Throwback Thursday: 16 maart

Wie mij op Instagram volgt, krijgt daar elke dag een foto te zien (of toch in theorie, want maandag kwamen er plots 12 foto’s in één keer online, omdat ik de dagen ervoor niet op instagram kon uploaden 😉 ). Dat “Project 365” ben ik echter al veel langer geleden gestart, namelijk op maandag  12 september 2011. Dat klinkt waarschijnlijk als een compleet willekeurige datum, maar het is de dag dat ik voor het eerst begon te werken en dat leek mij wel een mooi moment om te starten met een dagdagelijkse foto. Waar het eerst de bedoeling was om dat één jaar te doen, werd het al snel een gewoonte die ik ondertussen – ruim vijf jaar verder – nog steeds volhoud. Ben ik dan nooit een foto vergeten nemen? Eigenlijk amper één keertje, al moet ik toegeven dat ik heel af en toe wel een beetje “foefel” door, wanneer ik een foto vergeet te nemen of mijn toestel uitzonderlijk niet bij heb, dat de dag erna in te halen 🙂

In alle geval, al die projecten 365 & 366 willen ook zeggen dat ik ondertussen al een mooi archief aan dagdagelijkse foto’s opgebouwd heb. Soms zorgt zo’n terugblik voor herinneringen aan reizen of mooie uitstappen, soms zijn het ook gewoon kleine dingetjes, maar beiden blijken even fijn om op terug te kijken.

Vandaag neem ik jullie mee naar wat ik de afgelopen jaren uitspookte op 16 maart:

2012

In 2012 viel 16 maart op een vrijdag, eentje waarop we op het werk van déjeuner développement deden, ofte een lunch om dingen bij te leren. Dat kon een collega zijn die uitleg gaf over een project of specifieke techniek die hij/zij geleerd had, een expert die een bepaald product kwam voorstellen of – en dat waren meestal de leukste 😉 – een bezoek aan een werf. In dit geval trokken we naar Luik waar een aantal collega’s werkten op de restauratie van de Opéra Royal de Wallonie. Fascinerend om zo’n hele opera in de stellingen te zien, fantastisch om tot bovenaan die stellingen te mogen om de technieken te zien waarmee de plafondschildering gerestaureerd werd… en ook wel grappig dat een deel van de stoelen blijkbaar tijdelijk in de werfkeet terechtkwamen 😉

Opéra Royal de Wallonie (Le petit requin)

2013

Een jaar later ging ik op bezoek bij mijn grootmoeder en trok ik even de stad Diest in. Die ken ik al jaren, maar toch deed ik in 2013 een nieuwe ontdekking door de Ezeldijkmolen, die ik altijd aan de ene zijde voorbijliep, nu ook eens aan de andere zijde te bekijken.

Ezeldijkmolen Diest (Le petit requin)

2014

Op zondag nam ik een lichtelijk mislukte foto aangezien het eigenlijke onderwerp van de foto niet de orchidee (wiens pot hier trouwens opnieuw met een orchidee staat te blinken), maar wel de kat is.
Niet dat wij ooit een kat gehad hebben, maar die van de buren kwam al eens graag een kijkje nemen in ons appartement. Dat vonden wij eigenlijk wel gezellig, al doet het onderschrift dat ik toen bij de foto schreef, wel vermoeden dat ik in dit geval een tijdje doodstil ben blijven zitten om te vermijden dat de kat ofwel de schaal ofwel de orchidee zou omstoten 😉

Le petit requin

2015

Een goede maand na bovenstaande foto, verhuisden we naar Zwitserland en toch bleek ik in 2015 nog steeds wat problemen met de treinen te hebben. Nu ja, een en dezelfde lijn die in Zürich Hauptbahnhof in de ene richting naar Dietlikon gaat en in de andere naar Dietikon, een mens zou van minder in de war geraken, toch? 🙂

Le petit requin

2016

Vorig jaar stond ik mij in de winkel dan weer te bedenken dat ik deze konijntjes er toch eerder freaky dan smakelijk vond uitzien. Een jaar later vind ik dat eigenlijk nog altijd. En ik bedenk mij nu plots, zouden ze die konijntjes dit jaar weer verkopen? Morgen eens gaan kijken, ik moet toch naar de winkel 😉

Le petit requin

2017

En vandaag, vandaag trok ik er onder een heerlijk stralend zonnetje op uit met de fiets. Zaaaalig!

25 Comments

  1. ik vind de facebook-herinneringen ook altijd leuk om te zien! in 2013 was het deze week of vorige week vgigantisch aan het sneeuwen, herinnerde ik me op die manier 🙂

    1. Ja inderdaad! Ik ben ook een foto tegengekomen van de weg naar het werk die er niet zo ideaal bij lag door de sneeuw 🙂 Leuke manier inderdaad om je dingen te herinneren!

    1. Goh, je moet er ook niet veel op zetten he! Ieder zijn eigen tempo 🙂 Moest ik die gewoonte niet al gehad hebben om elke dag een foto te maken, er zou bij mij waarschijnlijk ook minder verschijnen 🙂

  2. Wat leuk om letterlijk te kunnen terugblikken! Ik noteer al 4 jaar elke dag iets over mijn dochter en al bijna 2 jaar elke dag iets over mijn zoontje en dat is ook altijd geweldig leuk om terug te lezen want dan komen er veel herinneringen terug die eigenlijk zo banaal zijn dat ze makkelijk vergeten hadden kunnen worden.
    En je hebt gelijk, die konijnen zijn freaky!!

    1. Oh, dat is ook supertof! Zowel voor jou als ouder als voor hen later! Wel zot dat je dat blijft volhouden, iets schrijven is toch nog iets intensiever dan een foto nemen, vind ik 🙂

    1. Ja, dat vind ik er ook zo tof aan! Anders heb je toch vooral foto’s van de “grote gebeurtenissen”, zoals reizen en feesten enzo, maar ‘t zijn soms die kleine dingetjes die net heel leuk zijn om op terug te kijken.

  3. Ik hou ervan om herinneringen op te halen en ook al hebben social media ook hun nadelen – dit is toch echt wel een voordeel. Soms zegt een beeld immers meer dan woorden én dan komt de herinnering aan die dag veel sneller terug dan op basis van één enkel zinnetje. De freaky paashazen herinner ik me trouwens nog van vorig jaar.

    1. Hihi, zalig dat je je dat nog herinnert! En inderdaad, foto’s zeggen soms meer dan woorden (al schrijf ik desondanks sommige dingen ook op, omdat die dan weer niet in beelden te vatten zijn 😉

    1. Zeker uitproberen als je denkt dat het iets voor jou is! Zelfs al hou je het maar even vol, het is sowieso fijn om terug te kijken naar die kleine en grote momenten 🙂

  4. Wat een fijn overzicht, en zo tof dat je dat al zo lang volhoudt. Ik neem me elke baby weer voor om dingen op te gaan schrijven, maar ik kom er gewoon niet toe…

    1. Dit is ook wel het enige dat ik zo goed volhoud hoor 😉 Ik neem mij ook elke reis opnieuw voor om nu onze foto’s wél snel te sorteren en een album te maken, maar ondertussen staat er hier nog altijd geen enkel album in de kast…

    1. Hihi, ja he 🙂

      Dit is ook wel het enige project dat ik al zo lang volhoud hoor! Kijk maar naar vb. de 40 dagen bloggen, dat is hier niet bepaald succesvol te noemen 😉

  5. Van déjeuner développement had ik nooit eerder gehoord (of het moest zijn dat m’n geheugen me danig in de steek laat 😉 ) . Weer iets bijgeleerd, zie. Die chocolade paasfiguurtjes zien er idd eerder uit als spookdiertjes dan wel als paashaasjes. Maar spookdiertjes zijn ook best leuk 🙂 . Van die spoorwegaanduiding zou ik ook in de war geraken, hoe heb je dat dan achterhaald vraag ik me af ivm het juiste spoor… Leuke post.

    1. Niet verwonderlijk hoor dat je nog niet van déjeuner développement gehoord had; denk dat ze die term zelf hebben uitgevonden op dat bureau 😉
      En die trein, goh ja, nog eens driedubbelgecheckt of ik in Dietlikon of Dietikon moest zijn en zo lukte het dan wel. Maar ook nu nog spring ik daar niet snel snel de trein op, maar kijk ik altijd nog eens extra 🙂

  6. Die konijntjes blijven freaky ja…
    Ik vind het superleuk om af en toe terug te blikken. Ik gebruik daarvoor de app Timehop,die zowel tweets als Facebookstatussen als foto’s verbindt en zo kan ik elke dag checken wat ik 1, 2 …. tot zelfs 11 jaar geleden (dat zijn mijn oudste digitale foto’s) die dag heb gedaan. Sweet memories 🙂

    1. Wow, tot 11 jaar terug, zalig! Eens kijken of die app ook bestaat voor mijn laptop 🙂 Al zou het dan wel enkel voor die op mijn computer / instagram zijn, want facebook heb ik ondertussen afgesloten en twitter nooit gehad 🙂

      1. Bij deze is ‘t eerste postje al een feit! 😀
        Google Photos (waar ik een backup van al mijn digitale foto’s bewaar) heeft ook een soort terugblikfunctie (minder accuraat als Timehop), ook zeer praktisch.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *