Silberstreifen april 2019

  • De geur van vers brood in huis
  • Vive le vélo! En De kleedkamer! En Extra Time koers! Heerlijk, al die koers op tv!
  • Te voet boodschappen en er een grotere wandeling van maken
  • Goede controles bij de dermatoloog en bij de tandarts (ik kan weer buitenstappen bij een dokter zonder vervolgafspraak!)
  • Mijn grootmoeder haar 91e verjaardag met bijna de hele familie vieren
Dankzij mijn broer de serie Final Space en daarmee ook dit fantastische nummer van Sol Seppy leren kennen ♥
  • De psy die zegt dat mijn aantal therapiesessies afgebouwd kan worden. We gaan nog even wachten – wegens thesis en bijhorende paniekaanvallen enzo (deze week was het nog van dat…) -, maar hoera dat het kan en ik dat ook zo aanvoel!
  • Nuttige feedback op mijn thesis en tips geven aan een andere studente
  • Ondanks vermoeidheid toch naar de diplomaviering van de vorige lichting studenten gaan en een fijne avond hebben. Idem toen we op een andere avond met een paar studenten spontaan beslisten om na de les op restaurant te gaan
  • Johan die een dagje thuis werkt, waardoor we samen kunnen lunchen in de tuin
Een boek bestellen en onverwacht deze supermooie editie ontvangen 😍
  • Een leuk onderwerp kiezen voor mijn presentatie op architectuurreis in Parijs
  • Parijs-Roubaix met zelfgemaakte smoutebollen van mijn moeder
  • Een gezellige babbel met mijn nonkel en zijn vriendin
  • Met mijn broer en Johan naar de winkel gaan, daar een minikomkommer ontdekken en die Pickle Rick dopen
Op voorhand zuchten omdat mijn treinverbinding niet goed uitkwam met mijn afspraak (ik ging er ofwel 25min te vroeg zijn ofwel 5min te laat) om dan op de dag zelf 20min in de zon te kunnen genieten van dit zicht 😍
  • Tijd om zowel in Aalst als in Brussel wat rond te wandelen
  • Op de boekenmeetup een cadeautje voor mijn 5 jaar in Zwitserland krijgen van B. ♥
  • Op uitstap met de twee neefjes van Johan. Waar weliswaar eentje zijn hand kwetste en ik een – nu nog steeds – pijnlijke knie aan overhield. Maar waar we vooral véél speelden, bitterballen aten en in en op bunkers klauterden
  • Door die pijnlijke knie een geplande fietstocht moeten skippen, maar zo een paar uur alleen hebben. Diezelfde avond beslissen om die tijd alleen te verlengen en niet mee te gaan bij vrienden van J., maar te werken aan mijn thesis en naar een serie te kijken
Ontdekken dat Zwitserland ook in het appartement van mijn broer aanwezig is ♥
  • Tijdens een drukke week in België toch tijd maken voor een avond met ons tweetjes
  • Beslissen de vrije val die ik normaal samen met mijn vader ging doen, door te geven aan mijn moeder. Dat was jammer, maar zorgde voor minder stress: ik moest namelijk afvallen om te mogen deelnemen en weten dat je op een week tijd 2kg kwijt móet geraken, terwijl je een drukke week boordevol bezoeken hebt en ondertussen ook nog aan je thesis wilt werken… geen goede combinatie…
  • Mijn vader doodcontent op de grond zien liggen na die vrije val! Mijn moeder die zenuwachtig was voor, maar uiteindelijk al even content na haar sprong! Nadien wafels eten bij mijn nonkel en grootmoeder. En dan thuis samen naar de Amstel Gold Race kijken, de laatste 500m allemaal recht springen uit de zetel en naar de tv roepen 😜
Aan Johan vragen om mij één stukje paaschocolade mee te brengen en dit grappige haasje met koddige das krijgen
  • Zien dat een vriendin blij is met een cadeau. En met de manier waarop ik “gelukkige verjaardag” in haar taal schreef (écht Perzisch i.p.v. afgeleid Arabisch en alle tekens correct. Lang leve Google 😉)
  • Frietjes uit de frituur eten in fijn gezelschap
  • Mijn vader op zijn zestigste verjaardag bellen en aantreffen op de fiets in Zeeland. En ’s avonds een tof skypegesprek hebben
  • Ondanks schrik dat het niet zou lukken, toch zeggen dat ik eind april een thesishoofdstuk ga indienen en dat vervolgens ook doen

12 Comments

  1. Ik vind die silberstreifen van jou altijd leuk om te lezen en zo aanstekelijk. Ik begin dan meteen ook te denken aan alle leuke dingen van de afgelopen tijd.
    Beetje jaloers op dat boek. Die uitgave van Walden heb ik nog nergens gezien. Welke is de uitgeverij?
    Ik ben ook Final Space gaan opzoeken, maar blijkbaar heeft Netflix het afgevoerd…

    1. Ah, dat is raar, hier in Zwitserland (en ik denk ook nog in België) is Final Space wel beschikbaar. Het aanbod wisselt wel per land, dus misschien ligt het aan het feit dat je vanuit Frankrijk Netflix gebruikt?
      Dat boek is een uitgave van Macmillan collector’s library; had ik geweten dat je ze zo mooi vindt, ik had er eentje extra besteld voor je give away-pakket 🙂 Maar serieus: ’t is echt wel een mooie editie he; ik had er enkel op gelet een hardcover te kiezen, maar omdat er geen foto bijstond, had ik niet door dat het een hardcover met gouden bladranden en een stofomslag in een van mijn favoriete kleuren zou zijn 🙂 Héél leuke verrassing 🙂

    1. Leuk! Ik las erover in Digital Minimalism van Cal Newport en was meteen geïntrigeerd. Het zal er waarschijnlijk niet meteen van komen het te lezen (mijn voorkeur gaat nu ofwel naar productiviteitsboeken die helpen met mijn thesis of héél vlot lezende romans, zodat ik mijn gedachten kan verzetten 🙂 ), maar ik kijk er wel naar uit. Denk dat ik er eens op weekend in de Alpen aan ga beginnen; lijkt mij wel toepasselijk 🙂

  2. Zo blij voor jou dat je weer heel wat fijne geluksmomenten bij elkaar hebt kunnen sprokkelen. Tijdens het lezen van deze blogpost ben ik aan het meegenieten van dat prachtige nummer. Dat is inderdaad een mooie ontdekking. Heel blij ook dat je op medisch vlak goed nieuws kreeg. Oh en je nieuwe boek ziet er inderdaad heel knap uit.

    1. Ja he! Mijn vader droomde er al jaren van en heeft vroeger ook nog parachutesprongen gedaan (vanuit een Hercules, dus zijn parachute werd automatisch geopend en het was natuurlijk van minder hoog), dus van hem had ik het wel verwacht, maar ja, toen was hij 20, nu 60, dus dat is toch al geen leeftijd meer waarop je dat “gewoon efkes” doet 🙂
      En van mijn moeder wist ik dat ze dat stiekem wel wilde, maar er nooit echt concreet over nadacht, omdat ze er van uitging dat ze dat toch niet zou durven. Ik was dus niet zeker of ze het zou willen overnemen van mij, maar ik dacht “ik vraag het maar; wilt ze het niet, dan vraag ik het aan mijn broer ofzo; wilt ze het wel, dan is het nu – samen met mijn vader – hét moment”. En voilà, die zotten zijn gewoon alletwee gesprongen 😉

  3. Wat een mooie foto’s bij uw broer!
    Goed dat je af en toe voor jezelf durft kiezen, en ook dat je je sessies bij de psycholoog kan gaan afbouwen!

Laat een reactie achter op Le petit requin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.