En de winnaar is…

… getrokken door de onschuldige hand van Johan

… en vervolgens voor de duidelijkheid nog eens gefotografeerd, aangezien de camera niet echt goed wilde scherpstellen 🙂

Winnaar give-away (Le petit requin)

Proficiat Hilde! Je ontvangt nog een mailtje van mij.

En bedankt aan iedereen die deelnam aan de give-away! Jullie bezorgden mij weer heel wat nieuwe faire inspiratie, hoera! 🙂

Even een paar dienstmededelingen

Even een paar losse dingetjes, die – voor jullie of mij – wel nuttig zijn, maar geen apart bericht op zich waard zijn 🙂

Commentaarsysteem
Jullie hebben het misschien al gemerkt: ik heb het commentaarsysteem op de blog aangepast. Tevoren gebruikte ik het standaardsysteem van WordPress, nu de plugin “Send email only on Reply to My Comment”.

Voordelen aan het nieuwe systeem:

  • Iedereen kan reageren of je nu een account van een of andere social media hebt of niet.
  • Je kan kiezen of je een e-mail wilt ontvangen wanneer er gereageerd wordt op jouw commentaar of op alle commentaren. Ik wilde namelijk graag wel de optie bieden dat jullie verwittigd worden als ik of iemand anders reageert op jullie commentaren, maar wilde jullie daar enerzijds niet toe verplichten (sommigen interesseert dat namelijk gewoon niet en dat is ok), noch wilde ik anderzijds dat jullie meteen van alle commentaren een berichtje zouden krijgen (ik word al zot bij het idee alleen al dat ik van elke blog die ik volg continu mailtjes zou krijgen 🙂 ). Sommige bloggers krijgen deze verwittiging nu al via hun wordpress-dashboard, maar bij velen is dat niet het geval en zelf terug komen kijken is nogal omslachtig, denk ik.

Nadelen:

  • Je moet nu telkens je naam, e-mail en eventueel website ingeven i.p.v. dat dit automatisch gebeurt doordat je ingelogd bent op een social media-profiel (al kan dit wel opgelost worden door formuliergegevens automatisch te laten aanvullen).

Zelf ben ik er wel content van, maar het zijn natuurlijk jullie die het systeem gebruiken en dus zou ik toch wel graag weten wat jullie er van vinden. Op basis van jullie commentaren ga ik dan beslissen of ik bij het nieuwe blijf of toch terugkeer naar het oude. Merci!

Datum give-away
Jah, zit ik hier in mijn vorig bericht een give-away aan te kondigen, vergeet ik natuurlijk te zeggen tot wanneer die loopt (‘t zal zijn dat ik dat te weinig organiseer zeker 😉 ). In alle geval, de give-away loopt tot en met zondag 28 mei om middernacht, dus wie zijn kans wil wagen, kan dat zeker nog doen!

Berichten over mijn kleerkast
De afgelopen tijd ben ik o.a. bezig geweest met het omzetten van de geĂŻmporteerde berichten van mijn oude blog naar de lay-out van de nieuwe. Meestal gaat dat goed, maar daarjuist is er eventjes iets foutgelopen, waardoor de eerste twee delen in de berichtenreeks die ik schreef over de (her)organisatie van mijn kleerkast als nieuwe berichten in jullie feed verschenen zijn (en alle commentaren erop verdwenen zijn, boehoe!). Zo erg is dat natuurlijk niet, maar zo begrijpen jullie tenminste waarom die verschijnen en dan (schijnbaar, want gewoon verderop in het archief) weer verdwijnen. Misschien moet ik er trouwens eens een vervolg op schrijven, want door die foto’s nu – toch al twee jaar later – terug te zien, heb ik beseft dat mijn kast toch al weer veranderd is, zowel in hoe ze georganiseerd is als in hoe minimaal ze is 🙂

Inzameling voor het goede doel
Een van de komende dagen gaat hier een bericht verschijnen over Loop naar de maan, een actie van Kom op tegen Kanker, waar Emilie (de vriendin van mijn broer) en ik samen aan deelnemen. Nu is het zo dat ik in dat bericht ga vragen om ons te steunen door geld te storten, maar is dat eigenlijk maar half voor jullie (ofte: mijn “vaste” bloglezers) bedoeld. Dat bericht verschijnt namelijk vooral voor familie en vrienden, die ik weliswaar ook via e-mail ga aanschrijven, maar die ik naar deze blog ga verwijzen voor updates over de uitdagingen die wij gaan vervullen. Ik schrijf hier namelijk sowieso al wel eens over mijn sportieve uitdagingen, dus leek het mij wat onnozel om speciaal voor deze actie een aparte blog op te starten. Jullie mogen jullie dus aangesproken voelen om te storten (ah ja, ‘t is voor het goede doel), maar dat moet uiteraard zeker niet (ah ja, jullie kennen mij – meestal – niet eens in het echt).

Zo, dat zijn wel genoeg mededelingen voor vandaag 🙂 . Geniet van jullie avond!

Give-away winnaar

Jullie reacties op mijn give-away waren zo lief dat ik even overwogen heb om gewoon iedereen een cadeautje te geven! Alleen bleek dat met 19 reageerders toch wat veel van het goede en dus bepaalde ik vandaag, met een dag vertraging en op een luiere manier dan gepland – omdat ik tegen alle verwachting geen twee dagen compleet stijf in de zetel heb gehangen (jeeej, maar morgen of overmorgen meer daarover 😉 ) – de winnaar van de give-away:

Winnaar give-away (Le petit requin)

Proficiat LJ, een Zwitsers pakketje op maat komt in juni jouw richting uit! Mail je mij je adres op haaike [dot] lepetitrequin [at] gmail [dot] com?

Twee jaar in Zwitserland, tijd voor een give-away

Twee jaar geleden startte ons avontuur in Zwitserland: na een lange autorit trokken we in de studio waar we twee maanden zouden wonen. Ik zei het vorig jaar al en het gevoel is eigenlijk niet veranderd: de ene dag lijkt het alsof we hier al een eeuwigheid wonen, de andere kan ik niet geloven dat het ondertussen al twee jaar is. Twee jaar met gigantisch veel hoogtepunten, maar ook wel moeilijke periodes. Twee jaar waarin we proberen integreren, maar daar eigenlijk nog altijd maar half in slagen (aantal Zwitserse vrienden = 0; aantal Zwitserse wandelingen = tel kwijt 😉 ). Twee jaar waarin we zodanig verliefd werden op dit land dat het moeilijk in te beelden is dat we hier nog ooit zouden vertrekken. Twee jaar waarin we nog altijd met zoveel liefde terugkeren naar BelgiĂ« dat het absurd lijkt dat we daar nooit meer zouden wonen.

ZĂŒrichsee (Le petit requin)

Twee jaar, minus één dag, ook dat ik ondertussen al blog. De dag na onze aankomst startte ik immers met dit blogbericht over bovenvermelde studio (ok, technisch gezien startte ik een paar maanden ervoor in het kader van Kikker leest, maar die poging bloedde onmiddellijk dood). Een blog die startte als plek om familie en vrienden in België op de hoogte te houden, maar ondertussen al zoveel meer dan dat is geworden. Een blog waar jullie ondertussen al een tijdje jullie weg naar vinden en ook dat blijft iets dat mij nog elke dag kan blij maken én verbazen.

En dus leek twee jaar Zwitserland en bijna twee jaar bloggen mij wel een mooie aanleiding voor een give-away, als bedankje voor jullie gelees hier, voor jullie reacties (eeuwige hartjes voor reacties!), voor de inspiratie die jullie mij zo vaak geven!
Het lijkt mij wel passend om er een pakje met een Zwitserse touch van te maken: verwacht jullie dus aan een combinatie van Swiss made en Haaike made 🙂 Wat er exact inkomt, ga ik bepalen al naargelang de winnaar. Zo is de kans groot dat onderstaande lekkernijen in het pakket terechtkomen (ik blijf fan van Belgische chocolade, maar – eerlijk – de Zwitserse is toch ook wel de moeite waard 🙂 ), maar aangezien er ook best wel wat veganisten onder mijn lezers zitten, kan het ook een variant erop worden. En zo ken ik een lezeres die heel blij zou zijn met Rivella, maar weet ik dan weer van anderen dat ze zo suikervrij mogelijk eten…

Truffes SprĂŒngli (Le petit requin)

Om kans te maken op dit Zwitsers pakketje op maat, moet je enkel een reactie achterlaten hieronder! Daarin hoor ik graag jullie mening over deze blog: wat lezen jullie graag? Welke berichten slaan jullie over? En stille lezers mogen, als ze daar zin in hebben, zichzelf ook altijd eens voorstellen. Ik ben best wel benieuwd wie de mensen achter de anonieme bezoekjes zijn 😉 Vergeet zeker geen geldig e-mailadres achter te laten, zodat ik de winnaar kan contacteren!

