Gedicht: Niets blijft duren

Niets blijft duren
Niet de vuren.
Niet de muren van het ouderlijk huis.
Niet de kinderen in de straat.
Niet de vrienden ā€™s avonds laat.
Niet de vogels in de bomen.
Niet de dag die nog moet komen.
Niets blijft duren
tenzij die onrust diep in mij
dat onophoudelijk geruis.

(Gilbert Coghe)

6 Comments

  1. Mijn ouders hebben dit lang in hun living gehad. Vind het ook mooi, beetje melancholisch maar tegelijkertijd realistisch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *