Maand in woord en beeld: maart 2021 #2

Dag 76 – Ale hup, 7,5 maand in dienst en ik heb mijn eerste beroep aan mijn been 😜

Le petit requin

Dag 77 – Controle om te zien of scheuren in een gasketel nog hersteld kunnen worden (ofte: ik kijk en luister, de expert beoordeelt, want ik ken daar – voorlopig – nougatbollen van)

Gasketel (Le petit requin)

Dag 78 – Laatste en stevigste klimmetje van de heenrit en dan beloond worden met dit zicht 😍

Rigi (Le petit requin)

Dag 79 – Of ik iedereen ons mooi afgeboord paadje en daardoor bredere bedden in de serre wil laten zien? Misschien wel ja…

Serre (Le petit requin)

Dag 80 – Wandeling met een vriendin in de Ruinaulta

Ruinaulta (Le petit requin)

Dag 81 – Ik krijg echt de liefste post ooit!

Post (Le petit requin)

Dag 82 – Mijn collega’s vinden het soms wel grappig / raar als onderstaand briefje met een opdracht van mij op hun bureau belandt, maar ik word er vrolijk van, van “mijn madammeke met bloemetjes” 😄

To do-lijstje Helen B (Le petit requin)

Dag 83 – Ooit ga ik wel stoppen met pendelfoto’s hoor. Maar heerlijke lentedagen met bergen in een winters jasje op de achtergrond, die vragen gewoon om foto’s!

Uetikon am See (Le petit requin)

Dag 84 – Zonsondergang aan de Greifensee

Greifensee (Le petit requin)

Dag 85 – Elke dag weer een nieuw kleurtje erbij in de tuin!

Narcis (Le petit requin)

Dag 86 – Van de stempelwinkel aan de ene kant van de stad naar het tuincentrum aan de andere kant via de mooie omweg buitenom

Dättnautal (Le petit requin)

Dag 87 – Eerste keer blote benen weer, dus uiteraard de fiets op

Sitzberg (Le petit requin)

Dag 88 – Rode biet, sla, koolrabi… we zijn vertrokken!

Slaplantjes (Le petit requin)

Dag 89 – De eerste plons van het jaar is bij deze een feit. Watertemperatuur 8°C, luchttemperatuur gelukkig 20°C 🙃

Zürichsee (Le petit requin)

Dag 90 – En daar zijn de bloesems!

Bloesems (Le petit requin)

16 Comments

  1. je moet niet stoppen hoor met pendelfoto’s. maar ‘k vind de zonsondergang het mooist en de bloesems.

    8° watertemperatuur? Zot gij. Daar ga ik met 17mm neopreen nog niet in.

    1. Haha, echt, zelfs met 17mm neopreen niet? Ik heb ooit twee duiken bij 8°C gedaan met 12mm (7mm pak met 5mm shorty). Eentje daarvan was iets langer dan een half uur en ging echt goed; de andere was het effectief veel te koud, al lag dat evenzeer aan de temperatuur van het water als aan mijn stomme beslissing om veel te snel na een week ziekenhuis terug te gaan duiken…

      1. Oh en ook: deze plons was echt wel een plons en niet meer; denk dat ik er in totaal nog geen halve minuut in ben geweest. Ik ga wel proberen op te bouwen, maar 8°C enkel in badpak is effectief wel te koud om lang vol te houden 🙂

    1. Awel, dat klinkt misschien onnozel, maar ik word bijna een maand later nog altijd content als ik de deur van onze serre opendoen 🙂 Eigenlijk stom soms: ik zat daar al zo lang mee in mijn hoofd, maar ontzag mij het werk ervan, terwijl dat eigenlijk heel goed meeviel (laag karton, laag onkruiddoek, stenen boord, houtschilfers).

  2. Prachtige foto’s, zoals steeds. Waarom zou je daar in hemelsnaam mee stoppen? 😉

    Oei, dat beroep… Hopelijk valt het mee?
    Ik herinner me ook nog de eerste keer dat ze in proces trokken tegen een beslissing van mij en ook al had ik 100% gelijk, het was toch stressen, want ge moet echt elk detail en datum van wanneer wat terug kunnen boven halen. Alles is goed afgelopen, maar sindsdien ben ik nog neurotischer in het bijhouden van timelines en mails en dergelijke. Succes ermee!

    1. Haha, merci, ik doe dan maar gewoon door met pendelfoto’s 😉

      Het is voorlopig nog afwachten of het beroep goed gaat komen. Ik weet dat ik geen fouten gemaakt heb en kan dat ook bewijzen; de andere partij waartegen ook beroep aangetekend is, heeft dezelfde argumentatie als wij, dus het ziet er goed uit. Maar bon ja, tot je het echt weet, blijft het wel wat spannend 🙂
      Heb er ondertussen al een tweede aan mijn been… wel een “beroep uit voorzorg”, wat al aantoont dat de tegenpartij weet dat ze zeer vermoedelijk gaan verliezen (ik weet ook daar dat ik 100% in mijn recht ben) en waar wij dus voorlopig nog niets voor moeten doen tot ze er een “echt beroep” van maken. Het lijkt er een beetje bij te horen blijkbaar, maar het maakt inderdaad ook dat ik er extra op let alles goed bij te houden 🙂

  3. Met die pendelfoto’s moet je niet stoppen hoor. Ik vind het heerlijk om hier mee te genieten van jouw mooie uitzichten onderweg.

    Dat eerste beroep is minder fijn. Hopelijk komt het allemaal goed. Liefst zo snel mogelijk want elke zorg erbij is er eigenlijk eentje teveel hé.

    Ik ben na het lezen en bekijken van deze blog vooral heel blij dat ik zelf niet in dat koude water ben moeten springen. Eerder deze week ben ik gaan wandelen in de kou en nadien geraakte ik niet meer terug warm dus in een koud meer springen lijkt me niet meteen iets voor mij. 🙂

    Zo leuk om overal wat meer kleur te zien opduiken tijdens het wandelen hé. De kersenbloesem van de achterburen kwam er dit jaar vrij snel door maar jammer genoeg hebben we er weer maar heel kort van kunnen genieten. Die vliegen immers meteen weg zodra er wat wind is.

    1. De zorg om dat beroep valt gelukkig wel mee; het is ambetant dat het gaat om een project van mij, maar uiteindelijk blijft mijn dienst de eindverantwoordelijke en kan ik niet persoonlijk aansprakelijk gesteld worden.
      Ik had het na die – heel korte! – duik in dat koud water vooral heel warm, heel mijn lichaam gloeide door de kou 🙂
      Hier zijn we ondertussen bezig aan de laatste bloesems; de kerselaars zijn inderdaad al volledig groen, maar de appelaars zijn nog wit.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.