Ik mis België

Of toch af en toe een klein beetje 😜 . Ongeveer drie jaar geleden, toen ik een jaar in Zwitserland woonde, schreef ik over 5 dingen die geweldig zijn aan België. Ik was al langer van plan om daar eens een update van te schrijven en aangezien Lotte er naar vroeg (en dan specifiek naar wat ik mis aan België), werd het tijd om dat plan eens om te zetten. Dit keer dus niet gewoon wat “tof” of “geweldig” is aan België, wel wat ik effectief mis.

Familie en vrienden

Hetzelfde eerste puntje als de vorige keer en nog steeds het allerbelangrijkste: mijn familie en vrienden. Gewoon even binnen springen, een berichtje sturen om diezelfde avond nog af te spreken… nope, dat zit er niet meer in en dat blijft jammer. Gelukkig hoor ik de meesten nog heel vaak, ga ik nog regelmatig naar België en komt er regelmatig bezoek naar hier (wat bij sommigen zelfs voor een “beter” contact gezorgd heeft, want tijdens een meerdaags bezoek kan je al eens dieper op sommige dingen ingaan dan tijdens evenveel tijd verspreid over meerdere kortere bezoeken).

Haaltert (Le petit requin)
Een spontane avondwandeling met mijn broer en zijn vriendin? Nog maar zelden mogelijk…

Tot nu toe heb ik nog maar weinig “grote gebeurtenissen” (huwelijken, lente- of communiefeesten…) gemist, omdat ik altijd probeer daar een weekend rond te plannen. Natuurlijk is het jammer dat ik er niet meer voor elke verjaardag of bijeenkomst ben, maar gelukkig heeft nog niemand mij dat kwalijk genomen. Bovendien ben ik er soms toch een beetje bij: op verjaardagen van dichte familie skypen we en worden cadeautjes in de mate van het mogelijk ook dan opengedaan, zodat ik “er bij ben”. Uiteraard niet hetzelfde, maar wel een beter alternatief dan ik op voorhand verwacht had.

En toch, soms mis ik het om mijn familie en vrienden zo dichtbij te hebben en om meer deel uit te maken van hun leven.

Vlaamse Ardennen (Le petit requin)
Ook samen gaan fietsen in het weekend, gebeurt bijna nooit meer. Deze foto doet mij overigens beseffen dat ik het Vlakke Vlaamsche Land ook al wel eens durf missen, vooral op die momenten dat mijn benen afzien door alle hoogtemeters hier 😉

De vanzelfsprekendheid

Het klinkt misschien raar om vanzelfsprekendheid te missen en toch is dat, na vier jaar hier, hetgeen dat mij het vaakst doet beseffen dat ik een buitenlander ben en dat waarschijnlijk nog lang zal blijven.

Het gaat dan om kleine dingen, zoals

  • die keer dat ik een plank wilde kopen voor een DIY-project. In België ga je automatisch naar een Gamma, Brico of dergelijke: je leert niet op school dat dat doe-het-zelfzaken zijn, je kijkt daarvoor niet in een handboek, je wéét dat gewoon. Hier wist ik dat een van de supermarkten een doe-het-zelf-afdeling had, maar die was te beperkt. En ja, dan weet je plots niet waar naartoe, want welke doe-het-zelf-zaken zijn er hier?
  • dat gesprek met een collega over haar schoolgaande kinderen, dat mij deed beseffen dat het schoolsysteem hier toch meer verschilt van het Belgische dan ik tot nu toe dacht. En dat ik dat dus allemaal ga moeten uitpluizen eens er hier een kleine Peeters rondloopt die ooit naar school moet.
  • toen ik Aalsterse vlaai wilde maken, maar geen kandijsiroop in huis had. Tja, dan is het zoeken of ze dat hier hebben of wachten tot ik de volgende keer in België ben, zodat ik daar de ingrediënten kan kopen die hier niet te vinden zijn.
  • de doos karton die ik buiten zette voor de ophaling en ’s avonds terugvond met een melding erop dat “er papier in zit en dat niet wordt opgehaald”. Unk, hoezo moeten papier en karton gescheiden worden?!

Ik zei het al, het gaat op zich om kleine dingen. En ik mis ook niet specifiek de Brico of die vlaai natuurlijk; wat ik wel mis is hoe vanzelfsprekend sommige dingen in België zijn. Vanzelfsprekend omdat je ze gewoon ontdekt tijdens het opgroeien (want je gaat al eens met je ouders naar een doe-het-zelfzaak). Vanzelfsprekend omdat je sommige dingen nu eenmaal gewoon weet (je gaat naar school en dus leer je hoe een schoolopleiding in België verloopt). Ik mis het soms om geen energie te moeten steken in het uitzoeken van dat soort kleinigheden. Want ook al weet ik ondertussen al lang dat papier en karton gescheiden worden, het vroeg in het begin even opzoekwerk (en dus tijd en energie) om te begrijpen hoe dat nu eigenlijk zat. Zo zijn er massa’s kleine dingetjes en hoewel het er elk jaar minder worden, blijven er opduiken. Zelfs in een land zo dicht bij België verschillen veel dingen en is er dus vanalles niet meer vanzelfsprekend.

Bureau (Le petit requin)
Het project waarvoor ik hout zocht: het bureau in mijn vorig appartement was een combinatie van ladekasten van “de Zweed” met een massief houten werkblad

Ik heb de bron jammer genoeg niet bijgehouden, maar in een tekst die ik ooit las werd heimwee gedefinieerd als het missen van liefde, veiligheid en bescherming. Omdat dat kenmerken zijn die we associëren met “thuis”, missen we – bij gebrek eraan in een nieuwe omgeving – de plaats waar ze wel zijn, namelijk thuis. Je mist wat normaal is, wat routine is, je mist het sociaal netwerk dat je hebt.
En ook al heb ik eigenlijk zelden heimwee, wanneer ik het voel, dan is het inderdaad dat: het missen van liefde (ook al is die er hier ook; een groot deel van de mensen die ik liefheb bevindt zich nog steeds daar) en het missen van wat vanzelfsprekend is. En toch, toch is het het allemaal waard. Gelukkig maar 😉

Vakantieplannen

Toen ik jullie bij het begin van 40 dagen bloggen vroeg wat jullie van mij wilden weten, vroeg Charlotte naar mijn reisplannen voor dit jaar. Hoewel zij dacht dat dat de makkelijke vraag zou zijn met als moeilijke tegenhanger wat mijn favoriete reis is, bleek het net omgekeerd te zijn. Er is – ondanks al vele, fantastische reiservaringen – namelijk geen haar op mijn hoofd dat twijfelt over welke reis op nummer 1 staat (Canada!), wel over waar ik dit jaar overal te vinden ben 🙂

Bultrugwalvis (Le petit requin)
Een van de zovele redenen waarom die 3,5 weken Canada zo fantastisch waren: bultrugwalvissen!

In het begin van dit jaar waren dit de plannen, het ene al vager dan het andere:

  • Februari: skivakanties in de Vogezen en het Arlbergmassief
  • Juni: architectuurreis Rome
  • September (of daarrond): trekking in de Balkan

De skivakantie in Frankrijk vond effectief plaats en werd onmiddellijk gevolgd door een weekendje in de Alpen; die in Oostenrijk stond nog steeds op de planning, maar zegde ik jammer genoeg op het laatste moment af, omdat het te druk was op het werk (iets waar ik nu – om meerdere redenen – eigenlijk spijt van heb, maar bon, het is wat het is). Ook de architectuurreis naar Rome werd definitief geschrapt, aangezien ik dit semester uiteindelijk toch niet deelneem aan de lessen.

Morteratschgletscher (Le petit requin)
Weekendvakantie in de sneeuw

In de plaats kwamen echter minstens even leuke plannen:

  • In mei – binnenkort dus al – ga ik een steenkapcursus volgen in het noorden van Frankrijk, meer bepaald in de Citadel van Charlemont bij Givet, net over de Belgisch-Franse grens. Een paar jaar geleden volgde ik het eerste deel van die cursus, maar die vond volledig in een atelier plaats. Dit keer gaan we effectief meehelpen aan een restauratie, omdat we de gekapte stenen ook zullen leren plaatsen. Spannend! 🙂
  • Een maand later ga ik de culturele toer op met een citytrip naar Boedapest. Die werd heel spontaan vastgelegd toen bleek dat Nick Cave er de avond voor mijn verjaardag optreed. Combineer dat met het feit dat ik Boedapest sowieso al lang eens wilde bezoeken en plots lagen een overnachting en twee nachttreinen vast 🙂 Tips worden trouwens zéér geapprecieerd!
  • Juli wordt dan weer sportief, want dan ga ik in Zwitserland zelf een stage bergbeklimmen volgen. Nog veel spannender dus, want we gaan in een groep van zes onder begeleiding van een gids toppen beklimmen, leren hoe je veilig vordert op een gletsjer, hoe en welke knopen je moet leggen, rotsklimmen… Ik hoop dat ik het fysiek aan kan, want ook al is het een stage voor beginners, het zal zeker niet evident worden. Neemt niet weg dat ik er wel heel erg naar uitkijk, want ooooh, de mogelijkheid om die schone bergen nog meer te ontdekken ♥
Steenkappen (Le petit requin)
Een aantal kaptechnieken die ik leerde tijdens de eerste steenkapcursus, respectievelijk op een Calcaire de Meuse en een Petit granit

Dit zijn de drie “grote” plannen, daarnaast zijn er ook al verschillende plannen voor – meestal sportieve – weekends weg: zo ga ik in augustus een weekend naar Oostenrijk om er aan een trailrun van 26km deel te nemen (aaaargh!), staan eind oktober een paar dagen België gepland voor de marathon van Brussel (nog meer aaaargh 😜) en komen mijn ouders in augustus op bezoek, wat betekent dat er ook dan wat uitstapjes zullen plaatsvinden. Daarnaast ga ik natuurlijk ook in Zwitserland zelf verschillende keren een dag of weekend weg: veel zal spontaan beslist worden, maar o.a. aan de Alpenchallenge in Lenzerheide, de Granfondo San Gottardo en ouwe getrouwe het Alpenbrevet wordt waarschijnlijk een overnachting gekoppeld.

Grimselpass vanaf Furkapass (Le petit requin)
Sportief “den toerist uithangen” op de Furkapas

En die trekking in de Balkan? Wel, daar ben ik nog niet helemaal uit. Het plan blijft bestaan, maar ik moet nog bekijken hoe realistisch het financieel is (want bovenstaande plannen geven misschien de indruk dat ik een ezeltje heb dat geld schijt, dat is natuurlijk niet het geval 😉 ). Een alternatief zou kunnen zijn dat ik een week (of twee) naar de Provence trek, waar ik heel goedkoop kan overnachten in het huis van een familielid (want de Provence is op zich natuurlijk veel duurder dan Slovenië of dergelijke). Dat het exact 10 jaar geleden is dat ik nog eens bovenop mijn eerste bergliefde, de Ventoux, stond, maakt dat plan ook heel aantrekkelijk, maar definitief staat voor die periode nog niets vast. Wie weet ontdek ik dat ezeltje toch en kan ik gewoon beide doen 😉

4x veggie in Zürich

4x veggie in Zürich

Ik loop al langer rond met het idee om jullie te tonen wat er hier in Zürich allemaal te zien is. Behalve tijd zorgde echter ook de vraag “waar te beginnen” ervoor dat dat er tot nu toe niet van kwam. Maar kijk, dan zijn er de Dagen zonder Vlees die mijn weekmenu momenteel donkergroen kleuren en is het plots zo klaar als een klontje: veggie in Zürich! Er is hier namelijk best wel wat lekkers te vinden op vegetarisch gebied en dus is het tijd voor een lijstje. Eentje dat slechts vier restaurants bevat, maar het zijn dan ook allemaal puur vegetarische of veganistische restaurants. Restaurants waar ik lekker vegetarisch gegeten heb, maar die ook vlees of vis op hun kaart hebben staan, die hou ik gewoon voor een volgend gemixt lijstje 🙂

Hiltl

Hiltl Zürich

De eerste in dit lijstje – en de favoriet hier ten huize – is tegelijk ook de bekendste in Zürich. Dat Hiltl een van de populairste restaurants is hier (reserveren is meestal noodzakelijk), kan liggen aan het feit dat het het oudste vegetarische restaurant ter wereld is – ze bestaan sinds 1898 -, maar is ook gewoon verdiend omdat het eten er duimen- en vingersaflikkend goed is. Je kan kiezen uit een buffetformule of à la carte, waarbij ik tot nu toe telkens voor die eerste optie koos: er is ook zoveel lekkers dat ik mij niet wil beperken tot één gerecht. De keuken is werelds: van Indische curry’s over Züri geschnetzeltes tot Italiaanse pastaschotels, je vindt er vanalles en dat zowel in koude als warme vorm. En dan spreek ik nog niet over het dessertenbuffet, waar ik telkens opnieuw bezwijk voor de chocolademousse, de brownies (of de combinatie van die beide!) en de mangomousse. Oh, die mangomousse! Heel leuk is ook dat ze duidelijk aangeven of het gerecht bijvoorbeeld veganistisch, glutenvrij of notenvrij is.

Hoewel het restaurant heel groot is, voelen de beide verdiepingen gezellig aan. Ondertussen zijn ze ook zo succesvol geworden dat ze hebben uitgebreid met een paar take-away-filialen, hebben ze een veggie slagerij (waar ik dringend eens de tartaar moet gaan kopen) en een serie kookboeken, waarvan eentje later deze week aan bod komt in een kookboekweekbericht (wat een woord 🙂 ).
Het is een van onze vaste restaurant en ook dé plek waar we bezoekers mee naartoe nemen om in Zürich te gaan eten, of ze nu vegetarisch zijn of niet. Tot nu toe hebben we daar alleszins nog geen klachten over gehoord 😉

Hiltl Zürich

Haus Hiltl (de hoofdvestiging)
Sihlstrasse 28
8001 Zürich

Tibits

Tibits Zürich

Nummertje twee in deze lijst is eigenlijk het kleine broertje van Hiltl: Tibits werd weliswaar opgericht door de drie broers Frei, maar kreeg daarbij hulp van de familie Hiltl. De beiden brachten ondertussen ook samen een kookboek uit. Tibits biedt enkel een buffet aan, dat beperkter en ook iets goedkoper is, maar qua smaak zeker niet moet onderdoen. Op dagen waarop ik vergeten was een lunch mee te nemen naar het werk, was dit dan ook mijn vaste adres (met als vaste kost minstens één van de jalapeños). Regelmatig zijn er ook dagen waarop alle gerechten veganistisch zijn, al is dat pas vanaf de middag. Het ontbijt bevat, naast o.a. muesli en fruit, ook op die dagen namelijk yoghurt.
Tibits telt ondertussen acht filialen, waarvan drie in Zürich. De rest bevindt zich in de andere grote steden van Zwitserland, maar er is er ook eentje in Londen.

Tibits Zürich

Tibits (het meest centraal gelegen filiaal in Zürich)
Seefeldstrasse 2
8008 Zürich

Pot au vert

Pot au vert Zürich

Als derde keuze ging ik voor Pot au Vert, gelegen vlakbij Zürich Hauptbahnhof. Dit restaurant, dat deel uitmaakt van het Limmathof Hotel, is een pak minder hip dan de vorige twee adresjes, maar laat de ietwat ouderwetse inrichting en de soms nogal vloekende kleuren in het interieur je niet tegenhouden om er binnen te stappen. Je kan er zowel ’s middags als ’s avonds, maar enkel tijdens de week, terecht voor zowel vegetarische als veganistische gerechten. De pompoenroomsoep met pijnboompitjes is een favoriet hier 🙂

Pot au vert Zürich

Pot au Vert
Limmatquai 142
8001 Zürich

Vegelateria, The Sacred

Vegelateria The Sacred Zürich

Afsluiten doe ik tenslotte met de combinatie van ijssalon Vegelateria en restaurant The Sacred. Hier kan je enkel veganistisch en bio eten en daarmee zijn ze het eerste restaurant in Zwitserland dat deze weg insloeg. Je kan er van een vrij beperkt, maar wel lekker buffet eten en betaalt – net zoals bij Hiltl en Tibits – per gewicht.
Voor wie thuis aan de slag wil, is er ook een kleine selectie aan vegetarische en biologische producten, wat er mij aan doet denken dat ik dringend eens aan de slag moet met dat appeldiksap dat ik er kocht, maar waarvan ik nu niet meer weet voor welk gerecht dat was (waarschijnlijk toen niet opgeslagen, wegens geen appeldiksap in huis, ahum…).
En er zijn – uiteraard – ijsjes, die naast bio en veganistisch ook enkel ongeraffineerde suikers bevatten. En toch superlekker, een mens zou het bijna niet geloven 😉 (grapje he).

Vegelateria The Sacred Zürich

Vegelateria, The Sacred
Müllerstrasse 64
8004 Zürich

Boekenstad Brussel

Boekenstad Brussel (Le petit requin)

Dat ik graag boeken koop, is geen geheim. Dat Brussel een aantal fantastische boekenwinkels herbergt, misschien ook niet. Zonder volledig te willen zijn (dan zitten jullie hier volgende week nog), schotel ik jullie acht mooie en toffe boekhandels in Brussel voor. Een Standaard Boekhandel of dergelijke moet je in dit lijstje niet verwachten, niet omdat ik er nooit langs ga, wel omdat ik meer fan ben van de vaak persoonlijkere aanpak van onafhankelijke boekhandels (en omdat iedereen de Standaard toch kent, dat ook).

De mooiste: Tropismes

Bij Tropismes zijn er enkel Franstalige boeken (zowel oorspronkelijk als vertaald) te vinden, maar ook wie daar niet van houdt, moet – ja, moet! 🙂 – deze winkel in een zijgalerij van de Sint-Hubertusgalerijen een bezoekje brengen. Het interieur, in een vroegere jazz balzaal, is namelijk overweldigend mooi, denk: stuc op de plafonds, prachtige kolommen, veel spiegels (die de winkel op foto gi-gan-tisch doen lijken terwijl hij “normaal” van afmetingen is). De volledige collectie is verspreid over drie niveaus: het gelijkvloers staat vol met literatuur, in de kelderverdieping vind je o.a. wetenschap en kunst en op de mezzanine zijn alle jeugdboeken en strips verzameld. Heerlijk om in rond te snuisteren, door de boeken, maar nog net een beetje meer door de architectuur!

Tropismes Brussel (Le petit requin)

Tropismes
Prinsengalerij 11
1000 Brussel

De grootste: Filigranes

Nog eentje in de categorie “Franse boeken” (met weliswaar een kleine selectie Engels) is Filigranes, die tussen de Wetstraat en de Belliardstraat ligt. Net door die locatie ga ik er niet zo vaak langs, maar als ik er kom is het – soms bijna letterlijk – verdwalen tussen de vele boeken. Noem een genre of een auteur en ze hebben het hier! Ideaal ook voor wie houdt van een pauze tussen de boeken, want middenin de winkel vind je een klein café en een wijnbar.

Filigranes Brussel (Le petit requin)

Filigranes
Kunstlaan 39-42
1000 Brussel

De Spaanse: Punto y coma

Wie toch al het centrum verlaat om naar Filigranes te gaan, kan evengoed met de metro nog twee haltes verder rijden en uitstappen aan Schuman. Vlakbij vind je er Punto y coma, een kleinere boekhandel, maar wel eentje boordevol Spaanse boeken. Mijn aankopen beperkten zich tot nu toe tot cursusboeken, aangezien mijn niveau niet hoog genoeg is om mij al aan Spaanse literatuur te wagen. Maar de dag dat dat lukt, krijgt deze boekhandel sowieso de eer om mij een Gabriel García Márquez in het Spaans te verkopen 😉 Kwestie van oefening vond ik het trouwens heel leuk dat mijn geknutseld Spaans mailtje en mijn gebrekkig Spaans in de winkel zelf beide keren met Spaans beantwoord werden (wat niet wilt zeggen dat de medewerkers geen andere talen spreken he).

Punto y coma Brussel (Le petit requin)

Punto y coma
Stevinstraat 15a
1000 Brussel

De reiziger: Anticyclone des Açores

Dat naast lezen ook reizen een van mijn hobby’s is, zullen jullie ook al wel weten. Dat betekent dat wij om de zoveel tijd op zoek gaan naar een nieuwe Lonely Planet of een goede reiskaart en dan is boekhandel Anticyclone des Açores de eerste (en meteen laatste) plek waar we ons toe wenden. Wie zelf niet zo’n reiziger is, maar wel reizigers in de familie heeft, vindt er trouwens ook leuke reiscadeautjes: van scratch maps tot wereldbollen, van reisdagboeken tot bewaarpotten…
Ondanks wat de naam misschien doet vermoeden (niet te onthouden, maar wel een toffe vernoeming naar een hogedrukgebied rond de Azoren), zijn hier zowel boeken in het Nederlands, Frans als Engels te vinden (en bedienen de werknemers – of toch die waar ik al contact mee had – je ook zonder problemen in die talen).

Anticyclone des Açores Brussel (Le petit requin)

Anticyclone des Açores
Wolvengracht 34
1000 Brussel

De kleinste: Sterling books

Als je toch in de Wolvengracht staat, is het maar even de straat oversteken om binnen te stappen bij Sterling books, een kleine Engelstalige boekhandel. Net zoals bij een aantal andere van de winkels in dit lijstje, vind je ook hier op sommige boeken een kleine nota van de werknemers met hun mening over het desbetreffende boek. Dat is iets wat ik heel erg kan appreciëren: het toont dat er niet gewoon verkocht, maar ook echt gelezen wordt en het helpt al wel eens om af te wijken van de platgetreden paden.

Sterling Brussel (Le petit requin)

Sterling books
Wolvengracht 23
1000 Brussel

De Engelse: Waterstones

Wie denkt aan “Engelse boekhandel” en “Brussel”, kan uiteraard ook niet rond Waterstones, het grote broertje van Sterling. Net zoals bij Filigranes is het ook bij Waterstones een geval van you name it and they have it: van de grote klassiekers tot de meest recente boeken, van science fiction tot manga… Daarnaast is er ook een hoekje van de winkel ingericht met Britse lekkernijen (niet gedacht dat ik die twee woorden nog eens samen zou typen).

Waterstones Brussel (Le petit requin)

Waterstones
Adolphe Maxlaan 71-75
1000 Brussel

De lekkerste: Cook&Book

Zaten we met de voorbije boekhandels steeds in of kort bij de Brusselse vijfhoek, dan spring ik er nu even uit om jullie mijn recentste ontdekking (dank u Emilie!) te laten zien: Cook&Book in Sint-Lambrechts-Woluwe. Verspreid over het gelijkvloers van twee gebouwen vind je hier boeken over reizen, kunst en muziek in blok A en lifestyle, literatuur, koken en de Engelstalige afdeling in blok B. Behalve dat dat op zich al een uitgebreid aanbod vormt, kan je er ook – de naam verraadt het al – eten in twee restaurants. Hoewel die twee er een pak meer lijken, aangezien het interieur per boekenafdeling wisselt: zo eet je in de kookafdeling in dit retro interieur, maar aten wij tussen de naastgelegen life styleboeken aan strakke tafeltjes in een houten structuur. Zeker in te plannen rond de lunch of het avondeten dus (de balletjes in tomatensaus zijn er trouwens een aanrader)!

Cook&Book Brussel (Le petit requin)

Cook&Book
Vrijetijdsplein 1
1200 Sint-Lambrechts-Woluwe

De beste: Passa Porta

Zoals een mens al wel eens durft te doen, heb ik mijn favoriet tot het laatst gehouden: Passa Porta. Ik ontdekte de winkel toen ik er vlakbij werkte en, als dat zou gaan, ik zou hem gewoon oppakken en hier in Zürich inplanten. Met een uitgebreide afdeling Nederlands, Frans en Engels, maar ook een kleiner stukje Duits, is dit een van de meer diverse winkels qua taalaanbod in Brussel. Doe daar nog een grote afdeling kinder- en jeugdliteratuur en een kelder vol non-fictie bij (oh ja, en een heel mooie poëziesectie op het gelijkvloers) bij en je weet waarom ik hier MOET langskomen wanneer ik naar België ga.
Passa Porta is naast boekhandel ook een internationaal literatuurhuis, wat inhoudt dat ze om de twee jaar in maart een boekenfestival organiseren, buitenlandse auteurs uitnodigen voor residenties en leesavonden en zelf ook auteurs uitsturen naar het buitenland (zo ging Els Beerten, wiens Een mens is genoeg ik momenteel aan het lezen ben, naar New York om er aan datzelfde boek te werken).
Maar wat er mij vooral overtuigt om telkens terug te keren, is de liefde voor het boek die er overal vanaf spat: van de kaartjes met aanbevelingen tot de medewerkster die overliep van enthousiasme toen we haar om tips voor kinderboeken vroegen. Ik hou van boeken en ik koop ze graag bij mensen die ook van boeken houden.

Passa Porta Brussel (Le petit requin)

Passa Porta
A. Dansaertstraat 46
1000 Brussel

Gewoon dat jullie het weten: ik had zin in dit lijstje; ik word niet gesponsord voor deze post (al zeg ik niet neen tegen een boekenbon 😉 ).

5 dingen die geweldig zijn aan Zwitserland

Vorige week liet ik jullie al weten wat er zo geweldig is aan België, maar gelukkig is Zwitserland ook nogal geweldig. Opnieuw vijf dingen:

1. De natuur

Die bergen! Geef mij die bergen en ik ben content. Er middenin zitten krijgt natuurlijk de voorkeur, maar gewoon hier eventjes “onze” berg opwandelen en ik heb er al een fantastisch zicht op. Ik weet nu al dat als we hier ooit weer vertrekken, dat ik die bergen zo hard ga missen. De mogelijkheden zijn ook eindeloos: skiën, wandelen, fietsen… you name it en wij hebben de optie om dat in de meest fantastische landschappen te doen. Zijn het geen bergen, dan wel mooie meren (of meren met zicht op de bergen 😉

Wat ik misschien nog meer zou missen: de natuur vlakbij. Als ik een toertje ga lopen, dan zit ik binnen de twee minuten in een bos langs de rivier. Zalig gewoon! Daar kan het betonnen fietspad langs het kanaal in Brussel echt niet aan tippen 🙂

Aletschgletsjer (Le petit requin)
Dit bedoel ik dus…

2. Vriendelijke mensen

Mensen zeggen hier spontaan goeiedag op straat en dat is iets dat in België jammer genoeg meer en meer verdwijnt. Ok, dat je in Brussel niet tegen iedereen die je passeert iets zegt, is logisch, want dan doe je niets anders meer. Idem trouwens in Zürich centrum, maar waar wij wonen – iets erbuiten – begroeten mensen elkaar echt nog. Als ik dat dan vergelijk met het dorp waar mijn ouders wonen, dan word ik daar vaak genegeerd of wantrouwig aangekeken wanneer ik mensen begroet en dat vind ik zo jammer! Het enige nadeel is dat de onbeleefderiken hier wel echt opvallen 😉
Mensen lijken hier nog meer vertrouwen te hebben in elkaar (zo doe ik mijn fiets hier soms zelfs niet eens meer met het gewone slot vast, laat staan dat ik mijn hangslot nog gebruik), kinderen stappen bijna allemaal alleen te voet naar school i.p.v. met de auto tot voor de schoolpoort gebracht te worden (wat jammer genoeg onder druk komt te staan door expats die dat wel doen)…

3. Structuur en organisatie

Tja, de Zwitsers staan er om bekend natuurlijk, maar ze maken hun reputatie ook wel echt waar. Treinen die stipt op tijd rijden, een goed onderhouden wegeninfrastructuur… Echt waar, als het zaterdagavond bij het slapengaan begint te sneeuwen en zondagochtend om 9u zijn niet alleen alle straten, maar ook alle paadjes van voordeuren naar de straat vrijgemaakt, dan wrijf je nog eens opnieuw in je ogen om zeker te zijn dat je wel wakker bent. Ook de administratie is ongelooflijk efficiënt: onze aanvraag voor een Zwitsers rijbewijs resulteerde erin dat we twee dagen later ons rijbewijs al in de bus kregen. Van onze aanvraag voor inschrijving bij de Belgische ambassade hebben we daarentegen al een maand niets gehoord 😉
Ondanks dat ik mij aan zo’n dingen niet zo vaak ergerde in België is het verschil toch gigantisch. Ik hoop dat we bij een eventuele terugkeer even snel weer wennen aan de chaos als nu aan de structuur 🙂

4. Internationaliteit

Ik weet het, vorige week zei ik nog dat Brussel diverser is dan Zürich en nu is het hier plots internationaler? Niet zo consequent he, Peeters?
Toch wel! Want hoewel Brussel heel internationaal is, was ons sociaal leven uiteindelijk zeer Belgisch. Logisch ook, een mens heeft nu eenmaal al vrienden en gaat dus niet per se contact zoeken met expats. Hier hebben we quasi geen contact met Belgen (als ik het mij goed herinner, twee man op bijna een jaar). Niet dat ze er niet zijn, maar we gaan er niet speciaal naar op zoek. Waarom zouden we ook tenslotte? ’t Is zo’n verrijking om met mensen uit andere landen in contact te komen en onze kenissenkring hier is dan ook heel internationaal: Amerika, Rusland, Duitsland, Frankrijk, Iran, Mexico, Italië… zijn allemaal vertegenwoordigd. Andere achtergronden, standpunten, talen, ’t is zo plezant om daar mee in aanraking te komen!

Zürichsee (Le petit requin)
Het meer van Zürich

5. Alles is nieuw

Ondanks dat we hier nu bijna een jaar wonen, voelt Zwitserland nog vaak aan als vakantie. Ok, die nieuwe dingen in de supermarkt zijn we ondertussen wel gewend 😉
Maar bijvoorbeeld een dagje gaan skiën in de winter of een stevige Alpenwandeling in de zomer… ’t is “maar” een daguitstap, maar het is meestal de eerste keer dat we er komen en daardoor geeft het vaak het gevoel dat we een week op verlof geweest zijn.
Ook bijvoorbeeld Basel bezoeken voelde een paar weken geleden echt aan als een citytripje, terwijl het eigenlijk neerkomt op Antwerpen of Gent bezoeken ofzo. En ’t is echt niet zo dat ik die steden zodanig goed ken dat ik er niets nieuws meer kan ontdekken, maar toch voelt het in België meer als gewoon “gaan” dan als “ontdekken”.

Basel (Le petit requin)
Ciytripje Basel