Week 2015/24 in woord en beeld

Een week die start in Milaan, dat kan alleen maar een goede week zijn, niet?

Aangezien het mijn laatste vrije week was, wilde ik er nog van profiteren (op het moment dat dit verschijnt, heb ik mijn eerste werkweek al achter de rug). Milaan speelde al een tijdje door mijn hoofd als bestemming en bleek eigenlijk ideaal te zijn:

  • dichtbij en daardoor doenbaar met de bus
  • Johan was er al geweest en dus geen “schuldgevoel” omdat ik het alleen zou bezoeken (wat op zich uiteraard geen probleem is, maar ‘t is gewoon leuker om samen nieuwe dingen te bezoeken)

Duomo di Milano (Le petit requin)

De stad is natuurlijk gekend van de mooie dom (en de mode, maar die heb ik vakkundig genegeerd), maar er is nog zoveel meer moois te zien. Zoals dit ingangsgebouw van een van de grotere kerkhoven…

Cimitero monumentale Milano (Le petit requin)

Ik hield ook een Leonardo da Vinci-dagje, met een bezoek aan een tijdelijke tentoonstelling in Palazo Reale en als afsluiter van mijn driedaagse deze Santa Maria delle Grazie, waar zijn Laatste Avondmaal hangt. Jammer genoeg had ik dat pas door toen ik er was (mijn voorbereiding was nogal minimaal), waardoor er geen tickets meer beschikbaar waren. Ach ja, reden te meer om nog eens terug te gaan zeker? 😉 Iets wat er eigenlijk sowieso wel inzit, want ik ging doelbewust niet naar de Expo, omdat Johan die ook graag wilt bezoeken. Grote kans dus dat we dit jaar nog eens samen in Milaan belanden!

Santa Maria delle Grazie Milano (Le petit requin)

Terug thuis moest er onder andere naar de winkel gegaan worden. Toch niets om blij van te worden, denken jullie? Dit keer wel: niet alleen maakte ik eerst zelf een winkelmedewerker blij door meteen te zeggen dat ik wilde deelnemen aan zijn enquête (iets wat de meeste andere klanten ofwel niet ofwel pas na lang aandringen deden), nadien maakte hij mij blij met deze “bedankchocola”.

Le petit requin

Hebben jullie dat ook, dat jullie soms helemaal niet meer uit jullie nota’s wijsraken? Zo kwam ik dit papiertje tegen, waarbij onderwijs/job nog wel logisch is, aangezien ik zowel de werk- als de studeerpiste bekeek de afgelopen maanden. Wat die cijfertjes en vooral die schoenen daar dan echter bij staan te doen, geen idee!

Le petit requin

Zaterdag startte de Ronde van Zwitserland in Risch-Rotkreuz en aangezien dat op fietsafstand van ons appartement ligt, besloten we er een actief en passief sportdagje van te maken: eerst fietsen tot aan het parcours, dan een tijdje in de zon de coureurs bekijken (waarbij onderstaande Cancellara uiteraard de meeste aanmoediging van het publiek kreeg) en tot slot terug met de fiets naar huis, goed voor 60km met twee klimmetjes.

Cancellara @ Tour de Suisse (Le petit requin)

Zondag rond de middag kwamen vrienden van onze Belgische duikclub aan, die op weg naar hun vakantieverblijf in de Alpen twee daagjes bij ons zouden logeren. We gingen eerst de Uetliberg naar boven, weliswaar met de trein, omdat het anders voor/met hun tweejarige dochter wat te vermoeiend zou zijn, al stapte die wel moedig zelf de uitkijktoren naar boven. Er bleef nog juist genoeg tijd over voor een aperitiefje buiten op een terras, maar daarna was het haasten naar het restaurant (lekker en veggie) om te ontsnappen aan een stortbui.

El Lokal Zürich (Le petit requin)

Ik zei het al, een week die start in Milaan, dat moet wel een goede week zijn en dat was het ook, want ik heb nog even goed kunnen profiteren van mijn “huisvrouw”-status 😉

15 Comments

  1. Milaan staat hier ook nog op het verlanglijstje! Ik ben alvast benieuwd naar je eerste werkweek en ook naar de Expo, als jullie die nog gaan bezoeken.

    1. Ik hoop dat we nog op de Expo geraken, want onze zomer begint zich heel erg te vullen met veel vriendenbezoeken. Ook plezant natuurlijk en gelukkig duurt de expo tot in oktober, dus je leest er waarschijnlijk/hopelijk wel nog over 😉

  2. Hihi, die notities, dat doe ik ook. Ik laat overal “uitermate belangrijke notities” rondslingeren en moet ze dan achteraf gewoon weggooien omdat ik niet meer weet waar het over gaat! 🙂

    1. Wel, Milaan sprak mij op voorhand ook niet heel erg aan: ‘t was meer omdat het dichtbij was, dat ik het uitkoos. Achteraf bekeken was het toch wel de moeite, al zijn er wel andere steden die ik leuker vind. Zeker een bezoekje waard als het in de buurt of op weg ligt (vb. op weg naar een vakantie in Toscanië ofzo), maar op het randje of het de moeite is om vanuit België enkel voor Milaan zelf af te komen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *