit de oven en probeer er voldoende lang af te blijven om je vingers niet te verbranden 😉 Enjoy!

Vlechtbrood (Le petit requin)