Gelezen in november

Euhm ja, eigenlijk was het de bedoeling om vandaag “Gelezen in december” te posten, maar toen ontdekte ik dat ik “Gelezen in november” nog niet eens gepost had. Jup jup, een bericht volledig afwerken, inplannen en dan enkel op opslaan en niet op publiceren drukken, ik kan dat…
December komt er dus nog aan, maar bij deze eerst november, de maand waarin ik de volgende zeven boeken las:

Bruss. 2. Brussels in shorts

Bruss. 2. Brussels in shorts

Brussels in shorts is een stripreeks van mijn favoriete boekhandel Passa Porta. Bedoeling is dat een aantal stripauteurs uit binnen- en buitenland een grafisch kortverhaal maken rond Brussel: twee jaar geleden draaide het in de eerste uitgave rond de Oude Graanmarkt; in dit tweede nummer komen Brusselse hotels aan bod.
Het leuke aan deze serie vind ik dat je enerzijds in de strips op zoek kan gaan naar herkenbare Brusselse plekken en anderzijds een hoop auteurs in één keer kan ontdekken. Zo was ik aangenaam verrast door het kortverhaal van Stedho die Brussel het Wonderland van Alice laat zijn. Ook het verhaal van Laure Allain en Michaël Olbrechts, “Onze vader” vond ik absoluut de moeite. De kleurrijke, psychedelische strip van Gwénola Carrère was dan weer iets minder mijn ding.
Al bij al een mooie opvolger voor Bruss. 1. Ik ben benieuwd naar het thema voor nummer 3!

Alain de Botton, The Architecture of Happiness

The Architecture of Happiness (Alain de Botton)

Alain de Botton praat over architectuur, niet in de technische zin, maar over hoe architectuur ons en onze levens reflecteert, hoe architectuur een invloed kan hebben op hoe we ons voelen, hoe onze culturele achtergrond bepaalt welke architectuurstijl ons zal aanspreken…
Ik las dit boek voor het eerst tijdens mijn opleiding ingenieur-architect en toen liet het een grote indruk na. Het was toen een echte “eye-opener”, wat dit keer natuurlijk minder het geval was. Ik had nu ook vaker het gevoel dat over bepaalde stukken iets te losjes werd overgegaan en dat wat diepte ontbrak. Minder enthousiast dan toen dus, maar het boek blijft desondanks wel de moeite waard.

Karen Joy Fowler, We are all completely beside ourselves

We are all completely beside ourselves (Karen Joy Fowler)

Dit boek stond op de shortlist van de Man Booker Prize te staan en las ik als novemberboek voor de Verbeelding boekenclub. Het verhaal gaat over Rosemary Cooke, die als kind nooit stopte met praten, maar zich nu hult in stilte, zeker als het gaat over haar ongewone familie. Ze is nu enig kind, maar had ooit een even oude zus en een oudere broer, die beiden uit haar leven verdwenen zijn.
Het is moeilijk om meer over het boek te vertellen zonder te veel prijs te geven, maar de korte samenvatting hierboven doet het verhaal alleszins geen eer aan. Verwacht je aan een verhaal over hoe gebeurtenissen in onze jeugd ons leven kunnen bepalen, over wetenschappelijke experimenten…
Het eerste hoofdstuk was ok, maar niet speciaal, maar daarna dan zat ik helemaal in het verhaal en was het moeilijk om het boek nog aan de kant te leggen.
Zonder twijfel het beste boek dat ik in november las.

Bruce Brooks Pfeiffer, Frank Lloyd Wright, 1867-1959: Bouwen voor de democratie

Frank Lloyd Wright, 1867-1959: Bouwen voor de democratie (Bruce Brooks Pfeiffer)

Ik heb mij voorgenomen om mijn Taschenreeks over architecten eindelijk eens volledig te lezen i.p.v. gewoon af en toe eens te doorbladeren. De eerste in de reeks gaat over Frank Llyod Wright, voornamelijk bekend voor zijn magistrale Fallingwater (op de cover) en het Guggenheim in New York.

Het is een goede introductie tot het werk van Wright, startende met een tekst over de architect zelf om daarna in twee pagina’s per project zijn oeuvre te doorlopen. Meer dan een introductie is het echter niet, omdat daarvoor de beschrijvingen per project te kort zijn. Een goed boek dus voor wie kennis wil maken met Wright of, zoals ik, een overzicht wil krijgen van zijn oeuvre (inclusief de minder bekende werken), maar voor diepgaande analyses bestaan er ongetwijfeld betere werken.

Reinaart de Vos

Reinaart de Vos

Het verhaal is iedereen wel bekend, veronderstel ik? 🙂 Deze versie dateert van 1958 en doet daardoor ook gezellig ouderwets aan qua typologie en tekenstijl.
Leuk om nog eens gelezen te hebben.

Erwin Mortier, Marcel

Marcel (Erwin Mortier)

Marcel, het debuut van Erwin Mortier, vertelt het verhaal van een familie die een oorlogsgeheim met zich meedraagt vanuit het standpunt van een kleine jongen.
Dit is weliswaar een origineel standpunt en het verhaal zit goed in elkaar, maar de schrijfstijl was niet echt mijn ding en het boek “greep” mij ook nooit echt.

Leo Pleysier, Wit is altijd schoon

Wit is altijd schoon (Leo Pleysier)

Als je moeder, die je je leven lang bedolven heeft onder gepraat, sterft, dan stopt haar gepraat niet zomaar. Leo Pleysier laat de moeder het hele boek aan het woord in wat tegelijk een afscheidsrede en een verderzetten van het altijd aanwezige gepraat is.
Bij momenten een beetje grappig, deels door het taalgebruik, bij momenten een beetje ontroerend, maar wat mij betreft blijft het bij dat “beetje” en wordt het het nooit echt helemaal.

Bron afbeeldingen: Goodreads

1000 dagen

Al 1000 dagen mag ik mij wentelen in zijn liefde
Al 1000 dagen ondersteunt hij mij, ook en vooral als al het andere weg lijkt te vallen
Al 1000 dagen geniet ik elke dag een beetje meer van wat is en allemaal nog zal zijn

Le petit requin

Lepeltje

Sinds ik met je wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm — ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.

(Bart Moeyaert, Verzamel de liefde)

Secret Santa #projectblogboek

Dit jaar deed ik voor het eerst mee aan de Secret Santa van Tess, die dit jaar in een nieuw kleedje werd gestoken (wensen in de vorm van kaartjes i.p.v. cadeautjes). Ondertussen zijn al mijn kaartjes toegekomen, dus is het tijd om te laten zien wat ik allemaal gekregen heb; dat ik verwend ben is alleszins een feit!

Het eerste kaartje ontving ik in Zwitserland van Blog van Sabrina, al wist ik toen nog niet dat het van Sabrina was. Dit anonieme kaartje was immers een teaser voor wat op mij lag te wachten in België (ik had zowel mijn adres in Zwitserland als het adres van mijn ouders in België aan Tess gegeven, kwestie van mijn Secret Santa’s niet ongewenst op te zadelen met hoge verzendingskosten). Superleuk dat ze de moeite gedaan heeft om mij twee keer post te bezorgen!

Secret Santa (Le petit requin)

Bij aankomst in België lag er al een dikke enveloppe van haar op mij te wachten, gevuld met véél meer dan enkel een kerstkaartje: een leuke brief, een notaboekje (ik denk niet dat ik dat hier al ooit vermeld heb, maar ik heb een beetje een verslaving aan notaboekjes), een schattig pluchen vosje, twee theezakjes (ondertussen al uitgetest en goedgekeurd!), een gezichtsmasker, twee boekenkaartjes – eentje ingevuld met als tip Stoner van John Williams en eentje om zelf in te vullen om iemand anders een tip cadeau te doen -, twee receptjes, die hier zeker zullen uitgetest worden en een tweede kerstkaartje!

Secret Santa (Le petit requin)

Tussen kerst en nieuw ontving ik voor de tweede keer post in België, dit keer van Mme Carper. Zij stuurde een vrolijk kerstkaartje en een schattig vogelwasknijpertje, met de boodschap er “af en toe eens tussenuit te knijpen”.

Secret Santa (Le petit requin)

Mijn laatste Secret Santapost lag bij mijn terugkeer al op mij te wachten. MUSée Papier maakte haar leuke kerstkaart zelf én haakte er nog een slinger bij om het jaar feestelijk in te zetten. Van zodra mijn prikbord een nieuw laagje verf heeft gekregen, krijgen het vogelwasknijpertje en de slinger er zeker een plaatsje op!

Secret Santa (Le petit requin)

Dikke merci aan Tess voor de organisatie en aan mijn drie Secret Santa’s voor de leuke post! Ik stuurde zelf post op naar Ageeth van ogenzalf, Met ups en downs en Titatastisch, die daar vermoedelijk wel nog zal verschijnen.

Een link naar alle deelnemers kan je vinden bij Tess.

#projectblogboek

Dit is meteen ook de vijfde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek. Meedoen aan #projectblogboek is in se al voldoen aan de opdracht, maar Secret Santa is toch nog een ietsje origineler als invulling 🙂

Dat ik er niet mee ben begonnen, maar gewoon meedoe, negeren we eventjes he (is bij projectblogboek zelf trouwens ook het geval).

2014 in woord en beeld

Bij het begin van 2015 wil ik nog even terugkijken op het bewogen jaar dat 2014 toch wel geweest is. Daarom een jaaroverzicht in woord en beeld:

Januari
… maand waarin op de 28e de knoop werd doorgehakt: Johan neemt de job in Zwitserland aan en wij gaan verhuizen!

Le petit requin

… daardoor ook de maand waarin ik voor het eerst ontslag nam
… maand waarin ik aftelde naar Johans 35e verjaardag met 35 cadeautjes

Le petit requin

… maand van de oververmoeidheid: doodop moeten werken en blokken met als gevolg nihil goede resultaten

Februari
… maand die startte met een ongelooflijk deugddoende week skiën in de Vogezen

Le petit requin

… maand waarin ik gas gaf op het werk om alles af te krijgen. Gelukkig zorgden niet enkel de collega’s, maar ook de projecten zelf af en toe wel eens voor ontspanning met grappige historische foto’s

Le petit requin

Maart
… maand waarin mijn lichaam mij strafte voor het compleet negeren van alle oververmoeidheidssignalen, waardoor ik twee weken thuis zat met eerst griep en daarna een maag-darmontsteking

Le petit requin

… en dat vervolgens nog niet eens het ergste bleek, want die maag-darmontsteking ontwikkelde verder tot een blaasontsteking, die ik vakkundig negeerde (wegens laatste werkmaand, dus die eerste twee weken ziekteverlof waren er eigenlijk al teveel aan) en waardoor ik mijzelf opscheepte met een nierontsteking en een weekje all-in in het UZ in Brussel

Le petit requin

April
… maand die begon met de rest van dat weekje ziekenhuis en waarin ik vooral moest bekomen van al dat ziek zijn (als in: 5km fietsen staat gelijk aan een half uur uitpuffen; naar de winkel gaan zorgde voor een uur in de zetel liggen erna)
… daardoor nog amper twee halve dagjes ging werken en zo in mineur afscheid nam van mijn collega’s
… maand waarin we enkele dagen genoten van de pracht van Barcelona, met onder andere deze tegenover de vorige keer spectaculair veranderde Sagrada Familia

Le petit requin

… maand waarin “afscheids”etentjes en -bezoeken georganiseerd werden

Le petit requin

… aangezien we de 27e verhuisden naar Zwitserland, waar we onze intrek namen in een tijdelijk appartementje

Mei
… logischerwijs de maand waarin dat nieuwe land ontdekt werd

Le petit requin

… we een definitief appartement vonden

Le petit requin

… én ik voor het eerst (mee) een auto kocht

Juni
… maand waarin ik een laatste poging ondernam om te slagen voor mijn examens, maar al na een – weliswaar gelukt – examen besefte dat het vaatje nog veel te leeg was om meer aan te kunnen

…  ik mij op de 12e uitschreef in België en zo voor het eerst in mijn leven niet meer gedomicilieerd was bij mijn ouders

… maand waarin Johan mij verwende met een fantastisch verjaardagsweekend, denk canyoning, Jungfrau en parapente!

Le petit requin

… ik supporterde voor de Belgen én de Zwitsers op het WK

… en we de sleutel kregen van ons nieuwe appartement

Le petit requin

Juli
… maand waarin we ons hele hebben en houden naar hier verhuisden

Le petit requin

… en ik mij domicilieerde in Zwitserland

… maand waarin ik voor het eerst een appartement van nul kon inrichten (uiteraard in samenspraak met Johan 😉

… we voor het eerst hier bezoek kregen, eerst van een vriend van Johan, dan van de vriendin van mijn broer en een vriendin van haar

… maand waarin ik Freiburg voor het eerst bezocht en zo een vriendin van op Erasmus nog eens terugzag

Le petit requin

Augustus
… maand waarin we Zwitserland verder ontdekten

Le petit requin

… maar ook rondreden aan de Opaalkust in Frankrijk

Le petit requin

… en huurders voor ons appartement in Brussel vonden

September
… maand waarin de familie uitgebreid werd met een dochtertje voor mijn nicht de 4e en een zoontje voor Johans zus (tevens zijn petekind) de 12e

… wij met onze Belgische duikclub naar Egypte gingen en daar de meest wonderlijke dingen zagen

Le petit requin

… mijn broer en zijn vriendin een week op bezoek kwamen, wat leidde tot nog meer wonderlijke beelden (die ik nog steeds niet op de blog heb gezet, shame on me!)

Le petit requin

Oktober
… maand waarin ik verwoede pogingen ondernam om bloed te doneren (wat echter pas in november lukte)

… we voor het eerst doken in Zwitserland

Le petit requin

… en ik definitief geweigerd werd voor de verderzetting van mijn opleiding aan de VUB, wat leidde tot de zoveelste inzinking van dit jaar

… maar waarin ik gelukkig bleek te wonen in een land dat mogelijkheden te over biedt om rust te vinden

Le petit requin

November
… maand waarin mijn ouders op bezoek kwamen en we overal – ook vlakbij ons – sneeuw zagen

Le petit requin

… maand waarin ik in het opruimen vloog. Wegens dat een opgeruimd huis toch een klein beetje bijdraagt aan een opgeruimd hoofd

Le petit requin

December
… maand die startte in België met een opleiding steenkappen

Le petit requin

… en er ook eindigde met een aaneenschakeling van familie- en vriendenbezoeken

Le petit requin

Tot slot nog wat cijfermateriaal (ja, ik ben een nerd):

  • 24-143-198: respectievelijk het aantal keer dat ik vis, vegetarisch en vlees at
  • 30: het aantal keer dat ik dook dit jaar, verspreid over Egypte (19 duiken), Nederland (9) en België en Zwitserland (elk 1). Bij mijn diepste duik ging ik tot 39,6m (Little Brother Island), bij mijn langste zat ik 1u08′ onder water (Siyoul Kebir)
  • 236,5: aantal kilometer dat ik liep, verdeeld over 47 trainingen
  • 1002: aantal kilometer dat ik fietste, waarvan 67% met de koersfiets, 20% met de mountainbike en 13% met een andere fiets (zijnde niet de mijne) werd afgelegd
  • 46: het aantal boeken dat ik las, goed voor 7726 pagina’s

Week 2014/51

Onze laatste week van 2014 in Zwitserland ging zijn gewone gangetje: Johan moest nog werken; ik ging, zoals elke dinsdag, naar de German study group. Die meetups helpen trouwens echt wel om hier een beetje een sociaal leven op te bouwen. Zo ging ik een tijdje geleden met een groepje lunchen en spraken we deze week met (een deel van) diezelfde groep opnieuw af bij iemand thuis om een potluck dinner & winetasting te houden. Gezellige avond en leuk om voor het eerst ook eens iets te doen buiten de Meetupsite. Op weg naar huis ging ik kijken naar de kerstboom in Hauptbahnhof. Dat die gesponsord wordt door Swarovski is onder andere te zien aan een mini tentoonstelling aan de voet van de boom met onder andere deze monsterlijke helm, maar ook kettingen waar volgens mij enkel een koningin of prinses mee wegkomt 🙂

Le petit requin

Verschillende buren zijn trouwens ook al helemaal in kerstsfeer; wij zijn een van die donkere gaten. Tja, ik zie er niet echt het nut van in om buiten kerstverlichting te hangen als je binnen zit. Je kan dat misschien wel door de ramen zien, maar in de winter gaan bij ons de rolluiken naar beneden om geen onnodig warmteverlies te hebben en dat ga ik echt niet veranderen voor wat lichtjes.

Le petit requin

Zaterdag ontdekte ik tijdens een looptoertje eindelijk de “Waldweiher”, op zich niet meer dan gewoon een vijver in het bos, maar ik was al twee keer op zoek gegaan en had mij telkens vergist. Ter mijner verdediging: er zijn daar best wel veel bospaden, dus ’t ligt niet enkel en alleen aan mijn gebrekkig oriënteringsvermogen 😉

Le petit requin

Zondag gingen we een toertje fietsen richting Uetliberg. Ik deed hem voor het eerst langs de boskant met de mountainbike en ja, hallo, die kant kan ook wel tellen. Dat ik opnieuw last had van tintelingen in mijn benen (geen echte kramp, eerder kriebels vergelijkbaar met een slapende voet) deed er ook niet meteen deugd aan.
Diezelfde zondagochtend vond Johan trouwens dat de pompelmoes toch wel een ander pelsje had dan anders. Zeg nu zelf, pompelmoespelsje, dat is toch een woord om te blijven gebruiken, niet?

Le petit requin