Verbeelding book challenge 2017: derde kwartaalupdate

Ook dit jaar doe ik mee aan de boekenchallenge van Kathleen en daarbij ga ik opnieuw voor één puntje per boek. De stand staat ondertussen, nu driekwart van het jaar voorbij is, op 43 gelezen boeken en 23 geschrapte puntjes. Zeker geen slecht resultaat, maar als je weet dat ik in de afgelopen drie maanden amper drie extra puntjes afvinkte, zal ik nog gas mogen geven om de zeven resterende puntjes te halen. Ach ja, ik blijf in de eerste plaats lezen waar ik zin in heb en pas dan kijk ik of een boek ergens past, dus we zien wel 🙂

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel

2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
Thomas Blondeau en Roderik Six, De boekendokter

4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
Laurens De Meyer, Wat (w)eten we?

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
Robert James Waller, The bridges of Madison County

6. Een self published boek

7. Een boek gepubliceerd in 2017
Hannah Roels, Het portret
Een debuut dat dit jaar verscheen, perfect voor dit puntje dat ik toch moeilijker haalde dan verwacht. Ik lees wel veel recent verschenen boeken, maar recent blijkt toch vooral de afgelopen jaren en zelden het huidige jaar te omvatten 🙂

8. Een boek geschreven door een celebrity
Wouter Deprez, Bloemen, bijen & borstbollen

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
Ish Ait Hamou, Als je iemand verliest die je niet kan verliezen

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
Marc de Bel, Ule

11. Een boek met een kleur in de titel
Janet Fitch, White oleander

12. Een boek met een nummer in de titel
David Nicholls, One day

13. Een boek met een illustratie op de cover
Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken

14. Een non-fictie boek
Christian Larsen, Gut zu Fuß ein Leben lang

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
Ray Bradbury, Fahrenheit 451

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt
David Grossman, Een vrouw op de vlucht voor een bericht
Dit boek stond al jaren op mijn leeslijstje nadat een schoonbroer van J. het mij aanraadde. Ik las het net na onze breuk en het bleek het perfecte boek te zijn op dat moment.

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
Jeroen Brouwers, Bezonken rood

21. Een boek dat je al een keertje las
Judith Glover, Voor jou wil ik sterven

22. Een ver-van-je-bed-boek

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
Mieke de Loof, Duivels offer

24. Een boek uit de bibliotheek
Rainbow Rowell, Eleanor & Park

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
Peter Verhelst, Zwellend fruit
Ik mocht ooit een stapeltje Peter Verhelst-boeken lenen en daaruit las ik na De kleurenvanger nu ook Zwellend fruit.

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
Patrick Ness, A monster calls

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
Vladimir Nabokov, Lolita

30. Een eerste deel in een reeks
Takahiro Kurashima, Poemotion 1

Daarnaast las ik in de afgelopen drie maanden ook nog deze boeken, die bij geen enkel nieuw puntje passen (hoe is dat nu toch mogelijk?! 😉 ):

  • Katleen Gabriels, Onlife
  • Toon Tellegen, Ik moet
  • Christopher Isherwood, A single man
  • Piers Steel, Uitstelgedrag. Waarom we lastige dingen voor ons uit schuiven en hoe we hiervan afkomen
  • David Grossman, De omhelzing
  • Rosa Montero, Het absurde idee je nooit meer te zien
  • Riadh Bahri, Depressief? Loser!
  • Cees Nooteboom, Allerzielen
  • Hayaan Hirsi Ali, De maagdenkooi

Normaalgezien maak ik geen lijstjes van boeken die ik ga lezen, aangezien ik dus eigenlijk gewoon altijd kies wat ik op dat moment het liefste wil lezen. Dat ga ik blijven doen, maar ik ga de komende drie maanden toch eerst eens kijken of er in dit lijstje iets naar mijn goesting zit 😉

6. Een self published boek
Une saison en enfer van Arthur Rimbaud, Still Alice van Lisa Genova of – bij voorkeur – een van de boeken die mijn grootvader schreef over Congo.

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
Ik lees momenteel The time of our singing van Richard Powers.

18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
Ik twijfel of ik De lange winter van Laura Ingalls Wilder zou lezen. Enerzijds past het perfect voor dit puntje, anderzijds wil ik graag de hele serie nog eens op volgorde lezen en laat dit nu niet meteen het eerste boek zijn… 🙂

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
Charles Lewinsky, Melnitz

22. Een ver-van-je-bed-boek
The Luminaries: het dichtsbijzijnde land vanaf het punt dat van hieruit knal aan de overkant van de wereld ligt, is Nieuw-Zeeland en dus ging ik in mijn leeslijstje op zoek naar boeken die zich afspelen in dat land of door auteurs van daar geschreven zijn. Dubbel check met dit boek van Eleanor Catton. Al besef ik terwijl ik dit schrijf, dat ik niet eens weet of ze het hier wel in de bib hebben…

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen
Kroniek van een aangekondigde dood van Gabriel García Márquez: dit blijkt het enige boek te zijn waarvan ik mij herinner dat we het klassikaal gelezen hebben; voor de rest mochten wij lezen wat we wilden (kan dat? 🙂 ).

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
Jane Austen, Sense and Sensibility

Verbeelding book challenge 2017: tweede kwartaalupdate

Ook dit jaar doe ik mee aan de boekenchallenge van Kathleen en daarbij ga ik opnieuw voor één puntje per boek. De stand staat ondertussen, na een half jaar en 31 gelezen boeken, op 20 geschrapte puntjes. Twee derde is zeker een mooi resultaat, maar als je weet dat ik in de eerste drie maanden 17 van die 20 puntjes haalde en de afgelopen drie maanden dus amper drie extra puntjes afvinkte, kan het zeker nog spannend worden 🙂

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel

2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
Thomas Blondeau en Roderik Six, De boekendokter

4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
Laurens De Meyer, Wat (w)eten we?

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
Robert James Waller, The bridges of Madison County

6. Een self published boek

7. Een boek gepubliceerd in 2017

8. Een boek geschreven door een celebrity
Wouter Deprez, Bloemen, bijen & borstbollen

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
Ish Ait Hamou, Als je iemand verliest die je niet kan verliezen
Ik schreef in de vorige update dat er poëtischere titels mogelijk waren dan De muze en het meisje en hoewel dat uiteraard geen lelijke titel is, vind ik deze Als je iemand verliest die je niet kan verliezen toch beter passen bij dit puntje. Al is dit natuurlijk een puur esthetische beslissing, want voor het aantal behaalde puntjes maakt het niets uit 🙂

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
Marc de Bel, Ule
Bij dit puntje maakte mijn verschuiving – oorspronkelijk stond Lolita van Nabokov hier namelijk – wél een verschil: Ule telt nu voor dit puntje en Lolita voor puntje 29.

11. Een boek met een kleur in de titel
Janet Fitch, White oleander

12. Een boek met een nummer in de titel
David Nicholls, One day
In de vorige update schreef ik nog dat ook Fahrenheit 451 hier eventueel kon belanden, maar uiteindelijk las ik – zoals verwacht – sneller een tweede boek met een nummer in de titel dan een tweede boek over boeken (hoewel ik met o.a. De boekendief ook daar wel een optie in huis had).

13. Een boek met een illustratie op de cover
Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken

14. Een non-fictie boek
Christian Larsen, Gut zu Fuß ein Leben lang

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
Ray Bradbury, Fahrenheit 451

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
Jeroen Brouwers, Bezonken rood
Dit boek verscheen zes jaar voor ik geboren werd, namelijk in 1981.

21. Een boek dat je al een keertje las
Judith Glover, Voor jou wil ik sterven

22. Een ver-van-je-bed-boek

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
Mieke de Loof, Duivels offer

24. Een boek uit de bibliotheek
Rainbow Rowell, Eleanor & Park

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
Patrick Ness, A monster calls

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
Vladimir Nabokov, Lolita
Dit boek stond dus eerst bij puntje 10 en hoewel ik bij de vorige update aangaf toch liever te willen gaan voor een boek dat vandaag nog steeds ergens verbannen is (iets wat voor Lolita – toch volgens wat ik terugvond – niet het geval is), vraag ik mij nu af waarom ik het mijzelf toch altijd moeilijker dan noodzakelijk wil maken 🙂 . Dat is namelijk voor niks nodig, dus laat ik het hier gewoon meetellen. Het boek werd in de jaren vijftig en zestig in Frankrijk, Groot-Brittannië, Argentinië, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika en Canada verbannen.

30. Een eerste deel in een reeks
Takahiro Kurashima, Poemotion 1

Daarnaast las ik in de afgelopen drie maanden ook nog deze boeken, die bij geen enkel nieuw puntje passen:

  • Bernhard Schlink, Der Vorleser
  • Ann de Craemer, De seingever
  • Henrietta Thompson, Mach neu aus alt. Welt retten, Geld sparen, Style haben.
  • Alain de Botton, The course of love
  • Alice Walker, The color purple
  • Richard McGuire, Erzählende Bilder: Sequenzielle Zeichnungen aus dem New Yorker
  • Natacha Ingelbrecht, Twee koffertjes vol mama

Wel grappig om te zien dat ik voor sommige puntjes nog helemaal niets heb en voor andere puntjes al meerdere boeken zou kunnen inzetten: zo las ik titels met de kleuren wit, rood en paars en met de nummers 7, 451, 1 (twee keer) en 2. Is dat bij jullie ook zo?

De boeken van januari 2017

Ik had het op het moment zelf niet door, maar blijkbaar ben ik het nieuwe (of ja, ondertussen al bijna halfweg, ahum) leesjaar vrij stevig ingevlogen, met niet minder dan 8 boeken. Een mooie mix van Nederlands- en anderstalig, binnen en buiten mijn comfortzone, nieuw en oud:

Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Ineke Riem)

Aangezien mijn jaar in België startte, dook ik eerst in een paar bibliotheekboeken. De Zentralbibliothek in Zürich heeft immers wel Nederlandstalige boeken (wat al een straffe stoot op zich is!), maar dat zijn dan eerder de “grote klassiekers”. Een in 2013 uitgegeven boek van een nog relatief onbekende Nederlandse schrijfster, zoals deze Zeven pogingen om een geliefde te wekken, tja, dat is hier logischerwijs niet te vinden, maar gelukkig dus wel in de bib van mijn ouderlijk dorp.

Ineke Riem vertelt het verhaal van Lioba, een meisje met dromen die te groot zijn voor het eilanddorpje waar ze woont en op een dag in een boot aan de kust als een moderne Doornroosje in slaap valt. In wat volgt lees je niet enkel hoe een schare dorpswoners haar probeert te wekken, maar krijg je vooral een mooie inblik in de levens van die willekeurige mensen: een bejaard dametje die mijmert over haar verboden liefde, een inbreker die niet steelt, maar enkel kijkt… In hun pogingen om Lioba wakker te maken, streven ze er al evenzeer naar zichzelf te bevrijden van de beperkingen van hun leven en dorp.
Een mooie dorpskroniek die heel beeldend geschreven en de moeite van het lezen zeker waard is. Een van de citaten die ik overschreef toont niet alleen dat, maar stal ook mijn hart omdat het zo perfect omschrijft wat duiken met een mens kan doen:

Hoewel het zicht in de Hollandse wateren vaak beperkt was vergeleken met buitenlandse duiklocaties, was de stilte er even indrukwekkend. Voor Ramses draaide het duiken minder om het avontuur, maar juist om die stilte. In de diepte werd je een dove voor wie het enige geruis het ritme van zijn ademhaling is. Het afwisselend zuigende en bubbelende geluid van je ademautomaat vergrootte dat ritme zo sterk dat het je hele wezen vulde en je uit niets anders meer bestond dan trilling, deining, stroom. Als je je ogen dichtdeed, verloor je jezelf in een ervaring die tegelijk angstaanjagend en wonderschoon was.

Verbeelding book challenge 2017
13. Een boek met een illustratie op de cover

Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje

De muze en het meisje (Katrijn Van Bouwel)

Hoewel ik niet zo’n fan ben van Twitter (te veel, te kort), is er één profiel waar ik regelmatig een kijkje ga nemen: dat van Katrijn Van Bouwel. Dat ze mooi en/of grappig kan schrijven, dat wist ik dus al een tijdje en daarom was ik ook best wel nieuwsgierig naar haar debuutroman, De muze en het meisje. Daarin gaat het over Mila, een jonge vrouw die nooit vergeten wilt worden en hoopt dat te bereiken door de muze van een kunstenaar te worden. De mooie zinnen waarmee Katrijn Van Bouwel die zoektocht naar zingeving beschrijft, ik krijg het er helemaal warm van.

Zelfs als ik het probeer, kan ik je niet van me afschudden. Heel de wereld laat zich met jou associëren, en alsof dat nog niet genoeg is, zie ik alles door jouw ogen. Het is tussen de regels van jouw verhalen dat ik de werkelijkheid lees. Maar hoezeer ik het ook wens, je komt niet terug om van plaats te ruilen met je schaduw. Je bent duizend pluisbloemen, en er hoeft maar een zuchtje wind te waaien, of mijn hoofd dwarrelt vol met jou. Dus dit is gemis. Hoe je er nog méér bent, sinds je er niet meer bent.

Dat het soms heel dichtbij kwam (die angst over sterven, over ooit helemaal niets meer zijn, helemaal vergeten worden) was zowel confronterend als troostend.
Het enige aspect dat wat afbreuk deed aan dit boek, was dat sommige stukken net iets té cliché of overdreven aanvoelden (en dat terwijl ik nochtans wel een fan van barok ben 😉 ). Maar hey, het is natuurlijk een debuut en eentje dat heel goed is, dus wat mij betreft: ik kijk al uit naar haar volgende boek!

Want op een dag zal ook ik ten onder gaan, en uiteenvallen in al wat ik was en nooit geworden ben. Elke keer ik eigenhandig schepsel begraaf die ik niet heb kunnen vereeuwigen, breng ik boetvaardig een laatste groet. Dan sta ik daar met lege handen, aan het vers gedolven graf, met grond tot aan mijn polsen. En steeds denk ik hetzelfde: met mijn vingers in de aarde, tot onder mijn nagels nu, maar ooit, woelt de grond door heel mijn lichaam. En hoe mij dat voltooit.

Rainbow Rowell, Eleanor & Park

Eleanor & Park (Rainbow Rowell)

Ik zag dit boek al een aantal keer passeren op Goodreads en besloot het daarom ook mee te nemen uit de bib. De beschrijving op de achterkant alleen zou mij namelijk niet echt overtuigd hebben, want die leek eerder te wijzen op een doordeweekse tienerromance. In zekere zin is het dat ook, maar tegelijk is het ook veel meer dan dat: Rowell schetst zo mooi de onzekerheden van tieners, de problemen die er thuis kunnen zijn, de schattigheid van een eerste verliefdheid… Mooi, mooi!

He tried to remember how this had happened – how she went from someone he’d never met to the only one who mattered.

Verbeelding book challenge 2017
24. Een boek uit de bibliotheek

Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss

The Xenophobe’s Guide to the Swiss (Paul Bilton)

Ik herinner mij niet meer waar ik deze serie leerde kennen, maar het leek mij wel leuk om na 2,5 jaar in Zwitserland mijn eigen ervaringen eens te toetsen aan die van dit boekje. Soms zijn de “typische” Zwitserse kenmerken niet zo typisch Zwitsers (maar vb. evengoed van toepassing op België) en hoewel dat natuurlijk jammer is, is het waarschijnlijk te verklaren door het feit dat de auteur een – weliswaar in Zwitserland wonende – Brit is, die dus vergelijkt met Groot-Brittannië. Hoewel het soms iets te stereotiep wordt (maar hey, dat is natuurlijk deels het punt van deze serie), heb ik bij momenten evengoed luidop zitten giechelen omwille van de herkenbaarheid. Niet dé gids voor wie de Zwitsers wilt leren kennen, wel een grappig tussendoortje. En de Guide to the Belgians, die wil ik toch ook wel eens lezen…

[…] here they are, hidden in the centre of Western Europe, in a land which bears an assortment of names – Schweiz, Suisse, Svizzera and even Switzerland. The folk who live here try very hard to persuade you that they are not “the Swiss”, but rather Zurcher, Berner, Vaudois, Lauganesi, Genevois – the list is as long as the number of valleys. They have in common a red Swiss passport and the same determination not to be like the inhabitants of the next valley. In their determination to be different, the Swiss are remarkably alike.

Verbeelding book challenge 2017
2. Een boek met minder dan 200 pagina’s

Ray Bradbury, Fahrenheit 451

Fahrenheit 451 (Ray Bradbury)

Laat mij een lijstje maken met dingen om mee te nemen naar een onbewoond eiland en boeken zullen daar zeker opstaan. Een wereld waarin alle boeken verbrand worden zou mij dan ook compleet ongemakkelijk moeten doen voelen en toch kroop dit boek nooit onder mijn huid. Het is weliswaar interessant, o.a. door de kritiek op tv- en andere schermen en de afstomping die de media met zich meebrengen, het leest vlot en toont heel sterk de twijfels bij de hoofdpersoon. En toch kreeg ik nooit dat oncomfortabel gevoel dat bij een dystopie “hoort”; het kroop nooit echt onder mijn huid. Niet slecht, maar ook niet super.

He shaped the world. He did things to the world. The world was bankrupted of ten million fine actions the night he passed on.

Verbeelding book challenge 2017
15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

Robert James Waller, The bridges of Madison County

The bridges of Madison County (Robert James Waller)

Ik zeg altijd over mijzelf dat ik geen romanticus pur sang ben en dan zie ik een film als The bridges of Madison County en ben ik daar eigenlijk niet meer zo zeker van 🙂 Hoewel ik de film al jaren ken, ontdekte ik pas recent dat een boek aan de basis ervan ligt. Net zoals de film ná het boek een risico is, is ook het boek na de film dat: ik vind de film weliswaar nog steeds sterker (oh, die vertolkingen van Meryl Streep en Clint Eastwood), maar ook het boek pakte mij volledig in. Op zich kan het een romantisch verhaaltje zonder meer zijn, de beschreven ontmoeting tussen fotograaf Robert en huisvrouw Francesca, maar oh, wat is het zo sterk, zo passioneel, zo ontroerend.
Alleen al het feit dat ik geen overdekte houten brug meer kan passeren zonder aan Francesca en Robert te denken…

The reality is not exactly what the song started out to be, but it’s not a bad song.

Verbeelding book challenge 2017
5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

Stefan Brijs, De Engelenmaker

De Engelenmaker (Stefan Brijs)

Het is moeilijk om mijn appreciatie voor dit verhaal, over een dokter die met drie kinderen terugkeert naar zijn geboortedorp, te beschrijven zonder veel weg te geven. En dus hou ik het bij het veel te vage “straf”. Want ja, dit boek is straf: hoe Brijs zo verontrustend, zo meeslepend kan schrijven over de invloed van het verleden, van onze opvoeding, op de mensen die we worden, die we zijn. Zo eentje om in één ruk uit te lezen en vervolgens teleurgesteld te zijn omdat het al voorbij is…

Soms is wat onmogelijk lijkt, alleen maar moeilijk.

Judith Glover, Voor jou wil ik sterven

Voor jou wil ik sterven (Judith Glover)

Zo goed als een aantal boeken waren die ik in januari las, zo mèh was dit boek. Ik nam het ooit als puber mee bij een bibliotheekopruiming en blijkbaar zat ik toen in een nogal romantische fase. En dan niet de The bridges of Madison County-romantiek, maar wel de “compleet voor de hand liggende blablabla”-romantiek. En Johan maar lachen omdat ik uitgerekend een boek als dit meerdere keren in mijn leven zal gelezen hebben 😉 . Ach ja, er zijn veel slechtere boeken in het genre, maar het antwoord op de vraag waarom ik het herlas, zijnde “verdient dit boek nog een plaatsje in onze kast?”, is alleszins beantwoord 😉

Verbeelding book challenge 2017
21. Een boek dat je al een keertje las

Verbeelding book challenge 2017: eerste kwartaalupdate

Kathleen lanceerde begin dit jaar opnieuw een boekenchallenge (ze kon bijna niet anders met al die lezers die er op zaten te wachten 😉 ) en aangezien dat de voorbije twee jaren heel tof was, doe ik ook weer mee. Net zoals vorig jaar ga ik voor één puntje per boek, wat de stand na drie maanden en 20 gelezen boeken op 17 geschrapte puntjes brengt. Wetende dat ik nog niets in functie van de challenge gelezen heb, is dat een resultaat waar ik meer dan tevreden mee ben, maar ik weet ondertussen ook wel dat die eerste maanden het vlotste gaan en dat de moeilijkste puntjes er nog aankomen 🙂
Hoe verloopt de challenge bij jullie?

Verbeelding book challenge (Verbeelding)
Bron: verbeelding.org

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel
Deze Mulisch heeft met 905 pagina’s er ruim meer dan gevraagd.

2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss
Dit “gidsje” was met zijn 64 bladzijden dan weer het tegenovergestelde 🙂

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
Thomas Blondeau en Roderik Six, De boekendokter
Roderik Six weefde een verhaal rond de boekenrecepten van zijn overleden vriend en auteur Thomas Blondeau. In de fysieke zin hebben ze er weliswaar nooit samen aan geschreven, maar het is wel degelijk een boek met teksten van twee auteurs. En wat is er uiteindelijk mooier dan een schrijvende vriend al schrijvend eren?

4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
Laurens De Meyer, Wat (w)eten we?
Helemaal zeker ben ik niet, maar bij het opzoeken kwam ik krantenartikels van eind 2015 voor, waarbij bij zijn leeftijd telkens 27 werd aangegeven. Aangezien ik datzelfde jaar in juni 28 werd, vermoed ik dat ik wel degelijk ouder ben dan Laurens De Meyer, zij het amper een paar maanden 🙂

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
Robert James Waller, The bridges of Madison County
Op wikipedia staat dit boek in het lijstje “tussen 50 en 100 miljoen exemplaren verkocht”; hun bron daarvoor is The Sydney Morning Herald, waar er sprake is van 50 miljoen. Hoeveel het er ook exact zijn, de grens van 100.000 is sowieso overschreden 😉

6. Een self published boek

7. Een boek gepubliceerd in 2017

8. Een boek geschreven door een celebrity
Wouter Deprez, Bloemen, bijen & borstbollen
Afhankelijk hoe je het begrip celebrity interpreteert, behoort Wouter Deprez hier al dan niet toe. Vanuit het idee dat hij op zijn minst in België (of toch zeker Vlaanderen…) bekend is én oorspronkelijk geen schrijver, maar wel cabaretier en komiek is, vind ik dat het wel mag tellen.

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje
Op zich zijn er poëtischere titels die bij dit puntje zouden kunnen passen, maar vijf is meer dan vier, dus voilà 🙂

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
Vladimir Nabokov, Lolita
Veel uitleg is hier niet nodig zeker? Ik heb nog getwijfeld om dit te laten meetellen voor puntje 29, zijnde een verbannen boek, maar aangezien het vandaag nergens meer verbannen is (toch als ik het goed opgezocht heb), maak ik het mijzelf voor dat puntje nog wat moeilijker en tel ik Lolita hier mee.

