Week 15-21/12: Die keer met het pompelmoespelsje

Onze laatste week van 2014 in Zwitserland ging zijn gewone gangetje: Johan moest nog werken; ik ging, zoals elke dinsdag, naar de German study group. Die meetups helpen trouwens echt wel om hier een beetje een sociaal leven op te bouwen. Zo ging ik een tijdje geleden met een groepje lunchen en spraken we deze week met (een deel van) diezelfde groep opnieuw af bij iemand thuis om een potluck dinner & winetasting te houden. Gezellige avond en leuk om voor het eerst ook eens iets te doen buiten die Meetup site.

Op weg naar huis ging ik kijken naar de kerstboom in Hauptbahnhof. Dat die gesponsord wordt door Swarovski is onder andere te zien aan een mini tentoonstelling aan de voet van de boom met onder andere deze monsterlijke helm, maar ook kettingen waar volgens mij enkel een koningin of prinses mee wegkomt 🙂

Verschillende buren zijn trouwens ook al helemaal in kerstsfeer; wij zijn een van die donkere gaten. Tja, ik zie er niet echt het nut van in om buiten kerstverlichting te hangen als je binnen zit. Je kan dat misschien wel door de ramen zien, maar in de winter gaan bij ons de rolluiken naar beneden om geen onnodig warmteverlies te hebben en dat ga ik echt niet veranderen voor wat lichtjes.

Zaterdag ontdekte ik tijdens een looptoertje eindelijk de “Waldweiher”, op zich niet meer dan gewoon een vijver in het bos, maar ik was al twee keer op zoek gegaan en had mij telkens vergist. Ter mijner verdediging: er zijn daar best wel veel bospaden, dus ‘t ligt niet enkel en alleen aan mijn gebrekkig oriënteringsvermogen 😉

Zondag gingen we een toertje fietsen richting Uetliberg. Ik deed hem voor het eerst langs de boskant met de mountainbike en ja, hallo, die kant kan ook wel tellen. Dat ik opnieuw last had van tintelingen in mijn benen (geen echte kramp, eerder kriebels vergelijkbaar met een slapende voet) deed er ook niet meteen deugd aan.

De titel komt trouwens van diezelfde zondagochtend, toen Johan vond dat de pompelmoes toch wel een ander pelsje had dan anders. Zeg nu zelf, pompelmoespelsje, dat is toch een woord om te blijven gebruiken, niet?

2 Comments

  1. In Zwitserland hebben ze duidelijk geen energietekort haha 🙂 Ik zet soms een kaarsje voor mijn raam maar dat is het dan ook, liever binnen waar ik er zelf wat aan heb 🙂
    Heerlijk woordje, ja!

  2. Nee, hier inderdaad geen berichten van uitvallende centrales en noodplannen 🙂 Al heb ik in België de indruk dat het tot nu toe toch ook vooral veel zeggen is, maar dat er nog niet echt problemen zijn (gelukkig maar natuurlijk).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *