Gedicht: Odi et amo

Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.
Nescio, sed fieri sentio, et excrucior.

Ik haat en ik heb lief. Waarom ik dat doe, vraag je misschien.
Ik weet het niet, maar ik voel dat het zo is, en ik ga eraan kapot.

(Catullus)

12 Comments

    1. Ja, dat omschrijft het helemaal. Toen ik het als tiener leerde kennen, overwoog het mooie; nu eerder het pijnlijke, omdat het iets te dicht komt. Nu ja, het zal wel weer evenwichtig pijnlijk mooi worden 🙂

    1. Ja, inderdaad. Wat denk je, zou hij blij zijn dat zijn gedicht nog altijd een troost kan zijn of vooral eens zuchten omdat mensen blijkbaar nog altijd niet geleerd hebben hoe het moet, lief hebben? 🙂

    1. Goh, deels wel, vrees ik. Haat is een te groot woord voor wat het is, maar het is moeilijk. Moest ik enkel relatiezorgen hebben, het zou nog gaan, maar nu is er ook zoveel anders (het is op het werk heel moeilijk; die studie met thesis geeft veel stress) dat ik amper mijn hoofd boven water kan houden. En ja, dat zorgt dan weer voor extra spanningen in onze relatie, beetje een vicieuze cirkel…

    1. Ja, machtig he, hoe hij in zo weinig woorden zo veel kan zeggen. En inderdaad, ik denk niet dat je iemand die je niet lief hebt of had, kan haten. Of ik alleszins toch niet, als het iemand is die niets voor mij betekent, dan ben ik eerder onverschillig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *