Silberstreifen oktober

Oktober was een maand waar ik op voorhand wat bang voor was, want “dat opnieuw studeren, gaat dat wel lukken? ga ik om kunnen met de stress van die eerste presentatie? ga ik op het werk overeind blijven? en en en…”. Bleek het achteraf bekeken een heerlijke maand te zijn geweest met het tweede deel van onze vakantie in de Provence, een heerlijk weekend weg in Zwitserland én veel werk, maar ook veel voldoening en zelfvertrouwen door die presentatie!

  • Onnozel doen aan een koud riviertje. Met als gevolg dat drie van ons dat koude water indoken en helemaal kopje onder gingen
  • Schattige straatjes in Sault. Met als topper de ongelooflijk smalle Grande rue 🙂
Château de Berne Lorgues (Le petit requin)
Meegaan naar een wijnproeverij en een heel mooi domein ontdekken
  • Met mijn broer in het donker het afdekzeil over het zwembad willen leggen. Een stap verkeerd zetten, mijn evenwicht verliezen en achterover de iets lager gelegen struiken in tuimelen. De slappe lach krijgen en er bijna niet meer uit geraken ♥
Mont Ventoux (Le petit requin)
Met dank aan aanmoedigingen van andere fietsers tijdens de klim op de top van de Ventoux staan samen met mijn broer, zijn vriendin en mijn vriend ♥ Voor die laatste twee was dat trouwens hun eerste keer, hoera!
  • Een nieuwe, goede gynaecoloog vinden hier in Zwitserland
  • Een roodborstje zien in onze tuin 😍
  • Tickets hebben voor de tentoonstelling van Breugel in Wenen! En voor de opera!
Embräer E-Jet E2 (Le petit requin)
Mijn broer die mij deze foto van een vliegtuig met een heerlijke haaien-livery stuurt!
  • Mijn sleutel vergeten en anderhalf uur moeten wachten voor ik binnen kon, maar dankzij de heerlijke nazomer die tijd al lezend buiten in de tuin doorbrengen
  • Beslissen om een tweede stukje wandeling niet te doen, omdat ik de vermoeidheid begon te voelen en in de plaats met een chocomelk en zicht op de bergen pauze nemen
Le petit requin
Herfstkleuren! Oh, al die mooie, heerlijke kleuren 😍
Le petit requin
Op restaurant deze cola krijgen en mij afvragen van waar ik dat merk toch ken. Het eiland natuurlijk!
  • Onze groep voor de presentatie van dit semester op gang trekken en daar voldoening uithalen, want dat was jaren geleden (in het middelbaar deed ik dat nochtans vaker, de “leiding” van een groep nemen; (een gebrek aan) zelfvertrouwen, het doet wat met een mens…). Daardoor ook het gebouw kunnen kiezen dat ik het liefste zou uitwerken. Omdat het mij heel erg interesseerde, maar ook omdat ik er al veel info over vond. Ofte: maak het uzelf niet altijd zo moeilijk mogelijk!
Le petit requin
Mij proberen herinneren hoe Lärchen in het Nederlands heten en vooraleer aan “lariks” te denken dankzij herinneringen aan Monty Python eerst bij de Engelse benaming uitkomen: The Larch! (ook: wat een mottige lariks hebben die uitgekozen seg!)
  • Op de bijeenkomst van de tuinvereniging de vraag / halve opmerking krijgen dat ik “al wel lang in Winterthur woon zeker, omdat ik het hier zo goed ken”. Hoera voor mijn werk in deze, dat mij door een project vlakbij na één jaar al een local kan doen lijken 🙂
  • In de kleinste cinema van de Alpen naar een filmpje kijken
  • Een serie bingewatchen i.p.v. mijzelf te forceren om te werken. Daar helemaal door ontspannen en een dag later vlot kunnen werken #ikgahetnogeenslerenseg
Le petit requin
Dit cactusje “en garde”, die zich blijkbaar op een strijd voorbereidt 😉
  • Mijn vriend die bij het zien van het machtige uitzicht bovenop een berg op een voor hem zeer atypische en vooral zeer Eddy Wally-achtige wijze “oelalaa” uitroept
  • Soep kunnen eten (jup, dit klinkt onnozel, maar na een nacht misselijkheid, was dit een dag later wel degelijk hét geluk van de dag)
Le petit requin
Nevel over de velden, maar toch – met een dikke pull aan – ontbijten in de tuin. Oh, die tuin! 😍
  • Een vriend die ik deze zomer wat uit het oog verloor, terug zien
  • Een hilarisch gesprek hebben in de leesgroep. Op zich was het gewoon een misverstand over de Caumasee en een stoomkoker (don’t ask), maar ik lag plat
  • Zelfs twee dagen voor mijn presentatie tijd nemen voor ontspanning en beweging. Serieus, waar is stresserende Haaike naartoe?! (kleine noot: ze is ondertussen weer alive and kicking, maar ondertussen heb ik die andere momenten toch ook maar gehad, nah!)

Silberstreifen september

Gaande van groots geluk tot een korte glimlach, ook in september overkwam mij weer gigantisch veel moois:

  • Opnieuw spieroefeningen doen. En merken dat er toch iets is blijven hangen van de inspanningen van begin dit jaar, want het ging vlotter dan toen 🙂
  • Kennismakingscadeautjes maken voor de buren. Als reactie daarop een kaartje krijgen van de ene buurvrouw, druiven (van eigen kweek) en een gezellige babbel met de andere buurvrouw en door de – niet meer heel mobiele – bovenburen via het terras gevraagd worden om even naar boven te komen, zodat we elkaar kunnen leren kennen. Hoera voor lieve buren!

Burencadeautjes (Le petit requin)

  • Zelf appelchips maken. En eindelijk ook nog eens cake en vlechtbrood bakken.
  • Een gezellig gesprekje met de boer van de weide achter onze tuin
  • Onverwacht nóg een cadeautje krijgen van Sofie

Flow. Het grote boek van minder (Le petit requin)

  • In de leeszaal van een museum op de kurken krukjes van Jasper Morrison voor Vitra kunnen zitten (’t is dat ze zo duur zijn…)
  • Een instagramontbijt eten: zwart-wit met a touch of gold door de eitjes 😋

Le petit requin

  • Een oudere vrouw die sbusli chunt zegt en zo dit liedje in mijn hoofd steekt
  • Merken dat de vermoeidheid toeslaat door opnieuw aan het werk te gaan en dus vroeg in mijn bed kruipen om er pas 11u later weer uit te komen
  • Naar thermen gaan. Een massage krijgen. Zwemmen in de Bodensee. Zo deugd van gehad!
  • Tijdens een fietstocht in het kader van de Open Monumentendagen uitleg krijgen van twee duidelijk bevlogen mensen
  • Ontdekken dat een paar buurkatten onze lounge nog leuker vinden als we de kussens ’s avonds stapelen tegen de regen

Le petit requin

  • Met de step naar het werk gaan
  • Zwemmen in het meer van Zürich
  • Op een warme septemberdag ’s avonds verrast worden door gietende regen. Uiteraard net op dat moment mijzelf buitensluiten op het werk. Naar de bus spurten en daar bij elke halte wel mensen tegenkomen die blij zijn omdat ze de bus gehaald hebben of moeten lachen omdat ze er zo verzopen uitzien. Vijf minuten moeten stappen vanaf de bushalte naar huis en daardoor zelf ook als een verzopen kat binnenkomen, maar niet anders kunnen dan daar de slappe lach van krijgen na al die vrolijke mensen 🙂
  • Op weg naar de bushalte een reiger spotten. En een dag later bij het lopen nog eens

Reiger Eulach (Le petit requin)

  • Een mooie, emotionele brief krijgen
  • Veel kunnen doen in het appartement
  • Rustige fietswegen in de buurt ontdekken
  • De dokter die vertelt dat mijn ijzerwaarden weer ok zijn (aan het B12-niveau is nog werk, maar dat komt wel)
  • In de tuin zitten en ineens dit zien passeren. En dan zeggen dat ik officieel in een stad woon 🙂

Le petit requin

  • Bloemen krijgen en de buurvrouw daar een paar dagen later blij mee maken. Wij vertrokken immers op reis en ik vond het zonde ze bij ons te laten verwelken, terwijl zij er nog plezier van kon hebben
  • Een zware, maar deugddoende sessie hebben bij de relatietherapeute
  • Een compliment krijgen van mijn baas
  • Terug naar de ETH. Bijpraten met (ex-)medestudenten. Mijn presentatie voor dit semester nog kunnen wisselen naar eentje die mij beter ligt.

Le petit requin

  • Van de prof te horen krijgen dat het goed is dat ik meehelp aan de excursie omdat ik “lokaal” ben en de omgeving van Zürich het beste ken, in tegenstelling tot de anderen die in Konstanz (DE) en Vorarlberg (AT) wonen. Joehoe, dit Belgje wordt beschouwd als “lokaal” (weliswaar door een Duitse prof, maar toch 😜 )
  • Mijn vriend die zich speciaal voor mij volledig scheert
  • Op weg naar onze vakantiebestemming de Ventoux zien 😍. En deze ondernemer, die hopelijk nooit wil uitbreiden naar West-Vlaanderen 😉

Le petit requin

  • Lezen in de zon met aardbeien en een mojito
  • Met wapperende haren onder een stralende zon op een boot zitten
  • Vlot kunnen rijden op toffe, bochtige wegen
  • Hoe onnozel ook, elke keer moeten glimlachen, omdat de website van het automerk dat we huurden, geen trema bevat en we dus met een “Citroentje” rondrijden

Le petit requin

  • Frans kunnen spreken ♥. En daar complimenten over krijgen
  • Extra Time koers en een paar reacties van Boonen daarin. Nadien kijken naar een spannend WK
  • Een lifter meenemen (die weliswaar een beetje dronken, maar ook vriendelijk was)
  • De Heinekenprijs die naar een meneer Carmeliet gaat. Een mens zou denken dat ze het erom doen…
  • Op onderstaande versie van Heart of Gold terechtkomen en moeten lachen om de schattige intro van Neil Young

  • Beseffen hoe ongelooflijk lang deze lijst wel niet geworden is…

Silberstreifen augustus

Augustus was de maand waarin mijn lijf terug wat op zijn effen kwam en alsof dat nog niet geluk genoeg op zichzelf was, kon ik daar nog al deze mooie momenten aan toevoegen:

  • Na een weekje afwezigheid in mijn eigen appartement zijn
  • Mooie busrit richting de voet van de Steingletsjer
  • Liften en daardoor nog net de laatste bus halen na mijn wandeling
  • Groeiende plantjes 😍

Le petit requin

  • Voor het eerst overdag een bus nemen naar België en een best aangename rit hebben
  • Rustig tijd nemen om rond te hangen in Brussel en Aalst
  • Onnozel doen met mijn nonkel
  • De zeer behulpzame medewerkster in het Laufbahnzentrum
  • Barbecueën met vrienden en schaamteloos tussendoor een dutje kunnen doen
  • Kelly terugzien
  • Een tijdje later dit bericht van haar op Instagram zien ♥

Le petit requin

  • Op de terugweg naar België een vulkaangebied in Duitsland zien
  • Eten in de avondzon aan het meer van Zürich
  • Kindjes blij maken op de trein doordat ik met een kar vol plantjes de wagon binnenstapte
  • Complimenten krijgen over mijn koersfiets
  • Mail krijgen van de vriendin van mijn broer met de boodschap You are the best, omdat ik meehielp met nalezen / lay-out controleren in de laatste dagen van haar thesis
  • Na een dag verhuizen op een hete augustusdag thuis verwelkomd worden door ijskoude cola en mijn favoriete chips
  • Mooie woorden tijdens een rit langs de Dender

Le petit requin

  • De nieuwe oven en kookplaat die geïnstalleerd worden
  • Hulp van mijn ouders bij het verhuizen van de grootste meubels uit mijn appartement
  • Vrij snel al veel dozen uitgepakt hebben (de zolder negeren we nog even vakkundig 😜)
  • De sfeer van het Alpenbrevet toch een beetje kunnen meemaken door mijn vader en vriend te begeleiden naar de start
  • Het contentement van mijn moeder toen ze over de meet kwam ♥

Le petit requin

  • Mijn oud appartement dat zonder opmerkingen overgedragen kon worden (wat dus ook wilt zeggen dat ik mijn volledige waarborg terug krijg)
  • Opnieuw van start gaan op de ETH Zürich (misschien schud ik binnen een paar maanden meewarig mijn hoofd dat ik dit als een Silberstreifen beschouwde, want de kans dat het misloopt is zeker bestaande. Maar ik ga er meer spijt van hebben dat ik niet geprobeerd heb om die studie af te werken, vandaar de beslissing 🙂 )
  • De boer van de weide achter ons appartement die er op zijn brommertje soms uitziet als Edgar uit De Aristokatten ♥

Silberstreifen juli

Juli was de maand waarin ik twee ijzerinfusen en drie B12-injecties moest krijgen om terug een beetje mens te zijn, maar ook de maand waarin al deze schone dingen mijn leven verblijdden!

  • In de zon een boek lezen te midden van wit besneeuwde bergen. Soms is moeten rusten en je gezelschap alleen verder laten trekken zo erg nog niet 😉

Mont Collon (Le petit requin)

  • De terugkeer van België tegen Japan op het WK. Of ik alleen in mijn zetel heb zitten roepen tegen mijn computerscherm? Het zou kunnen, ja 😉
  • Pannenkoeken eten als ontbijt
  • In de studio van SRF naar een match van de Belgen gaan kijken en een gezellige babbel met een Zwitserse vrouw hebben
  • Leesgroep in het park
  • Kijken naar de fantastische strijd in La Course tussen Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen! En daarna dit heerlijke interview met Cecilie Uttrup Ludwig zien ♥ Oh, hoe heerlijk is (vrouwen)wielrennen toch!

  • Helemaal vergeten het karton buiten te zetten, maar daar dan toch nog nét op tijd in slagen.
  • Mooie treinrit naar La Chaux-de-Fonds
  • Deze bank spotten aan het station van Winterthur waar een jarenlange verbouwing gestart is. Hoe zalig is het wel niet dat er een bankje wordt voorzien om de – wel degelijk impressionante – werf te kunnen bekijken? En hoe fantastisch is het woord Baustellenbeobachtungsbank (ofte: werfobservatiebank) wel niet?

Le petit requin

  • Mijn broer terugzien
  • Onnozel doen in de auto met mijn broer
  • In La Chaux-de-Fonds rondwandelen, daarbij een huis van Le Corbusier zien en in de bijhorende groententuin bietjes zien groeien, die we vervolgens Corbietjes doopten 🙂
  • Over een hangbrug wandelen en er even stevig op springen, zodat ze begint te wiebelen #blijkindinmij
  • Goed voor mijzelf zorgen na thuis te zijn gezet. Met een rustig ontbijt op mijn terras bijvoorbeeld

Le petit requin

  • In een kleedje en sandalen in een stortbui terechtkomen, maar door een vrouw die aan dezelfde halte uitstapte mee onder haar paraplu genomen worden. Om 200m verder, waar onze wegen scheidden, die paraplu in mijn hand geduwd te krijgen, waarna die vrouw met een Schönen Tag noch naar haar voordeur spurtte. Ik ben even sprakeloos blijven staan, daarna zelf snel doorgelopen en heb haar paraplu een paar uur later, toen het terug droog was, bij de brievenbus van haar gebouw gelegd in de hoop dat ze hem daar teruggevonden heeft.
  • Bij Hiltl eten met Sofie & co.
  • Van een rots in het water springen
  • De Schelde op het Meer van Zürich zien 😉

Zürichsee (Le petit requin)

  • Dat ene plekje in de trein te pakken krijgen, waar de venster afgedekt is door een plakkaat. Ofte ook dat ene plekje dat ik normaal niet wil, wegens geen uitzicht, maar waar nu schaduw te vinden is
  • Mary Poppins genoemd worden door de vrouw van een koppel vrienden van mijn broer. En dat enkel omdat ik spontaan de pamper van de jongste verving (’t was dan nog maar een pipipamper ook) en op café stiften bovenhaalde voor de oudste om te tekenen (lang leve het feit dat ik die altijd bij heb voor mijn trackers e.d. 😉 )

Silberstreifen juni

Ook in juni bleef het fysiek en, deels daardoor, mentaal moeilijk gaan, waardoor focussen op de goede momenten en grappige dingen-des-levens dubbel zo belangrijk was. Gelukkig waren ze in veelvoud aanwezig afgelopen maand:

  • Mijn moeder mee haar verjaardagscadeau kunnen geven (i.p.v. via skype te kijken 😉 ) en zien dat ze er blij mee is
  • In de knutselafdeling rondwandelen en zien dat er niet alleen trouwpoppetjes te vinden zijn voor een man en een vrouw, maar ook voor twee vrouwen of twee mannen
Le petit requin
Er is zeker nog verbetering mogelijk, want bij de grote poppetjes zijn er enkel man-vrouw-opties. Maar elk stapje vooruit telt 🙂
  • Mijn nieuwe dokter in Winterthur: nadat ik verhuisde naar Winterthur, zocht ik een nieuwe huisartsenpraktijk, maar het is toch altijd afwachten of het klikt met een nieuwe dokter. Gelukkig bleek ze én goed te luisteren én liefst eerst met niet al te zware medicatie te werken (hoestsiroop op plantaardige basis, niet meteen antibiotica, zo’n dingen), maar tegelijk toch ziekteverlof voor te schrijven toen het echt nodig was (en neen, op zich is ziekteverlof zeker geen geluk, maar op dat moment voelde het wel zo aan, want ik was zo opgelucht te “mogen” slapen en rusten)
  • Behalve de dokter zelf, ben ik overigens ook heel content met de praktijk: nood aan een uitgebreid bloedonderzoek, ECG en een röntgenfoto? Ok, dan doen we dat toch gewoon meteen en morgen bespreken we de resultaten! Zo veel efficiënter en daardoor rustiger dan afspraken bij verschillende diensten in een ziekenhuis te moeten maken en weken te moeten wachten vooraleer je alle resultaten hebt
  • Het “cactuskindje” dat superflink groeit en bij een andere cactus een beginnende bloem zien verschijnen
Le petit requin
’t Is een beetje een raar geval met al dat haar, maar ik ben desondanks benieuwd wat voor bloem er gaat uitkomen 🙂
  • Complimenten over mijn appartement krijgen van mogelijke geïnteresseerden
  • Dat appartement dat onmiddellijk verhuurd is (dit bezorgde mij weliswaar ook even een paniekaanval, want aargh, ik ga terug samenwonen en wat als het niet lukt en dan ben ik mijn schoon appartement kwijt dat zo’n beetje mijn safe place geworden is, en wat als ik dan terug moet verhuizen en ik heb daar geen energie voor en dat mag niet gebeuren en aaaargh… Gelukkig besefte ik dat al die dingen geregeld zijn – net om dit soort paniek te vermijden – en keek ik terug uit naar de verhuis. Of ja, naar de tuin die er daardoor gaat komen; die verhuis zelf hoop ik vooral snel achter de rug te hebben 🙂 )
  • Planken kunnen laten bijsnijden en zo weer een stapje dichter staan bij een paar DIY-ideeën
  • VIP-tickets voor de Formule E-Prix
Formule E-Prix Zürich (Le petit requin)
En daardoor in de pitlane mogen rondlopen!
  • Slapen in de zon langs het meer van Zürich en nadien pootjebaden in datzelfde meer
  • Mij ergeren aan een zagende en klagende eigenaar van een gebouw dat ik moet beoordelen en hem met een ironisch grapje op zijn plaats zetten. Verdekke! 😜
  • Plantaardige chocomelk mét plantaardige slagroom drinken
  • Ontdekken dat ik aardbeien kan laten wassen in de winkel wanneer ik ze meteen zou willen opeten 🙂

Le petit requin

  • De verbaasde of lachende gezichten van mensen op straat, wanneer ze mij op de fiets met tomatenstokken in mijn rugzak zien rondrijden
  • Vallen met de fiets, maar onmiddellijk geholpen worden een vriendelijke mountainbiker
  • Een kindje op de bus meermaals scheiss horen zeggen. Mij de bedenking maken dat het toch wat raar is dat de moeder daar niets op zegt en haar dan horen vragen ist es heiss? Ahum ja, die kleine was dus helemaal niet aan het vloeken, maar gewoon in het Zwitsersduits aan het zeggen dat iets heet was (het Hoogduitse ist heiss wordt in het Zwitsersduits isch heiss wordt snel uitgesproken scheiss).
  • Ondanks de chaos in station Winterthur door een ontspoorde trein, waardoor alles – in de spits – plat lag, toch geholpen worden door een supervriendelijke medewerkster (zelf zou ik al lang ironische grapjes zijn beginnen maken, vrees ik 😉 )
  • Ontdekken dat de volgende keer dat ik ergens te laat toekom, ik gewoon kan zeggen dat ik fundamenteel hoopvol ben 😉

Le petit requin

  • Zweefvliegtuigen zien opstijgen
  • Naar de voetbal kijken op café en op de kaart kunnen kiezen uit burgers aangepast aan de nationale voetbalteams. Mij even bedenken dat het toch wel een gemiste kans is om een Bicky Burger als Belgische burger te integreren, maar dan zien dat ze België eren op de bierkaart. Uiteraard…

Food World Cup Jack & Jo (Le petit requin)

  • Zalige zon in Boedapest
  • Kunnen afkoelen in een zwembad toen die zon iets té enthousiast begon te doen
  • Nick Cave zien. Derde keer ondertussen en de tweede keer op minder dan een jaar tijd. En desondanks: als ik zou kunnen, ik ging morgen terug. Die mens ♥
Nick Cave Budapest (Le petit requin)
We hadden zitplaatsen, maar toen door een val van een toeschouwer de band besliste om geen extra’s te spelen, daar dan echter – na een goed bericht van de ambulance – op terugkwam, terwijl iedereen naar buiten aan het stappen was, zagen we de bisnummers van op het middenplein. Ideaal om zo energiegewijs toch rustig te kunnen genieten van het concert, maar tegelijk ook de ervaring te hebben vlakbij de artiesten te kunnen komen…
  • Op mijn verjaardag gaan brunchen in het “nogal” gedecoreerde Café New York

Le petit requin

  • Langzaam, maar zeker de klim naar het Vrijheidsmonument kunnen doen. Ok, ik was aan het puffen gelijk zot en voelde mij eerder 3×31, maar hey, ik ben toch maar boven geraakt 🙂
  • Sessie 1 van Start to Run kunnen doen (dat ik mij waarschijnlijk forceerde en zo een paar dagen later terug rondliep met een zware hoest, negeren we even. Gewoon weer eventjes, al was het maar maximaal 3 minuten aan één stuk, terug kunnen lopen, was gewoon zaaaalig)

Le petit requin

  • Een massage krijgen na dat lopen
  • Afscheid nemen van Boedapest onder een zalige ondergaande zon en fantastisch mooie lucht
  • Lezen op mijn e-reader! (en voor die hard papierliefhebbers onder mijn lezers ongerust worden: nog altijd evenzeer hoera voor lezen in een papieren boek ook hoor 😉 )
  • De reden voor mijn vermoeidheid die eindelijk ontdekt wordt
  • De verpleegster die zich excuseert omdat ze maar niet in mijn ader geraakt en vervolgens verrast is, omdat ik haar zei “dat dat niks was en dat ze gerust nog wat mocht proberen i.p.v een collega te halen”. Blijkt dat als de opluchting over de diagnose groot genoeg is, mijn angst voor aders (en naalden) beter meevalt 🙂
  • Een mailtje krijgen om de kosten voor de rit naar België af te rekenen en lezen dat ik voor peace (een mistypte péage dus) 8 euro moet betalen. Antwoorden dat als ik geweten had dat vrede zou makkelijk te krijgen is, ik het al lang gekocht had 😉
  • In de bergen zijn en er de lucht opsnuiven
  • Een miniwandelingetje kunnen doen met zicht op gletsjers en eeuwige sneeuw