8 in 2018: cijfers

We zijn vandaag 14 januari en ik ga eens beginnen terugblikken op 2018 😜 En jup, ik weet dat bij veel mensen / kranten / televisiezenders de jaaroverzichten al lang verschenen zijn, maar zelf ben ik van het principe dat een jaar volledig voorbij moet zijn vooraleer ik er op terug kijk. Hoe vaak gebeurt het immers niet dat er in de laatste dagen van het jaar nog belangrijke gebeurtenissen plaatsvinden, die nooit in een jaaroverzicht opgenomen worden? Om er maar twee op te noemen: Saddam Hoessein werd opgehangen op 30 december en de tsunami van 2004 gebeurde op 26 december. En nope, dingen van dat kaliber zullen in mijn leven uiteraard niet (of hopelijk niet 😉 ) plaatsvinden, maar mijn laatste dag van het jaar eindigde in IJsland met watervallen, een geiser en noorderlicht… Toch wel een plaatsje in een jaaroverzicht waard, denk ik dan!

Wie hier al even meeleest, weet dat ik een lijstjesmens ben en dat ik hou van cijfertjes. Vandaag start ik dus met een van mijn leukste/meest freaky/overdreven (*schrappen wat niet past*) overzichten, waarin ik de beiden combineer: een terugblik op het afgelopen jaar in acht lijstjes vol cijfertjes:

Kunst en cultuur

  • Muziek: Ik luisterde 6614 minuten naar muziek op Spotify (daarnaast natuurlijk ook nog via andere kanalen). Ik luisterde het meeste naar Nick Cave & The Bad Seeds, Zbigniew Preisner, Radiohead, Warren Zevon en John Cale. Mijn meest gespeelde nummers waren I need you, Into my arms en Girl in Amber van Cave, Sebastian van Steve Harley & Cockney Rebel en Close Watch van Cale (volgend jaar misschien toch wat vrolijkere muziek kiezen, hoe mooi deze nummers ook zijn).
  • 13 langspeelfilms – 6 kortfilms
  • 16 series (The Crown – Suits – Van A tot Z (Dirk De Wachter) – Narcos – Hotel Römantiek – Blue Planet II – Grey’s Anatomy – Grace & Frankie – Call the Midwife – The end of the f*cking world – The handmaid’s tale – Bake-off Vlaanderen – Las Chicas del Cable – Nailed it! – Alleen Elvis blijft bestaan – Maniac)
  • 13 tentoonstellingen / lezingen / andere events:
    • Poolse dag in Schloss Hegi, Winterthur
    • Fair Fashion Fest, Gent
    • Rosetsu in Museum Rietberg, Zürich
    • Colloquium Le grand Genève van Icomos, Genève
    • Rondleiding Ingenieursbauwerke entlang der Limmat, Zürich
    • Labirintus, Boedapest
    • Vaste collectie Museum für Gestaltung, Zürich
    • Tentoonstelling Saffa 58 – The women’s Landi in het Museum für Gestaltung, Zürich
    • Colloquium Arealentwicklungen aan de ETH, Zürich
    • Tentoonstelling Robert & Trix Haussmann aan de ETH, Zürich
    • DesignGut in het Casinotheater, Winterthur
    • lluminarium in het Landesmuseum, Zürich
    • Bruegel in het Kunsthistorisches Museum, Wenen
    • Beletage von Schloss Schönbrunn
    • Gustav Klimt & Kuss in Schloss Belvedere, Wenen
  • Concerten:
    • Nick Cave in de Papp László Budapest Sportaréna, Boedapest
    • Die Zauberflöte in de staatsopera, Wenen
    • Drie huisconcerten bij Richard Irniger
Ein abgezehrter Alter mit Augenschmerzen van Franz Xaver Messerschmidt in Schloss Belvedere

Boeken

Jup, ik weet dat boeken ook cultuur zijn, maar dat is zo’n groot deel van mijn leven, dat het een apart kopje verdient 🙂

  • 62 boeken, waarvan 3 graphic novels
  • 13298 pagina’s (wat betekent dat ik dunnere boeken gelezen heb; vorig jaar las ik immers amper 430 pagina’s minder op nochtans 9 boeken minder)
  • 40 op papier, 20 op mijn e-reader en 2 op mijn laptop (dat was voor de e-reader)
  • van die papieren boeken ontleende ik er 17 in de bib en 7 van vrienden / familie, kocht ik er 13 nieuw en 3 tweedehands (aankopen niet noodzakelijk dit jaar)
  • 34x fictie, 28x non-fictie (een absoluut record voor die laatste categorie)
  • 33 mannelijke auteurs, 28 vrouwelijke, eentje onbekend wegens oude, overgeleverde sprookjes (een veel betere verhouding dan vorig jaar, hoera!)
  • 23 Nederlandstalig, 19 Engelstalig, 2 Franstalig, 6 Duitstalig en 12 naar het Nederlands vertaalde boeken
  • oudste boek: Candide (1759) – meest recente: Iedereen mooi (23/3/2018)
  • kortste boek: The History of England (18 pagina’s) – langste: Wild swans (713 pagina’s)
Boeken 2018 (Le petit requin)
Dit zijn ze, de 62 boeken van dit jaar. Ook te vinden in dit lijstje.

Sport

  • 1650km gefietst (waarvan weliswaar ongeveer 1000km woon-werkverkeer was; het was dus een zéér triest sportief fietsjaar)
  • 145km gelopen
  • 15km gezwommen
  • 3x skiën
  • 2x sleeën
  • 11 wandelingen in de Alpen, waaronder 2 sneeuwschoenwandelingen
  • 3 wandelingen elders: 2x in de Provence, 1x in de Vogezen
  • 15x yoga (zo weinig!)
  • 74x spieroefeningen (dit is dan weer wel iets waar ik blij mee ben)
  • 2 duiken (een dieptepunt sinds ik ermee startte)
  • 95x 10000 stappen of meer gezet
  • 1 deelgenomen sportwedstrijd:
    • 20km van Brussel
  • 6 afgezegde sportwedstrijden:
    • Alpenchallenge Lenzerheide
    • Granfondo San Gottardo
    • Short triatlon Zürich
    • Pitz Alpine Glacier Trail
    • Alpenbrevet
    • Bodensee Radmarathon,
De effecten van de eerste keer sleeën, ahum. Hoezo, ik ben loemp? 😉

Wonen & werken

Ik woonde op “amper” twee verschillende adressen dit jaar (tegenover vier vorig jaar; hopelijk vindt er volgend jaar opnieuw een halvering plaats 😉 ).

Ik werkte een volledig jaar aan 60%, maar werd wel een periode ziek gezet (anderhalve maand volledig thuis, drie-en-een-halve maand aan 30% werken).

Ik gebruikte op 44 dagen dit jaar de auto, waarvan 4x voor het werk en 8x voor minder dan 10km (gelukkig weliswaar in 90% van de gevallen, omdat ik echt grote of zware dingen moest vervoeren). De andere ritten vielen vooral onder de noemers “bezoek aan België” en “reis naar de Provence”.

De 365 miljoenste keer van de afgelopen jaren dat ik de sleutel van een nieuw appartement vasthield. En neen, dat is geen overdrijving 😉

Gezondheid

  • 9x bij de huisarts
  • 2 ijzerinfusen
  • 3 B12-inspuitingen (nr. 4 volgt vandaag)
  • 3x bij de gynaecoloog
  • 1 biopsie
  • 1 auto-immuunziekte
  • 1 bitje tegen tandenknarsen
  • 1 griepinenting
  • 1 bloeddonatie (in april, dus voor de tekorten toesloegen; nu mag ik een tijdje niet meer)
Mijn arm in juli: na al een paar bloedcontroles en infusen werd het steeds moeilijker om nog deftig in mijn aders te prikken

Reizen

  • Februari: skiën Vogezen
  • Februari: weekend Samedan
  • Juni: steenkapcursus Givet, Frankrijk
  • Juni: citytrip Boedapest
  • Juli: weekend Arolla
  • Augustus: weekendje Gadmen
  • September-oktober: twee weken Provence
  • Oktober: weekend Parpan
  • December: citytrip Wenen
  • December: weekend St. Moritz
  • December-januari: één week IJsland
  • 16 dagen in België (verspreid over vier bezoeken)
  • 12 dagen bezoek uit België (broer – ouders – E. & M.)
  • 13 verschillende kantons in Zwitserland
  • 5 verschillende landen (ik tel België wel, maar Zwitserland niet mee)
Op wandel in kanton Schwyz met zich op de Grosser (links) en Kleiner (rechts) Mythen

Eten & drinken

  • 191x vegetarisch
  • 61x veganistisch (ofte 70% vegetarisch, minder dan vorig jaar, meer dan in 2015 en 2016)
  • 98x vlees
  • 15x vis
  • Op 24 dagen dronk ik alcohol, meestal 1 glas, maximaal 2
Mijn eetjaaroverzicht in kleur (met toch één volledige maand groen, hoera!)

Bloggen

En tot slot de cijfertjes waar jullie als mijn lezers het meeste aan bijdragen:

  • 127 blogberichten (beetje verwarrend hoe wordpress op de ene plaats 132 en op de andere 124 aangeeft, terwijl de som 127 is)
  • 87963 woorden (als ik dat hier kan, moeten die 20000 voor mijn thesis ook wel lukken zeker? Aaaargh 😉 )
  • 1305 reacties (waarvan weliswaar ruw geschat 40% reacties van mij op jullie reacties zijn)
  • 25170 views (say whut?!)
  • 8566 bezoekers (serieus, zwaait keer jongens, wie zijt gijle allemaal?)
Leukste blogstatistiek van het jaar: exact 10x zoveel reacties als geschreven berichten 🙂

De boeken van december 2018

Cal Newport, Diep werk

Diep werk (Cal Newport)

Nu er een thesis aankomt, ben ik op zoek ben naar manieren om zo gefocust mogelijk te werken (kwestie van het dit keer vlotter te laten gaan…). Deze Diep werk stond al een tijdje op mijn leeslijst en hoewel ik tijdens het lezen vaak het gevoel had dingen al wel te weten, staat “weten wat goed is” daarom nog niet gelijk aan “doen wat goed is” natuurlijk… Newport gaat eerst in op het belang van diep werk en hoe dit in onze huidige maatschappij steeds meer verdwijnt. Daarna focust hij op hoe je dat diep werk voor elkaar kan krijgen. Zo behandelt hij o.a. een aantal manieren om aan diep werk te doen, gaande van “op elk moment dat het even past” over “ritmisch elke dag een beetje” tot “in grote blokken van meerdere weken/maanden”.

Niets doen is niet alleen een vakantie, een privilege of een tekort, het is voor de hersenen net zo onmisbaar als vitamine D voor het lichaam […] Niets doen is paradoxaal genoeg noodzakelijk om iets gedaan te krijgen.

Hij gaat ook o.a. in op hoe gevaarlijk het is om continu toe te geven aan hunkeringen (je telefoon checken, zelfs wanneer je maar eventjes staat te wachten in de winkel…). Enerzijds ben ik op dat gebied niet slecht bezig, omdat ik bijvoorbeeld zeer bewust geen internet heb op mijn gsm, zowel mijn facebook- als mijn instagramprofiel opzegde… Anderzijds doe ik het bij momenten desondanks veel te veel: ik switch bijvoorbeeld vaak tussen veel te veel openstaande tabbladen, poets niet gewoon mijn tanden, maar ruim ondertussen op… (hoewel ik dat laatste eigenlijk vooral zeer efficiënt vind 😉 ). Newport beschrijft hoe dit constante toegeven aan cravings ervoor zorgt dat je wilskracht verzwakt en je het moeilijker hebt om terug gefocust te werken. Hoe meer je jezelf went aan dit toegeven, hoe moeilijker het is om er aan te weerstaan (en op den duur wordt het proberen weerstaan een afleiding op zich).

Zonder structuur verkwist je je tijd te gemakkelijk aan oppervlakkigheden als e-mail, sociale media en internetsurfen. Zulke oppervlakkige activiteiten zijn op het moment zelf wel bevredigend, maar aan creativiteit dragen ze niets bij. Met structuur weet je daarentegen zeker dat je regelmatig blokken in je schema hebt waarin je je over nieuwe ideeën kunt buigen, diep aan een moeilijke klus kunt werken of een afgebakende periode kunt brainstormen – precies de activiteiten die de meeste kans hebben om tot innovatie te leiden.

Newport ondersteunt zijn these niet alleen met onderzoek, maar vult dit ook aan met een hoop weetjes over succesvolle mensen en hoe zij werkten.

Charles Darwin had voor zijn werkzame leven in de tijd dat hij On the Origin of Species schreef een soortgelijke strakke structuur. Zijn zoon Francis herinnerde zich later dat zijn vader elke ochtend om zeven uur opstond en met een korte wandeling begon. Daarna ontbeet hij in zijn eentje en trok hij zich van acht tot halftien terug in zijn werkkamer. Vervolgens trok hij een uur uit voor het lezen van de brieven die de dag ervoor waren bezorgd, en daarna verdween hij van halfelf tot twaalf weer naar zijn werkkamer. Na die sessie wandelde hij, diep in gedachten verzonken, een vast rondje dat bij zijn plantenkas begon en daarna over de rest van zijn grondgebied leidde. Hij liep door tot hij tevreden was met wat hij bedacht had, en zette dan een punt achter zijn werkdag.

Al bij al een zeer interessant boek dat mij een aantal inzichten opleverde. Nu ze in de praktijk omzetten…

Gretchen Rubin, Better Than Before: Mastering the Habits of Our Everyday

Better than before (Gretchen Rubin)

Dit boek draait volledig om gewoontes, volgens auteur Gretchen Rubin dé manier om onszelf te veranderen. Voor haar zijn gewoontes weliswaar niet makkelijk om te vormen, maar wel de bouwsteen om een beter leven te krijgen. Hoewel ik maar deels akkoord ga met dat uitgangspunt, vond ik haar ideeën over hoe je die gewoontes dan kunt vormen wel heel leerrijk. 

Habits eliminate the need for self-control.

Ze deelt mensen op in vier profielen, al naargelang hoe je met – externe en interne – verwachtingen omgaat (upholders, questioners, obligers en rebels) en verklaart aan de hand ervan o.a. waarom het moeilijk is om gewoontes te maken van dingen die je graag doet, waarom je bepaalde gewoontes op 1, 2, 3 kan vormen en anderen nooit lijken te lukken… Al naargelang jouw wijze waarop je aan verwachtingen voldoet, gebruik je best andere strategieën om gewoontes in te bouwen.

I use a kind of magical thinking to procrastinate. I make up questionable rules like ‘I can’t start working at 10:10, I need to start on the hour’ or ‘It’s already 4:00, it’s too late to start working.’ But the truth is that I should just start.
It’s common to hear people say, “I’ll start my new habit after the holidays are over/I’ve settled into my new job/my kids are a little older.” Or worse, the double-­remove: “I’ll start my new habit once I’m back in shape.”

Daarbij geeft ze weliswaar een pak meer tips voor upholders en obligers dan voor rebels, dus afhankelijk van je eigen type zal je meer of minder aan dit boek hebben.

Procrastinators hate last-­minute pressure and wish they could force themselves to work before the deadline looms. Unlike Sprinters, Procrastinators often agonize about the work they’re not doing, which makes it hard for them to do anything fun or meaningful with their time. They may rush around doing busywork as a way to avoid doing what they know they have to do.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik na een tijdje lezen wel zin kreeg om te roepen dat “niet iedereen een treadmill kan of wil kopen en neen, ik wil ook niet low-carb eten. Zwijgt eens seg daarover!”. Een mens kan soms ook iets te ver gaan met voorbeelden “uit het dagdagelijkse leven”… Neemt niet weg dat het een boek is dat motiveert om een paar al lang gewenste gewoontes te proberen implementeren.

Lives Sarah Knight, The Life-Changing Magic of Not Giving a F**k

The life-changing magic of not giving a f**k (Sarah Knight)

In deze Marie Kondo-parodie geeft Sarah Knight tips om je leven op te ruimen: geen materiële, maar wel mentale rommel. Haar belangrijkste punten om dit te bereiken zijn zelfzorg, jezelf toestaan “nee” te zeggen en de angst en het schuldgevoel die daarbij horen loslaten.

I don’t know about you, but for me, it’s simply not possible to completely fill ­twenty-­four hours every day with things I give a fuck about. In other words, I have a lot of downtime, and it’s fucking great.

Het grappige is dat sommige voorbeelden (naar de supermarkt gaan zonder make-up) voor mij wat overdreven aanvoelden (zou ik al ooit mét make-up gegaan zijn?), andere zaken weliswaar herkenbaar, maar niet onoverkomelijk zijn (ondanks dat ik in het land der ochtendmensen woon, begin ik meestal pas tegen 9u30 à 10u te werken) en anderen er dan weer boenk op zijn (oh, dat voldoen aan verwachtingen van anderen).

Sure, some meetings are required. No way around them. But if you find those meetings to be black holes of useless chatter, not to mention a total fucking waste of your time, you could decide to not give a fuck about paying attention. And you can most certainly stop giving a fuck about taking notes. Seriously, have you ever used the notes you took in a meeting? Let’s be real.

Het boek blijft wat mij betreft jammer genoeg iets te oppervlakkig, maar was desondanks bij momenten evenzeer een wake-up call. Alleen jammer dat Knight net iets te hard haar best doet om grappig te zijn en zo het leesplezier wat weg nam. Oh, en ook: het was te verwachten aangezien het woord al in de titel staat, maar het was een beetje vermoeiend hoe vaak ze het woord fuck in haar tekst wilde verwerken.

NN, Sprookjes uit de Sovjet-Unie

Sprookjes uit de Sovjet-Unie

Dit boek met “Sprookjes uit de Oekraïne, Wit-Rusland en Moldavië” heb ik al sinds ik kind was. Ik haalde het omwille van de Verbeelding book challenge nog eens uit de kast, wat zorgde voor een heerlijk nostalgisch momentje lezen over Piepklein, Fet-Froemos en anderen. En – meer dan toen ik kind was, denk ik – genieten van de mooie tekeningen bij de verhalen.

Toen ik het boek op Goodreads wilde ingeven, ontdekte ik – bij de zoektocht naar een afbeelding van de cover – dat er nog meer boeken uit dezelfde serie bestaan, waarin de rest van de voormalige Sovjet-Unie aangedaan wordt. Misschien een idee om daar eens tweedehands naar op zoek te gaan 🙂

Arthur Japin, Een schitterend gebrek

Een schitterend gebrek (Arthur Japin)

Behalve bovenstaande sprookjes las ik amper één roman deze maand (ik ben duidelijk een grotere non-fictie lezer geworden in 2018), maar gelukkig was het er eentje die het lezen absoluut waard was. Japin vertelt het verhaal van Lucia, een geliefde van Casanova en doet dat aan de hand van anekdotes uit haar verleden – toen Casanova en zij elkaar eeuwige trouw beloofden, maar ze toch uit zijn leven verdween – en haar heden – wanneer ze hem na jaren opnieuw ontmoet.

Voor het eerst besefte ik dat ik in korte tijd erg ver was gekomen. Te ver om ooit de weg naar huis nog terug te vinden.

Hoewel ik mij zeker niet kan vinden in alle keuzes van Lucia, kwam ze wel over als een sterk personage dat haar eigen keuzes maakt. Bij het lezen van de korte inhoud en de naam Casanova had ik immers toch wel even schrik dat dit een zeemzoeterig “ik ben verliefd en verlies vervolgens elk gevoel van zelfwaarde voor de liefde van mijn leven”-verhaaltje zou worden.

Zolang het leven ons nog oplossingen biedt werkt ons brein op volle toeren. Wij voelen ons verantwoordelijk voor ons eigen lot en willen de beste mogelijkheid, maar we zijn bang de verkeerde te kiezen. Meer dan de uitkomst is het de keuze zelf die ons vertwijfelt. Het is deze twijfel die ons onrustig maakt. Alleen in de meest extreme situaties, zodra wij voelen dat we aan ons lot niets meer kunnen veranderen, worden de gedachten uitgeschakeld. Eindelijk durven wij te vertrouwen op onze intuïtie. Die laat voor aarzeling geen ruimte. We geven ons over aan onze eerste impuls. Zo vinden wij rust. Zo overleven wij.

Het verhaal speelt zich af in de zeventiende eeuw en het was fijn om nog eens onder te duiken in een historische roman. Vroeger las ik niet liever, tegenwoordig lees ik dit type roman minder vaak, terwijl ik er nog steeds heel erg van geniet. Het inzicht dat je krijgt in bepaalde periodes zonder dat het als “leren” aanvoelt… heel fijn vind ik dat 🙂 . En soms, hoeveel eeuwen er ook tussen zitten, blijven dingen dezelfde.

De rust waarvan ik in een bibliotheek zo geniet bestaat niet alleen uit stilte. Al dat papier dempt ieder geluid, maar ook het ruisen van mijn gedachten. Hun ongedurigheid vindt troost in de overmacht aan kennis langs de wanden. Die is zoveel groter dan ooit in mijn hoofd zal passen. Dat kalmeert me en herinnert mij eraan dat ik niet per se alles hoef te weten en begrijpen. Zoveel is al opgeschreven en ik heb het allemaal binnen handbereik. Daar hoef ik mij dus niet meer mee bezig te houden. Zelfs al zal ik nooit meer dan een fractie van al die feiten tot mij kunnen nemen, ze zijn er, het staat er, de wereld is gerubriceerd, en als ik er eens nodig iets uit moet begrijpen kan ik het opslaan. Als de werkelijkheid zo onder controle en verifieerbaar is, kan ik haar makkelijker loslaten.

Het was mijn eerste Japin, maar zeker niet mijn laatste. Hij schrijft mooie zinnen, zonder het verhaal “zwaar” te maken.

Ik heb losgelaten.
Ik ben niet onder gegaan.

Rachel Wilkerson Miller, How To Bullet Plan

How to bullet plan (Rachel Wilkerson Miller)

Hoewel ik al jaren een relatief goed werkend systeem heb (een soortement agenda meets bullet journal, al van voor het hip was en al 😉 ), vind ik het wel leuk om – zeker nu het thema zo populair geworden is – rond te kijken naar tips en ideeën om dingen nog beter te laten werken. In deze mooi vorm gegeven, praktische gids ligt de focus – gelukkig maar! – op het inhoudelijke (dat is, alle picture perfect instagram- en pinterestfoto’s ten spijt, toch de essentie) en worden nuttige ideeën voor lijstjes gegeven.

Het esthetische komt ook wel aan bod, maar op een minimalistische wijze, die mooi aansluit bij hoe ik het zelf het liefste heb. Het grootste “nadeel” was dat ik er weinig nieuws uit haalde, maar dat is vooral mijn eigen “fout”: ik integreer immers al lang, zonder het vroeger te beseffen, veel typische BuJo-elementen. Dit boek was voor mij dus meer een bevestiging van de keuzes die ik zelf wel of niet maak, met een uitzonderlijk nieuw ideetje. 

Dat neemt niet weg dat het een handig boek is dat een hoop informatie op één plaats verzamelt (info die je, met wat zoekwerk, weliswaar ook online kan vinden).

Bron afbeeldingen: Goodreads

Silberstreifen december

  • Met twee vrienden die na de housewarming nog wat blijven plakken, pizza gaan eten
  • Door een buurman uitgenodigd worden om glühwein te komen drinken op Samichlaus (de Zwitserse Sinterklaas)
  • Op die drink toevallig een andere Belg leren kennen (dat is de derde of vierde sinds ik hier woon…)
  • Lezen over deze zalige muurschildering en hopen dat er nog volgen
Le petit requin
Niet naar huis kunnen tussen Wenen en Lausanne en daardoor onze licht besneeuwde tuin missen, maar er wel een foto van doorgestuurd krijgen. Inclusief hond van diezelfde buurman, die ons al eens met een bezoekje vereerd 🙂
  • Uitgelachen worden en zelf moeten lachen met mijn reactie op onze treinreis naar Wenen. Ik boekte die immers fout, waardoor we jammer genoeg een gewone stoel i.p.v. een bed hadden. Dat zorgde ervoor dat ik binnen de vijf minuten nadat we op de trein zaten probeerde te slapen en elke vraag van mijn lief (bijna) enkel nog beantwoordde met “ja maar, ik moet slapen” (dan anderzijds: daardoor lagen we er tegen 22h in en hebben we effectief een deftige nacht gehad 😜)
  • Een taartje eten bij Café Hawelka. Appelbeignets met punsch op een Weense kerstmarkt (nope, het wordt niet meer cliché dan dat 😉 )
  • Lopen in Wenen. En alsof dat al niet tof is op zichzelf was dat in verse sneeuw (oooh, dat gekraak onder mijn voeten!)
Coca cola kersttruck (Le petit requin)
Voor het eerst een echte Coca Cola-kersttruck zien (ik heb op zich niets met vrachtwagens, maar dit soort modellen met een lange “snuit” vind ik wel machtig 🙂 )
  • Bij een vriend van mijn broer logeren en er ontvangen worden alsof ik zelf vriend aan huis ben. Spelen met de beide dochters
  • Libanees eten en ondertussen Nederlands en Frans kunnen spreken
  • Na twee dagen archiefonderzoek, mijzelf ontspanning gunnen tijdens de drie uur durende treinrit naar huis, o.a. met een lekkere smoothie (dank aan T. voor de tip!)
  • Na een halve dag complete stress besluiten dat het genoeg is en mijn klant een mailtje sturen om te zeggen dat het project niet voor, maar na de kerstvakantie klaar zal zijn. Een mailtje terugkrijgen met de boodschap “ok, geniet van de feestdagen!”. Mijzelf zowel voor de kop slaan (want duh dat dat uitstel ok was, er ging toch geen gemeenteraad meer zijn voor kerst) als trots zijn op mijzelf
Groenten roosteren in de oven (Le petit requin)
Koken. En genieten van de kleurtjes die de oven ingaan 🙂
  • Voor het publicatieproject aan de universiteit mijn voorkeursarchitecte kunnen kiezen en mijzelf daardoor twee cadeautjes geven: een onderwerp dat mij interesseert en tijd, aangezien ik alle opzoekwerk zowel voor dat project als voor mijn thesis kan gebruiken
  • Van A tot Z met Connie Palmen
  • In een heel mooie Airbnb in St. Moritz terechtkomen. Mijn lief die er lekker kookt
  • Geld uitsparen door geen – zelfs naar Zwitserse normen – pokkedure skipas te kopen en in de plaats een mooie vallei ontdekken
Val Fex (Le petit requin)
De stilte in de bergen. Oooh, die bergen, altijd opnieuw ♥
  • Mijn koersfiets eindelijk binnenbrengen bij de fietsenmaker en hem een week later veel goedkoper dan verwacht hersteld terug kunnen halen
  • Op kerstdag meer dan een kilometer zwemmen (hoera voor het zwembad dat open was!)
  • Werken aan mijn agenda voor 2019
  • De meest zotte natuurfenomen zien in IJsland (basaltgesteente! noorderlicht! een geiser! gigantische watervallen!)
Flughafen Zürich (Le petit requin)
Onze koffer van het bagagekarretje het vliegtuig in zien gaan (jup, ik ben soms een klein kind in mijn gelukjes)

Maand in woord en beeld: december #2

*Technische mededeling* Ik heb (zeven maanden na de deadline, ahum) eindelijk het door de GDPR verplichte SSL-certificaat geïnstalleerd. Dat komt er kort gezegd op neer dat alle gegevensoverdrachten via mijn blog op een veilige manier gebeuren, maar praktisch gezien vooral betekent dat mijn domein nu een https i.p.v. http geworden is. Wie de afgelopen week dus niet meer kon reageren, moet in zijn feedreader (of hoe je hier ook komt lezen) het adres even aanpassen, zodat jullie op de beveiligde versie terechtkomen. Sorry voor het ongemak!

En dan nu over naar het laatste halve-maandoverzicht van 2018, een zeer reisgetinte versie:

Dag 351 – Of ik op dag 350 niet nog in Wenen zat? Ajup, maar na rechtstreeks van de nachttrein naar het werk te gaan, ging ik daarna meteen de trein op naar Lausanne

Lausanne Gare (Le petit requin)

Dag 352 – Alwaar ik twee dagen onderdook in de Archives de la construction moderne voor thesisonderzoek

Archives de la Construction moderne (Le petit requin)

Dag 353 – En er ondertussen ook van profiteerde architectuur te ontdekken op de campus van de EPFL (Ecole polytechnique fédérale de Lausanne)

EPFL Rolex Learning Center (Le petit requin)

Dag 354 – Al dat onderweg zijn zorgde er voor dat ons kerstboompje pas vier dagen voor kerst versierd raakte. Nu ja, als de plannen goed gaan, dan zal het nog jaren versierd worden, want ik koos bewust een kleintje met wortel (en dus groeimarge) 🙂

Le petit requin

Dag 355 – Een hele dag thuis? Zotter moet het niet worden 😉 en dus vertrokken we voor een weekendje naar Sankt Moritz, ons kerstcadeau aan elkaar

St. Moritz Bad (Le petit requin)

Dag 356 – Van heerlijke zichten op 2000m… ♥

Alp Grüm (Le petit requin)

Dag 357 – … naar de stilte en bevroren landschappen in Val Fex 😍

Val Fex (Le petit requin)

Dag 358 – Een luiere kerstavond dan deze heb ik nog nooit gehad denk ik. Met lasagnes uit de diepvries en zetelhangen met een serie. Maar ook met zelfgemaakte punch en boekencadeaus

Le petit requin

Dag 359 – Nostalgie met een sprookjesboek. En hoe goed past de bladwijzer die we in Wenen kochten er niet bij? 🙂

Le petit requin

Dag 360 – Tweede kerstdag is een vrije dag, maar werd een werkendag in huis. Met een nieuw tafeltje in de living als grootste resultaat ♥

Le petit requin

Dag 361 – Mijn lijf besloot blijkbaar dat relatief gezond het jaar eindigen toch echt wel teveel gevraagd was. En dus kwam er een polsverband aan te pas en kon ik amper iets heffen of doen met mijn linkerhand. Gelukkig verdween de pijn – zoals meestal als het mijn “uiteindjes” (polsen of enkels dus 😉 ) betreft – relatief snel weer

Le petit requin

Dag 362 – Restanten van een fijn kerstetentje met vrienden

Le petit requin

Dag 363 – Al die drukte in december zorgde ervoor dat onze kerstkaartjes pas na kerst verstuurd werden. Ach ja, beter laat dan nooit denk ik dan maar (en de ontvangers hopelijk ook 🙂 )

Le petit requin

Dag 364 – Op de voorlaatste dag van het jaar waren we alweer onderweg. Met het vliegtuig, wat voor een heel dubbel gevoel zorgde, want ik vind vliegen op zich leuk (oh, dat opstijgen en landen!), maar mijn ecologisch hart kan de gevolgen minder en minder accepteren.

Flughafen Zürich (Le petit requin)

Dag 365 – Het zorgde er wel voor dat ik oudejaar vierde met mijn ouders, mijn broer en zijn vriendin en mijn lief. Met dit als zicht klokslag middernacht 😍

Noorderlicht (Le petit requin)

Weekmenu december 2018

1: Pizza vegetariana @ Caliente

2: Quiche met geroosterde wortelen, uit: De moestuin van Mme Zsazsa

3:Broodjes met kaas en hummus

4: Lasagne bolognaise

5: Veggie buddha bowl @ dean&david

6: Pizza vegetariana @ Caliente

7: Baarsfilet met frietjes @ Ikea

8: Pizza diavolo

9: Veggie sushi – Misosoep @ Negishi Sushi Bar

10: Pasta met geroosterde groenten (pompoen en spruitjes) en granaatappel- en pijnboompitjes

Pasta met geroosterde groenten (pompoen en spruitjes) en granaatappel- en pijnboompitjes (Le petit requin)

11: Vegetarische macaroni met twee kazen, erwtjes en champignons

12: Seitanstoofvlees met frietjes en rauw roodlof

13: Lasagne bolognaise

14: Pizza alla verdura en pizza melanzani @ Ponte di Rialto

15: Causa limeña – Tofu salteado @ Lima56

16: Gulaschsuppe – Alt-Wiener Gulasch mit Serviettenknödel und Essiggurkerl en Grammelknödel mit warmen Sauerkraut – Kaiserschmarrn mit Zwetschkenröster en Marillenschmarrn mit Marillenröster @ Gigerl

Alt-Wiener Gulasch mit Serviettenknödel und Essiggurkerl en Grammelknödel mit warmen Sauerkraut (Le petit requin)

17: Geroosterde aardappelen met champignons, courgette en kip

18: Libanese mezze

19: Ravioli met kaas en champignons @ Le Corbusier

20: Buffet @ Tibits

21: Pasta pesto met paprika, champignons en courgette

22: Gebakken aardappeltjes met kwartet van kool

23: Pastasalade en kaastaartje

24: Lasagne bolognaise (deels met vlees, deels vegetarisch)

25: Pasta met boerenkool, geroosterde pompoen en spruitjes

26: Curry met schorseneren

Curry met schorseneren (Le petit requin)

27: Rest dag 25

28: Hapjes – Scampi’s in saffraansaus met spinazie – Vegetarische lasagne – Moelleux met bessencoulis en vanille-ijs

29: Rest dag 28

30: Plokkfiskur @ Salka Valka

Plokkfiskur (Le petit requin)

31:Kalkoengebraad met peren, veenbessen en aardappelen