Gedichtendag 2019: En of het hier gesneeuwd heeft

Eerste sneeuw. Ja eerste sneeuw,maar wie heeft ogen voor de laatste,de laatste sneeuwpop, het smeltenvan de voeten, wie let daarop? Zo gaat het ook met pijn.Je voelt het onbarmhartigebegin maar het verdwijnenmaak je op uit het verdwenen zijn. Judith Herzberg, Bijvangst Gedichtendag: 2015 – 2016 – 2017 – 2018Alle gedichten op deze blog vind je…

Continue reading →

Gedichtendag 2017: Opnieuw

Eén gedicht is nooit genoeg – tienduizend evenmin. Het moet opnieuw, opnieuw, opnieuw moet iemand schrijven hoe verliefd, verdrietig, blij hij – steeds opnieuw moet iemand daar woorden voor zoeken en die moeten bij elkaar zoals ze nog nooit hebben gestaan. Iemand moet dit lezen. Steeds opnieuw voor het eerst. (Kees Spiering, Dag Rots) Gedichtendag 2015…

Continue reading →

Gedichtendag 2016: Soms wou ik

Soms wou ik dat ik het verdriet, nog voor het kon slinken, zo intact mogelijk kon bewaren. Dat dan de volgende generatie dat verdriet zou kunnen komen bezoe- ken, met rugzakjes, plannetjes en folders. Dat een gids dan kon zeggen “kijk hier, voel maar eens, het is echt’ _ (Maud Vanhauwaert, Wij zijn evenwijdig)

Continue reading →