Allmend natuurgebied

Vlakbij waar we nu wonen ligt het natuurgebied Allmend, een van de troeven van Zürich, want er zijn niet zoveel steden die zo dicht bij het centrum zo’n grote en toegankelijke groene zone hebben.

Zürich Allmend (Le petit requin)

Ik heb de geschiedenis ervan eens opgezocht en blijkbaar was dit gebied ongeveer honderd jaar lang (1877-1987) een militair oefenveld voor de infanterie en de artillerie. Het lijkt misschien niet echt logisch, maar het is juist door de aanwezigheid van het leger, dat Zürich vandaag zo’n groot natuurgebied ter beschikking heeft: de stad wilde er in de jaren ’50-’60 immers aan stadsuitbreiding doen, maar kon dit niet zolang het leger er bleef. Tegen dat de militairen het gebied effectief verlieten eind jaren ’80 zag het stadsbestuur het voordeel van zo’n grote groenzone wél in. Een deel van het gebied diende weliswaar nog enkele jaren als werfopslagplaats voor de bouw van de tunnel onder de Uetliberg, maar tegenwoordig wordt volop ingezet op de ontwikkeling van het natuurgebied: er worden toegankelijke paden voor fietsers en voetgangers voorzien en de bereikbaarheid met het openbaar vervoer wordt uitgebouwd, terwijl het aantal parkeerplaatsen bewust klein gehouden wordt.

Zürich Allmend (Le petit requin)

Voor ons is het uiteraard super om zoveel groen vlakbij te hebben: even gaan lopen of wandelen kan direct in het groen en met de fiets heb je een mooie groene overgangszone naar de zuidelijker gelegen steden en dorpen.

Zürich Allmend (Le petit requin)

(Bron cijfers en ontwikkelingsplan: Stad Zürich)

Week 2014/20

Weeral een week voorbij, die bij mij voornamelijk gevuld was met cursussen in orde zetten in de hoop misschien toch een paar examens te kunnen afleggen.

Johan had in de loop van de week wat zitten rondzoeken voor tweedehandsauto’s en daarom hadden we de zaterdag vrijgehouden om een aantal garages te kunnen bezoeken. Uiteindelijk is het er maar eentje geworden, want de Mazda 6 die daar stond (8 jaar oud, 120.000km), beviel ons zodanig dat we hem gewoon direct gekocht hebben. Mijn eerste meebetaalde wagen, ahoi 🙂 En ja, zo’n Mazda 6 is best wel groot voor twee mensen, maar aangezien we willen gaan duiken, is een klein autootje niet echt een optie, want al dat materiaal (pakken, flessen, jackets…) neemt best wel wat plaats in. Ook als we in de Alpen willen gaan fietsen, is het best wel handig, want door het vijfdeursmodel kunnen we er zonder problemen twee fietsen inleggen. De auto heeft ook een afneembare trekhaak, dus misschien kopen we op termijn een fietsendrager (nog net iets praktischer), maar dat zien we nog wel.

Le petit requin

Aangezien de garage in Chur lag, waren we er met de moto naartoe gegaan. In het oprijden hadden we gewoon de autostrade genomen, maar in het terugkomen wilden we wel eens zien of er al een pas open was. En de Oberalppass (tussen Chur en Andermatt) bleek inderdaad open te zijn. Bovenop de pas zit je juist boven de 2000m-grens en dat voelden we wel aan de temperatuur. Je zag ook wel duidelijk waarom de pas twee weken geleden nog dicht was: op de top was de sneeuw duidelijk geruimd en was enkel de weg zelf vrij; voor de rest was het een quasi volledig besneeuwd landschap.

Le petit requin
De Oberalppas een paar km onder de top
Le petit requin
Zicht op de Vierwaldstättersee tijdens een stop onderweg

Zondag startte met het doornemen van het contract voor ons appartement. Want jawel, we hebben deze week bevestiging gekregen dat onze applicatie voor een van de appartementen goedgekeurd is! Johan had van collega’s al gehoord dat het hier niet zo simpel is om snel een appartement te vinden: eentje heeft zelfs een immokantoor moeten inschakelen om het voor haar te doen (weliswaar met de kanttekening dat zij alleen is en er dus niet zoveel tijd in kon steken). Het maakte dat we toch een beetje schrik hadden, maar dat was duidelijk niet nodig! Het appartement waar we in kunnen was zelfs een van de grote favorieten.
Het gebouw zie je op de foto hieronder; foto’s van binnen zullen we wel nog tonen eens we er in zitten. Het voldoet aan al onze wensen en heeft zelfs drie slaapkamers, dus wie wil komen logeren, heeft zeker plaats genoeg 😉
Het gaat om appartement nr. 2 op het plan in dit bericht in het dorpje Gattikon, dus we zitten weliswaar 10km van het centrum, maar dat maakt niet echt uit: de treinverbindingen naar zowel het centrum als Johan zijn werk zijn super en met de fiets is de verplaatsing ook zeer doenbaar, doordat het vrij plat is. We zitten bovendien op een kwartiertje fietsen van Thalwil, dat én extra treinverbindingen biedt (wat maakt dat ik hopelijk ook een goede verbinding zal hebben naar mijn nog te zoeken toekomstig werk) én aan het meer ligt. Tot slot zitten we zo ongeveer aan de voet van een natuurgebied en zijn er vlakbij een zwembad en looppiste. En dat alles zeer betaalbaar, toch naar Zwitserse normen 🙂

