Gedicht: Komma

Deze dagen zetten een komma
in onze volle zinnen
van drukte.
Stil. Zeggen ze. Adem.
Zoek de verte. En toch.
Laat je raken.
Door nabijheid en mensen.
Door schoonheid en stilte.
Zeker nu. Vooral nu.
Luister. Zeggen ze. De komma
en hoe ze zin geeft.

(Marlies Verdoodt)

6 Comments

    1. Ah, dan is het van bij jou dat ik het had! Ik herinnerde mij dat ik het ergens op een blog gelezen had, maar had jammer genoeg enkel het gedicht en de auteur gekopieerd, niet de link naar de blogpost.
      Bedankt dus 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.