Gedicht: Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven
dat alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

(Hans Andreus, Al ben ik een reiziger)

Week 2014/47

Een van de dingen die behoorde tot de grote “opruimstapel” waren cursusboeken van mijn grootvader, die houtbewerking onderwees in het technisch middelbaar. Ik selecteerde er de boeken uit die voor mij interessant waren, niet zozeer om dan zelf hout te gaan bewerken, maar wel houttechnieken en types verbindingen te leren kennen. Een van de leuke dingen aan die boeken is dat ze vaak nog in de oude spelling geschreven zijn. zalig lezen vind ik dat: de boom neemt het voedsel op uit “den” bodem en takken zijn verbindingswegen “tusschen” stam en bladeren. 

Le petit requin

We kregen deze week ook pilletjes van de legerapotheek. Blijkbaar wonen we in een straal van 50km rond een kerncentrale en alle bewoners binnen die cirkel krijgen elke x jaar jodiumtabletjes opgestuurd. Deze zorgen ervoor dat de schildklier verzadigd wordt met niet-radioactief jodium en zo dus geen / minder radioactief jodium kan opnemen.
Leuk is anders, maar hey, als je dan toch in de buurt woont, dan maar beter preventief pilletjes in huis hebben zeker?

Le petit requin

Vrijdag was een drukke dag, zij het gevuld met leuke dingen: ‘s ochtends ging ik naar de German study group, gevolgd door een lunch in het vegetarische restaurant Hiltl. Je kan er zowel à la carte als van een buffet eten; wij kozen voor het laatste omdat een aantal mensen maar een beperkte middagpauze hadden. Lekker en om zeker nog eens terug te gaan, maar wel duur genoeg.
‘s Avonds gingen we een kijkje nemen op de adventsmarkt hier in het dorp. Weinig speciaals, al ontdekten we wel een kruidenwinkeltje in de buurt! Als ik eens een niet-standaard kruid nodig heb, weet ik waar te zoeken (al hadden ze jammer genoeg het enige kruid dat ik momenteel zoek, namelijk pimentón de la vera, niet in huis). Bij de tuinwinkel was er een adventstentoonstelling, die voornamelijk uit (naar mijn smaak) kitscherige kerststukjes bestond. Al hadden ze ook deze ongelooflijk freaky ijsbeertjes met lichtgevende ogen. Serieus, dit zet toch niemand voor de gezelligheid in zijn huis?

Le petit requin

Zaterdag gingen we op lampenzoektocht. In België hadden we onze zinnen gezet op de Random lamp van Moooi, maar de prijs hield ons tegen; het ging tenslotte “maar” om een lamp voor in de slaapkamer. Hier in Zwitserland vonden we een zeer gelijkaardige lamp aan ongeveer een kwart van de prijs, dus de deal was snel beslist (ah ja, voor een keer dat het hier eens goedkoper is!).
We haalden ook nog een spiegel bij Ikea, want aangezien we onze badkamerkast (met spiegeldeur) in ons appartement in Brussel achterlieten, hadden we enkel een spiegel boven de lavabo. Voor Johan was dat voldoende, maar – noem mij gerust ijdel – ik heb toch graag een volledig beeld van een outfit 🙂
‘s Avonds keken we naar de animatiefilm “Spirited Away”, een soort Japanse Alice in Wonderland.

Le petit requin

Zondag hing Johan de nieuwe lamp op, mooi he? 🙂

Le petit requin

De rest van de dag was puur relaxen: we bezochten voor het eerst het stadsbad “Volkshaus”, een hammam- en saunacomplex. Leuk en zalig ontspannen, maar tot nu toe kan noch dit bad, noch het Thermalbad dat we in augustus bezochten tippen aan de thermen van Grimbergen, dat een veel diverser (en goedkoper 😉 aanbod heeft.
Daarna gingen we naar de leesgroep, wat een zeer aangename traditie begint te worden. We sloten de dag af met Molino, een ons tot nu toe onbekende Italiaan. Het was lekker en voor herhaling vatbaar, al heb ik wel al rijkelijker belegde vegetarische pizza’s gegeten.

27 before 28 – Update maand 5

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 22/52

Bezoek van mijn ouders, gevolgd door een weekje ziek zijn, maakte dat ik twee weken niet gelopen heb. Desondanks liep ik toch vier keer, waardoor ik mijn “reserve” nog niet moest aanboren 🙂

Nieuwe stand: 26/52, ofte in de helft!

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 11/20

Ik ging drie keer met de koersfiets rijden deze maand, twee keer hier in de buurt en één keer in België.

Nieuwe stand: 14/20

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Deze maand werd geen enkel kaartje verstuurd, dus kleine boe voor mezelf. Maar in december staat een inhaalbeweging gepland, met een aantal verjaardagen, kerstkaartjes én de Secret Santa van Tess. Wie doet er nog mee?

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
Ik leerde werken met de CA-stand en prulde met de A-DEP stand. Ik ben er nog zeker niet, maar beetje bij beetje leer ik mijn toestel toch beter kennen.

Le

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -2,6kg

Deze maand ging er ongeveer een halve kilo af. Niet veel, maar het blijft tenminste de goede richting uitgaan.

Nieuwe stand: -3,2kg

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Vorige maand: 2/3

Ik ging naar de tentoonstelling “100 Jahre Schweizer Design” in het Designmuseum.

Nieuwe stand: 3/3, puntje volbracht!

18. 365 foto’s nemen
Makkelijkste puntje van de lange-termijn-puntjes, nog steeds hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Ik lakte deze maand mijn nagels 1x en dat juist op de valreep. Niet omdat ik het beu ben, maar omdat mijn nagels de laatste maanden heel snel scheuren. Dacht ik in augustus nog dat het aan stress lag (daar wezen ook andere symptomen op), dan weet ik het in september aan het vele duiken in zout water. Maar aangezien het ook in oktober bleef duren, gunde ik mijn nagels wat rust.

Le petit requin

Amper één puntje geschrapt deze maand, dus geen al te best resultaat. De lange termijn puntjes blijven gestadig vooruitgaan, dus op dat gebied maak ik mij nog geen zorgen, maar aan de andere “losse” puntjes moet ik misschien toch iets meer aandacht besteden.

Week 2014/46

Dinsdag is Sint-Maarten langs geweest! De Zwitsers vieren weliswaar, net zoals het merendeel van de Belgen, Sinterklaas op 6 december, maar ik blijf trouw aan Sint-Maarten 🙂 . Neemt niet weg dat ik wel benieuwd ben naar de Zwitserse Sinterklaas, die hier blijkbaar onder de naam Samichlaus gekend is. Hij wordt ook niet begeleid door Zwarte Piet, maar wel door Schmutzli (komende van schmutz, wat vuil betekent). Die Schmutzli is een wat sinistere figuur in een donkere mantel met een vuil gezicht, een twijgenbezem als roe en een zak om stoute kindjes in te stoppen. Gelijkaardig aan Zwarte Piet dus, met dat verschil dat het personage in België veel “zachter” geworden is: het is meer het hulpje van Sinterklaas geworden dan nog echt een straffen uitdelende tegenhanger te zijn. Eigenlijk wel interessant om eens andere tradities te zien, want je staat er – opgroeiende met Sint-Maarten/Sinterklaas en een brave Zwarte Piet – niet bij stil hoe die tradities in andere landen zijn. Zoek bijvoorbeeld ook eens naar Krampus, de bijfiguur van Sinterklaas in ondermeer Oostenrijk en Tsjechië. Dat is pas echt een figuur om schrik voor te hebben, zeker in vergelijking met onze kleurrijke en zeer vrolijke Zwarte Pieten!

Le petit requin

Woensdag organiseerde ik een meetup om naar een tentoonstelling in het Designmuseum te gaan kijken over 100 Jaar Zwitsers Design en daar ontdekte ik verschillende leuke dingen:

  • De vrolijke Origo-set van Alfredo Häberli (moesten ze niet zo duur zijn, ik had allang zo’n kommetje besteld!):
Le petit requin
Bron: www.alwaysmod.com
  • Het brugbureau, deel van een serie ironisch-illusionistische meubels van Trix en Robert Haussmann, die met hun Manierismo Critico op een humoristische en ironische manier de modernistische stijl tussen de jaren 1960 en 1980 in vraag stelden:

Le petit requin

  • De Choco-Chair, eveneens van het koppel Haussmann:
Le petit requin
Bron: www.we-heart.com
  • Dit werk van Richard Paul Lohse, dat deel uitmaakt van zijn serie Reihenelemente zu rhythmischen Gruppen konzentriert. Hier zou ik zeker een mooi plekje voor kunnen vinden in ons appartement 😉
Le petit requin
Bron: www.lohse.ch
  • De Kreuz und quer kasten van Neue Werkstatt:
Le petit requin
Bron: www.neuewerkstatt.ch

Donderdag ging ik naar een carrièredag, georganiseerd voor partners van expats die hier nu zelf op zoek zijn naar een job. Een deel van de presentaties was niet echt mijn ding (iets te veel “zie ons eens fantastisch zijn”), maar er zaten ook wel interessante tips tussen en er was een CV-clinic waar je je CV door recruiters kon laten screenen. Het mijne bleek (gelukkig) al in de smaak te vallen, maar dat neemt niet weg dat er natuurlijk wel nog een paar kleine aanpassingen konden gebeuren.

Le petit requin

Ik vertelde jullie al dat ik geen wijn en bier, maar wel sterke drank lust. Deze jenever is een van favorieten, al is hij jammer genoeg niet te vinden in Zwitserland. Nu ja, naast chocolade smokkelen we ook al wel eens alcohol over de grens 😉

Le petit requin

Ik ruimde deze week ook verder op, wat onder meer leidde tot deze gigantische papierstapel naast mijn bureau. De papierbak werd te klein, oeps! Het gaat hier voornamelijk om cursussen die ofwel toch nooit meer gebruikt zullen worden ofwel volstaan in een digitale versie. En ‘t is misschien raar, maar dat kan echt wel voldoening geven: zien hoeveel rommel je wegsmijt en hoeveel ruimte er daardoor weer vrijkomt.

Le petit requin

Zondag was een supermooie dag en Johan profiteerde er dan ook van om te gaan fietsen. Ik ging niet mee omdat ik al de hele week ziek was geweest: maandag en dinsdag was ik echt een slappe vod, woensdag en donderdag ging het beter, maar na die CV-clinic donderdag en de German study group vrijdagochtend kon je mij weer samenvegen; ik lag dan ook de halve vrijdagnamiddag in mijn bed. Ik voelde mij wel al beter, maar had geen zin om dat meteen weer om zeep te helpen door bezweet in de kou te gaan rondrijden.

Le petit requin

In de plaats deed ik een klein wandelingetje naar de voormalige spinnerij (en huidig bedrijvencentrum) hier in het dorp. Ik oefende wat nieuwe instellingen op mijn fototoestel, de ene al succesvoller dan de andere. Zo leerde ik de CA-stand kennen, waar je eigenlijk volautomatisch trekt, maar wel al een bepaalde “sfeer” aan je foto’s kan toekennen (kleuren levendiger maken, meteen in zwart-wit fotograferen…). Niet meteen een stand die ik veel ga gebruiken, omdat ik juist minder automatisch en meer manueel wil gaan fotograferen, maar desondanks wel handig om te weten.

Le petit requin

Ook de A-DEP stand testte ik uit, waarmee ik een scherptediepte op voor- en achtergrond zou moeten krijgen, maar – jullie horen het al aan de voorwaardelijke wijs – dat was niet meteen een succes. Eens de handleiding erbij halen om te zien wat ik verkeerd heb gedaan…

Le petit requin

25 dingen die jullie niet over mij wisten

Euhm ja, we gingen hier eens overmoedig doen zeker? De eerste over de laatste volgde vrij snel en toen werd het hier een beetje stilletjes op #projectblogboek-vlak. Niet dat ik het was vergeten, maar er waren zoveel andere dingen te vertellen en te doen dat het er maar niet van kwam. Ach ja, voor degenen die hier graag komen lezen: aan dit tempo bent u voor de komende tien jaar verzekerd van leesvoer van mijn kant 😉

#projectblogboek

De opdracht die ik dit keer uitkoos is jullie 25 dingen vertellen die jullie nog niet over mij weten. Ik heb even getwijfeld wie ik als “jullie” zou beschouwen: de lezers die ik in het echt niet ken? Of degenen die ik wel ken? Aangezien die laatste categorie onder meer bestaat uit mijn broer en Johan en het best wel moeilijk wordt om 25 dingen te verzinnen die zij nog niet weten van mij en die ik hier ook wil delen, heb ik het mijzelf gemakkelijk gemaakt en gekozen voor de eerste groep.

  1. Johan en ik hebben elkaar leren kennen tijdens het duiken. Ik volgde de basisopleiding, hij gaf les.
  2. De eerste keer dat ik in het buitenland woonde was tijdens mijn Erasmusuitwisseling in Cottbus, Duitsland.
  3. Ik heb mij laten ontdopen.
  4. Mijn beide ogen zijn drie jaar geleden gelaserd.
  5. Fruit moet al een tijdje uit de koelkast gehaald zijn voor ik het kan opeten, want anders doen mijn tanden pijn van de koude.
  6. Ik ben ooit flauwgevallen bij het zien van veel, vrij loperig rood ontsmettingsmiddel. Ah ja, dat zag er uit als veel bloed.
  7. Sinds ik een deel van “The Fly” zag, heb ik een aderfobie. De film opnieuw bekijken en verder raken dan die scène waar alles openfloept zal nog niet voor direct zijn.
  8. Ge zult mij nu waarschijnlijk niet meer geloven, maar ik ben geregistreerd als stamceldonor en orgaandonor en ik probeer regelmatig bloed te geven.
  9. Bij mijn ouders thuis hebben we altijd schapen gehad. Met bijhorende lammetjes elke lente!
  10. Vroeger werden die schapen vergezeld door de braafste gans ooit, die luisterde naar de naam “Madam”. Onze dierenarts schreef dus ooit een voorschrift voor Madam Peeters.
  11. Met bier en wijn kan je mij geen plezier doen, wel met cocktails. Probeer maar eens serieus genomen te worden als mensen u een glas wijn aanbieden, ge weigert en vervolgens op de vraag “Drink je geen alcohol misschien?” moet antwoorden met “Jawel hoor, maar enkel sterke drank”.
  12. Naast bier lustte ik ook heel lang geen frietjes. Voor wie het zich afvraagt, ik kom wel degelijk uit België en om dat te bewijzen compenseer ik met witloof en zeer veel chocolade.
  13. Ik heb vroeger een orthodontisch implantaat in mijn gehemelte gehad, ook wel gekend als “de vijs”. Pijnlijkste verdovingsspuiten ooit trouwens! Toen dat implantaat er weer uitging, was ik dus die “die een vijs kwijt was”.
  14. Niet dat dat erg is, want eigenlijk mag ik mijzelf officieel zot noemen, omdat ik de Ventoux drie keer op één dag beklommen heb. Gebrevetteerd Cinglé du Ventoux dus.
  15. Ik verdedigde mijn thesis op vrijdag, verhuisde van mijn ouderlijk huis naar Brussel de daaropvolgende zondag en begon te werken de dag daarna.
  16. Natuurdocumentaires zeggen mij weinig, ondanks dat ik ongelooflijk blij kan worden van dieren spotten. De mooiste en spannendste wildontmoetingen tot nu toe: beren, bultrugwalvis en orka’s (Canada), dolfijnen, haaien en een schildpad (Egypte).
  17. In een ideale wereld vind ik een mogelijkheid om restauratie, les geven en de Franse taal te combineren. Dan ben ik bijvoorbeeld professor in architectuurgeschiedenis en restauratietechnieken aan een Franstalige universiteit. Ofzo…
  18. Kou kende ik vroeger niet, integendeel zelfs. Zo kon ik in de winter zonder jas in de sneeuw gaan spelen, maar ben ik ooit op zomervakantie in Tenerife tijdens een wandeling in een minigrotje gekropen om maar wat schaduw te vinden. Ondertussen heeft het warmtefenomeen zich gelukkig genormaliseerd.
  19. Ik ben al twee keer geopereerd onder algemene verdoving, waarvan één keer verplicht (cyste in mijn pols) en één keer vrijwillig (liever één keer algemene verdoving dan vier keer plaatselijk voor het trekken van mijn vier wijsheidstanden).
  20. Als puber verdroeg ik het geluid van mijn eigen hakken niet. Mijn moeder heeft ooit een paar sandalen overgenomen, omdat ze in de winkel (op tapijt) geen lawaai maakten en thuis wel. Nu heb ik een vrij uitgebreide collectie hakken.
  21. Ik werkte mee aan de restauratiedossiers voor de Abdij van Averbode en het Museum Vleeshuis in Antwerpen.
  22. Muziek was tijdens het middelbaar mijn ideale examenpauze. Ik koos telkens een lang nummer (genre Child in time of Stairway to heaven), zette dat om de zoveel tijd eens zeer luid en deed dan de duur van het nummer niets anders dan liggen en luisteren. Daarna kon ik er weer tegen.
  23. Boeken werden hier vroeger met hópen gelezen. Als we in de zomer al de bibliotheekkaarten in het gezin samen legden om 15 boeken te kunnen uitlenen voor op reis, waren 10 daarvan voor mij en vijf voor mijn vader, moeder en broer samen. Die vijf boeken las ik overigens ook.
  24. Ik voel mij zeer snel ergens thuis. Dat was het geval in Brussel, in Cottbus en nu in Zürich. Dat wilt natuurlijk niet zeggen dat ik bijvoorbeeld België niet mis.
  25. Johan geeft het laatste puntje: Haaike lacht veel.

Dit is de tweede post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.