11. Een boek met een kleur in de titel
Janet Fitch, White oleander
Lang leve de boekenclub op Goodreads waar K. als februariboek een selectie “boeken met een kleur in de titel” voorstelde, waaruit dit boek gekozen werd.

12. Een boek met een nummer in de titel

13. Een boek met een illustratie op de cover
Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken
Dit boek zou ook perfect bij puntje 9 hebben kunnen staan, maar de cover zorgde ervoor dat het hier terechtkwam.

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Ineke Riem)
Bron: Goodreads

14. Een non-fictie boek
Christian Larsen, Gut zu Fuß ein Leben lang
Aangezien mijn voeten niet de best functionerende onderdelen van mijn lijf zijn (deels door mijn lompigheid, deels door mijn heupen), las ik op aanraden van mijn kinesiste dit boekje over de werking van de voet, goede en foute houdingen en, vooral, gigantisch veel oefeningen. Niet het soort non-fictie dat ik oorspronkelijk in gedachten had voor dit puntje, maar hey, non-fictie is non-fictie.

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
Ray Bradbury, Fahrenheit 451
Afhankelijk van wat ik nog ga lezen de komende maanden, zou het kunnen dat dit boek, omwille van de “451”, nog verschuift naar puntje 12, maar voorlopig past het hier ook zeer goed, aangezien het een distopie is over een wereld waarin alle boeken verbrand worden (stelt-u-voor!).

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd

21. Een boek dat je al een keertje las
Judith Glover, Voor jou wil ik sterven
Johan vond het hilarisch dat ik uitgerekend dit boek (ofte: eentje voor de blijkbaar romantische puberfase die ik doormaakte) nog eens las, maar ik herinnerde mij er te weinig van om zomaar te beslissen of het weg mocht of niet.

22. Een ver-van-je-bed-boek

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
Mieke de Loof, Duivels offer
Niet alleen speelt het zich af in een land waar ik ooit op reis ging, het was zelfs het land / de stad waar ik het meest recent verbleef: Wenen!

24. Een boek uit de bibliotheek
Rainbow Rowell, Eleanor & Park
Hier kunnen er nog massa’s andere boeken passen, maar aangezien dit het eerste was dat én uit de bib kwam én bij geen enkel ander puntje past, kreeg dit de eer 🙂

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
Patrick Ness, A monster calls
De titel verraadt het al en effectief, er komt een monster – en dus fantasie 😉 – in voor, zij het dan niet in de “normale” vorm (voor zover je daar bij monsters überhaupt van kan spreken).

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat

30. Een eerste deel in een reeks
Takahiro Kurashima, Poemotion 1
Eentje dat ik mogelijk ook nog ga vervangen, aangezien het meer een kijk- dan een leesboek is. Anderzijds is het wel degelijk een boek natuurlijk én zijn er nog een deel 2 en 3, dus waarom niet 🙂

Daarnaast las ik in de afgelopen drie maanden ook nog deze boeken, die – tenzij ik mij vergis? – bij geen enkel puntje passen:

  • Stefan Brijs, De engelenmaker
  • Michael Bond, Verzamelde verhalen van het Beertje Paddington
  • Jacques Vriens, Weg uit de Peel

Een review van al deze boeken komt er nog aan en ondertussen lees ik sowieso gezellig voort, al dan niet in functie van de challenge!

Gelezen in november & december 2016

Hoewel Literasa in september al de Ik lees Frans-maand organiseerde en ik zelf in de boekenclub op Goodreads een selectie van Franse boeken voorstelde voor die maand, slaagde ik er pas begin november in om het gekozen boek uit te lezen.

Philippe Claudel, Meuse l’oubli

Meuse l'oubli (Philippe Claudel)

Mijn eerste poging om dit boek te lezen strandde in september na meerdere keren de eerste drie pagina’s te proberen doorploeteren. Ik slaagde er maar niet in om iets van het verhaal – over een man die zijn vrouw verloor – te begrijpen, terwijl het vorige boek dat ik van Claudel las, La petite fille de Monsieur Linh, net heel vlot vooruitging. Gelukkig ging het een paar weken, en een frisser hoofd, later veel beter, al bleef het Frans bij momenten heel moeilijk. Ook had ik het gevoel dat Claudel bij momenten zo hard zijn kunnen wilde tonen, dat sommige zinnen wat gekunsteld overkwamen. Tegelijk waren er dan weer regelmatig zulke pareltjes van zinnen te lezen (al hou ik wel van wat poëtische zinnen op zijn tijd) dat die op zichzelf het boek de moeite waard maakten. Het verhaal kabbelt zoals een rivier, maar beschrijft tegelijk zo mooi het rouwproces… Al bij al dus een heel mooi portret, maar door de soms iets te geforceerde taal is het, ondanks de dikte, zeker geen boek om “snel eventjes tussendoor” te lezen.

Tu ne les connaîtras jamais, Paule, ces frêles figurants. Il me faut m’en convaincre. Tout cela n’est qu’à moi. Est-ce là ton absence? Ton retrait de la lumière? La porte du café a une antique clenche, tu appelais cela une canne. Elle attend ta main qui ne la touchera que dans mes cauchemars. Je la fixe longtemps. Ta paume. Comment était-elle? Mon souvenir ne retient plus les lignes de ta peau. Déjà…

Roald Dahl, Charlie and the chocolate factory

Charlie and the chocolate factory (Roald Dahl)

Om een of andere reden heb ik als kind enkel Matilda van Roald Dahl gelezen; de rest van zijn boeken ken ik enkel van naam, behalve dan deze Charlie and the chocolate factory waarvan ik wel al de Burton-verfilming zag. Aangezien Dahl in 2016 honderd jaar zou geworden zijn, leek het mij een goed moment om mijn achterstand te beginnen inhalen 🙂 . De Verbeelding book challenge – en dan vooral het puntje “een boek waarin eten centraal staat” – zorgde ervoor dat het dit verhaal werd, over vier vreselijke, verwende kinderen en één arme, brave jongen die een ticket te pakken krijgen voor een bezoek aan de bizarste chocoladefabriek te wereld. Het mag dan wel een kinderboek zijn, ik heb als volwassene regelmatig gegniffeld bij de avonturen die de kinderen in de fabriek meemaken, mij verlekkerd bij alle chocolade-uitvindingen van Willy Wonka en mij verwonderd over de ongelooflijke fantasie van Dahl. Heerlijk om even in zijn wereld onder te duiken!

Manfred Böckl, De rode hengst van Kinsale

 ()

Na het nieuwe kinderboek dat Charlie and the chocolate factory voor mij was, dook ik in mijn eigen kindercollectie om er dit boek van Manfred Böckl uit op te diepen. Hij vertelt het verhaal van de Ierse jongen Flann, die halfweg de 17e eeuw opgroeit op een paardenkwekerij en de zorg op zich neemt voor een veulen. Het veulen is echter roodharig en dat betekent – volgens de plaatselijke druïde – dat er gevaar dreigt voor Ierland. En effectief: de Engelsen vallen Ierland in, dringen het huis van Flann en zijn ouders op een brute manier binnen en gaan ervandoor met hun paarden. Wat volgt is een vrij spannend verhaal over hoe Flann zijn ondertussen volwassen geworden roodharige hengst probeert te bevrijden uit handen van de vijand. Pure nostalgie was het, om weer even te verdwijnen in dit verhaal! Fictie tegen een reële historische achtergrond, dat las ik toen het liefst en nu nog steeds graag.

Haruki Murakami, Norwegian wood

Norwegian wood (Haruki Murakami)

Ik wilde al langer een boek van Haruki Murakami lezen en deze Norwegian Wood bleek een fantastische kennismaking. Het was zo’n boek waarin ik niet kon stoppen met lezen, terwijl ik eigenlijk helemaal niet wilde dat het zou eindigen, terwijl ik helemaal nog geen afscheid van de personages wilde nemen. Toen ik het boek dichtsloeg, kon ik niet anders dan “waw, zo straf” denken en toch is het moeilijk om echt te vatten waarom.
Het verhaal gaat over Toru Watanabe die bij het horen van Norwegian Wood van The Beatles terugdenkt aan zijn jeugd- en universiteitsjaren met zijn beste vriend Kizuki, diens vriendin Naoko, medestudente Midori en zijn kotgenoot “Storm Trooper”. Het gaat over verlies, over nostalgie, over de tijd die voorbijgaat. Triest en mooi en rauw en teder, dat is dit boek.

“Tell me how you could say such a thing,” she said, staring at the ground beneath her feet. “You’re not telling me anything I don’t know already. ‘Relax your body, and the rest of you will lighten up.’ What’s the point of saying that to me? If I relaxed my body now, I’d fall apart. I’ve always lived like this, and it’s the only way I know how to go on living. If I relaxed for a second, I’d never find my way back. I’d go to pieces, and the pieces would be blown away. Why can’t you see that? How can you talk about watching over me if you can’t see that?”

Roald Dahl, Matilda

Matilda (Roald Dahl)

In december las ik meteen ook mijn tweede Roald Dahl van 2016; het was namelijk het maandboek van de goodreadsclub. Hoewel ik het boek als kind dus al las, besefte ik tijdens het lezen dat er vooral veel van de film was blijven hangen (en dat voor een boekenliefhebber pur sang, tsss 😉 ). Zo was ik bijvoorbeeld vergeten dat de ouders in het boek quasi het tegenbeeld zijn van de ouders in de film (de moeder is mollig, de vader heeft een ratachtig mager uiterlijk; in de film is Danny DeVito daarentegen de kleine, mollige vader en is de moeder mager). In alle geval was het heerlijk om opnieuw in de wereld van Dahl te verdwijnen en te lezen over (een aantal) dappere, slimme kinderen die het opnemen tegen slechte volwassenen, met als uiterste tegenpolen natuurlijk Matilda versus Miss Trunchbull. Doe daar nog de fantastische tekeningen van Quentin Blake bij en ik ben een blije mens omdat dit boek in onze kast staat!

Amélie Nothomb, Le sabotage amoureux

Le sabotage amoureux (Amélie Nothomb)

Aan deze tweede roman van Amélie Nothomb, over haar kinderjaren in China, hield ik een dubbel gevoel over: er waren briljante, grappige momenten zoals ik ze ken van Stupeur et tremblements, bijvoorbeeld wanneer ze het heeft over hoe het als kind lijkt dat je altijd kind gaat blijven en hoe het onvoorstelbaar is dat ook volwassenen ooit kind zijn geweest. Tegelijk kwam het verhaal nooit veel verder dan “kinderen die oorlogje spelen”, inclusief het nodige braaksel… Gelukkig waren er net voldoende goede flitsen om dit verhaal, dat voor de rest niet heel veel om het lijf heeft, toch graag te hebben gelezen.

Richard McGuire, Here

Here (Richard McGuire)

Het was al weer even geleden dat ik nog een graphic novel las, maar met deze Here las ik wel meteen een pareltje. Veel plot moet je niet verwachten; wel tekeningen die de lezer – op een niet chronologische wijze – een blik laten werpen op dezelfde kamer, van lang voor er een kamer was tot nadat het huis weer is verdwenen. Het is een boek dat perfect is voor mensen die zich al eens afgevraagd hebben wie er voor hen in hun huis gewoond heeft, welke levens er zich afgespeeld hebben… Levens die, hoewel ze decennia of eeuwen van elkaar verwijderd zijn, soms toch zo gelijkaardig kunnen verlopen of soms net weer heel verschillend zijn. Schoontje!

Edel Maex, Mindfulness: in de maalstroom van je leven

Mindfulness: in de maalstroom van je leven (Edel Maex)

Dit boek is op zich wel een interessante inleiding tot mindfulness, maar het is jammer dat je voor het bijhorende praktische programma nog een ander boek moet kopen. Bovendien lijkt het veel dikker dan het in werkelijkheid is, want er staan veel lege pagina’s in. Dat past misschien wel bij het idee van “ruimte en rust”, maar is wat mij betreft toch vooral bladverspilling.

Bart Moeyaert, Het is de liefde die we niet begrijpen

Het is de liefde die we niet begrijpen (Bart Moeyaert)

In dit jeugdboek schetst Bart Moeyaert het leven van een meisje in drie fragmenten. Drie fragmenten die veel zeggen in wat verteld wordt, maar nog meer in wat tussen de lijnen te lezen valt: een soort verlangen naar een moment dat alles beter wordt. Het is net iets te kort en fragmentair om een echte must-read te zijn, maar ik ben wel blij het gelezen te hebben.

William Peter Blatty, The exorcist

The exorcist (William Peter Blatty)

Het laatste boek van 2016 was meteen ook hetgene dat zich het verst van mijn “boeken-comfortzone” bevindt. Mijn huidige toch, want als tiener las ik wel graag horrorboeken. Ik denk dat veel afhangt van hoe makkelijk je verbeelding met je op de loop gaat: zo vond ik het boek bij momenten wel gortig én is het dat ook meer dan de film (vooral op seksueel vlak), maar de  – heel vaak aanwezige – braakscènes vond ik in de film veel viezer, omdat ik ze echt zag gebeuren. In het boek las ik erover, maar het voelde niet zo vies (misschien uit een soort zelfbehoud, want in andere boeken gaat mijn verbeelding al wel eens tot het uiterste. Misschien wilde mijn hoofd mij gewoon behoeden voor braakneigingen, die ik al durf te krijgen van zodra ik het nog maar vaag hoor of zie 🙂 ). Neemt niet weg dat het verhaal zeker spannend is en dat is voor een genre dat de laatste jaren mijn ding niet meer is, al een prestatie op zich.

Bron afbeeldingen: Goodreads