Maand in woord en beeld: september 2019 #1

Dag 244 – Mijn grootmoeder zou het moeten weten, dat ik – tientallen jaren na haar – met weckbokalen aan de slag ben gegaan 🙂

Weckbokalen (Le petit requin)

Dag 245 – Nooit geweten dat Sansevierias zo’n supermooie én lekker ruikende bloemen krijgen 😍

Sansevieria met bloem (Le petit requin)

Dag 246 – Geen back to school, wel een back to work voor mij deze week

Le petit requin

Dag 247 – De dagen worden korter, de luchten zachter ♥

Pünt Neuwiesen (Le petit requin)

Dag 248 – Nog steeds geen echt ochtendmens. Maar mijzelf na een werkdag bijeenrapen om te lopen blijkt moeilijker dan ’s ochtends de wekker een half uurtje vroeger zetten 😄

Le petit requin

Dag 249 – Wachten op de tram na een therapiesessie

Zürich (Le petit requin)

Dag 250 – Zo jammer dat de kwaliteit van de plantjes die ik recent bestelde niet goed was en er dus amper één takje van deze Senecio Peregrinus, ofte dolfijnplant, over blijft. Een takje waarvan ik keihard hoop dat het in leven blijft, want kijk hoe mooi! 😍

Senecio Peregrinus (Le petit requin)

Dag 251 – Herfstig ontbijtje 😋

Vijgen met geitenkaas en honing (Le petit requin)

Dag 252 – Dat ik stress krijg van het systeem waarin we onze uren moeten ingeven. Zeker nu dat nog gedetailleerder moet én ons continu wijst op het feit of we productief genoeg (aka > 75%) zijn of niet. En oh ja, teamvergaderingen tellen “uiteraard” niet mee als productieve tijd, want niet verrekenbaar aan de klant. Zucht…

Le petit requin

Dag 253 – Gelukkig zijn er dan momenten als deze, waarop ik mag gaan kijken naar oude gebouwen 🙂

Fischenthal (Le petit requin)

Dag 254 – Al blijft de andere job toch pakken ontspannender. Al helemaal wanneer ik mij voor de etalage mag uitleven met krijtjes 😜

Etalage (Le petit requin)

Dag 255 – Gouden avondzon 😍

Hettlingen (Le petit requin)

Dag 256 – Indian summer? Daar moet van geprofiteerd worden met zwemmen in openlucht!

Badi Geiselweid (Le petit requin)

Dag 257 – Na het inmaken gingen we dit keer aan de slag met een gehuurde droogoven. Die appeloogst gaat wel verwerkt raken zo 😋

Droogoven (Le petit requin)

Dag 258 – Oh Gotthard, je deed mijn benen een beetje pijn, maar minder dan ik verwacht had. En mede daardoor mijn hoofd zoveel deugd ♥

Gotthard Passhöhe (Le petit requin)

12 Comments

    1. Ik werk als verkoopster in een outdoorwinkel, iets heel anders dan al de rest dus 😊 Eigenlijk ben ik er gewoon mee gestart om in de periode van onbetaald verlof op de hoofdjob toch nog iets van inkomsten te hebben, maar dan zonder de stress van de hoofdjob. Blijkt dus dat ik dat eigenlijk wel graag doe. En dat het – los van hoe lang ik het als job zou doen – sowieso interessant is, omdat ik zelf een aantal “outdoorhobbies” heb en dus ook bijleer over dingen die ik hoe dan ook ga kunnen blijven gebruiken (regenbescherming, wandelbroeken, slaapzakken, tenten etc.).

  1. Grappig hoe die dolfijnplant zijn naam niet gestolen heeft :-).
    Op mijn eerste job hadden wij ook zo’n registratiesysteem waarbij onze tijd moest worden toegewezen aan (interne) projecten. Ik vond dat ook echt ergerlijk, want er zit natuurlijk nooit een lijntje tussen met ‘ik zat tussen 2 productieve uren in gewoon even naar mijn scherm te staren omdat ik dat even nodig had om nadien weer productief te kunnen zijn’, of ‘met was mijn dag niet, dus ik werkte op de helft van mijn normale productiviteit’.
    Leuk trouwens, die job in een outdoorwinkel. Ik kan mij wel voorstellen dat dat iets voor jou is. Dat lijkt mij ook wel tof, ik heb altijd al een zwak gehad voor outdoorwinkels.

    1. Hihi, dat jij een outdoorwinkel ook een leuke werkplek zou vinden, dat verbaast mij niet 🙂

      En inderdaad, dat lijntje “ik was efkes niet zo productief” is er nooit! Alsof je inderdaad maar de hele tijd superproductief bent en nooit even tijd verspilt… Vroeger schreef ik dat dan onder “algemene interne uren”, omdat de projecten vaak zo nipt geoffereerd zijn (om op te kunnen tegen de concurrentie) dat je daar quasi enkel maar toekomt als je de hele tijd productief bent. Maar nu kan dat dus ook niet meer, want, van zodra er nog ergens een interne vergadering of dergelijke is, haal ik het productiviteitsdoel van 75% niet meer en is het óók niet goed. En dan zijn ze verbaasd dat ik blokkeer en dus nog minder productief ben…

    1. Ja, ze smaken echt goed, die appeltjes! We hebben ook ananas en mango (weliswaar niet uit de moestuin natuurlijk 🙂 ) geprobeerd en die zijn ook lekker.
      En ja, als duiker spreekt zo’n dolfijnplantje nog meer aan he 🙂 Moest wel lachen dat ik na een “stingray” nu ook een “dolfijn” in plantenvorm in huis heb 🙂

  2. Huh, op de een of andere manier kan ik plots je foto’s niet meer zin en dat terwijl ik ze bij de vorige post waar ik eerder vandaag op reageerde wel alles zag. Het blijft een mysterie hoor. 🙂 Sanseveria’s doen me meteen aan mijn grootouders denken die een heel rij van die planten op de vensterbank hadden staan. Als ik het me goed herinner moet je wel opletten met die bloemen want daar kwamen soms druppeltjes aan en die zijn blijkbaar giftig. Ik vermoed dat ze dat een paar keer gaan gezegd hebben toen we kind waren want dat is precies blijven hangen.

    1. Ik heb de foto’s nog eens opnieuw ingevoegd. Heel bizar, want iedereen kon ze zien en inderdaad, ineens zijn ze weer verdwenen…
      Dat een Sasevieria in het algemeen licht giftig is, wist ik, maar niet dat de bloemen dat ook/meer zijn. We zijn er niet aangekomen, enkel gekeken, dus ’t zal wel in orde zijn 🙂

      1. Dat werd als kind heel vaak tegen ons gezegd maar wie weet is het enkel schadelijk op jonge leeftijd. Geen flauw idee eigenlijk. Maar de boodschap van zowel mijn ouders als grootouders is wel duidelijk blijven hangen. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.