Gedicht: Laat

Vertraag.
Vertraag.
Vertraag je stap.
Stap trager dan je hartslag vraagt.
Verlangzaam.
Verlangzaam.
Verlangzaam je verlangen
En verdwijn met mate.
Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen –
Laat.

(Leonard Nolens, Laat alle deuren op een kier)

Gedicht: Liefde

Ik was verbaasd, verliefd, verrukt,
ik heb je als een bloem geplukt.
Eeuwig zul je bloeien want
ik heb je in mijn ziel geplant.

(Toon Hermans)

Gedicht: Zal ik weggaan?

Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen?
Of zal ik blijven?
Zal ik blijven?

(Toon Tellegen, Alleen liefde)

Gedicht: Hand

Kleiner dan de hand van een kindje
is er niets. Zoals dat in het rond graait
en huilt en kraait zonder te weten naar waar,
waarom.

Nooit meer, totdat we dood gaan,
zullen onze handen nog zo eindeloos
klein zijn
van niets te kunnen vatten.

(Jo Govaerts)

Gedichtendag 2017: Opnieuw

Eén gedicht is nooit genoeg –
tienduizend evenmin.
Het moet opnieuw, opnieuw,
opnieuw moet iemand schrijven
hoe verliefd, verdrietig, blij
hij – steeds opnieuw moet iemand
daar woorden voor zoeken en
die moeten bij elkaar zoals
ze nog nooit hebben gestaan.

Iemand moet dit lezen.
Steeds opnieuw
voor het eerst.

(Kees Spiering, Dag Rots)

Gedichtendag 20152016