Silberstreifen september 2020

Een restaurantje vlakbij mijn werk, waar ze superlekkere Flammkuchen serveren. Zoals deze met avocado en rode biet
  • Voor het eerst naar een “gemeenteverzameling” gaan, ofte een vergadering waarop inwoners kunnen discussiëren over bepaalde beslissingen in de gemeente (in dit geval een nieuwe ruimtelijke ordening)
  • Een bejaarde man die tijdens die vergadering, op de vraag waar hij woonde (je moet als spreker altijd je naam en adres zeggen) laconiek antwoordde “ja, dat weten jullie toch, tussen het rusthuis en het kerkhof” (bleek niet eens ironisch ook)
Een nachtje hotel in Zürich boeken, om na de gemeenteverzameling – die pas om 23u eindigde – maar 20′ i.p.v. 50′ te moeten reizen. En zo voor het eerst in een capsule hotel slapen
  • Van een collega te horen krijgen dat een van mijn chefs op een vergadering van de verschillende afdelingshoofden heeft gezegd dat hij heel tevreden is over mijn werk
  • Een vriendin terugzien
  • Mee mogen werken aan een project om mobiliteitshubs in de gemeente uit te bouwen. Het was al opgestart en de locaties waren grotendeels vastgelegd, maar er werd meteen geluisterd naar mijn mening, waardoor de locaties deels werden aangepast
De Pragelpass oprijden. Met dank aan het hele kleine verzetje op mijn mountainbike
  • Lieve medependelaars die meermaals mijn vergeetachtig hoofd goedmaken, door er mij op te wijzen dat ik iets heb laten liggen (mijn gsm, een zak met sportkleren…)
  • Minstens een kwartier gefascineerd kijken naar moeder of vader varken die een bedje uit gras en takjes bouwt
Tijdens een looptraining een knuffelkat tegenkomen
  • Een fietstocht van 75km kunnen doen, die weliswaar niet zwaar heuvelachtig, maar zeker ook niet plat was
  • Een nieuwe kant ontdekken van een klimmetje dat we al vaker deden
  • Al mijn to do’s in een takenlijstje in outlook organiseren, inclusief herinneringen, wat meteen voor veel rust in mijn hoofd zorgde
Deze ooievaarsnesten vlakbij de Greifensee 😍
  • Op den bots beslissen toch nog een weekendje naar België te gaan, omdat we zagen dat ons gepland weekend in het water ging vallen door de verslechterde cijfers. Zo zo blij dat ik mijn ouders en mijn broer en zijn vriendin nog eens heb kunnen zien!
  • Twee heerlijke dagen samen fietsen, een keertje in de buurt van mijn ouders, een keertje in de buurt van mijn broer
Vlakbij het museum van Tervuren dit grappig orkestje ontdekken
  • Een foto nemen van het nieuwe ontvangstgebouw van het Museum van Tervuren en plots merken dat er binnen mensen aan het zwaaien zijn voor de foto
  • Verschillende grappige motards spotten: eentje met een boeket bloemen in zijn rugzak, twee met konijntjeshelmen
Deze troep vogels, die leek te oefenen om samen aan hun trektocht te beginnen
  • Ondergaande zon tijdens een fietsrit naar huis
  • Een gulzig klein eendje zien, dat eerst zelf eten opduikt, maar vervolgens toch bij zijn moeder gaat bedelen om een extra hapje
  • De finale van de Tour de France, hoe zot spannend was dat?
Straten met namen als deze ♥ 
  • Eindelijk een automatische manier vinden om mijn foto’s te verkleinen en van een copyright te voorzien. De tijdsbesparing!
  • Aan een workshop deelnemen, waar online ook een delegatie Nederlanders aanwezig was en dus stiekem kunnen meeluisteren toen die tijdens de pauze gezellig onder elkaar aan het babbelen waren, maar niet door hadden dat ze in de zaal gehoord (en door mij begrepen) konden worden
  • Gaan eten met een oud-collega uit de winkel
Met de fiets langs de Klöntalersee rijden 😍
  • Voor de tweede keer bloed geven voor een COVID-19-studie van de universiteit en nadien niets meer horen (ofte: ik heb het nog steeds niet gehad, oef!)
  • In de krant lezen dat de SBB en ÖBB (resp. Zwitserse en Oostenrijkse spoorwegen) plannen hebben voor nieuwe nachttreinen vanuit Zürich naar Keulen, Amsterdam, Rome en Barcelona. Sommige zijn nog niet definitief bevestigd, maar oh oh, de mogelijkheden!
Het was heel lang geleden dat ik het nog eens hoorde, dus zware glimlach toen ik in een oud kinderboek Swaainepoepeflaas tegenkwam
  • In de winkel staan en plots beseffen dat ik teveel gerief bij heb om alles te kunnen dragen op de fiets. Maar dan merken dat ik toevallig een rugzak met heupgordel aan heb en dus het pak toiletpapier aan die gordel kan hangen. Het zag er raar uit, maar het loste wel mijn probleem op
  • Tijdens een fietstocht in de bergen bij een boerderij een paar geiten spotten die zich op een rots in de schaduw verstopten
Verschillende complimenten krijgen op mijn nieuwe ring. En moeten lachen met de bezorgde vraag van een collega “of die ring flexibel is en of ik daar niet overal mee blijf hangen”
  • Bij de Ässbar (ofte een take-away waar je eten kan kopen dat de dag ervoor niet verkocht werd in bakkerijen e.d.) een lekker dessertje met kastanjecrème ontdekken. En daar amper iets voor betalen, want ah ja, ’t is al een dag oud. Terwijl je dat uiteraard niet eens proeft.
  • Voor de eerste keer een Baufreigabe toekennen. Ofte: nadat mensen hun bouwvergunning krijgen, moeten ze eerst nog een paar documenten indienen, betalingen doen etc. voor ze effectief van start mogen gaan. Die start heb ik dus gegeven 😀
Na een fietstochtje eindigen met een stop bij de luchthaven. Ik ben – door de milieuimpact – minder en minder fan van vliegtuigen, maar vind opstijgen en landen desondanks nog steeds heel leuk. Zowel als ik er in zit als wanneer ik er onder lig 😜

20 Comments

  1. Ik reageer niet altijd op je berichten, maar weet dat ze me wel altijd een glimlach bezorgen!
    En sweinepoepefleisch, haha, dat was ook al even geleden dat ik die hoorde :’-D

  2. Koekebrood, haha.
    Altijd blij als ik iemand tegenkom die ook bordjes fotografeert 😉

    En wat voor een koersseizoen hebben wij gekregen jong, zalig!

  3. Verloren brood straat is er nog zo eentje….
    en na jaren nog eens naar een vliegshow geweest en kippevel bij de F16’s….

  4. Ik woonde als kind in de Peperstraat maar Koekebrood klinkt wel veel leuker én lekkerder. 🙂 Die Flammkuchen ziet er inderdaad erg lekker uit. Zo fijn trouwens dat je zowel een vriendin kon terugzien en onrechtstreeks een heel mooi compliment van je chef kreeg. Zo’n overzichtelijke lijstjes en documenten brengen echt rust in het hoofd hé. Die troep vogels had precies last van een valse start. 🙂 Het dierenorkest is wel super tof qua standbeeld én je ring is prachtig. Ik snap je collega haar bezorgde vraag wel want mezelf kennende zou ik daar overal mee blijven achter hangen.

    1. Hihi, de Peperstraat is ook tof. Was er dan ook een Zoutstraat in de buurt? 🙂 (mijn middelbare school lag vlak bij een Lange en Korte Zoutstraat, besef ik ineens)
      Die vogels vlogen een paar keer op en gingen meteen weer zitten. Alsof ze het opstijgen aan het oefenen waren, was wel fascinerend om te zien.

      1. Nee, verder geen voedingsmiddelen of kruiden terug te vinden tussen de straatnamen. We hebben echter wel een Goedendagstraat. Ik negeer nu even volledig dat dit waarschijnlijk naar het bekende middeleeuwse wapen verwijst en hou koppig vol dat het betekent dat we een heel beleefd dorp zijn. 🙂

  5. ik geniet altijd zo van jouw kleine gelukjes 😉

    zalige foto’s ook.. die renners onder die vlieger ! *hartje hartje*
    ik zou er nooit zelf aan gedacht hebben, maar lijkt mij een toffe ervaring.

    Vertel me een keer.. wat gebruik je nu voor het verkleinen en ‘watermark’ van je foto ?

    fijne dag !

    1. Zonder mijn broer (die graag vliegtuigen gaat spotten), zou ik er ook nooit aan gedacht hebben om onder dat vliegtuig te gaan liggen, maar het was wel heel impressionant om eens te doen.

      Ik gebruik Photoshop, dus ik weet niet of je daar veel mee geholpen bent, aangezien dat zo duur is. Ik heb het enerzijds aan studentenprijzen kunnen kopen en anderzijds gebruik ik Indesign, waardoor ik Photoshop ook ter beschikking heb; puur voor verkleinen en watermark zou ik nooit zoveel betalen. Maar het is dus wel heel handig, omdat ik een “batch edit” heb kunnen instellen, waarmee ik gewoon de map moet aanklikken en photoshop dan automatisch de foto’s verkleint en er een copyright op plaatst.

      En we zijn ondertussen 10 dagen verder, maar aangezien dat elke dag kan: ook voor jou een fijne dag! (of avond ondertussen)

  6. met je toiletrol aan de riem…hahahaaa zalig

    en zeer mooie ring, maar ‘k denk dat hij me teveel zou storen met zo’n volume.

    en je chef zou ook wel rechtstreeks positieve feedback mogen geven.

    aaah knuffelkatten onderweg, die moet ik ook altijd een tijdje staan strelen en als mijn peuter erbij is, raken we al helemaal niet meer weg, totdat hij dan te enthousiast is en het beest doorgaans wegvlucht.

    zalige beelden in Tervuren , die moet ik eens gaan bekijken

    1. Haha, dat kan ik mij voorstellen, dat een peuter voor zo’n katten al eens te enthousiast kan zijn 🙂

      Ik moet er compleet belachelijk uitgezien hebben met die toiletrol, maar hey, probleemoplossend denken was het wel 😉

      Mijn chef heeft een paar dagen later ook rechtstreeks feedback gegeven, dus ’t is in orde gekomen (de onrechtstreekse was eind oktober, de rechtstreekse net in november, dus dat komt er nog aan 😉 ).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.