30 before 30 – conclusie

Binnen een maand word ik 31 en toch ga ik jullie vandaag een update geven over de uitdagingen die ik mijzelf stelde in aanloop naar mijn dertigste verjaardag. Waar ik vreesde dat geen kat daar nog in geïnteresseerd zou zijn, bleek uit de reacties op mijn 35 before 35-lijstje dat dat wel degelijk het geval is. Zei ik al dat ik superlieve lezers heb?!

30 before 30 (Le petit requin)

Kwestie van dit nog even te plaatsen in de tijd: deze uitdaging liep dus van mijn 29e verjaardag op 22 juni 2016 tot mijn dertigste in 2017. Al eventjes terug dus 😉

1. Een wandeling boven 3000m

De start is niet bepaald veelbelovend, want hoewel er veel ideeën voor wandelingen waren, werd er geen enkel uitgevoerd.

2. 30 nieuwe recepten uitproberen

Ik probeerde in totaal 40 nieuwe gerechten uit – check dus! -, waarvan 16 uit eigen kookboeken. Dat is meer dan de helft van de oorspronkelijk geplande 30 nieuwe recepten, dus ook het tweede deel van deze uitdaging verdient een check.

Salade met geroosterde kikkererwten en bietjes (Le petit requin)
De salade met geroosterde kikkererwten en bietjes
    1. Ayib be gomen en ingudai tibs
    2. Overvolle groentetaart, uit: Plenty
    3. Spaghetti met courgette, rozemarijn en citroen
    4. Salade met kip, ananas, avocado en walnoten
    5. Quinoasalade met bonen, mango, paprika en komkommer
    6. Tempeh-salade
    7. Phosoep
    8. Gewokte kip met paprika, champignons, broccoli en rijstnoedels
    9. Gewokte noedelschotel met kip en pindakaassaus
    10. Risotto met spinazie, erwtjes en champignons
    11. Rode quinoasalade
    12. Pasta met geroosterde romanesco, prei en spruitjes
    13. Rijstsalade met pompoen, spruitjes en veenbessen
    14. Kippenragout met paprika en tagliatelle, uit: Pasta
    15. Farfalle met scampi’s en snijbiet in citroencrème, uit: Pasta
    16. Spaghetti met pompoen en sesamzaad, uit: Pasta
    17. Tortellini met broccoli, uit: Pasta
    18. Salade met rode kool, spruitjes, appel en granaatappel
    19. Morieljes in roomsaus met tagliatelle, uit: Pasta
    20. Courgettebeignets, uit: Plenty
    21. Kikkererwtensoep
    22. Shakshuka, uit: Plenty
    23. Chocolademousse met baileys-mascarponecrème
    24. Kokosrijst met pindasaus
    25. Quinoasalade met geroosterde pompoen en munt-erwtenpesto
    26. Linzen, radicchio en noten met honing, uit: Plenty more
    27. Risotto met spruitjes, uit: Plenty more
    28. Salade met avocado, rode biet en erwtjes, uit: Plenty more
    29. Zoetzure prei met geitenkaas en rozijnen, uit: Plenty more, met aardappelen
    30. Geroosterde spruitjes met pompelmoes, uit: Plenty more
    31. Tagliatelle met walnoten en citroen, uit: Plenty more
    32. Rijstschotel met spruitjes, champignons en cashewnoten
    33. Quinoasalade met asperges, erwtjes en avocado
    34. Chili sin carne (niet dat ik dit nog nooit at, maar het  was een nieuw recept 🙂 )
    35. