Gedicht: Niets blijft duren

Niets blijft duren
Niet de vuren.
Niet de muren van het ouderlijk huis.
Niet de kinderen in de straat.
Niet de vrienden ’s avonds laat.
Niet de vogels in de bomen.
Niet de dag die nog moet komen.
Niets blijft duren
tenzij die onrust diep in mij
dat onophoudelijk geruis.

(Gilbert Coghe)

5 Comments

  1. Mijn ouders hebben dit lang in hun living gehad. Vind het ook mooi, beetje melancholisch maar tegelijkertijd realistisch

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *