27 before 28 – Update maand 1

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

2. Minstens 12 boeken lezen
Ik las:

  • Jonas Jonasson, De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween
  • Franz Kafka, Brief aan vader

Huidige stand: 2/12, dus dubbel zoveel als ik per maand zou moeten lezen om deze doelstelling te halen.

3. Minstens 52x lopen
Ik ging in totaal 6x lopen, goed voor 30km en goed voor een lichte voorsprong op de 1x per week die ik zou moeten halen.
Huidige stand: 6/52

4. Minstens 20 fietstochten maken
Ook hier best wel goed bezig met twee ritten met de koersfiets en één mountainbikerit.
Huidige stand: 3/20

7. Minstens 12 kapotte / ongebruikte spullen weggooien

  • Versleten kousen
    Ofte compleet uitgeslobberde kousen, al dan niet met gaten erin.
  • Keukenschorten en pannenlappen
    Wij dragen quasi nooit keukenschorten, maar hadden er wel vier in huis; twee zijn er de deur uit. Pannenlappen gebruiken we wel, maar vijf paar is nu ook niet echt nodig; ook hier blijven er nog twee over.
  • Product keramische vuren en eierhouders voor koelkast
    Dit gaat terug naar het Brussels appartement voor de huurders, want wij kunnen er hier toch niets mee doen, wegens al een eierhouder in de koelkast en geen keramisch vuur.
  • Gekopieerde boeken
    Voor mijn studie werden in het eerste jaar een aantal boeken “aangeraden” voor het vak architectuurgeschiedenis. Omdat de aankoop ervan wat duur was (zeker voor niet verplichte boeken), kopieerde ik sommige exemplaren uit de bibliotheek. Ondertussen heb ik beide werken toch aangekocht, wegens eigenlijk toch nogal belangrijke basiswerken (voor de kenners, het gaat om Moderne architectuur. Een kritische geschiedenis van Kenneth Frampton en An outline of European architecture van Nikolaus Pevsner). En ja, een origineel én een kopie, dat is er eentje teveel van elk 🙂
  • Medicijnkastje
    Tja, gezond ga je niet meer worden van vervallen medicijnen, dus weg ermee.

Kleine nota bij dit puntje: wat nog herbruikt kan worden, smijt ik niet weg, maar gaat of naar mensen die er wel iets mee kunnen doen of naar inzamelpunten. Enkel wat echt versleten is, gaat de vuilbak in.

In totaal waren dit al zeker 12 items, maar elk paar kousen als een puntje rekenen, vond ik iets te makkelijk. Eén puntje per categorie dan maar, dus in totaal al 5/12!

12. 6kg vermageren
Onze weegschaal gaf de volle 2,1 kg minder aan dan vorige maand! Klein vreugdedansje dus en hopen dat het zo verder gaat 🙂

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Tegen de verwachtingen in, kan ik hier al eentje schrappen. Ik ging immers met ons bezoek van half juli naar het Kunsthaus hier in Zürich en bekeek daar volgende tentoonstellingen:

  • Cindy Sherman. Untitled Horrors.
  • Johann Heinrich Füssli und Javier Téllez. Die Fackeln des Prometheus.
  • Antoine Bourdelle. Sappho
  • Deel van vaste collectie

Huidige stand: 1/3

18. 365 foto’s nemen
Deze maand alleszins al gebeurd!

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Met het WK heb ik mij wat laten gaan bij het nagels lakken, wat resulteerde in 2x de Belgische driekleur en 1x de Zwitserse vlag.

Swiss nails (Le petit requin)

Swiss nails (Le petit requin)

Check dus voor maand 1/12.

22. Alle hoofdsteden van de wereld kennen
Ik haal op dit moment 118/196. Europa en Zuid-Amerika ken ik al volledig; in Noord- & Midden-Amerika zijn het voornamelijk de “kleintjes” (genre St. Kitts & Nevis, Antigua…) die ik nog niet ken. Azië lukt voor een groot deel, maar het meeste werk zal ik nog hebben aan Oceanië (al die eilandjes!) en Afrika (die namen!).

Al bij al dus nog geen volledige puntjes kunnen schrappen, maar wel goed bezig voor de puntjes die over het volledige jaar lopen. Hopelijk hou ik die puntjes volgende maand even goed vol én kan ik één of twee andere puntjes schrappen.

Gedicht: Ik heb heimwee naar het niets

Ik heb heimwee naar het niets. Naar zomaar.
Een tuin hebben. Mezelf hebben.
Zij kan in diezelfde tuin alleen maar werken,
hier antipathiek grasje uittrekkend, daar

sympathiek grasje besproeiend, ze kan niet hebben.
Terwijl ook die tuin toch werkt, meer en meer
wordt, net als zij. Maar eigenlijk wil ik
alleen minder. Ik wou zo graag dat zij eens niets.

Dat zij eens zou ophouden te moeten.
Dat zij eens zou mogen. Zodra ze ooit eens echt
de tijd neemt om me in de ogen te kijken,
zeg ik haar dat ze mag. Alles mij graag zien,

mij niet graag zien, al moet ze daar niet in overdrijven,
en zichzelf intelligent bij elkaar kwebbelen, wat ze toch
niet kan laten. En zo bondig en geestig zijn als ze is.
Zulke gezichten hebben als ze heeft. En zulke meningen.

En zo’n man
Dat kan.

(Herman De Coninck, Nagelaten gedichten)

Weekend 21-22/06: Verrassingsverjaardagweekend

Johan had mij van tevoren gevraagd dit weekend vrij te houden, maar meer dan dat we “iets” gingen doen, wist ik niet. Ik kreeg ook nogal tegenstrijdige tips: eerst moest ik mij bijvoorbeeld kleden op temperaturen van 8 à 15°C, maar toen ik al iets wilde klaarleggen, was het enige dat ik zeker mee moest hebben een badpak 🙂

Zaterdagmorgen vertrokken we we vrij vroeg, omdat we om 9u verwacht werden voor wat canyoning bleek te gaan worden. Of met andere woorden: starten met een rappel van 50m, springen, glijden, zwieren en kruipen, regelmatig kopje onder gaan in ijskoud water en nog veel meer… Rustig mijn verjaardag vieren stond duidelijk niet op de planning 😉 . Nu, ik heb ook niet liever, hoor!
We hebben zelf geen foto’s, op deze ene na waar we met het busje onderweg zijn naar de startplaats. Eigen foto’s nemen onderweg was niet echt een optie door het vele “kopje onder in de rivier” en de foto’s van de organisatie vonden we te duur (ik snap dat ze geld willen verdienen daaraan, maar 30 euro per persoon voor dan nog enkel digitale foto’s, tja, laat maar zitten dan). Dit promofilmpje van de organisatie geeft wel een goede indruk van wat we gedaan hebben.

Canyoning Grimsel (Le petit requin)

Wij hadden de intermediate canyon en die was – wat mij betreft – goed: uitdagend genoeg, maar ook weer niet zodanig dat je er geen plezier aan hebt omdat het té is. Die rappel om te starten was bijvoorbeeld al direct goed voor lichtelijk slappe benen (gelukkig niet zodanig slap dat ik er niet meer af kon 😉 . Bij een rots onderweg kon je tussen twee niveaus kiezen om er af te springen; het onderste was al spannend genoeg voor mij. De gids heeft denk ik 3x opnieuw moeten aftellen voor ik effectief durfde springen, dus hoger moest zeker niet… Je weet natuurlijk wel dat het allemaal veilig is, want anders zouden ze je het niet laten doen, maar op het moment dat je daar dan staat,  denk je vooral “fuuck maat, dit is (te) hoog / (te) steil / te …”!
Al neemt dat niet weg dat ik zo’n canyoning zeker nog wel eens wil doen 🙂

Na de canyoning reden we verder richting Stechelberg, waar we via twee kabelbaantjes naar Mürren gingen. Daar had Johan een hotel geboekt, met een prachtig uitzicht op het trio Eiger, Mönch en Jungfrau.

Canyoning Grimsel (Le petit requin)

Omdat we nog een groot deel van de namiddag voor ons hadden, besloten we een wandeling te doen, vanaf Mürren richting Rotstockhütte. Omdat foto’s meer zeggen dan woorden:

Wandeling Schilthorn: Mürren-Rotstockhütte (Le petit requin)
Rode lijn = onze wandelroute / Dikke zwarte lijn = kabelbanen
Jungfrau (Le petit requin)
Parapenters bij de Jungfrau
Gspaltenhorn (Le petit requin)
Gspaltenhorn
Le petit requin
Rupsenfile

Le petit requin

Schilthorn (Le petit requin)
Schilthorn
Eiger, Mönch & Jungfrau (Le petit requin)
Het trio Eiger, Mönch & Jungfrau

‘s Avonds aten we opnieuw typisch Zwitsers: kaasfondue voor Johan, vegetarische rösti voor mij. Net zoals gisteren lekker, maar vrij zwaar (maar bon, dat is nogal typisch voor de Duits-Zwitsers-Oostenrijkse keuken, denk ik).

Zondagochtend moest Johan nog een telefoontje doen waar ik niet bij mocht zijn, maar eerlijk gezegd dacht ik dat hij mij gewoon iets wilde wijsmaken. Uiteindelijk hadden we gisteren al die canyoning gedaan, dus ik ging er van uit dat we vandaag zouden gaan wandelen of iets dergelijks. Tot we dan richting het kabelbaan gingen en daar aangesproken werden met “are you guys here for the flight”. Unk, flight?!
Jawel, alsof gisteren nog niet voldoende was, had Johan ook nog een parapentevlucht voorzien. Best boyfriend ever, ik denk het wel ja!
Ik had dus al bij al de volle 10 minuten om mij voor te bereiden op het feit dat ik boven een 800m hoge vallei zou gaan zweven… En zeggen dat ik gisteren, toen we parapenters zagen zweven, nog verzuchtte “ooh, dat moeten we ook ooit eens doen he, dat moet zalig zijn om daar zo te hangen”. En maar de onschuldige uithangen, tsss 😉

‘t Was alleszins een zalige ervaring: het voordeel van parapente tegenover parachutespringen lijkt mij vooral dat je de diepte nog niet ziet (ik heb nog nooit parachute gesprongen, dus zeker weet ik het natuurlijk niet). Doordat je aanloopt over een helling, zit je eigenlijk al “op je gemak” vooraleer je de vallei onder je hebt. Nu, een beetje angstaanjagend is het desondanks hoor. Mijn begeleider liet mij eerst naar boven kijken “zie het ganse parapentescherm, zo groot, zoveel touwtjes…” en dan naar beneden “dat is 800m diep”. Euhm ja, terug naar boven kijken dus 😉 . Daar zo rustig zweven, zaaalig gewoon. Tegen het einde vroeg mijn begeleider of ik van achtbanen hield en na mijn bevestigend antwoord, is hij wat met die parapente beginnen slingeren. Kriebels tot en met toen! 🙂 Moest het zoveel niet kosten, ik had mij al ingeschreven voor een cursus.
Ook hier hebben we weinig foto’s (‘t was nog duurder dan de canyonfoto’s gisteren…), maar toch genoeg voor een korte impressie:

Paragliding Mürren (Le petit requin)
De weide waar iedereen zich klaarmaakte
Paragliding Mürren (Le petit requin)
Johan bijna klaar voor vertrek
Paragliding Mürren (Le petit requin)
Mijn 27e levensjaar aan het inzweven

En nog een filmpje met Johans vertrek en mijn landing:

Na de parapente zijn we nog even tot aan een waterval gewandeld, alvorens terug naar boven naar Mürren te gaan om onze bagage op te halen in het hotel.

Lauterbrunnental (Le petit requin)

Omdat we ‘s morgens basejumpers hadden zien passeren, besloten we even een kijkje te gaan nemen. Johan wilde wat foto’s nemen van het platform waar die mannen afspringen, maar ik kreeg al kriebels (en geen aangename dit keer) gewoon van hem in de buurt van die rand te zien komen. Ook al was in de buurt eigenlijk nog 2m tot de afgrond… Ter mijner verdediging, dat is dus wel 800m diep he! 🙂

Mürren (Le petit requin)

Terwijl we daar zaten, zagen we nog parapenters naar beneden komen en zo konden we een foto trekken die een beter beeld geeft van ons avontuur van ‘s morgens.

Lauterbrunnental (Le petit requin)

Tegen dat we gingen vertrekken, kwamen er twee basejumpers en twee mannen met een wingsuit toe om vanaf het platformpje te springen. Het deed echt vies om daar naar te kijken (ik link naar ons filmpje op youtube omdat het anders te lang moet laden). Bewonderenswaardig, dat wel, dat die mannen dat durven. Maar niets voor mij; ik ben de volgende nacht minstens 5x wakker geschoten uit een nachtmerrie, waar telkens wel iemand van mijn familie naar beneden stortte… Nu ja, zeg nooit nooit, maar vooraleer ik dit ga durven… 🙂

Na de basejumpers was het echt wel tijd om naar huis te vertrekken, al stopten we onderweg nog in een cafeetje voor een verjaardagstaartje met de originele naam Very berry pie (ofte Waldbeeri Chüechli in het Zwitsers).

Waldbeeri Chüechli (Le petit requin)

De terugweg…

Le petit requin

… met ondermeer zicht op de Steingletsjer (midden), de Steinsee en de Steinlimigletsjer (uiterst rechts) vanaf de Sustenpass

Steingletscher, Steinsee, Steinlimigletscher (Le petit requin)

Schoon, schoon verjaardagsweekend! Vol verrassingen, waarvan ik er niet eentje had zien aankomen. Op deze manier wil ik gerust regelmatig een jaartje ouder worden 😉

27 before 28

Geïnspireerd door Kathleen maakte ik ook een lijstje met verjaardagsdoelstellingen. Dit lijstje omvat 27 zaken, die ik wil doen voor mijn 28e verjaardag, namelijk 22 juni 2015. Een jaar de tijd dus, startende vanaf vandaag! Er zitten een aantal puntjes van mijn Life List tussen (of deels overlappend ermee), maar het zijn zeker niet allemaal zo’n “grootse” dingen.

1. Zelf confituur maken

Dit heb ik mijn moeder vroeger vaak zien doen, maar zelf heb ik het nog nooit geprobeerd. Dit jaar wil ik dus (minstens) één keer confituur maken; welke smaak het wordt, zie ik nog wel.

2. Minstens 12 boeken lezen

Dit kan een makkelijke, maar evengoed een moeilijke worden. De laatste maand ben ik weer in het lezen gevlogen, maar anderzijds heb ik daarvoor jaren gehad waar ik nog niet eens één boek per maand las door tijdsgebrek. Iets wat ik jammer vind, want ik lees heel graag (en verslond vroeger boeken).

3. Minstens 52x lopen

Dit wordt een moeilijke, maar één keer per week moet hopelijk toch lukken, aangezien het absoluut mijn bedoeling is om terug weer te sporten en mijn conditie weer wat op te krikken (in het ideale geval terug naar het niveau van ooit-lang-geleden, maar dat is waarschijnlijk wat te ambitieus).

4. Minstens 20 fietstochten maken

Net zoals de 12 boeken kan dit vlotjes verlopen of compleet mislukken. Vroeger zou ik eens goed gelachen hebben met maar 20 fietstochten, maar bon, dat is ondertussen ook weeral lang geleden (zie puntje 3 en ja, er spreekt hier frustratie).

5. Een fotoalbum maken van Erasmus Cottbus en rondreis Canada

Ik heb massa’s foto’s op mijn harde schijf staan, maar op papier is veel leuker om eens in te bladeren. Ik kan nog wel meer albums bedenken dan enkel Cottbus & Canada, maar een mens moet ergens beginnen natuurlijk.

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen

Dit past in het Life list puntje “100 postkaarten met de hand schrijven en versturen”. Ik schrijf graag kaartjes, maar denk er soms nog te weinig aan.

7. Minstens 12 kapotte / ongebruikte spullen weggooien

Dit kan gaan van kleine “prullen” weggooien (vb. eens het stylopotje opkuisen en alle lege stylo’s weggooien) tot nog bruikbare spullen een nieuw leven geven (vb. kleerkast eens uitkuisen).

8. Duiken in een Zwitsers meer

Dit zijn Johan en ik eigenlijk sowieso al van plan, maar concrete stappen hebben we nog niet genomen (vb. of we een vergunning nodig hebben…).

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken

‘t Is niet dat ik er niet mee kan werken, maar ik werk tot nu toe enkel met de automatische (shame on me) en de P-stand. Tijd dus om eens wat meer uit te testen.
Wat ik zeker wil leren, is een timelapse foto nemen. Mijn broer maakt er echt heel leuke en ik wil dat ook kunnen 🙂 Over het onderwerp moet ik nog eens nadenken, maar een test met een sterrenhemel zal er ongetwijfeld bijzitten.

10. Een nieuw land aan mijn lijstje bezochte landen toevoegen

Geen specifieke voorkeur voor een bepaald land, maar ik vermoed dat Liechtenstein de makkelijkste keuze zal zijn van hieruit 🙂

11. ‘s Nachts zwemmen in een meer of zee

Eentje dat rechtstreeks van mijn Life List komt en dat met o.a. het meer van Zürich vlakbij eigenlijk wel haalbaar moet zijn dit jaar.

12. 6kg vermageren

Dit mag gerust ook wel meer zijn, maar laten we eerlijk zijn: de ene maand zal dit al beter gaan dan de andere en dus lijkt 0,5kg per maand wel ok: hopelijk ambitieus genoeg om overdreven snoeperij onder controle te houden, maar ook weer niet zo ambitieus dat ik het al bij voorbaat opgeef.

13. Foto’s selecteren om in groot formaat te printen en aan de muur te hangen

Ideetje dat we al langer hebben, Johan heeft onlangs ook kaders gekocht, dus nu moet het er maar eens van komen.

14. Werk vinden

Laten we hopen dat ik deze kan afstrepen binnen een jaar, anders ga ik vermoedelijk lichtelijk gedesillusioneerd willen weglopen uit Zwitserland…

15. Meedoen aan een sportwedstrijd

Sportambitie nr. zoveel 🙂 Fietsen, lopen, zwemmen of wie weet wel een minicombinatie van de drie… Ik zie nog wel wat het wordt.

16. Een operavoorstelling bijwonen

Gewoon, omdat ik dat eigenlijk al lang wel eens wil doen, maar het er nog nooit van gekomen is.

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken

Omdat ik dat graag doe, maar er te zelden tijd voor maak. En omdat er in Zürich ongetwijfeld een massa interessante musea zijn, waar ik nu nog niets vanaf weet.

18. 365 foto’s nemen

Dit doe ik al bijna drie jaar (ooit gestart op mijn eerste werkdag), dus dit puntje is eerder een voortzetting dan een nieuw idee. Omdat niet alles nieuw hoeft te zijn en leuke dingen gerust vervolg mogen krijgen.

19. 1x per maand mijn nagels lakken

Het meest oppervlakkige puntje van allemaal, dat zonder twijfel. Maar het is wat jammer om kleurtjes te hebben staan en die nooit te gebruiken, terwijl ik – als ik er dan toch tijd voor maak – het eigenlijk wel leuk vind.

20. Een vriend / vriendin in het buitenland bezoeken

Wie en waar het zal worden weet ik nog niet, maar hopelijk lukt het wel om iets concreets vast te leggen.

21. Opnieuw een terras vol bloemen en groenten hebben

In Brussel stond ons terras zo vol als maar kon met bloemen (en een paar groenten) en ik merk dat ik dat wel mis in ons tijdelijk appartementje zonder terras. Ons definitief appartement mag dus zeker worden zoals het Brusselse, met veel bloemen en misschien wat meer groenten.

22. Alle hoofdsteden van de wereld kennen

Ofte deze quiz volledig uitspelen. Op zich draagt het niet echt veel bij om alle hoofdsteden te kunnen opnoemen, maar ik vind het gewoon wel leuk om ze wél te kennen, voila 🙂

23. Stappen ondernemen voor motorrijbewijs

Dat motorrijbewijs moet er nu toch maar eens gaan komen, na mijn “ik haal mijn theorie en doe er dan vervolgens een jaar niks mee” van vorig jaar. Of ik tegen volgend jaar effectief het papiertje heb, is nog maar de vraag, vandaar dat ik de doelstelling iets simpeler hou: er moet immers een moto aangekocht worden (kwestie van het probleem van de vorige keer te vermijden, nl. dat ik niet echt kon oefenen zonder rijschool). Daarnaast moet ik ook eens uitzoeken hoe die opleiding / examens hier in Zwitserland georganiseerd worden. Als dat al lukt, is dit puntje wat mij betreft geslaagd (en dan wordt het echte rijbewijs iets voor het jaar erna). Anderzijds, als ik tegen volgend jaar kan zeggen dat ik eens ben gaan “sjeezen in de Vogezen” met mijn vader, zou het helemaal super zijn natuurlijk! 🙂

24. Een keer knutselen

Een vrij vage doelstelling deze, dus alles is mogelijk. Ik zie nog wel wat het wordt, misschien wel een handgemaakt kaartje voor puntje 6. Of misschien oorbellen volgens de handleiding van Kelly?

25. Bloglayout aanpassen

Deze layout vind ik niet lelijk, maar het is en blijft een saaie standaard template van blogger. Beetje uitzoeken hoe ik dit dus wat meer naar mijn goesting kan aanpassen.

26. Een artikel voor een vaktijdschrift schrijven

Ook eentje van de Life List en waarschijnlijk de meest dromerige van de lijst. Want laten we wel wezen, een mens krijgt niet zomaar even een artikel gepubliceerd. Ik heb wel al twee mogelijke ideetjes / pistes, dus hopelijk komt daar iets uit.

27. Een reis / citytrip met Johan

Er staat weliswaar al een duikreis gepland in september, maar dat is met de ganse duikclub en met dit puntje bedoel ik een reis of citytrip met ons tweetjes. Op dit moment zijn er nog geen concrete plannen, maar met Basel, Bern, Innsbruck, Milaan… is er een keuze te over aan steden die plots veel dichterbij liggen 😉 Daarnaast is een paar dagen trekken met de rugzak in de Alpen ook een (vaag) idee.

Week 2014/24

Maandag vertrok Johan terug naar Zürich en ik weer richting ouders, waar plots deze uil te zien was. Met dank aan de scherpe ogen van mijn moeder 😉

Le petit requin

Dinsdagochtend startte met een looptochtje met mijn broer, dat door de warmte (en het was nog niet eens 10u) deels lopen, deels wandelen werd. Hij vindt overigens dat ik wat te streng voor mijzelf ben, omdat ik mijn looptochtje van 5km omschreef als “nog altijd belachelijke afstanden, tijden en gemiddeldes voor wie een beetje deftig loopt”. Niet echt aanmoedigend, noch voor mijzelf, noch voor eventuele andere beginnende lopers die hier mee zouden lezen. Boodschap begrepen: vanaf nu probeer ik gewoon content te zijn met het feit dat ik gelopen heb en niet al te denken aan het feit dat ik nog heel ver sta van de 20km of zelfs triatlon die ik ooit zou willen doen.

‘s Middags ging ik lunchen met enkele ex-collega’s en kreeg ik deze originele uitnodiging voor de trouw van eentje ervan. ‘t Was leuk om iedereen nog eens terug te zien, want met mijn week ziekenhuis én verplichte doktersrust erna, was mijn afscheid niet echt verlopen zoals ik het mij op voorhand had ingebeeld.

Le petit requin

Donderdag moest ik normaal examen afleggen, maar de zoveelste inzinking deed mij besluiten deze zittijd te laten voor wat het is. In de plaats ging ik dan maar even naar Aalst, hoofd wat laten uitwaaien, beetje rondwandelen en paar kleine aankopen gedaan. ‘s Avonds ging ik langs op de gemeente om mij te laten uitschrijven. De vrouw achter de balie moest er even haar handleiding bijhalen, want uitschrijven moeten ze quasi nooit doen 🙂 Bij deze ben ik dus voor de komende weken adresloos, want ik ga mij pas begin juli officieel in Zwitserland inschrijven (zijnde wanneer we naar ons definitief appartement verhuizen), kwestie van daar niet onmiddellijk al een adreswijziging te moeten doen.

Le petit requin

Vrijdag ging ik nog eens naar een duiktraining; gezellig om iedereen weer terug te zien en bevestiging gekregen dat we zeker meekunnen op een duikweekend eind juli. Zaterdag gingen mijn vader en ik langs bij mijn grootmoeder, al maakte de NMBS het ons niet al te makkelijk. Niet alleen bleven we drie kwartier staan in Brussel-Noord, het toppunt was nog toen een latere trein richting Leuven op het perron naast ons nog eerst vertrok ook. Ik was nochtans aan de treinbegeleider gaan vragen welke van de twee het eerste ging vertrekken, maar die wist van niks. Nu ja, uiteindelijk vertrok onze trein een paar minuutjes later ook en zou het waarschijnlijk meer tijdverlies geweest zijn om iedereen in Brussel nog te laten wisselen, maar toch, communicatie NMBS, communicatie! 🙂 Gelukkig hadden ze onze aansluiting in Leuven laten wachten, waardoor de vertraging al bij al nog beperkt bleef.
Zondag deed ik – for old times’ sake – nog eens mijn oude trainingstochtje richting Muur en Bosberg, goed voor ongeveer 60km. De combinatie van de stevige tegenwind op de terugweg en de geleende fiets en schoenen, maakten weliswaar dat ik met verkrampte schouders en voeten terug thuis kwam, maar het was desondanks wel een mooie rit geweest.

Le petit requin