Maand in woord en beeld: februari 2024 #1
Dag 32 – Infosessie over herbruikbare pampers in onze vroedvrouwenpraktijk. Aangezien we dat zeker willen gebruiken, maar onszelf de eerste weken het nog even gunden, om geen extra was te moeten doen (er is al genoeg extra van alles 🙃), besloot ik even te gaan luisteren vooraleer we in materiaal investeren
Dag 33 – Aangezien ons Joske geen fan is van slapen in een bedje, maar vader weer aan het werk is en dus realistisch gezien enkel de ochtendwandeling kan overnemen en moeder niet weet of ze 3-4 wandelingen op een dag ziet zitten, zijn we op zoek naar alternatieven. (terugblik een jaar later: dit bleek uiteindelijk bij ons thuis geen succes; in de crèche sliep meneer bij momenten wel prinsheerlijk in de hangmat)
Dag 34 – Wandeling bij de Churfirsten met zicht op het Alpsteinmassief
Dag 35 – Van het ene uiterste naar het andere, want een dag later zaten we bijna de hele dag met een koortsig kindje op de nooddienst
Dag 36 – Eerst mochten we naar huis, nadien kwam een telefoontje dat er toch iets mis was en werd het een opname in het kinderziekenhuis
Dag 37 – Ik heb hier een fijne materniteitsperiode gehad, maar zo snel terugkomen was nu ook weer niet de bedoeling…
Dag 38 – Op naar de speciale kinderröntgenkamer, waar het onderzoek groen licht gaf om terug huiswaarts te mogen keren
Dag 39 – Het valt bij ons gelukkig nog heel goed mee met de gestoorde feedback, maar we hebben toch ook al onze momenten gehad, ja 😂
Dag 40 – Met heel die ziekenhuisopname waren mijn voorbereidingen voor Johans verjaardag minimaal, maar hey, met 8 jaar leeftijdsverschil heeft hij minstens dit toch elk jaar maar weer 😜
Dag 41 – Wandeling in een schemerig bos en plots vlak voor mijn voeten iets zien bewegen. Een beetje turen later bleek het een kikkertje 😊
Dag 42 – Twee valleitjes verder werd een nieuw vlonderpad geopend, dus wandelde ik vandaag daarnaartoe. Getest en goedgekeurd!
Dag 43 – Eerst op werfinspectie, daarna tussen bos en veld een stuk van de terugweg gewandeld
Dag 44 – De lente komt eraan!
Dag 45 – Valentijnsboeket 🥰
Dag 46 – Het is bijna niet te geloven, maar tot nu toe heb ik al elke keer dat ik op dit pad wandel hertjes gezien 😍
3 reacties
Geef een reactie
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
Altijd schrikken, koortsige kindjes en spoed… Gelukkig was er niks ergs aan de hand!
Ja inderdaad. Zeker op het moment zelf, waar het nog onduidelijk was hoe erg het allemaal net was (en ook al dat prikken, er moest o.a. ook een infuus in een ader in zijn hoofdje gestoken worden, omdat het in de aders in zijn handje niet lukte… mijn hart, jong). Gelukkig waren we er met 3 dagen ziekenhuis vanaf en is ondertussen bevestigd dat er ook geen langetermijngevolgen zijn, dat is het belangrijkste!
Gelukkig liepen de bezoekjes aan het ziekenhuis uiteindelijk goed af. Maar die onzekerheid voordat ze jullie konden geruststellen en zo’n kleintje in het ziekenhuis behandeld zien worden moet niet goed gedaan hebben voor jullie als kersverse ouders.
Begin mei was ik met mijn nicht in Engeland en kwamen we in de Cotswolds onderweg ook een hertje tegen. Op straat zelfs dus we konden het vanuit de auto bewonderen terwijl het in alle rust overstak.