Oe is ‘t?

Wie mij op Instagram volgt, is nog een beetje mee met wat mij tegenwoordig zo allemaal bezighoudt. Hier op de blog komt het er helaas minder van, want tja, snel een fotootje met onderschrift online zwieren gaat nu eenmaal sneller dan een heel bericht typen. Maar eigenlijk vind ik dat zonde, want ik blog nog altijd graag, maar er is gewoon te weinig tijd om over alles in ‘t lang en in ‘t breed te schrijven. Daarom dit keer kort maar krachtig over vanalles en nog wat en zo in totaal toch een lang bericht (ofte een as we speak zoals op veel blogs te lezen is (als ik het juist voorheb naar een idee van Kelly), maar dan met een andere titel 😉 ):

  • bezig met: een verhuis voor te bereiden. Weeral eentje, want nadat ik in juli verhuisde naar een tijdelijke kamer trok ik begin oktober in bij een koppel dat ik via via had leren kennen. Zij wilden graag terug in een WG (een Wohngemeinschaft) wonen; ik vond dat ergens wat raar (omdat ik – toen ik nog deel was van een wij – echt wel niemand continu in huis zou hebben willen hebben), maar tegelijk dacht ik “hey, als zij dat willen en we komen alledrie goed overeen, waarom dan niet?”. Tja, omdat ze na een maand zouden beseffen dat ze het hele WG-concept een beetje ontgroeid zijn en mij zouden vragen om weer te vertrekken, daarom bijvoorbeeld niet… Vorige week was dus een helse week met 11 appartementsbezoeken (lang leve mijn – weeral! – flexibele werkgever), maar het leverde wel een appartement op waar ik begin december naar verhuis. En met een beetje chance heb ik aan al dat verhuizen wel een vriendschap overgehouden, dus dat is ook al iets.

  • uitkijken naar: rust. Ik denk en hoop dat dit appartement (mijn vierde adres dit jaar…) eindelijk eentje zal worden waar ik wél langer dan een paar maand kan wonen. En oh, mensenlief, ik kijk er zo naar uit om terug een plekje te hebben waar mijn spullen niet voor de helft in dozen staan. Waar ik mijn ding kan doen, dat helemaal van mij is. Nog even mijn energie verzamelen voor de derde verhuis van dit jaar en dan: rust, rust, rust! En dat het leven nu niet durft om nog iets te laten gebeuren, ‘t is genoeg geweest voor dit jaar!
  • trots op: het feit dat ik ondanks de voorbije onstabiele maanden vol emoties gewoon nog overeind sta. Én de anti-depressiva die ik neem tegelijk succesvol aan het afbouwen ben. Dat dat lukt, ik sta er soms nog van te kijken. En dan soms, dan denk ik gewoon: “echte Haaike is eindelijk, eindelijk terug”. Hoe slecht het met momenten ook gaat, dát gevoel en het feit dat ik voor het eerst in jaren echt oprecht vind dat ik goed bezig ben (en dat ook gewoon zeg), dat is meer waard dan wat dan ook!
  • werken aan: een goed evenwicht vinden tussen rust, werk, sporten en een sociaal leven. Het is evident dat het de voorbije maanden allemaal niet van een leien dakje liep, maar ik ben er wel aan blijven werken om dat evenwicht te vinden. Niet altijd even succesvol, maar meestal lukte dat vrij ok. En ook daar: komt dat tegen seg, dat dat gewoon lukt!

  • lezen: The time of our singing. Ik ben er al veel te lang in bezig eigenlijk, deels omdat het niet het makkelijkste verhaal is, deels omdat ik de laatste tijd zelden toekwam aan langer lezen dan een kwartiertje ‘s avonds. Maar ondertussen zit ik wel helemaal in het verhaal, dus het ziet er naar uit dat ik het toch nog ga uitlezen, hoera!
  • gefrustreerd over: het feit dat ik geld ga moeten geven aan iets dat ik niet eens wil, namelijk een smartphone. Mijn bank vraagt voor nieuwe betalingen namelijk steeds een bevestiging op een tweede toestel. Vroeger deed ik dat op de pc van J., na de breuk op de oude – maar eigenlijk nog vrij nieuwe en vooral super onderhouden – smartphone van mijn vader. Alleen is die twee weken geleden verdwenen op de bus: gestolen of uit mijn zak gevallen, geen idee, maar ik moet dus wel een nieuw of tweedehands exemplaar aanschaffen, want zonder kan ik geen betalingen meer doen (en kan ik niets posten op Instagram, maar dat zou geen reden geweest zijn voor een nieuwe).
  • kijken naar: meer dan normaal. Een aantal verstand-op-nul-programma’s, omdat mijn hoofd daar soms gewoon nood aan heeft en tegenwoordig nog wat vaker dan normaal (Project Runway en Ons eerste huis, ik kijk naar jullie). Daarnaast kijk ik nog steeds heel graag naar Winteruur en ontdekte ik dankzij een lezeres van deze blog (*zwaait naar C.*) de heel mooie aflevering van Alleen Elvis blijft bestaan met Ilja Leonard Pfeijffer en wil ik nu alle andere afleveringen ook bekijken (wat sowieso nooit gaat lukken, want ze zijn nog maar twee dagen beschikbaar en duren elk telkens anderhalf uur).

  • luisteren naar: veel! Lang leve mijn broer met de oneindige stroom aan goede tips. En Spotify, waar ik recent een abonnement op nam na een paar maanden gratis testen.
  • dankbaar voor: de mensen in mijn leven. Ik ben er eentje kwijtgeraakt, maar er zijn er zoveel voor in de plaats gekomen. Mijn collega’s die meer steun geven dan ze zelf waarschijnlijk beseffen, nieuwe mensen die ik in Winterthur leerde kennen, “oude bekenden” uit Zürich waar ik weer tijd voor maak… Ze kunnen de pijn niet wegnemen, maar ze verzachten hem wel.
  • nagenieten van: vorig weekend toen mijn broer hier was. De onnozele dingen waar ik met hem om kan lachen, de stevige wandeling die we deden, het fantastische concert van Nick Cave waar we naartoe gingen, het feit dat hij mij tijdens dat concert vastpakte exact toen het nodig was. Echt waar mensen, ik wens iedereen een mens als mijn broer toe!

  • verbaasd over: de verpleegster van mijn grootmoeder die mij vroeg wat mijn moedertaal was, “want dat is niet het Nederlands he, toch?”. Het is inderdaad wel zo dat ik de laatste maanden gemiddeld amper 1x per week Nederlands spreek; de rest van de tijd spreek ik voornamelijk Duits en af en toe Engels of Frans en hoor ik Zwitsersduits, “gewoon” Duits, Engels of Frans. Lezen en schrijven in het Nederlands doe ik daarentegen wel nog veel, dus ik vind het toch een beetje freaky dat die taal – mijn moedertaal! – mij nu al een beetje ontglipt. Naast de opmerking van die verpleegster merk ik immers zelf ook dat ik af en toe al eens langer naar een woord moet zoeken en rare woordcombinaties of zinsconstructies maak, gebaseerd op een vertaling uit het Duits.
  • proberen: kickboxen! Ik droom er al sinds mijn puberteit met vlagen van om een boksbal en -handschoenen in huis te halen. Die eerste is er nog niet, maar sinds begin oktober volg ik één keer per week kickboxles en dat doet meer deugd dan ik verwacht had. Het is anderhalf uur afzien en zweten gelijk zot, maar achteraf is mijn hoofd zo fantastisch leeg. Deze week deed ik de les voor het eerst ook met eigen bokshandschoenen en dat maakte het meteen nog een pak meer uitdagend, maar ook toffer (al ga ik toch maar eens kijken voor een mondstuk, nadat ik op het nippertje een – weliswaar niet heel harde – slag van mijn tegenstander kon ontwijken 😉 ).

Nog een “oe is ‘t” die ik gemist heb en waar jullie benieuwd naar zijn? 🙂

Verbeelding boekenclub herfstmeetup

Aangezien het leven mij blijkbaar maar geen rust wilt gunnen (hoezo, 3x verhuizen dit jaar is niet genoeg? Jup, er komt – amper een maand na de vorige – wéér een verhuis aan binnen dit en maximaal twee maand…), komt dit bericht veel te laat online, maar kijk, beter laat dan nooit nog de aankondiging van de herfstmeetup van de Verbeelding boekenclub, die doorgaat op 2 november (jup, overmorgen dus, ik zei het al, veel te laat online…).

Waar?
Chicago Café, Vlaamsesteenweg 45 in Brussel
Vanaf Brussel-Centraal is het een klein kwartiertje te voet of kan je metrolijnen 1 en 5 naar halte Sint-Katelijne nemen.

Wanneer?
donderdag 2 november, om 14u

Wat?
Gezellig babbelen over boeken en andere dingen des levens 🙂 Wie zin heeft, kan zeker ook boeken meebrengen om te ruilen!

Uiteraard is iedereen welkom om te komen! Laat mij liefst wel als reactie op dit bericht (of via Goodreads) weten of je er bij zal zijn, zodat ik weet voor hoeveel mensen ik een plaatsje bij Chicago Café moet voorzien 🙂

Nog vragen? Shoot! 🙂

Loop naar de maan! Uitdaging: 7x5km

In mei vertelde ik jullie dat Emilie en ik dit jaar naar de maan liepen! Hoewel het oorspronkelijk de bedoeling was om de hele zomer lang updates te geven over de verschillende uitdagingen die we moesten volbrengen, is daar weinig van in huis gekomen. Ik vermoed dat iedereen wel begrijpt waarom, maar dat neemt niet weg dat jullie natuurlijk nog wat verhalen te goed hebben. Want dat er niet geschreven werd betekende gelukkig niet dat ook het lopen stilviel!

De eerste uitdaging vond plaats toen de zomer nog net niet begonnen was, maar het wel al zo aanvoelde, meer zelfs: het was een van de heetste weken van het jaar (nl. 12-18 juni). Niet meteen het ideale moment om sportuitdagingen aan te gaan, maar aangezien ik die week alleen thuis was (ha, achteraf bekeken had ik natuurlijk beter toch gewacht op aangenamer loopweer, want drie weken later startte een periode van altijd alleen thuis zijn…*), leek het mij wel zo praktisch om dan 7 achtereenvolgende loopdagen in te plannen.

Aangezien ik op maandag moest werken, kon ik pas ‘s avonds om 21u gaan lopen (want ge ziet van hier dat ik nóg vroeger dan 6u30 ga opstaan). Ik maakte het mijzelf makkelijk door eerst wat in de moestuin – bovenop de helling – te werken en nadien via een omweg naar huis te lopen, waardoor ik enkel plat en bergaf moest lopen. Goed voor 5km in 36’37”; geen snelle tijd, maar aangezien ik nog maar net opnieuw startte met lopen na wat gesukkel met blessures, was ik al lang blij dat ik pijnloos 5km kon lopen (en ook, waar is de tijd dat 5km mijn loopdoel was, terwijl het nu mijn “ik begin opnieuw te lopen”-afstand is, jeeej 🙂 ).

Dinsdag wandelde ik de Uetliberg omhoog langs de Denzlerweg, ook gekend als de steilste route 🙂 . Na een drankje met de wandelgroep op de top, zette ik mij terug in beweging om van de top naar het station beneden te lopen. Aangezien ik zo voorzienend – ahum – geweest was om géén lampjes bij te hebben, liep ik aan een traag tempo door het toch vrij donkere bos (en dan zat ik nog op de ene bosweg met af en toe een lantaarn).
Check voor 5km in 45’33”.

Op woensdagen ben ik thuis en aangezien ik toch naar de winkel moest, besloot ik die beiden te combineren. Al was het niet mijn meest briljante ingeving om dat knal op het middaguur te doen… Het werd dus 40’37” afzien in de hitte, enkel kort onderbroken om bij dit fonteintje mijn dorst te lessen.

De dag erna had ik dan ook mijn lesje geleerd en wachtte ik tot het voldoende afgekoeld was, wat er uiteindelijk voor zorgde dat ik pas na 23u uit de startblokken schoot en 40’13” later nog net voor middernacht terug toekwam. Lag het aan het onchristelijke uur, geen idee, maar de combinatie van onderstaande garage en straatlamp leek plots heel erg op een kruis 🙂

Loop naar de maan (Le petit requin)

Ook vrijdag werk ik niet, maar dit keer wachtte ik tot de late namiddag om van start te gaan. Ik stopte weliswaar een paar keer tijdens mijn 37’08” durende looptocht, maar een reiger en kwakende kikkers (met schattig opgeblazen wangen), die verdienen meer dan een snelle blik 🙂

Loop naar de maan (Le petit requin)

Loop naar de maan (Le petit requin)

Zaterdag was ik niet meer alleen thuis, wat ervoor zorgde dat ik pas ‘s avonds laat aan lopen toekwam. Doordat ik deels koos voor geasfalteerde (en vooral: verlichte) straten liep ik wel sneller dan bij de andere looptochten-in-het-donker deze week: 5km in 37’37”.

De laatste dag begon ik het toch wat te voelen, waardoor ik 43’21” deed over mijn toertje. Al kan dat ook gelegen hebben aan de stevige bergop die er in zat, want ik besloot te starten in de richting van de hoger gelegen vijvers alvorens in het bos terug naar beneden te duiken.

Deze uitdaging bleek uiteindelijk geen al te zware te zijn, maar bon ja, voor 100 euro moest ik nog niet meteen overdrijven natuurlijk 🙂 . Het zorgde er uiteindelijk vooral voor dat ik meteen weer vertrokken was met lopen. Op naar de volgende uitdaging… (en voordeel van deze berichten met vertraging te schrijven, is dat jullie daar snel over zullen lezen 😉 ).

* gewoon zodat jullie het weten, want het kan nog voorkomen: zwarte humor / cynisme is een van de manieren waarop ik omga met dingen en dus ook met de breuk tussen J. en mij. Kwestie van het de mensen rondom mij “makkelijk” te maken, is dat weliswaar niet altijd het geval, waardoor ik – wanneer anderen dat doen – de ene keer al lachend en de andere al wenend reageer. Maar als ik het zelf doe, dan moogt ge zeker zijn dat ge moogt meelachen 😉 

Weekmenu augustus 2017

1: Macaroni met hesp, champignons en courgette

2: Piadina met kaas en rucola @ Markt Hauptbahnhof (ik vind het altijd gezellig wanneer ik door het eetmarktje in Zürich Hauptbahnhof wandel, maar tot nu toe probeer ik nog nooit iets uit. Dit keer wel en als ik nog eens honger heb wanneer ik daar in de buurt ben, ga ik dat zeker opnieuw doen 🙂 )

3: Groentesoep

4: Rest dag 3

5: Pizza funghi

6: Pannenkoeken

7: Rode koolsalade met paprika, bloemkool, geroosterde bietjes en noten (op de noten na kwam dit allemaal recht uit de tuin! Zo blij dat ik op zijn minst van een deel van de oogst kan genieten!)

8: Rest dag 7

9: Courgettelasagne

10: Wortelsoep – Ravioli met ricotta en tomatensaus @ Chrüz – Capresesalade – Curry met rijst – Brownie met gemberijs (ik was een hele dag op stap voor het werk en at dus ‘s middags op restaurant. Normaal zou ik dan ‘s avonds niet nog eens warm eten, maar na een emotionele en verregende dag, was ik heel blij dat ik mee mocht aanschuiven aan tafel bij wat een nieuwe vriendschap lijkt te worden)

11: Tomatensoep @ EY Hof

12: Rest dag 9 en courgettequiche

13: Courgettequiche

14: Käsefladen met gemengde sla @ Restaurant Hörnliblick – Pitta met halloumi en geroosterde groenten

15: Tomatenroomsoep – Salade – Risotto met cantharellen en abrikozencompote @ Gasthof Gyrenbad (teambuilding op locatie; qua eten was het alleszins in orde)

16: Frikadellen met champignons in tomatensaus en puree (op voorhand had ik gedacht absoluut nood te hebben aan deze dagen in België, maar uiteindelijk was dat (gelukkig) niet zo. Wat niet wegneemt dat ik mij de warmte en de typische maaltijden-van-mama heb laten wegvallen 🙂 )

17: Kip in currysaus met rijst en ananas

18: Broodje met paprikaspread en rucola @ Amok (ontdekt dankzij Kelly en jum, die bokes van Tinne, daar ga ik nog eens voor binnenspringen)

19: Vleesbrood met krieken en rijst (bezoek aan mijn grootmoeder, die speciaal voor mij vleesbrood met kriekjes had klaargemaakt. Een mens zou kunnen denken dat dat na de frikadellen een overdosis gehakt is, maar aangezien ik dat zelf maar heel zelden klaarmaak, laat ik het mij in België goed smaken 🙂 )

20: Barbecue

21: Courgettelasagne

22: Vegetarische spaghetti

23: Buffet @ Tibits

24: Rest dag 21

25: Ravioli met groenten @ Restaurant Rössli (de dag voor het Alpenbrevet at ik uiteraard pasta)

26: Pizza funghi @ Restaurant Rössli (de avond erna had ik dan weer meer dan genoeg calorieën verbrand om te gaan voor pizza 🙂 )

27: Buffet @ Hiltl

28: Spaghetti met boontjes, kerstomaatjes en halloumi (soms is restjeskoken het lekkerste koken…)

29: Beschuiten met confituur (… en dan soms had je eigenlijk gewoon echt naar de winkel moeten gaan 😉 )

30: Garnalencocktail @ Waldegg

31: Crêpe Gonzalo @ Grepery

Weekmenu juli 2017

1: Tapas – Chocomousse en kersentrifle met madeleines

2: Groentenquiche – Spaghetti

3: Salade met mozzarella

4: Pizza arrabiata

5: Pastasalade (gekocht in de winkel, vlak na het einde en dus op een moment dat ik eigenlijk geen honger had, maar er blijkbaar toch iets in mij al meteen besefte “hey, jezelf verzorgen he” 🙂 )

6: Maïs-bonensalade

7: Spaghetti bolognaise (net terug uit België, meteen weer naar België, naar warme armen en warm eten, waar met bezorgdheid naar gekeken werd of ik er wel genoeg van at… 🙂 )

8: Vol-au-vent

Vol-au-vent (Le petit requin)

9: Noedelsoep met kip en groenten @ Brussel-Zuid (lunch met mijn moeder en de vriendin van mijn broer, die mij uitzwaaiden toen ik de trein terug nam)

10: Maïs-bonensalade

11: Fruit en wafeltjes

12: Lasagne bolognaise

13: Chocolade en fruit (tja, fruit en wafeltjes, chocolade en fruit… juli was niet bepaald mijn beste, noch meest gevarieerde eetmaand, maar al bij al had het nog veel erger kunnen zijn)

14: Wrap met chili sin carne

15: Maïs-bonensalade (valt het op dat dit mijn go-to in de winkel was, wanneer ik weer maar eens geen energie had om zelf iets samen te stellen en toch iets gezonds wilde eten?)

16: Chocolade en fruit

17: Fruit en wafeltjes

18: Warm buffet @ Migros

19: Chili sin carne

20: Buffet @ Tibits

21: Banaanomelet

22: Fruit en wafeltjes

23: Vegetarische spaghetti (lang leve diepvriesmaaltijden, zoals de chili sin carne en deze spaghetti)

24: Rest dag 23

25: Ajuinsoep (van verse ajuinen, recht uit de tuin!)

26: Rest dag 25

27: Macaroni met hesp, champignons en courgette (mijn ouders kwamen toe na hun dagen in Zermatt en dus ging ik voor iets waar iedereen content mee was: macaroni met hesp voor mijn vader, en apart in een schoteltje nog extra groenten voor mijn moeder en mij 🙂 )

28: Vegetarische burger met boontjes en aardappelen

29: Buffet @ Hiltl (gezellige brunch met mijn moeder na de triathlon, terwijl mijn vader – die nooit in een vegetarisch restaurant zou willen eten – op zijn fiets de omgeving aan het verkennen was 🙂 )

30: Quesadilla con verdura @ Tres Amigos (tot mijn verrassing zag mijn vader Mexicaans wel zitten, al ging hij wel voor een klassiekere schotel dan mijn veggie quesadilla’s 😉 )

31: Rest dag 27