Week 2014/24

Maandag vertrok Johan terug naar Zürich en ik weer richting ouders, waar plots deze uil te zien was. Met dank aan de scherpe ogen van mijn moeder 😉

Le petit requin

Dinsdagochtend startte met een looptochtje met mijn broer, dat door de warmte (en het was nog niet eens 10u) deels lopen, deels wandelen werd. Hij vindt overigens dat ik wat te streng voor mijzelf ben, omdat ik mijn looptochtje van 5km omschreef als “nog altijd belachelijke afstanden, tijden en gemiddeldes voor wie een beetje deftig loopt”. Niet echt aanmoedigend, noch voor mijzelf, noch voor eventuele andere beginnende lopers die hier mee zouden lezen. Boodschap begrepen: vanaf nu probeer ik gewoon content te zijn met het feit dat ik gelopen heb en niet al te denken aan het feit dat ik nog heel ver sta van de 20km of zelfs triatlon die ik ooit zou willen doen.

’s Middags ging ik lunchen met enkele ex-collega’s en kreeg ik deze originele uitnodiging voor de trouw van eentje ervan. ’t Was leuk om iedereen nog eens terug te zien, want met mijn week ziekenhuis én verplichte doktersrust erna, was mijn afscheid niet echt verlopen zoals ik het mij op voorhand had ingebeeld.

Le petit requin

Donderdag moest ik normaal examen afleggen, maar de zoveelste inzinking deed mij besluiten deze zittijd te laten voor wat het is. In de plaats ging ik dan maar even naar Aalst, hoofd wat laten uitwaaien, beetje rondwandelen en paar kleine aankopen gedaan. ’s Avonds ging ik langs op de gemeente om mij te laten uitschrijven. De vrouw achter de balie moest er even haar handleiding bijhalen, want uitschrijven moeten ze quasi nooit doen 🙂 Bij deze ben ik dus voor de komende weken adresloos, want ik ga mij pas begin juli officieel in Zwitserland inschrijven (zijnde wanneer we naar ons definitief appartement verhuizen), kwestie van daar niet onmiddellijk al een adreswijziging te moeten doen.

Le petit requin

Vrijdag ging ik nog eens naar een duiktraining; gezellig om iedereen weer terug te zien en bevestiging gekregen dat we zeker meekunnen op een duikweekend eind juli. Zaterdag gingen mijn vader en ik langs bij mijn grootmoeder, al maakte de NMBS het ons niet al te makkelijk. Niet alleen bleven we drie kwartier staan in Brussel-Noord, het toppunt was nog toen een latere trein richting Leuven op het perron naast ons nog eerst vertrok ook. Ik was nochtans aan de treinbegeleider gaan vragen welke van de twee het eerste ging vertrekken, maar die wist van niks. Nu ja, uiteindelijk vertrok onze trein een paar minuutjes later ook en zou het waarschijnlijk meer tijdverlies geweest zijn om iedereen in Brussel nog te laten wisselen, maar toch, communicatie NMBS, communicatie! 🙂 Gelukkig hadden ze onze aansluiting in Leuven laten wachten, waardoor de vertraging al bij al nog beperkt bleef.
Zondag deed ik – for old times’ sake – nog eens mijn oude trainingstochtje richting Muur en Bosberg, goed voor ongeveer 60km. De combinatie van de stevige tegenwind op de terugweg en de geleende fiets en schoenen, maakten weliswaar dat ik met verkrampte schouders en voeten terug thuis kwam, maar het was desondanks wel een mooie rit geweest.

Le petit requin

Week 2014/23

Deze week begon met de laatste twee testen voor het vak “Rédaction de textes”, bestaande uit enerzijds het schrijven van een samenvatting en anderzijds een eerder theoretische test over schrijftechnieken (vb. andere mogelijkheden om een overdreven gebruik van het werkwoord “avoir” te vermijden). Weliswaar heel interessant, maar het was mij helemaal niet gelukt om volledig door de cursus te geraken. Omdat ik wel al goede punten had gehaald op de eerste twee testen en ik met een gemiddelde van 12/20 een vrijstelling voor het examen zou kunnen halen, besloot ik het er toch maar op te wagen. Mijn samenvatting was naar mijn aanvoelen een goede tekst, maar de theorie was – zoals verwacht – meer gokken dan weten. Afwachten dus of het totaal nog voldoende zou zijn voor de vrijstelling…
Na het examen ging ik nog langs op ons appartement om een paar zaken op te halen. In de lift hing dit schitterende voorbeeld van Google Translate. Heel grappig, maar tegelijk natuurlijk ook wel een beetje triestig dat het blijkbaar niet mogelijk is om een correcte tekst te schrijven.

Le petit requin

Dinsdag kregen we, sneller dan verwacht, al de uitslag van de testen van gisteren. En ahoi, ik heb mijn vrijstelling! Weliswaar met een buis op de ene test, maar de andere drie haalden dat voldoende op. Opluchting, al hoop ik wel nog eens door die cursus te gaan om effectief iets op te pikken van die schrijftechnieken.

Le petit requin

De rest van de week ging op aan het proberen leren van twee cursussen, met weliswaar enkele leuke tussendoortjes:
Zo is er het lammetje bij mijn ouders thuis dat 3x per dag zijn fles moet krijgen.

Le petit requin

En vierden we mijn moeder haar verjaardag, waarbij ze van Johan, mijn broer en mij deze bakvormen kreeg (die zes kleintjes zou ik stiekem ook wel willen 😉 ). Ze heeft ze allebei al uitgetest en de baksels kwamen heel mooi uit de vormen. Goed gerief dus!

Le petit requin

Ik ging ook een minitoertje lopen (zijnde 1,2km), maar was ik blij dat ik na die afstand de fiets van mijn broer kon overnemen om terug naar huis te gaan. Véél te heet!

Johan kwam ook toe, want hij wilde van het lang weekend profiteren om de verhuis al wat voor te bereiden en nog eens te gaan duiken. Zaterdag dus naar Brussel, waar ik tussendoor ook langsging bij Passa Porta voor een vaderdagcadeautje. Ik ga die winkel echt nog missen denk ik: niets leuker dan rondsnuisteren in een boekenwinkel met veel keuze, zowel in genres als in talen! En natuurlijk zijn er in Zürich ook boekenwinkels, maar ’t zal toch wennen zijn om quasi enkel keuze te hebben uit Duitse boeken. Op weg terug naar huis sloeg de Rode Duivelsgekte toe in de metrostations; ze speelden dan ook hun laatste oefenmatch voor het WK.

Le petit requin

’s Avonds gingen we nog langs bij Johans zus, schoonbroer, slapende neefje en toekomstig petekindje van Johan 😉 en zondagavond was het tijd voor barbecue bij mijn ouders thuis.

Le petit requin

Week 2014/22

Vooral veel gestudeer (of proberen studeren) deze week, maar toch ook wel veel leuke momentjes:

Als VIP-gasten in het huidige appartementsgebouw (dank u SwissRe), mochten we dinsdagavond samen met de andere VIP’s op restaurant. Denk: negen gangen, zeven vlees/vis/groenten, twee desserts. Overwegend lekker, al hadden voor mij die rauwe vis en die tartaar niet gemoeten. Anderzijds, Johan was blij met de dubbele portie, dus eigenlijk toch iedereen content 🙂 Jammer genoeg geen foto’s van het eten (is wat raar vind ik als je met enkel vreemden aan tafel zit); wel eentje van de toiletdeur. Want zeg nu zelf, grafisch is dit wel mooi, maar om nu direct te zien dat dit de vrouwentoiletten zijn…

Le petit requin

Woensdag wordt zo’n beetje mijn loopdag hier, omdat dan de kuisdienst langskomt en ik toch sowieso een uurtje “verbannen” wordt uit het appartement. Voor het eerst in lang nog eens 20min aan een stuk gelopen en dat 2x, gescheiden door 4min stappen. Nog altijd belachelijke afstanden, tijden en gemiddeldes voor wie een beetje deftig loopt, maar hey, een mens moet ergens weer beginnen en lopen is nooit mijn sterkste punt geweest.

Le petit requin

Vrijdagavond kwamen we terug naar België, weliswaar elk met een andere vlucht, omdat ik pas veel later had kunnen boeken doordat mijn examens nog niet allemaal vastlagen. Ik vloog dus rond 18u30 vanuit Basel, Johan rond 21u vanuit Zürich, allebei richting Zaventem. Voor het eerst in een maand terug geslapen in ons eigen appartement, waar het vooral wennen was aan het lege terras: toen we vertrokken stond dat nog boordevol planten, maar ondertussen was mijn moeder het komen leeghalen, kwestie van de planten niet te laten verkommeren. Voornaamste reden voor terugkeer (naast – voor mij dan toch – mijn examens) was het lentefeest van Johans petekindje. Gezellig feest met zelfs een indoor zwembad, waar we dan ook graag mee indoken; niemand is ooit te oud voor een watergevecht 😉 Johan vertrok deze ochtend terug naar Zürich; ik blijf nu ruim twee weken in België. Morgennamiddag al mijn eerste test met mogelijk nog een vrijstelling voor het examen…

Le petit requin

Week 2014/21

Johan is dit weekend onze auto gaan ophalen, terwijl ik thuis teksten over de waarde van dialecten tegenover standaardtaal aan het lezen was. De dissertatie die daaruit moest voortvloeien is er uiteindelijk niet meer gekomen (*insert repeat* als het op is, is het op). Maar soit, Johan is dus met de trein naar Chur gereden, maar heeft er in het terugkomen al van geprofiteerd om de auto eens te testen op een Alpenpas. Dezelfde die we vorige week met de moto overgegaan zijn toen we terugkwamen van de garage, maar dit keer wel met een veel blauwere hemel. Vergelijk ook zeker eens de derde foto hier met de tweede van dit bericht. Auto en omgeving goedgekeurd in alle geval 😉

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Zondag wilden we gaan wandelen en kozen we voor het dorpje Stoos als uitvalsbasis, omdat dit niet te ver rijden is en toch de mogelijkheid geeft om al wat te klimmen. Vanop de top hadden we een heel mooi uitzicht over de Vierwaldstättersee en enkele andere pieken tot boven 3000m.

Le petit requin

Thuis pikten we kort nog wat mee van de verkiezingsuitzending, maar daar werd ik nu niet bepaald vrolijk van. Al deed de VRT soms wel zijn best: arme Martine Tanghe veel te lang commentaar laten geven op beelden van de Anspachlaan, waar de NVA zou moeten toekomen “ja, er is veel volk op straat, maar de bus lijkt er nog niet te zijn… het verkeerslicht springt ook op rood nu… wel mooi weer vandaag, waarschijnlijk ook daarom dat er zoveel mensen rondlopen”. Interessant! 😉
En Bruno Tobback is weliswaar niet mijn favoriet, maar zijn partijspeech twee keer onderbreken omdat Bart De Wever misschien op of uit een bus zou stappen, is er misschien toch ook wel wat over.
’s Avonds zijn we voor het eerst ook eens gaan uit eten in Zürich (die MacDonalds de eerste avond rekenen we even niet mee 😉 Het werd Santa Lucia, een Italiaan, die vrij toeristisch bleek te zijn. Anderzijds, de pizza’s waren lekker en dat is uiteindelijk wat telt!