Le petit requin

Rond de middag zijn we dan nog vertrokken voor een fietsritje richting Gattikon, waar een korte stop nog maar eens bewees dat de levensstandaard van sommige Zwitsers “vrij hoog” (*kuch* understatement *kuch*) is: vorige week op de moto zagen we al een aantal Ferrari’s, twee Lambo’s… nu zaten we amper een kwartiertje aan de kant en er passeerden drie Ferrari’s, een Corvette, een Triumph en een paar Porsches. Later, in het centrum, mochten we daar nog twee Maserati’s aan toevoegen. Plezant rijden wel zo, altijd spannend wat er je voorbij gaat komen 😉

Le petit requin

Aangezien een mens ook geen uren naar auto’s kan blijven kijken (of neen, dat kan uiteraard wel, maar dat was niet echt de bedoeling van een “fiets”tocht), zetten we onze tocht verder richting Horgen, waar we de veerboot over het meer namen.

Le petit requin

Vanuit Meilen reden we tussen de wijngaarden naar boven, waarbij we op een gegeven moment ook de Busenhardstrasse namen, een kuitenbijtertje met een stukje aan 22%. Johan ging er op zijn mountainbike nog vlotjes over; ik was waarschijnlijk te voet even snel geweest 🙂

Le petit requin

Vlak voor we het centrum bereikten, passeerden we nog langs het Heidi-Weber Haus, het laatste werk van Le Corbusier. Het museum binnenin is gewijd aan leven en werk van Le Corbusier, dus daar ga ik zeker langsgaan, eens het opent (het is blijkbaar enkel tijdens de zomermaanden geopend).

Le petit requin

In totaal hadden we 40km op de teller, nog niet zo veel, maar langzaam maar zeker conditie opbouwen is de boodschap.

Le petit requin

Zalig weekend dus: én een auto én een appartement; én een motorit én een fietsrit…

Huizenjacht

De voorbije week was een huizenjachtmarathon: na het online opzoeken van appartementen was het tijd voor de bezoeken. Aangezien we – om praktische en gezondheidsredenen – bewust ervoor gekozen hadden dat in de eerste maand(en) enkel Johan al zou werken, kon ik mij voltijds bezighouden met tot drie bezichtigingen per dag. Best wel vermoeiend dus, maar zo hadden we na drie dagen al acht woningen kunnen bekijken; iets wat – als je allebei werkt – absoluut niet haalbaar is, want dan kan je er maximum eentje elke avond doen.

We zijn eigenlijk direct buiten Zürich centrum gaan zoeken, aangezien de prijzen daar compleet de pan uit swingen: voor 80 à 100 m2 betaal je al gauw 3000 euro per maand. En ok, de lonen liggen hier wel hoger dan in België, maar nu ook weer niet zo hoog 😉
Wat we heel graag wilden:

  • twee slaapkamers, zodat we eentje kunnen gebruiken als logeerkamer/opbergruimte
  • badkamer met bad: we douchen wel meestal, maar zo af en toe na het sporten eens kunnen weken in een badje, zaaalig 🙂
  • terras: moet niet al te groot zijn, maar we willen terug bloembakken kunnen zetten, zoals in Brussel, en eens kunnen buiten zitten
  • overdekte garage: je kan een auto en moto ook gerust buiten plaatsen, maar qua slijtage en gezien de grote kans op sneeuw in de winter is dat niet meteen ideaal
  • indien mogelijk een kelder: om de mountainbikes en koersfiets te kunnen stallen (gelukkig blijken de meeste appartementen hier standaard een kelder te hebben)

Sommige appartementen vielen al direct uit de boot, zoals een dakwoning waar je door de dakstructuur nergens een grote kast zou kunnen zetten en een woning waar de vorige bewoonster iets teveel nadruk legde op de oude elektriciteitsvoorzieningen (en hoe je die weer aan kon krijgen, want ze vielen al eens uit). Toen ze besefte dat ze het appartement niet echt goed aan het verkopen was, begon ze plots over hoe rustig en leuk wonen het er was. Tja, te laat! 🙂
Een paar appartementen zijn van het type “ok, maar niet volledig overtuigd”, dus die houden we nog in beraad voor het geval we geen enkel positief antwoord krijgen over de woningen die we echt willen. Van de in totaal 11 woningen die we bezochten, hebben we uiteindelijk voor vijf woningen een applicatie ingediend.

Le petit requin

Ook dat vraagt wel wat tijd, want er worden hier wel wat paperassen gevraagd. Zo moet je onder andere bij de stad een document gaan halen dat verklaart dat je nog geen schulden hebt, wat in ons geval eigenlijk vrij belachelijk is, want wie heeft er nu na twee weken al schulden in een nieuw land 🙂
We hebben er ook een uitgebreide begeleidende brief aan toegevoegd, kwestie van toch wel wat zaken te kunnen uitleggen, zoals o.a. het feit dat ik nu nog geen werk heb, maar wel op zoek ben (komt beter over dan enkel in het applicatieformulier “geen” aan te duiden bij werkgever). Ook het feit dat we geen huidige verhuurders als referentie kunnen opgeven, wilden we al meteen counteren door aan te geven dat Johan eigenaar is van het appartement in Brussel en daar dus ook huurinkomsten uit zal halen. Het komt er dus voornamelijk op neer om de immo-maatschappij te overtuigen van het feit dat je genoeg geld binnenkrijgt om hun appartement te kunnen betalen 😉 . En dat alles dan uitgelegd in het Duits, om te tonen dat we hier zeker willen integreren 🙂

Week 2014/19

In de loop van de week, na een dag vol appartementsbezoeken, was ik compleet uitgeput thuisgekomen. Grote reden: het feit dat er tussen twee appartementen te weinig tijd was om er met het openbaar vervoer op tijd te geraken. Google Maps beloofde dat het met de fiets wel zou lukken, maar hield iets te weinig rekening met de Buchenegg die tussen beiden lag 🙂 . Ik was weliswaar maar 5 minuten te laat, maar het verschil tussen Google Maps in België en Zwitserland viel mij toch wel op: in België heb ik de indruk dat fietsers beschouwd worden als compleet ongetraind, aangezien ik er zelden zo lang over doe als aangegeven wordt; hier in Zwitserland rekent Google Maps fietsers blijkbaar als getrainde mensen op een koersfiets…

Alleszins, die Buchenegg overrijden op een damesfiets met 14 jaar op de teller, dus niet het meest lichte model, gekleed in een deftig vestje en sjaaltje en op hakken: geen aanrader 🙂 . En toch blijkt enige zelfpijniging mij blijkbaar niet vreemd, want dit weekend gingen we terug. Dit keer echter wel op de mountainbike (Johan) en koersfiets (ik).

Le petit requin

De klim is nog altijd meer dan lastig genoeg, maar ik zag er tenminste al niet meer uit als een ontplofte tomaat 😉 . We konden nu ook rustig genieten van het uitzicht op de Alpen (wat de vorige keer, wetende dat ik waarschijnlijk te laat ging zijn, veel minder het geval was).

Le petit requin

Le petit requin

Zondag waren we van plan een klein wandelingetje te maken. De weg in het bos vlakbij liep echter al vrij snel naar omhoog en ja, eens je begint te klimmen, wil je dan natuurlijk ook wel naar de top, die de Zürichse huisberg Uetliberg bleek te zijn. Van bovenop de uitkijktoren is het zicht echt wel de moeite; bij heel helder weer gaan we zeker nog eens terug, want nu verstopten de wolken nog de allerhoogste Alpenpieken, waaronder de Jungfrau. Het werd een wandeling van in totaal 2,5u, maar daarna was de pomp af!

Le petit requin

Centrum Zürich

Vandaag de mooiste dag tot nu toe, dus tussen het regelen van appartementsbezichtigingen door trok ik even richting centrum. En hoewel de gebouwen zeker de moeite zijn, was vooral het zicht over het meer met de Alpen er achter fantastisch! Dit zicht hadden we tot nu toe nog niet gehad, omdat het altijd zo bewolkt was dat de Alpen verstopt zaten. Eens ze zich tonen is het dan wel meer dan de moeite!

Grossmünster Zürich (Le petit requin)
Grossmünster
Opernhaus Zürich (Le petit requin)
Opera
Zürich (Le petit requin)
Zicht van de Münsterbrücke richting St. Peterskirche
Zürich (Le petit requin)
Zicht van de Münsterbrücke richting meer
Belvoirpark Zürich (Le petit requin)
Belvoirpark
Zürichsee (Le petit requin)
Zürichsee