Silberstreifen januari 2019

Öxarárfoss (Le petit requin)
Mijn broer bij de Öxarárfoss in zijn meest subtiele kledij 😜
  • Kiezen voor rust, ook wanneer dat betekent dat ik een uitstap mis
  • Op eerste nieuwjaarsdag de traditionele loop met mijn broer doen (weliswaar in een “iets” minder traditioneel decor 🙂 )
  • Met mijn moeder kunnen babbelen over J.
  • Mijn vader die zegt dat hij “zijn blije Haaike terug wilt” en zo aangeeft dat hij bezorgd is
  • Exploding kittens spelen, dat ik net cadeau kreeg voor kerst
Dit schattige octopusje dat mijn moeder voor mij haakte in een van mijn lievelingskleuren
  • Mijn vader, broer en J. die zeggen dat ik zeker nog even naar die laatste waterval moet gaan kijken (ik was doodop na een – voor mijn energieniveau – net iets te lange dag). Toch door het water waden en dan van emotie (en vermoeidheid uiteraard) beginnen wenen omdat het daar zo mooi is
  • Op onze laatste avond samen opnieuw het noorderlicht kunnen zien
  • Een goed gesprek hebben met J.
  • Op onze laatste dag in IJsland overal vuurwerk de lucht in zien gaan en bij aankomst te horen krijgen dat dat ter ere van Jólasveinar is, de dertiende van de “kerstjongens” die als laatste terug verdwijnt en zo het einde van de kerstperiode symboliseert
Fascinerende taferelen in de bomen
  • Een goed gesprek bij de relatietherapeute dat zorgt voor een stap vooruit waar ik al even op hoopte
  • Sneeuw!
  • Een rustige avond alleen thuis hebben
  • De eerste 6600 tekens van mijn thesis schrijven. Dat is natuurlijk nog maar een fractie van de 120000 die er moeten komen, maar toch: we zijn januari en ik heb al een ministukje tekst op papier!
😍
  • Te horen krijgen dat iemand deugd had van een cadeautje dat ik opstuurde
  • Een strike gooien bij de bowling op een werkevent (voor de rest was ’t gene vette, maar die ene heb ik toch gehad 😜)
  • Vroeger weggaan bij de bowling om nog een studietaak af te werken en i.p.v. de gevreesde commentaar, net appreciatie krijgen, omdat ik toch gekomen ben
Een halve kwartslag naast de brandende hemel was dit zicht te zien 😍
  • Tijdens de Women’s March een protestbord zien met de tekst “A women’s place is in the resistance”. ’t Zal nog niet zijn dadde!
  • Een goede controle bij de gynaecoloog: de auto-immuunziekte is op dit moment onder controle, oef!
  • Meerdere rode wouwen zien vliegen vlak boven onze tuin
  • De reactie van een vriendin op een paar plantentips die ik haar gaf
Van mijn broer een filmpje doorgestuurd krijgen met zijn gelukt gepocheerd ei en beslissen dat ik dat nu toch ook eindelijk eens moet proberen. Et voilà!
  • Kijken naar An American Tail
  • In Lausanne bij vrienden van mijn broer logeren, er op een zalige manier ontvangen worden en met hun kinderen spelen en tekenen
  • De tekst “La couleur est le plus beau trait d’union entre la science et l’art” op de campus van de EPF in Lausanne
  • Na amper twee dagen in het Frans merken dat ik terug in die taal denk. Oh, Frans, het blijft de taal van mijn hart!
Meestal wandel ik aan onze kant van “onze huisberg”, maar ook aan de andere kant is het mooi
  • Een hoop boekentips krijgen van C.
  • Gezellig gaan eten in Winterthur
  • Jullie reacties op mijn blog Freak! Heerlijk te lezen dat ik bijlange de enige niet ben met rare trekjes 😉
  • Zo regelmatig een roodborstje zien, dat we kunnen spreken van een “huisvogeltje”
16 januari. Dikke jas aan en lunchen in het zonnetje op ons terras
  • Skypen met mijn broer
  • Een verjaardagscadeau voor J., dat meer tijd vroeg dan ik op voorhand verwacht had, toch op tijd afkrijgen
  • Een badje nemen
  • Lopen op een laagje sneeuw in een donker bos
Ik ben niet zo’n romanticus eigenlijk. Maar verkoop hartjesbrood in de winkel en ik ben verkocht, dat dan weer wel

Silberstreifen december

  • Met twee vrienden die na de housewarming nog wat blijven plakken, pizza gaan eten
  • Door een buurman uitgenodigd worden om glühwein te komen drinken op Samichlaus (de Zwitserse Sinterklaas)
  • Op die drink toevallig een andere Belg leren kennen (dat is de derde of vierde sinds ik hier woon…)
  • Lezen over deze zalige muurschildering en hopen dat er nog volgen
Le petit requin
Niet naar huis kunnen tussen Wenen en Lausanne en daardoor onze licht besneeuwde tuin missen, maar er wel een foto van doorgestuurd krijgen. Inclusief hond van diezelfde buurman, die ons al eens met een bezoekje vereerd 🙂
  • Uitgelachen worden en zelf moeten lachen met mijn reactie op onze treinreis naar Wenen. Ik boekte die immers fout, waardoor we jammer genoeg een gewone stoel i.p.v. een bed hadden. Dat zorgde ervoor dat ik binnen de vijf minuten nadat we op de trein zaten probeerde te slapen en elke vraag van mijn lief (bijna) enkel nog beantwoordde met “ja maar, ik moet slapen” (dan anderzijds: daardoor lagen we er tegen 22h in en hebben we effectief een deftige nacht gehad 😜)
  • Een taartje eten bij Café Hawelka. Appelbeignets met punsch op een Weense kerstmarkt (nope, het wordt niet meer cliché dan dat 😉 )
  • Lopen in Wenen. En alsof dat al niet tof is op zichzelf was dat in verse sneeuw (oooh, dat gekraak onder mijn voeten!)
Coca cola kersttruck (Le petit requin)
Voor het eerst een echte Coca Cola-kersttruck zien (ik heb op zich niets met vrachtwagens, maar dit soort modellen met een lange “snuit” vind ik wel machtig 🙂 )
  • Bij een vriend van mijn broer logeren en er ontvangen worden alsof ik zelf vriend aan huis ben. Spelen met de beide dochters
  • Libanees eten en ondertussen Nederlands en Frans kunnen spreken
  • Na twee dagen archiefonderzoek, mijzelf ontspanning gunnen tijdens de drie uur durende treinrit naar huis, o.a. met een lekkere smoothie (dank aan T. voor de tip!)
  • Na een halve dag complete stress besluiten dat het genoeg is en mijn klant een mailtje sturen om te zeggen dat het project niet voor, maar na de kerstvakantie klaar zal zijn. Een mailtje terugkrijgen met de boodschap “ok, geniet van de feestdagen!”. Mijzelf zowel voor de kop slaan (want duh dat dat uitstel ok was, er ging toch geen gemeenteraad meer zijn voor kerst) als trots zijn op mijzelf
Groenten roosteren in de oven (Le petit requin)
Koken. En genieten van de kleurtjes die de oven ingaan 🙂
  • Voor het publicatieproject aan de universiteit mijn voorkeursarchitecte kunnen kiezen en mijzelf daardoor twee cadeautjes geven: een onderwerp dat mij interesseert en tijd, aangezien ik alle opzoekwerk zowel voor dat project als voor mijn thesis kan gebruiken
  • Van A tot Z met Connie Palmen
  • In een heel mooie Airbnb in St. Moritz terechtkomen. Mijn lief die er lekker kookt
  • Geld uitsparen door geen – zelfs naar Zwitserse normen – pokkedure skipas te kopen en in de plaats een mooie vallei ontdekken
Val Fex (Le petit requin)
De stilte in de bergen. Oooh, die bergen, altijd opnieuw ♥
  • Mijn koersfiets eindelijk binnenbrengen bij de fietsenmaker en hem een week later veel goedkoper dan verwacht hersteld terug kunnen halen
  • Op kerstdag meer dan een kilometer zwemmen (hoera voor het zwembad dat open was!)
  • Werken aan mijn agenda voor 2019
  • De meest zotte natuurfenomen zien in IJsland (basaltgesteente! noorderlicht! een geiser! gigantische watervallen!)
Flughafen Zürich (Le petit requin)
Onze koffer van het bagagekarretje het vliegtuig in zien gaan (jup, ik ben soms een klein kind in mijn gelukjes)

Silberstreifen november

  • Een cadeautje “van het bureau” uitkiezen voor het pasgeboren kindje van de baas (en zowel collega’s als baas die daar blij mee waren, oef 😉 )
  • Een goed gevoel overhouden aan de presentatie/rondleiding die ik dit semester moest geven
  • Een interessante archiefontdekking doen over de site die ik presenteerde. Weliswaar na de rondleiding, maar toch 🙂
  • Deze Barbie die Robert & Trix Hausmann ontwierpen voor de tentoonstelling Kunst, Design und Barbie. Hun Barbie werd niet opgenomen in de tentoonstelling en dit was de fantastische uitleg (ik vertaalde uit het Duits):

“Het object is zonder enige twijfel prachtig ontworpen en zorgvuldig bewerkt. Desondanks zijn wij de mening toegedaan dat de door u ongetwijfeld gewenste rode vlek zeer speciale vragen, vooral van kinderen, zal oproepen. We denken niet dat een museum de gepaste plek is om ouders de, door hen mogelijk verzuimde, uitleg te laten geven.”

Barbie by Robert & Trix Haussman (Le petit requin)
  • Te horen krijgen dat ik “mooie nagels” heb. Ok, het was van een verkoper van nagellak, dus sowieso een verkoopspraatje, maar op dat moment waren ze effectief best wel mooi: goede lengte en geen scheurtjes (iets waar ik soms wel last van heb) 🙂
  • De les waarvan ik de samenvatting moest schrijven, opnemen en het mijzelf zo veel makkelijker maken. Die samenvatting deels daardoor met al bij al vrij weinig stress schrijven en goede feedback krijgen erop.
  • Fijn bezoek uit België met o.a. een gesprek over slechte ervaringen met de NMBS dat zo gigantisch lang duurde dat het hilarisch werd 😜
  • Een goed gevoel overhouden aan de discussieleiding die ik in de les moest doen. Fijne reacties krijgen op de “architect Barbie” die ik ontdekte en die we gebruikten om de discussie mee te starten (het thema was het al dan niet bestaande gebrek aan vrouwelijke rolmodellen in architectuur. En Barbies zijn blijkbaar een thema geweest in mijn maand, ahum 🙂 )
Architect Barbie
Bron: Arch Daily
  • Een paar lippenstiften uitproberen en met eentje naar huis gaan (ik ben zelden een echt meisje-meisje, maar soms vind ik zo’n dingen wel heel fijn 🙂 )
  • Terug overschakelen naar 30%. Dat was deels frustrerend, maar ik heb het vooral positief proberen bekijken: ik heb heel snel aan de alarmbel getrokken i.p.v. koppig door te doen “want ik ben nog maar net terug naar 60% gegaan”
  • ’s Ochtends voor het werk gaan lopen
  • Lazen jullie ook het absurde verhaal dat Trump over de Finnen vertelde? En dachten jullie ook “wie harkt er nu in godsnaam bossen?”? Wel euh, harken is het niet, maar blijkbaar gebruiken Zwitsers al wel eens een bladblazer in een bos. Weliswaar op die plekken waar toestellen van een vitaparcours (de Zwitserse fit-o-meter) staan en dus om te vermijden dat mensen daar zouden uitglijden over een pak natte bladeren. Maar toch moet ik eerlijk zeggen dat ik mij heel hard heb moeten inhouden om niet luidop te beginnen lachen bij dit tafereeltje 😜 
Sihlwald (Le petit requin)
  • Na de typische herfstpauze (ofte de tijd tussen buiten zwemmen in meren en rivieren en terug naar het zwembad gaan) opnieuw gaan zwemmen
  • In leuk gezelschap een fijne en interessante film zien over Jane Jacobs (Citizen Jane: Battle for the city) tijdens de architectuurfilmdagen
  • De serre volledig winterklaar maken
  • Deze heerlijke tas die ik op DesignGut, een beurs voor lokale, ecologische en/of fairtrade producten tegen kwam. ’t Is dat ik al voldoende katoenen tassen in huis heb, want hiermee zou ik toch wel heel graag gaan winkelen in o.a. de groenteafdeling van de grotere supermarkten 😜
DesignGut Social Fabric (Le petit requin)
  • Alleen Elvis blijft bestaan op VRTnu. Ik zag ze nog niet allemaal, maar sowieso hartjes voor de afleveringen met Johan Heldenbergh en Assita Kanko, al zijn ze eigenlijk allemaal de moeite. Heerlijk trage televisie (met nog eens dank u aan C. die mij vorig jaar de tip gaf!)
  • Paardjes in de wei achter onze tuin
  • Mijn broer die na het slechte “auto-immuunziekte”-nieuws onmiddellijk wilde skypen ♥ 
  • Mijn uurrooster van op Erasmus tegenkomen bij het opruimen. Eerst fronsen, want wie houdt er nu in godsnaam negen jaar een lesrooster bij? Vervolgens verzwelgen in nostalgie bij de herinneringen die die lessen oproepen… En nog eens fronsen, want zat ik echt 2x per week om 7u30 in de Duitse les? Hoe deed ik dat toen toch? 😉 (voor wie het zich afvraagt, ik heb het dit keer wel degelijk weg gegooid. Ah ja, ik heb een foto als ik toch nog eens “terug” wil…).
Sommersemester BTU Cottbus (Le petit requin)
  • Een stap vooruit zetten voor mijn thesis (het wordt iets dat (religieuze) architectuur en feminisme combineert, hoera!)
  • De boer op zijn brommer zien passeren. Een halve minuut later zijn jongste hond erachter zien spurten ♥
  • De helft van de foto’s van onze reis in de Provence sorteren
  • Het wonderbaarlijke Gasthaus Aescher in het echt zien 😍 (ik “moet” nog eens terug voor betere foto’s – zijnde wanneer de zon niet knal achter het gebouw staat -, maar het is nu niet bepaald een straf om ooit nog eens terug te keren naar zo’n mooie plek 😉 )
Gasthaus Aescher Wildkirchli (Le petit requin)

Silberstreifen oktober

Oktober was een maand waar ik op voorhand wat bang voor was, want “dat opnieuw studeren, gaat dat wel lukken? ga ik om kunnen met de stress van die eerste presentatie? ga ik op het werk overeind blijven? en en en…”. Bleek het achteraf bekeken een heerlijke maand te zijn geweest met het tweede deel van onze vakantie in de Provence, een heerlijk weekend weg in Zwitserland én veel werk, maar ook veel voldoening en zelfvertrouwen door die presentatie!

  • Onnozel doen aan een koud riviertje. Met als gevolg dat drie van ons dat koude water indoken en helemaal kopje onder gingen
  • Schattige straatjes in Sault. Met als topper de ongelooflijk smalle Grande rue 🙂

Château de Berne Lorgues (Le petit requin)
Meegaan naar een wijnproeverij en een heel mooi domein ontdekken

  • Met mijn broer in het donker het afdekzeil over het zwembad willen leggen. Een stap verkeerd zetten, mijn evenwicht verliezen en achterover de iets lager gelegen struiken in tuimelen. De slappe lach krijgen en er bijna niet meer uit geraken ♥

Mont Ventoux (Le petit requin)
Met dank aan aanmoedigingen van andere fietsers tijdens de klim op de top van de Ventoux staan samen met mijn broer, zijn vriendin en mijn vriend ♥ Voor die laatste twee was dat trouwens hun eerste keer, hoera!

  • Een nieuwe, goede gynaecoloog vinden hier in Zwitserland
  • Een roodborstje zien in onze tuin 😍
  • Tickets hebben voor de tentoonstelling van Breugel in Wenen! En voor de opera!

Embräer E-Jet E2 (Le petit requin)
Mijn broer die mij deze foto van een vliegtuig met een heerlijke haaien-livery stuurt!

  • Mijn sleutel vergeten en anderhalf uur moeten wachten voor ik binnen kon, maar dankzij de heerlijke nazomer die tijd al lezend buiten in de tuin doorbrengen
  • Beslissen om een tweede stukje wandeling niet te doen, omdat ik de vermoeidheid begon te voelen en in de plaats met een chocomelk en zicht op de bergen pauze nemen

Le petit requin
Herfstkleuren! Oh, al die mooie, heerlijke kleuren 😍

Le petit requin
Op restaurant deze cola krijgen en mij afvragen van waar ik dat merk toch ken. Het eiland natuurlijk!

  • Onze groep voor de presentatie van dit semester op gang trekken en daar voldoening uithalen, want dat was jaren geleden (in het middelbaar deed ik dat nochtans vaker, de “leiding” van een groep nemen; (een gebrek aan) zelfvertrouwen, het doet wat met een mens…). Daardoor ook het gebouw kunnen kiezen dat ik het liefste zou uitwerken. Omdat het mij heel erg interesseerde, maar ook omdat ik er al veel info over vond. Ofte: maak het uzelf niet altijd zo moeilijk mogelijk!

Le petit requin
Mij proberen herinneren hoe Lärchen in het Nederlands heten en vooraleer aan “lariks” te denken dankzij herinneringen aan Monty Python eerst bij de Engelse benaming uitkomen: The Larch! (ook: wat een mottige lariks hebben die uitgekozen seg!)

  • Op de bijeenkomst van de tuinvereniging de vraag / halve opmerking krijgen dat ik “al wel lang in Winterthur woon zeker, omdat ik het hier zo goed ken”. Hoera voor mijn werk in deze, dat mij door een project vlakbij na één jaar al een local kan doen lijken 🙂
  • In de kleinste cinema van de Alpen naar een filmpje kijken
  • Een serie bingewatchen i.p.v. mijzelf te forceren om te werken. Daar helemaal door ontspannen en een dag later vlot kunnen werken #ikgahetnogeenslerenseg

Le petit requin
Dit cactusje “en garde”, die zich blijkbaar op een strijd voorbereidt 😉

  • Mijn vriend die bij het zien van het machtige uitzicht bovenop een berg op een voor hem zeer atypische en vooral zeer Eddy Wally-achtige wijze “oelalaa” uitroept
  • Soep kunnen eten (jup, dit klinkt onnozel, maar na een nacht misselijkheid, was dit een dag later wel degelijk hét geluk van de dag)

Le petit requin
Nevel over de velden, maar toch – met een dikke pull aan – ontbijten in de tuin. Oh, die tuin! 😍

  • Een vriend die ik deze zomer wat uit het oog verloor, terug zien
  • Een hilarisch gesprek hebben in de leesgroep. Op zich was het gewoon een misverstand over de Caumasee en een stoomkoker (don’t ask), maar ik lag plat
  • Zelfs twee dagen voor mijn presentatie tijd nemen voor ontspanning en beweging. Serieus, waar is stresserende Haaike naartoe?! (kleine noot: ze is ondertussen weer alive and kicking, maar ondertussen heb ik die andere momenten toch ook maar gehad, nah!)

Silberstreifen september

Gaande van groots geluk tot een korte glimlach, ook in september overkwam mij weer gigantisch veel moois:

  • Opnieuw spieroefeningen doen. En merken dat er toch iets is blijven hangen van de inspanningen van begin dit jaar, want het ging vlotter dan toen 🙂
  • Kennismakingscadeautjes maken voor de buren. Als reactie daarop een kaartje krijgen van de ene buurvrouw, druiven (van eigen kweek) en een gezellige babbel met de andere buurvrouw en door de – niet meer heel mobiele – bovenburen via het terras gevraagd worden om even naar boven te komen, zodat we elkaar kunnen leren kennen. Hoera voor lieve buren!

Burencadeautjes (Le petit requin)

  • Zelf appelchips maken. En eindelijk ook nog eens cake en vlechtbrood bakken.
  • Een gezellig gesprekje met de boer van de weide achter onze tuin
  • Onverwacht nóg een cadeautje krijgen van Sofie

Flow. Het grote boek van minder (Le petit requin)

  • In de leeszaal van een museum op de kurken krukjes van Jasper Morrison voor Vitra kunnen zitten (’t is dat ze zo duur zijn…)
  • Een instagramontbijt eten: zwart-wit met a touch of gold door de eitjes 😋

Le petit requin

  • Een oudere vrouw die sbusli chunt zegt en zo dit liedje in mijn hoofd steekt
  • Merken dat de vermoeidheid toeslaat door opnieuw aan het werk te gaan en dus vroeg in mijn bed kruipen om er pas 11u later weer uit te komen
  • Naar thermen gaan. Een massage krijgen. Zwemmen in de Bodensee. Zo deugd van gehad!
  • Tijdens een fietstocht in het kader van de Open Monumentendagen uitleg krijgen van twee duidelijk bevlogen mensen
  • Ontdekken dat een paar buurkatten onze lounge nog leuker vinden als we de kussens ’s avonds stapelen tegen de regen

Le petit requin

  • Met de step naar het werk gaan
  • Zwemmen in het meer van Zürich
  • Op een warme septemberdag ’s avonds verrast worden door gietende regen. Uiteraard net op dat moment mijzelf buitensluiten op het werk. Naar de bus spurten en daar bij elke halte wel mensen tegenkomen die blij zijn omdat ze de bus gehaald hebben of moeten lachen omdat ze er zo verzopen uitzien. Vijf minuten moeten stappen vanaf de bushalte naar huis en daardoor zelf ook als een verzopen kat binnenkomen, maar niet anders kunnen dan daar de slappe lach van krijgen na al die vrolijke mensen 🙂
  • Op weg naar de bushalte een reiger spotten. En een dag later bij het lopen nog eens

Reiger Eulach (Le petit requin)

  • Een mooie, emotionele brief krijgen
  • Veel kunnen doen in het appartement
  • Rustige fietswegen in de buurt ontdekken
  • De dokter die vertelt dat mijn ijzerwaarden weer ok zijn (aan het B12-niveau is nog werk, maar dat komt wel)
  • In de tuin zitten en ineens dit zien passeren. En dan zeggen dat ik officieel in een stad woon 🙂

Le petit requin

  • Bloemen krijgen en de buurvrouw daar een paar dagen later blij mee maken. Wij vertrokken immers op reis en ik vond het zonde ze bij ons te laten verwelken, terwijl zij er nog plezier van kon hebben
  • Een zware, maar deugddoende sessie hebben bij de relatietherapeute
  • Een compliment krijgen van mijn baas
  • Terug naar de ETH. Bijpraten met (ex-)medestudenten. Mijn presentatie voor dit semester nog kunnen wisselen naar eentje die mij beter ligt.

Le petit requin

  • Van de prof te horen krijgen dat het goed is dat ik meehelp aan de excursie omdat ik “lokaal” ben en de omgeving van Zürich het beste ken, in tegenstelling tot de anderen die in Konstanz (DE) en Vorarlberg (AT) wonen. Joehoe, dit Belgje wordt beschouwd als “lokaal” (weliswaar door een Duitse prof, maar toch 😜 )
  • Mijn vriend die zich speciaal voor mij volledig scheert
  • Op weg naar onze vakantiebestemming de Ventoux zien 😍. En deze ondernemer, die hopelijk nooit wil uitbreiden naar West-Vlaanderen 😉

Le petit requin

  • Lezen in de zon met aardbeien en een mojito
  • Met wapperende haren onder een stralende zon op een boot zitten
  • Vlot kunnen rijden op toffe, bochtige wegen
  • Hoe onnozel ook, elke keer moeten glimlachen, omdat de website van het automerk dat we huurden, geen trema bevat en we dus met een “Citroentje” rondrijden

Le petit requin

  • Frans kunnen spreken ♥. En daar complimenten over krijgen
  • Extra Time koers en een paar reacties van Boonen daarin. Nadien kijken naar een spannend WK
  • Een lifter meenemen (die weliswaar een beetje dronken, maar ook vriendelijk was)
  • De Heinekenprijs die naar een meneer Carmeliet gaat. Een mens zou denken dat ze het erom doen…
  • Op onderstaande versie van Heart of Gold terechtkomen en moeten lachen om de schattige intro van Neil Young

  • Beseffen hoe ongelooflijk lang deze lijst wel niet geworden is…