Gedicht: Verzet

Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen

(Remco Campert, Betere tijden)

2 Comments

  1. Het doet me denken aan mijn leraar Latijn. We leerden over culturen in verval en in opkomst, hypocresie enz….Hij tekende curven van hausecurves naast elkaar elkaar kruisend: de ene cultuur komt op en raakt in verval en in dat verval zitten al de kiemen van de volgende cultuur die opkomt maar je merkt het nog niet want lijn zit nog onder die in verval.

    Gelinkt was dus kritisch zijn en hoe kon je in verzet gaan? Als je deel uitmaakt van een maatschappij kan je niet uit die maatschappij stappen als die je niet aanstaat. Zelfmoord plegen helpt niet. De opdracht die we kregen was houtwormen zijn. Je maakt deel uit van wat je wil wijzigen, je bent 1 ecosysteem. Maar je knaagt van binnenuit. En met veel houtwormen samen…maak je behoorlijk wat verandering. Maar de verandering gebeurt dus ook het effectiefst van binnenuit, niet als buitenstaander.

    het zijn lessen en discussies die ik nooit vergeten ben.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.