Maand in woord en beeld: oktober #2

In het tweede deel van oktober was mijn belangrijkste bezigheid (naast werken) het voorbereiden van de presentatie die ik dit semester moest geven. Tegen alle verwachting in bleek ik niet overweldigd door de stress en was er nog tijd over om leuke dingen te doen (komt-dat-tegen!).

Dag 290 – Tijd bijvoorbeeld om rustig naar de winkel te wandelen en te genieten van de warme nazomer met mooie herfstkleuren…

Le petit requin

Dag 291 – Voor het werk dook ik opnieuw het Staatsarchief in om oude brandverzekeringen uit te pluizen. Iets wat ik sowieso leuk vind, maar stiekem nog een beetje meer omdat ik er ook altijd een wandelingetje door het Irchelpark bij krijg 🙂

Staatsarchiv Zürich / Irchelpark (Le petit requin)

Dag 292 – Naar de vergadering van de moestuinvereniging gaan en meespelen met de “lotto”. Wat dus bingo bleek te zijn #ikbennochtansnoglangnietbejaard 😉

Le petit requin

Dag 293 – In juni stond een weekend Lenzerheide gepland om aan de Alpenchallenge deel te nemen. Mijn gezondheidsproblemen strooiden toen roet in het eten, dus verschoven we onze overnachting naar de herfst. En oh, wat was dat achteraf bekeken een fantastisch idee! 😍

Piz Danis (Le petit requin)

Dag 294 – Stralend blauwe luchten en felle herfstkleuren de ene dag, restjes sneeuw  en ruige landschappen op bijna 3000m de andere… Heerlijk! ♥

Parpaner Rothorn (Le petit requin)

Dag 295 – Mooie woorden op een aanplakbord tegenover het werk

Le petit requin

Dag 296 – Op zwart zaad zitten blijkt wreed lekker te zijn 😜 #houtskoolbrood

Le petit requin

Dag 297 – In België registreerde ik mij al jaren geleden officieel als orgaandonor; hier in Zwitserland had ik enkel een kaartje bij in mijn portefeuille. Tot nu!

Swiss Transplant (Le petit requin)

Dag 298 – Mooie tentoonstelling met werken van Nagasawa Rosetsu. Die ik niet mocht fotograferen, dus krijgen jullie de patronen in de al even mooie uitbreiding van het Rietberg museum te zien 😉

Museum Rietberg Zürich (Le petit requin)

Dag 299 – Avondje met Bach, Beethoven en Schuman #huisconcert

Haus Irniger Zürich (Le petit requin)

Dag 300 – En voor het geval jullie nu denken “druk voor unief, ’t zal wel”, ik werkte er wel degelijk voor. Hier bijvoorbeeld toen ik mijn pagina’s voor de reader van de excursie aan het maken was 😜

Le petit requin

Dag 301 – Fan van de nieuwe locatie voor onze zondagse leesgroep

Herman's Wohnzimmer (Le petit requin)

Dag 302 – Nu ik thuis meer plaats heb, kan mijn collectie architectuurboeken op het werk plaats ruimen voor andere dingen (zij het dan niet volledig, want sommige boeken gebruik ik daar nu eenmaal vaker)

Le petit requin

Dag 303 – Op verplaatsing voor het werk het gevoel hebben een herfstwandelingetje te doen (toch het eerste half uur, nadien was het binnen puzzelen met een complexe houtstructuur en buiten kou lijden omdat het begon te regenen)

Le petit requin

Dag 304 – Een crazy cat lady ben ik (nog) niet, een crazy plant lady, tja, dat kan ik écht wel niet meer ontkennen nu 😜

Le petit requin

Dingen die ik mij weleens afvraag (4)

  • Hoe onnozel het is dat ik na het posten van dit bericht erin slaagde om net dat te doen waar ik mee lachte: mijn menstruatiecup vergeten in een pot kokend water. Goed voor een half verpulverde cup en voor een moment waarin ik mij afvroeg of ik gewoon verstrooid was geweest of onbewust wel heel braaf de handleiding had gevolgd 😉
  • Hoeveel “Kloten”-plekken er zouden bestaan? Na de luchthaven van Zürich die in Kloten ligt, ontdekte ik via Lies immers dat er in Zweden ook een “Kloten City” bestaat.

  • Waarom sommige mensen zo onverdraagzaam zijn? De ochtend nadat we voor het eerst ’s avonds lichtjes op het terras hadden doen branden, kwam een overbuurvrouw al meteen klagen dat het “als een schijnwerper binnen scheen in haar slaapkamer” en ze “absoluut niet kon slapen”. Kijk, ik kan begrijpen dat iets stoort, maar 1) ze is de enige die er over klaagt (en ik heb na haar klacht expliciet aan een aantal mensen gevraagd of het bij hen binnen scheen), 2) ze heeft luiken aan haar raam, dus hoe een paar kleine lampjes erin slagen om schijnwerperproporties aan te nemen, geen idee en 3) waarom is het meteen nodig van je oren te maken (én de dag erna – nadat we de lichtjes verplaatst hadden – een kaartje in de bus te stoppen met de boodschap dat “de lichtjes nog steeds storen en dus moeten aangepast worden”). Een mens zou nog blij gaan zijn dat het ondertussen te koud is om buiten te zitten…
  • Wie de flyer voor de Formule E in Zürich ontworpen heeft? Want ja, je kan bergen zien in Zürich, maar neen, dat zijn niet de Jungfrau, Eiger en Mönch noch liggen die bergen zo dichtbij (kijk maar naar de laatste foto hier). Serieus, wat is het punt? Toeristen onnodig teleurstellen (terwijl Zürich echt wel een mooie stad is)?

Flyer Formula E Zürich (Le petit requin)

  • Hoe mensen zo onverschillig kunnen zijn? Toen we op reis bij een tankstation stopten, lag er een man in de kant tussen de planten. Na een check bleek de oorzaak weliswaar drank/drugs en dus hebben we hem zijn roes laten uitslapen. Maar gewoon voorbijlopen, zoals de meesten deden, terwijl je niet eens weet of die mens hulp nodig heeft (of in dit geval: hulp op korte termijn), ik begrijp dat niet goed…
  • Of ze bij de NMBS zelf al de absurditeit van sommige van hun stations door hebben? Hieronder ter vergelijking:
    • het station van Haaltert met de keuze tussen overdekte wachthuisjes zonder banken of banken in open lucht
    • Brussel-Schuman met overdekte wachthuisjes met banken. In een ondergronds station. Dat dus volledig overdekt is.
      Oh, een vlieg op de muur zijn in de vergaderingen waarop zoiets beslist wordt.

Stations Haaltert & Brussel-Schuman (Le petit requin)

Ask me anything: de antwoorden – deel 3

Hadden de vorige drie vragen als gemeenschappelijke noemer “eten”, dan is in dit derde deel de vragensteller telkens dezelfde. Dat dit tevens het laatste deel is van mijn antwoorden op jullie vragen, wil overigens niet zeggen dat jullie er geen meer mogen stellen; vragen staat altijd vrij (gewoon niet te snel een antwoord verwachten 😉 ).

Mocht je nu een liedje kunnen aanvragen… waar zou je dan voor kiezen? (Liesbet van Zwartraafje)

Wel, toen ik deze blogpost oorspronkelijk begon te schrijven – zo’n drie maanden geleden, ahum – vulde ik hier al onderstaande versie van Leave a light on van Tom Walker in (niet dat de oorspronkelijke versie slecht is overigens, maar ze kan niet tippen aan deze akoestische).

Dat nummer blijft heel erg de moeite, al komt vandaag als eerste nummer Run Straight Down van Warren Zevon in mij op (met dank aan Kathleen, die mijn eeuwigdurende liefde voor hem opnieuw aanwakkerde door haar blogpost over muziek).

En morgen? Dan wordt het waarschijnlijk weer een ander nummer, maar daar moeten jullie dan maar eens naar vragen 😉

Wat zou je graag zelf een keer willen maken? (Liesbet van Zwartraafje)

Mijn eerste reactie was “maken? Goh, ik wil nog massa’s dingen DOEN, dat wel… Maar MAKEN?”. Tot ik besefte dat een deel van mijn “doe”-dromen ook maken omvatten. Zo zou ik graag postkaartjes kunnen maken die mooi genoeg zijn om te kunnen verkopen. Of misschien mag ik wel ooit voor iemand een taart met meerdere verdiepingen maken? En wie weet slaag ik er ooit in om met hout meubels of dergelijke te maken…

Aan welk cadeau heb je heel leuke herinneringen? (Liesbet van Zwartraafje)

Goh Liesbet, zo’n moeilijke vraag! Niet omdat ik er geen antwoord op kan bedenken, wel omdat ik er veel te veel antwoorden op heb 🙂 .
Gaande van Ethiopische kruiden over een miniatuur Yamaha R1 tot een mooie editie van een kinderboek en een ongelooflijk mooi broodmes…

“Best of Switzerland” bread knife (Le petit requin)

Gaande van de zelfgebakken taart van A. toen ik op Erasmus mijn verjaardag in internationaal gezelschap vierde over een aantal boeken die ik kreeg van ex-collega’s tot de oorbelletjes die ik ooit kreeg van de eerste jongen die verliefd was op mij…

Le petit requin
Dit kinderboek kreeg ik bijvoorbeeld van mijn toenmalige projectleider, omdat we samen werkten aan een restauratiedossier voor de muur rond de abdij van Averbode

Gaande van citytrips in heel Europa over een tandemsprong met een parapente tot een boek en een brief die mij tot tranen toe roerden…

Le petit requin

Gaande van twee schilderijen van mijn overgrootvader over zoektochten naar paaseieren en bezoekjes aan Dromenland om iets uit te kiezen voor een goed rapport tot een mooi houtsnijwerk van mijn grootvader…

Le petit requin
Mijn grootvader maakte de houten vogel; mijn overgrootvader schilderde het winterlandschap

Gaande van een dagje Londen met mijn ouders en broer voor mijn vijftiende verjaardag over de fotoalbums die ik kreeg toen ik naar Zwitserland vertrok tot alle fantastische vakanties die ik als kind heb kunnen hebben (en misschien niet bedoeld waren als cadeaus in de strikte zin van het woord, maar dat wel waren)…

Le petit requin

Ik ben een verwend mens…

Ask me anything: de antwoorden – deel 2

Ooit – heel heel lang geleden 😉 – deed ik hier op de blog een Ask me Anything. Drie maand geleden antwoordde ik op een eerste deel vragen; vandaag volgt eindelijk het vervolg. Nope, snel ben ik nog steeds niet wat zo’n dingen betreft, maar beter laat dan nooit, zeker?

Wat is je lievelingseten? (Anna Helena van Tussen de plooien)

Blijkbaar heb ik de ik-kan-niet-kiezen-vragen voor dit deel gehouden, want er zijn zoveel lekkere dingen dat ik het vrij onmogelijk vind mij te beperken tot één gerecht 🙂 . Als kind was ik onder meer verzot op frikadellen met krieken of met champignons in tomatensaus en puree. De tiener in mij koos op verjaardagen het liefst voor “zoetzure kip”, ofte rijst met kip en paprika en zoetzure saus. Dat zijn dingen die ik vandaag nog steeds graag eet, al gaat mijn voorkeur nu toch eerder naar vegetarische gerechten. Maar om daar nu één favoriet uit te kiezen… als het echt moet, dan ga ik voor volkoren pasta met gegrilde groenten en wat lekkere olijfolie.

Pasta met gegrilde groenten (Le petit requin)
In de zomer zijn die gegrilde groenten dan paprika, courgette en radicchio, afgewerkt met pijnboompitten.
Pasta met geroosterde wintergroenten, granaatappelpitjes en pijnboompitten (The pioneer woman)
… en in de winter spruitjes, pompoen en rode uit, afgewerkt met granaatappelpitjes.

Wat is je favoriete dessert? (Liesbet van Zwartraafje)

Blij dat Liesbet meteen ook zei dat ik een top 3 mocht geven, want één dessert uitkiezen zou echt wel niet lukken! Zelfs drie is nog te weinig, want mmm, tiramisu! Of appelcake! Stracciatella-ijs! Wafels! Chocomousse! Zelfgemaakte sjoekes van mijn moeder! 😉
Laat ik mijn top 3 dan maar samenstellen uit:

  • de topper toen ik kind was: Charlotte-chocoladetaart, ofte een heerlijk bommetje van chocolade met boudoirs
  • het dessert waar ik het eerste aan moest denken: passievruchtenbavarois, jummie!
  • het dessert dat ik het laatste at: vermicelles, ofte een Zwitserse specialiteit met een soort zoete kastanjepuree, meringues en slagroom. Ik moest in het begin wennen aan de smaak van de kastanjes, maar nu ben ik lichtelijk verslaafd aan dit dessert 😉

Wat is je favoriete bijpraat-adresje wanneer je in België bent? (Liesbet van Zwartraafje)

Goh, meestal ga ik bij vrienden en familie thuis langs, dus in zekere zin is mijn favoriete adresje “bij iemand thuis” 🙂 . Als we op verplaatsing gaan, dan kies ik – er van uitgaande dat het namiddag is en we dus niet op restaurant gaan – in Aalst vaak voor Philimonius en in Brussel voor A.M. Sweet of Chicago Café; in andere steden laat ik de keuze graag over aan anderen.

Chocomelk Philimonius Aalst
Chocomelk bij Philimonius

Maand in woord en beeld: oktober #1

Dag 274 – Petanque mag natuurlijk niet ontbreken in de Provence 🙂

Petanque (Le petit requin)

Dag 275 – J’adore les marchés provençaux! Toch als ze zo fantastisch ruiken als deze 🙂

Marché de Lorgues (Le petit requin)

Dag 276 – Waar ik ook fiets tegenwoordig, op en af gaat het altijd. Maar mooi is het gelukkig ook altijd 🙂

Tourtour (Le petit requin)

Dag 277 – Een dag later werd dat dubbel en dik bevestigd met 1000 hoogtemeters op 50km. Maar wat was het het afzien zo waard, daar in de Gorges du Verdon 😍

Gorges du Verdon (Le petit requin)

Dag 278 – Regenboogwatervallen zijn de mooiste 🙂 #cascadedesillans

Cascade de Sillans (Le petit requin)

Dag 279 – Afzien. Genieten. Ophalen van oude herinneringen en maken van nieuwe. Lachen en wenen tegelijk op de top omwille van dat alles. Lieve, lieve Ventoux, je bent voor altijd de berg van mijn jeugd en nu ook opnieuw een beetje van mijn heden ♥

Mont Ventoux (Le petit requin)

Dag 280 – Dat het in Frankrijk echt nooit stopt met de mooie zichten, zelfs niet op weg naar huis #gorgesdelaméouge

Gorges de la Méouge (Le petit requin)

Dag 281 – En ik denken dat het VRT-nieuws het meer serieuze van de twee was… Serieus, jongens?!

Le petit requin

Dag 282 – Even pauze nemen in het parkje tegenover het werk. Even genieten van herfstkleuren tegen een stralend blauwe lucht

Lindengut Park (Le petit requin)

Dag 283 – Na een half jaar afwezigheid stond ik terug op de mat 😁 En mannekes, zo hard dat ik dat gevoeld heb!

Le petit requin

Dag 284 – Ik word in het oog gehouden vandaag 😉 #kunsthallezürich

Kunsthalle Zürich (Le petit requin)

Dag 285 – Naar de ETH voor les, een gezellige pauze en voorbereidingen voor mijn presentatie

ETH Hönggerberg (Le petit requin)

Dag 286 – Dagje Genève voor een colloquium, dat plaatsvond in een mooie locatie (Théâtre Les Salons) en vroeger eindigde dan verwacht, waardoor ik tijd had om een glimp van het VN-gebouw en de Mont Blanc op te vangen voor mijn trein naar huis vertrok

Théâtre Les Salons, VN-gebouw en Meer met zicht op Mont Blanc in Genève (Le petit requin)

Dag 287 – Soms denk ik dat ik een platter deel van Zwitserland woon nu. Soms ga ik vlakbij fietsen, verzamel 500 hoogtemeters op 30km en besef dat “plat” hier toch wel heel relatief blijft 😉

Schloss Kyburg (Le petit requin)

Dag 288 – Wetgevingen doornemen. Lastige telefoongesprekken afhandelen. Mijn job is jammer genoeg niet altijd buiten rondwandelen en gebouwen bekijken 🙂

Le petit requin

Dag 289 – Planten, dat hebben we voorlopig genoeg in huis. Maar bloemetjes, nope, dat niet 😉

Le petit requin