Week 2014/23

Deze week begon met de laatste twee testen voor het vak “Rédaction de textes”, bestaande uit enerzijds het schrijven van een samenvatting en anderzijds een eerder theoretische test over schrijftechnieken (vb. andere mogelijkheden om een overdreven gebruik van het werkwoord “avoir” te vermijden). Weliswaar heel interessant, maar het was mij helemaal niet gelukt om volledig door de cursus te geraken. Omdat ik wel al goede punten had gehaald op de eerste twee testen en ik met een gemiddelde van 12/20 een vrijstelling voor het examen zou kunnen halen, besloot ik het er toch maar op te wagen. Mijn samenvatting was naar mijn aanvoelen een goede tekst, maar de theorie was – zoals verwacht – meer gokken dan weten. Afwachten dus of het totaal nog voldoende zou zijn voor de vrijstelling…
Na het examen ging ik nog langs op ons appartement om een paar zaken op te halen. In de lift hing dit schitterende voorbeeld van Google Translate. Heel grappig, maar tegelijk natuurlijk ook wel een beetje triestig dat het blijkbaar niet mogelijk is om een correcte tekst te schrijven.

Dinsdag kregen we, sneller dan verwacht, al de uitslag van de testen van gisteren. En ahoi, ik heb mijn vrijstelling! Weliswaar met een buis op de ene test, maar de andere drie haalden dat voldoende op. Opluchting, al hoop ik wel nog eens door die cursus te gaan om effectief wel iets op te pikken van die schrijftechnieken.

De rest van de week ging op aan het proberen leren van twee cursussen, met weliswaar enkele leuke tussendoortjes: 
Zo is er het lammetje bij mijn ouders thuis dat 3x per dag zijn fles moet krijgen…

…vierden we mijn moeder haar verjaardag, waarbij ze van Johan, mijn broer en mij deze bakvormen kreeg (die zes kleintjes zou ik stiekem ook wel willen 😉 Ze heeft ze allebei al uitgetest en de baksels kwamen heel mooi uit de vormen. Goed gerief dus!

… ging ik een minitoertje lopen (zijnde 1,2km) en was ik blij dat ik na die afstand de fiets van mijn broer kon overnemen om terug naar huis te gaan. Véél te heet!

… kwam Johan ‘s avonds toe, want hij wilde van het lang weekend profiteren om de verhuis al wat voor te bereiden en nog eens te gaan duiken. Zaterdag dus naar Brussel, waar ik tussendoor ook langsging bij Passa Porta voor een vaderdagcadeautje. Ik ga die winkel echt nog wel missen denk ik: niets leuker dan rondsnuisteren in een boekenwinkel met veel keuze, zowel in genres als in talen! En natuurlijk zijn er in Zürich ook boekenwinkels, maar ‘t zal toch wel wennen zijn om quasi enkel keuze te hebben uit Duitse boeken. Op weg terug naar huis sloeg de Rode Duivelsgekte toe in de metrostations; ze speelden dan ook hun laatste oefenmatch voor het WK.

‘s Avonds gingen we nog langs bij Johans zus, schoonbroer, slapende neefje en toekomstig petekindje van Johan 😉 en zondagavond was het tijd voor barbecue bij mijn ouders thuis.

Week 2014/22

Vooral veel gestudeer (of proberen studeren) deze week, maar toch ook wel veel leuke momentjes:

Als VIP-gasten in het huidige appartementsgebouw (dank u SwissRe), mochten we dinsdagavond samen met de andere VIP’s op restaurant. Denk: negen gangen, zeven vlees/vis/groenten, twee desserts. Overwegend lekker, al hadden voor mij die rauwe vis en die tartaar niet gemoeten. Anderzijds, Johan was blij met de dubbele portie, dus eigenlijk toch iedereen content 🙂 Jammer genoeg geen foto’s van het eten (is wat raar vind ik als je met enkel vreemden aan tafel zit); wel eentje van de toiletdeur. Want zeg nu zelf, grafisch is dit wel mooi, maar om nu direct te zien dat dit de vrouwentoiletten zijn…

Woensdag wordt zo’n beetje mijn loopdag hier, omdat dan de kuisdienst langskomt en ik toch sowieso een uurtje “verbannen” wordt uit het appartement. Voor het eerst in lang nog eens 20min aan een stuk gelopen en dat 2x, gescheiden door 4min stappen. Nog altijd belachelijke afstanden, tijden en gemiddeldes voor wie een beetje deftig loopt, maar hey, een mens moet ergens weer beginnen en lopen is nooit mijn sterkste punt geweest.

Vrijdagavond kwamen we terug naar België, weliswaar elk met een andere vlucht, omdat ik pas veel later had kunnen boeken doordat mijn examens nog niet allemaal vastlagen. Ik vloog dus rond 18u30 vanuit Basel, Johan rond 21u vanuit Zürich, allebei richting Zaventem. Voor het eerst in een maand terug geslapen in ons eigen appartement, waar het vooral wennen was aan het lege terras: toen we vertrokken stond dat nog boordevol planten, maar ondertussen was mijn moeder het komen leeghalen, kwestie van de planten niet te laten verkommeren. Voornaamste reden voor terugkeer (naast – voor mij dan toch – mijn examens) was het lentefeest van Johans petekindje. Gezellig feest met zelfs een indoor zwembad, waar we dan ook graag mee indoken; niemand is ooit te oud voor een watergevecht 😉 Johan vertrok deze ochtend terug naar Zürich; ik blijf nu ruim twee weken in België. Morgennamiddag al mijn eerste test met mogelijk nog een vrijstelling voor het examen…

Week 2014/21

Johan is dit weekend onze auto gaan ophalen, terwijl ik thuis teksten over de waarde van dialecten tegenover standaardtaal aan het lezen was. De dissertatie die daaruit moest voortvloeien is er uiteindelijk niet meer gekomen (“insert repeat” als het op is, is het op). Maar soit, Johan is dus met de trein naar Chur gereden, maar heeft er in het terugkomen al van geprofiteerd om de auto eens te testen op een Alpenpas. Dezelfde die we vorige week met de moto overgegaan zijn toen we terugkwamen van de garage, maar dit keer wel met een veel blauwere hemel. Vergelijk ook zeker eens de derde foto hier met de tweede van dit bericht. Auto en omgeving goedgekeurd in alle geval 😉

Zondag wilden we gaan wandelen en kozen we voor het dorpje Stoos als uitvalsbasis, omdat dit niet te ver rijden is en toch de mogelijkheid geeft om al wat te klimmen. We dachten met de auto tot in Stoos te kunnen rijden, maar de enige weg ernaartoe is enkel toegankelijk voor bevoegden, zijnde dus voor de bevoorrading van het dorp. Voor de rest is Stoos alleen met een bergtreintje te bereiken, wat dan ook ons transportmiddel werd. Te voet kon natuurlijk ook, maar dit hield ongeveer 4u wandelen (heen en terug) extra in. Iets voor een volgende keer, wanneer we op een vroeger uur beginnen wandelen.
We wilden starten met een stukje afdaling, om dan een iets uitdagendere bergweg te kunnen nemen. Die bleek echter nog afgesloten te zijn, omwille van lawinegevaar, vandaar dus de doodlopende rode lijn op onderstaand kaartje 🙂 In de plaats gingen we dan maar over Mettlen en Charenstöckli tot bovenop de Fronalpstock. Die ligt nog juist onder de 2000m grens (1922m) en vanop de top heb je een heel mooi uitzicht over de Vierwaldstättersee en enkele andere pieken tot boven 3000m. Het was jammergenoeg wat mistig over het meer en vrij bewolkt boven de allerhoogste pieken. We zullen ze wel ooit eens te zien krijgen 😉 Terugkeren deden we over Furggeli en Oberes/Unteres Frontal. De wandeling van de Fronalpstock richting Klingenstock willen we zeker nog eens doen, want dat zag er een leuk paadje uit. Maar al bij al hadden we vandaag toch wel al wat uurtjes gewandeld en het begon ook al vrij laat te worden, dus time to call it a day.

Rode lijn = onze wandelroute / Dikke zwarte lijn = treintje

Kerkje van het dorpje Stoos

Kabelliftjes van Stoos naar Mettlen 

Tussen Mettlen en Charenstockli

Sneeuw onderweg!

Vierwaldstättersee

Afdaling richting Furggeli

Pad omhoog richting Huserstock en Klingenstock

Treintje terug naar beneden (op +/- 10min tijd overbrug je 800 hoogtemeters)

Thuis pikten we kort nog wat mee van de verkiezingsuitzending, maar daar werd ik nu niet bepaald vrolijk van. Al deed de VRT soms wel zijn best: arme Martine Tanghe veel te lang commentaar laten geven op beelden van de Anspachlaan, waar de NVA zou moeten toekomen “ja, er is veel volk op straat, maar de bus lijkt er nog niet te zijn… het verkeerslicht springt ook op rood nu… wel mooi weer vandaag, waarschijnlijk ook daarom dat er zoveel mensen rondlopen”. Interessant! 😉
En Bruno Tobback is weliswaar niet mijn favoriet, maar zijn partijspeech twee keer onderbreken omdat Bart De Wever misschien op of uit een bus zou stappen, is er misschien toch ook wel wat over.

‘s Avonds zijn we voor het eerst ook eens gaan uit eten in Zürich (die MacDonalds de eerste avond rekenen we even niet mee 😉 Het werd Santa Lucia, een Italiaan, die vrij toeristisch bleek te zijn. Anderzijds, de pizza’s waren lekker en dat is uiteindelijk wat telt!

Verward taalhoofd

Mijn nochtans taalliefhebbend hoofd heeft het hier soms een beetje moeilijk:

  • Eerst een ganse ochtend bezig zijn met een cursus Analyse littéraire en dan de kuisdienst binnenlaten met “Bonjour, ça va?” leidt tot een zeer rare blik van de vrouw in kwestie (ah ja, een week ervoor sprak ik nog gewoon Duits tegen haar).
  • Of omgekeerd: een paar administratieve zaken doornemen in het Duits en daarna een mail moeten schrijven naar een assistente op de VUB, doe ik door te starten met “Sehr geehrte Frau…” i.p.v. het gepaste “Chère madame…”.
  • Mijn Nederlands heeft er ook al onder te lijden: Krankenversicherung vertaal ik als krankenverzekering i.p.v. ziekteverzekering… (in mijn hoofd zeer logisch, want ik versta beide talen, maar het leverde mij de eerste keer toch een rare blik van Johan op).
  • Bovendien zeg ik om een of andere bizarre reden soms “Grazie” i.p.v. “Danke”. Terwijl ik niet eens Italiaans spreek! In een Italiaans restaurant is dat overigens nog vrij acceptabel, maar als je in een kabelbaantje de chauffeur bedankt met een soortement “Grazianke” (wegens halfweg beseffen dat Duits de juiste keuze is), dan is er toch ergens iets mis aan het gaan in dat hoofd van mij…