Deelnemen kan tot en met 8 mei middernacht; de dag erna lig ik waarschijnlijk toch gewoon in de zetel te bekomen van de halve marathon, dus ideaal om papiertjes te knippen en een naam te trekken 😉 . De winnaar mag zijn pakketje in juni verwachten. Dat is nog een tijdje, maar dan kan ik het zelf naar BelgiĂ« meenemen en ofwel afleveren, ofwel ginder onmiddellijk versturen: vanuit Zwitserland blijkt pakjes versturen namelijk nogal onvoorspelbaar te zijn; de ene keer duurt het een dag, de andere keer anderhalve week en dat risico wil ik met een pakketje met toch een aantal etenswaren niet lopen.

Succes! 🙂

Er was eens… een sprookjesestafette

Een van de leukste mailtjes die tijdens onze vakantie in mijn inbox viel, kwam van Meisje van Nummer 44. Zij lanceerde immers een sprookjesestafette en vroeg aan mij om als eerste haar verhaal aan te vullen. Spannend! En best wel moeilijk ook, want hoewel ik heel graag schrijf, is fictie nog iets heel anders dan wat ik normaal doe. Het zou dus kunnen dat ik mij een klein beetje door de realiteit heb laten inspireren; aan jullie om te raden wanneer juist 😉

Sprookjesestafette (Nummer 44)

Het deel van Meisje heb ik in cursief gezet; mijn deel is gewoon geschreven:

Er was eens heel lang geleden, in een land hier ver vandaan een meisje met lange bruine haren en een rood kleedje aan. Het meisje woonde bij haar oma in een huisje boven op een hoge berg. Het was lente, je hoorde de vogeltjes fluiten en de bloemetjes stonden in bloei. ​
De lieve oma was niet meer van de jongsten en had een beetje last van haar heup Ă©n van haar geheugen. Een beetje veel eigenlijk. Oma wou graag een taart bakken voor de verjaardag van het meisje, maar er was geen bloem meer in huis. Oei oei oei. Als ze vanavond haar taart nog wou maken moest het meisje met haar mandje naar het dorp. Maar geen erg, het meisje ging graag naar het dorpswinkeltje. Al huppelend vertrok ze op pad toen plots een rood-zwart gestreepte slang op haar pad terechtkwam. Het meisje sprong verschrikt achteruit, maar struikelde en viel languit op de grond. De slang kwam vervaarlijk dichtbij, hief haar kop op en beet het meisje in haar hals. Nog voor twee puntjes bloed in haar hals te zien waren, zakte het meisje weg in een comateuze slaap. Ze droomde van een nog veel grotere slang die haar oma vastgreep, van een verblindend licht waarin honderden gekleurde bolletjes ronddansten, van een vrouw die haar vastnam en meevoerde in een koets. Toen ze eindelijk terug wakker werd, lag ze in een groot hemelbed, op een heerlijk zachte matras. Ze voelde zich even een prinses, maar besefte ineens dat ze helemaal niet wist waar ze was, noch of haar oma haar hier zou kunnen vinden. Het meisje begon onbedaarlijk te huilen, toen plots de vrouw uit haar droom de kamer binnenstapte. Ze greep de hand van het meisje en vertelde haar…

​… wordt vervolgd, hopelijk door Miss Pixie! Omdat ze zelf al aangaf graag het stokje te krijgen, maar vooral omdat ik haar graag lees.

De spelregels:

  • Je kopieert heel het sprookje op je blog en je schrijft er zelf een stukje bij, laten we zeggen maximum 15 regels. Laat je fantasie de vrije loop !
  • Je selecteert een blogger die volgens jou een mooi vervolg aan het verhaal kan breien en je brengt hem/haar op de hoogte.​​