Tag: Gedicht

Wanneer momentenherinneringen worden en mensen verdwijnen is het de liefde die op je pad blijft schijnen dat vind ik mooi. (Lettergekletter)

The other day I was ricocheting slowlyoff the blue walls of this room,moving as if underwater from typewriter to piano,from bookshelf to an envelope lying on the floor,when I found myself in the L section of the dictionarywhere my eyes...

als jouw wereldroerig isanders en onzeker dan helpteen eiland in de zee met haar stranden woeste wolken kan ze helenkan ze leren berusten enrelativeren  (Inge Zwerver)

Wij wisten niet, toen wij nog lange brieven schreven op papier, dat wij de laatsten waren die nog op die manier van elkaar hielden met langzaam overdachte woorden die we meenden. (Judith Herzberg, Judith Herzberg leest Zijtak)

Love, love, love, says Percy.And hurry as fast as you canalong the shining beach, or the rubble, or the dust. Then, go to sleep.Give up your body heat, your beating heart.Then, trust. (Mary Oliver, Red bird: Poems)

het spijt me het spijt me van vanmiddagik had blij en gelukkig moeten zijn met jouin de zon op een bank maar ik was diepongelukkig omdat ik wou dat je anderswas het spijt me dat ik niet begreep watje bedoelde...

Ik in haar bed en zij die net de douche uit stapt.Zoals zij loopt, zoals zij naakt het huis door loopt,zo zullen vanaf nu de dagen lopen. Ze neuriet en ik zit verhevigd in haar bed.Oneindig wakker is ze, warm...

Ik wou ik wou dat ik papier was.Ik wens mezelf van dik karton.Ik wou ik wou dat ik je boek was.Ik wou dat je me lezen kon.Ik wou ik wou dat ik een kaft had.Ik wens mezelf een sprookje groot.Ik...

even sta je stil bij dit raam,niet om wat het is maar omwat het toont:jezelf, weerspiegeld inhet huis van een ander,je hele bestaan in eenlichaam vertaald zo zijn de mooiste zaken –een beetje verdwaald. zoals het eerste lichtvan zichzelf niet...