Silberstreifen juni

Ook in juni bleef het fysiek en, deels daardoor, mentaal moeilijk gaan, waardoor focussen op de goede momenten en grappige dingen-des-levens dubbel zo belangrijk was. Gelukkig waren ze in veelvoud aanwezig afgelopen maand:

  • Mijn moeder mee haar verjaardagscadeau kunnen geven (i.p.v. via skype te kijken 😉 ) en zien dat ze er blij mee is
  • In de knutselafdeling rondwandelen en zien dat er niet alleen trouwpoppetjes te vinden zijn voor een man en een vrouw, maar ook voor twee vrouwen of twee mannen
Le petit requin
Er is zeker nog verbetering mogelijk, want bij de grote poppetjes zijn er enkel man-vrouw-opties. Maar elk stapje vooruit telt 🙂
  • Mijn nieuwe dokter in Winterthur: nadat ik verhuisde naar Winterthur, zocht ik een nieuwe huisartsenpraktijk, maar het is toch altijd afwachten of het klikt met een nieuwe dokter. Gelukkig bleek ze én goed te luisteren én liefst eerst met niet al te zware medicatie te werken (hoestsiroop op plantaardige basis, niet meteen antibiotica, zo’n dingen), maar tegelijk toch ziekteverlof voor te schrijven toen het echt nodig was (en neen, op zich is ziekteverlof zeker geen geluk, maar op dat moment voelde het wel zo aan, want ik was zo opgelucht te “mogen” slapen en rusten)
  • Behalve de dokter zelf, ben ik overigens ook heel content met de praktijk: nood aan een uitgebreid bloedonderzoek, ECG en een röntgenfoto? Ok, dan doen we dat toch gewoon meteen en morgen bespreken we de resultaten! Zo veel efficiënter en daardoor rustiger dan afspraken bij verschillende diensten in een ziekenhuis te moeten maken en weken te moeten wachten vooraleer je alle resultaten hebt
  • Het “cactuskindje” dat superflink groeit en bij een andere cactus een beginnende bloem zien verschijnen
Le petit requin
’t Is een beetje een raar geval met al dat haar, maar ik ben desondanks benieuwd wat voor bloem er gaat uitkomen 🙂
  • Complimenten over mijn appartement krijgen van mogelijke geïnteresseerden
  • Dat appartement dat onmiddellijk verhuurd is (dit bezorgde mij weliswaar ook even een paniekaanval, want aargh, ik ga terug samenwonen en wat als het niet lukt en dan ben ik mijn schoon appartement kwijt dat zo’n beetje mijn safe place geworden is, en wat als ik dan terug moet verhuizen en ik heb daar geen energie voor en dat mag niet gebeuren en aaaargh… Gelukkig besefte ik dat al die dingen geregeld zijn – net om dit soort paniek te vermijden – en keek ik terug uit naar de verhuis. Of ja, naar de tuin die er daardoor gaat komen; die verhuis zelf hoop ik vooral snel achter de rug te hebben 🙂 )
  • Planken kunnen laten bijsnijden en zo weer een stapje dichter staan bij een paar DIY-ideeën
  • VIP-tickets voor de Formule E-Prix
Formule E-Prix Zürich (Le petit requin)
En daardoor in de pitlane mogen rondlopen!
  • Slapen in de zon langs het meer van Zürich en nadien pootjebaden in datzelfde meer
  • Mij ergeren aan een zagende en klagende eigenaar van een gebouw dat ik moet beoordelen en hem met een ironisch grapje op zijn plaats zetten. Verdekke! 😜
  • Plantaardige chocomelk mét plantaardige slagroom drinken
  • Ontdekken dat ik aardbeien kan laten wassen in de winkel wanneer ik ze meteen zou willen opeten 🙂

Le petit requin

  • De verbaasde of lachende gezichten van mensen op straat, wanneer ze mij op de fiets met tomatenstokken in mijn rugzak zien rondrijden
  • Vallen met de fiets, maar onmiddellijk geholpen worden een vriendelijke mountainbiker
  • Een kindje op de bus meermaals scheiss horen zeggen. Mij de bedenking maken dat het toch wat raar is dat de moeder daar niets op zegt en haar dan horen vragen ist es heiss? Ahum ja, die kleine was dus helemaal niet aan het vloeken, maar gewoon in het Zwitsersduits aan het zeggen dat iets heet was (het Hoogduitse ist heiss wordt in het Zwitsersduits isch heiss wordt snel uitgesproken scheiss).
  • Ondanks de chaos in station Winterthur door een ontspoorde trein, waardoor alles – in de spits – plat lag, toch geholpen worden door een supervriendelijke medewerkster (zelf zou ik al lang ironische grapjes zijn beginnen maken, vrees ik 😉 )
  • Ontdekken dat de volgende keer dat ik ergens te laat toekom, ik gewoon kan zeggen dat ik fundamenteel hoopvol ben 😉

Le petit requin

  • Zweefvliegtuigen zien opstijgen
  • Naar de voetbal kijken op café en op de kaart kunnen kiezen uit burgers aangepast aan de nationale voetbalteams. Mij even bedenken dat het toch wel een gemiste kans is om een Bicky Burger als Belgische burger te integreren, maar dan zien dat ze België eren op de bierkaart. Uiteraard…

Food World Cup Jack & Jo (Le petit requin)

  • Zalige zon in Boedapest
  • Kunnen afkoelen in een zwembad toen die zon iets té enthousiast begon te doen
  • Nick Cave zien. Derde keer ondertussen en de tweede keer op minder dan een jaar tijd. En desondanks: als ik zou kunnen, ik ging morgen terug. Die mens ♥
Nick Cave Budapest (Le petit requin)
We hadden zitplaatsen, maar toen door een val van een toeschouwer de band besliste om geen extra’s te spelen, daar dan echter – na een goed bericht van de ambulance – op terugkwam, terwijl iedereen naar buiten aan het stappen was, zagen we de bisnummers van op het middenplein. Ideaal om zo energiegewijs toch rustig te kunnen genieten van het concert, maar tegelijk ook de ervaring te hebben vlakbij de artiesten te kunnen komen…
  • Op mijn verjaardag gaan brunchen in het “nogal” gedecoreerde Café New York

Le petit requin

  • Langzaam, maar zeker de klim naar het Vrijheidsmonument kunnen doen. Ok, ik was aan het puffen gelijk zot en voelde mij eerder 3×31, maar hey, ik ben toch maar boven geraakt 🙂
  • Sessie 1 van Start to Run kunnen doen (dat ik mij waarschijnlijk forceerde en zo een paar dagen later terug rondliep met een zware hoest, negeren we even. Gewoon weer eventjes, al was het maar maximaal 3 minuten aan één stuk, terug kunnen lopen, was gewoon zaaaalig)

Le petit requin

  • Een massage krijgen na dat lopen
  • Afscheid nemen van Boedapest onder een zalige ondergaande zon en fantastisch mooie lucht
  • Lezen op mijn e-reader! (en voor die hard papierliefhebbers onder mijn lezers ongerust worden: nog altijd evenzeer hoera voor lezen in een papieren boek ook hoor 😉 )
  • De reden voor mijn vermoeidheid die eindelijk ontdekt wordt
  • De verpleegster die zich excuseert omdat ze maar niet in mijn ader geraakt en vervolgens verrast is, omdat ik haar zei “dat dat niks was en dat ze gerust nog wat mocht proberen i.p.v een collega te halen”. Blijkt dat als de opluchting over de diagnose groot genoeg is, mijn angst voor aders (en naalden) beter meevalt 🙂
  • Een mailtje krijgen om de kosten voor de rit naar België af te rekenen en lezen dat ik voor peace (een mistypte péage dus) 8 euro moet betalen. Antwoorden dat als ik geweten had dat vrede zou makkelijk te krijgen is, ik het al lang gekocht had 😉
  • In de bergen zijn en er de lucht opsnuiven
  • Een miniwandelingetje kunnen doen met zicht op gletsjers en eeuwige sneeuw

Silberstreifen mei

Mei was een lastige maand, die begon en eindigde met ziekte en mij de hele tijd met een hoest opzadelde. Een maand ook waarin ik doodmoe rondliep, een paar grote beslissingen moest nemen die angsten lieten bovenkomen en deels daardoor het gevoel kreeg dat de depressie om het hoekje klaar zat om mijn hoofd weer over te nemen. Een maand dus waarin het meer dan ooit belangrijk was om de grote en kleine gelukjes van elke dag op te schrijven op mijn Silberstreifen-pagina in mijn agenda…

  • In mijn zeteltje kruipen met een goed boek
  • Mijn nieuwe eettafel met de bus van het atelier naar huis brengen (ah ja, ik heb geen auto) en onderweg complimentjes erover krijgen. En verschillende vragen waar ik ze gekocht heb 🙂
  • Mensen die al lachend zeggen dat ze meteen een koffie zullen brengen wanneer we bij een overstap even moeten wachten en in het busstation aan tafel lijken te zitten 😜
  • Traag lopen, maar dat wel 6km volhouden (de rest van de maand werd het al hoestend opgeven na 1 à 2km, dus koester ik die ene 6km dubbel en dik)
  • Een massage krijgen
  • Mijn administratie doen en dat niet eens erg vinden
  • Nieuwe wandelschoenen en trailloopschoenen kopen. Negeren dat die laatste felroze zolen hebben 😉

Le petit requin

  • Een goed gesprek hebben met een vriendin
  • Een appartement bekijken met een ongelooflijk mooie tuin
  • De applicatie voor datzelfde appartement die ook geaccepteerd wordt! (jah, ik ga weer verhuizen, ik weet het… Maar: het is pas in september, dus er is rustig tijd om in te pakken. En: ik ga een tuin hebben!)
  • Dat nieuwe appartement dat vlak bij mijn huidige ligt, waardoor ik grotendeels met de fiets ga kunnen verhuizen én vooral: ik ga niet alles opnieuw moeten ontdekken, want de weg naar het werk, de winkels in de buurt e.d. blijven allemaal dezelfde. Alleen dat al gaat deze verhuis zoveel rustgevender maken dan de drie van vorig jaar…
  • Goede gesprekken met mijn psychiater en onze relatietherapeute
  • Veel groen rond mijn appartement. En er in 😉
  • Rustig wandelen langs de kade van het meer van Zürich
  • Voor het werk naar Stein am Rhein moeten en een kwartier nadat ik mij bedacht dat dit stadje wat gebouwen betreft echt in de Middeleeuwen is blijven hangen, deze vrouw kruisen op straat. Oh, heerlijke toevalligheden ♥

Stein am Rhein (Le petit requin)

  • Een collega die Stein am Rhein goed kent, aan dit project echter niet kan meehelpen door tijdsgebrek, maar dan toch een paar keer bij mij komt met literatuur en om even af te stemmen…
  • Eigenlijk niet zo graag softijs eten, maar daar in Konstanz op terugkomen, jummie! En zo goedkoop! Een mens zou bijna de trein nemen om in Duitsland ijsjes te gaan eten 😉
  • Door mijn hoest afzien tijdens een wandeling, maar beloond worden met fantastische zichten op de bergen

Entlebuch (Le petit requin)

  • Ontdekken dat er niet enkel een Moerbeke bij Geraardsbergen is, maar ook eentje bij Sörenberg
  • Chips eten en zien dat de lokale aardappelboeren op de zak worden vermeld. Dank u boeren Stucki, Meister en Wiler, de chips hebben gesmaakt! 😜

Zweifel Chips (Le petit requin)

  • Les âmes grises van Claudel lezen. Maar mooi, zo mooi!
  • Ontspannende treinrit naar België
  • Mijn moeder die frikadellen met kriekjes heeft klaargemaakt 🙂
  • De 20km van Brussel uitlopen/wandelen. Of het echt gezond was, daar ben ik nog altijd niet uit, maar met veel wandelen, veel drinken en veel koppigheid is het toch maar gelukt 😜
  • Een steen kappen, eentje uitsnijden uit een muur, zien hoe een steen verstevigd wordt met een staaf uit roestvast staal… Leren in de praktijk dus!
  • Een hele week Frans spreken en opnieuw beseffen hoeveel ik van die taal hou
  • Een interview geven voor de lokale krant en radio
  • Op goed geluk een kapper in Givet binnenlopen en een uur later buitenstappen met een gemasseerd, ontspannen en fris geknipt kopje (en blij zijn om het geld dat ik heb uitgespaard door niet in Zwitserland naar de kapper te gaan 😉 )
  • Ziek worden tijdens de cursus en beslissen om mijzelf niet te forceren, maar een dagje in bed door te brengen in mijn AirBnB-kamer
Entlebuch (Le petit requin)
Die kleuren 😍

Silberstreifen april

Ik zei al dat er een overdosis gelukjes aan kwam; vandaag is het zover 😉

  • Mijn grootmoeder kunnen feliciteren met haar negentigste verjaardag
  • Een lammetje ter wereld brengen. Het zag er eerst naar uit dat de moeder de bevalling alleen ging kunnen doen, maar toen bij het eerste – en vrij grote – lammetje de pootjes naar achter bleken te liggen, hebben we ingegrepen. Waar ik dat vroeger zonder enige twijfel aan mijn ouders zou overgelaten hebben, was ik nu degene die de rol van “gynaecoloog” op mij nam. Er zijn weliswaar gezelligere dingen dan in het geboortekanaal van een schaap gaan, de pootjes van een glibberig, bebloed lammetje vastnemen om ze goed te plaatsen en vervolgens aan dat beestje te moeten trekken om het eruit te halen, maar tegelijk deed het ook wel deugd om zowel de “opluchting” bij de moeder te merken (ze was immers duidelijk al moe van het vruchteloos proberen persen) als te zien dat het lammetje er perfect gezond uitkwam – iets wat bij de eerste bevalling die ik jaren geleden helemaal alleen deed jammer genoeg niet het geval was. Het tweede, veel kleinere, volgde een klein half uurtje later trouwens wel probleemloos.
Lammetje (Le petit requin)
Én blij zijn omdat de moeder haar lammetje onmiddellijk begint af te likken en dus “erkent”
  • Diezelfde lammetjes knuffelen (ja, ik weet het, ik val in herhaling, maar ze zijn dan ook zooooooo schattig 😜)
Lammetje (Le petit requin)
Dat weliswaar al deels schoongelikte, maar toch ook nog iet of wat slijmerige beestje van hierboven? Een nacht later zag dat er zo uit. En nu jullie in koor: “oooooooooooooooh” (dat is toch wat ik deed 😉 )
  • Te horen krijgen dat een nummer op een album dat ik liet horen, ondertussen een lievelingsnummer geworden is
  • Fluitende vogeltjes
  • Oprechte spijt zien bij iemand die mij gekwetst heeft
  • Een goede vergadering, ondanks dat ik als enige van ons kantoor tegenover vier mensen aan de andere kant van de tafel zat en een paar van mijn bemerkingen in vraag gesteld werden
  • Tijdens een spelletje loups-garoux (weerwolven) verzon elke speler een verhaaltje rond zijn personage (logischerwijs zonder te verklappen welke rol op zijn kaart stond). Behalve dat dat op zich al leuk is, speelden A. en ik – eerst onbewust, daarna bewust – met onze verhaaltjes een hele avond op elkaar in, waardoor we tegen het einde van de avond één ziek drama bij elkaar hadden verzonnen. Absurditeit en onnozeliteit samen, heerlijk!
  • Tijdens een bezoek aan een gebouw kortaf behandeld worden door de architect (met o.a. de opmerking “dat ik x toch zou moeten weten”) en i.p.v. onzeker te worden correct, maar beslist op mijn strepen staan.
  • Nieuwe faire en ecologische kledingmerken ontdekken
Textieldrukken met planten (Le petit requin)
En gefascineerd toekijken hoe er ecologisch met planten op textiel geprint wordt (demonstratie van Laurence De Craene)
  • Een moeilijke, maar deugddoende stap in therapie zetten
  • Vrij onverwacht in België zijn voor mijn vader zijn verjaardag
  • Bloemen laten leveren bij mijn grootmoeder de dag voor we er langs gingen. Toekomen en vragen of het een mooi boeket is. Als antwoord krijgen dat er niets geleverd is. Of ja, wacht, er stond de dag ervoor een doos bij de deur toen ze terugkwam van een wandeling, maar dat was een doos van het bedrijf waar mijn nonkel werkt. Waarop haar ook aanwezige zus antwoordde dat ze die doos binnen had gezet om ze te beschermen tegen de regen, maar dat er inderdaad de naam van mijn nonkel op stond. Die doos gaan bekijken en zien dat er én bloemen én de naam van het bloemenbedrijf (niet het bedrijf van mijn nonkel) én de naam van mijn grootmoeder opstaan. De doos openen en er een vaas en boeket (gelukkig nog zeer fris) uithalen. Twee oudere mensen, ’t is soms toch geen zottigheid zenne 🙂
  • Mensen terugzien die ik dacht nooit meer (bewust) te zien. Stevig vastgepakt worden.
  • Bestelde meubels mogen afhalen
  • Mooie avondzon
  • Werken in de moestuin
Aardbeiplantjes (Le petit requin)
Aardbeiplantjes!

Silberstreifen maart

Ik wilde eigenlijk mijn mooie momenten van april posten, toen ik zag dat die van maart nog in draft stonden. Iets met dat het maar goed is dat mijn hoofd vasthangt, of ik was het ook al lang vergeten… Nu ja, ik ga er maar vanuit dat een overdosis gelukjes nog niemand kwaad gedaan heeft 😉

  • Buitenstappen op kraakverse sneeuw
  • In het zonnetje in een ligzetel in de sneeuw liggen met zicht op de bergen en nadien naar beneden sleeën
Säntis (Le petit requin)
Weekenduitstapje op Zwitserse wijze
  • Mijn bank die meewerkt om vanop afstand mijn mastercard van rekening te verhangen (iets wat niet evident is, want normaalgezien moet ik voor zo’n dingen ter plaatse gaan)
  • Een kassierster verdedigen wanneer een klant zich – onterecht – kwaad maakt op haar en daar zowel van haar als van haar collega aan wiens kassa ik stond, een dankbare blik voor krijgen
  • Post krijgen van Sofie
  • Te horen krijgen dat ik op Kate Winslet lijk (ik zie de gelijkenis echt niet, maar ’t is wel een schoon compliment 🙂 )
  • Witloofsoep te eten krijgen, waar geitenkaas aan is toegevoegd. Jummie!
  • Voor het eerst dit jaar skiën in de Alpen
Flumserberg (Le petit requin)
Het weer wilde niet helemaal mee, maar dat maakte niets uit, want oh, die bergen en dat meer!
  • Een onverwachte babbel op de bus met een Zwitserse vrouw over de Nederlandse taal
  • Naar huis wandelen langs een rivier en volkstuinen
  • Ontluikende bloesems
  • Dit schattige, maar ook lichtelijk onrustwekkend huisje ontdekken

Winterthur (Le petit requin)

  • Fruitbomen kopen voor in mijn tuintje
  • De vrouw op de trein die stiekem lachte toen we een Zwitsers kinderboek probeerden te lezen
  • Een heel goed behouden schuur uit de 19e eeuw die door mijn werk beschermd gaat worden
Scheune Riedmatt (Le petit requin)
Deze dus! En ook al is de eigenaar ongetwijfeld iets minder blij (sorry meneer!), het doet wel deugd het gevoel te hebben met je werk echt iets te kunnen bijdragen
  • Tweedehands – en daardoor betaalbaar – hout vinden voor meubels
  • Ondanks dat het huren van een eigen appartement ervoor zorgt dat ik veel meer op mijn budget moet letten, toch geld (kunnen) blijven vrijmaken om goede doelen mee te steunen
  • De geur van (de kwasten in) pijnboomhout
  • Een doos boordevol papieren opruimen
  • De bus nemen en blij worden van de zeer goedgehumeurde buschauffeur, die tegen de hele bus uitriep hoe mooi het buiten toch wel niet was, met de bergen, de sneeuw, de blauwe hemel en de lentezon
  • Voor het eerst in een tijdje terug op mijn koersfiets kruipen en daar gigantisch van genieten (tot ik een hongerklop kreeg, maar dat negeren we efkes. En uiteindelijk kon ik ook daar wel mee lachen, want een mens fietst 19 jaar om dan nog zo’n beginnersfouten tegen te komen…)
  • Heel de luchthaven rondfietsen om vliegtuigen te spotten
Vliegtuigen spotten Zaventem (Aarjen Peeters)
Dat het toch machtig is, als zo’n toestel vlak boven je hoofd overvliegt! En kijk, de smurfen! En Belgische luchtvaartgeschiedenis met een van de toestellen van de nieuwe maatschappij Air Belgium
  • Een groot project op het werk afwerken
  • Een presentatie van dat project geven en van mijn baas het compliment krijgen dat ik dat souverän (zeker en beheersd) gedaan heb
  • Mijzelf beloven dat eens ik energie over heb, ik ga onderzoeken hoe ik ervoor kan zorgen dat ik vaker presentatie-achtige dingen kan doen in de toekomst. Ik doe het namelijk graag en krijg er regelmatig complimenten over, dus blijkbaar doe ik het ook goed.
  • Lammetjes knuffelen
Lammetjes (Le petit requin)
Meestal knuffel ik er eentje per keer, maar per drie gaat ook (al is de elegantie dan wel ver te zoeken 😉 )

Silberstreifen februari

Februari was een korte maand boordevol mooie momenten. Zoveel dat ik 330 woorden nodig heb om ze – niet eens allemaal – op te noemen! 🙂

  • Onverwacht een superlief pakje krijgen van Silke

Le petit requin

  • Voor het eerst dit jaar op de latten staan
  • Wafels eten en naar de koers kijken

Brusselse wafels (Le petit requin)

  • Voor het eerst sportief sleeën (i.p.v. als kind voortgetrokken worden op een vlak pad). Zot gevaarlijk, maar zo zalig!
  • Met een chocomelk in de hand de zon zien ondergaan boven de Alpen
  • Wandelen naar en op een gletsjer
  • Een Valentijnsboeket krijgen (terwijl ik daar niet eens belang aan hecht)

Valentijnsboeket (Le petit requin)

  • Last minute kunnen afspreken voor een gezellige babbel met een vriendin
  • Mijn interieur mooier maken
  • Een foto krijgen van mijn moeder van de granola die ze – naar mijn recept – zelf maakte
  • Op de instagrampagina van Sofie een oproep zien passeren om een nummer aan te vragen. En vervolgens niet enkel dat nummer te horen krijgen, maar ook gebeld worden en zelf op de radio komen. Supertof, maar ook spannend 🙂

Nostalgie Sofie Verschueren (Le petit requin)

  • Passende matrassen kopen voor mijn nieuw bed, zodat ik niet meer langs één zijde het risico loop uit mijn bed te glijden omdat de matras over de rand uitsteekt
  • Voor het eerst in lang nog eens mijn profiel op Bloglovin’ bekijken en zien dat Lilith mijn blog volgt. Beetje starstruck zijn, want “omg, dat is wel een van de grootste blogsters van België”. Mijzelf nadien een beetje uitlachen, omdat ik normaal veel te nuchter ben voor dat soort idolatrie, maar het dus blijkbaar toch soms gebeurt.
  • Naar de winkel gaan en – zonder er op te letten – een perfect afgeronde som hebben

Le petit requin

  • Een massage krijgen
  • Bevroren fonteinen in de stad
  • Naar de Lidl gaan waar ik vroeger vaker inkopen deed, zien dat de vriendelijkste kassierster ooit er nog steeds werkt en nog eens een (niet uitgesproken) wedstrijdje “om ter vriendelijkst” zijn doen met haar. Uiteraard verloor ik weer, maar ik liep met een brede smile op mijn gezicht naar buiten.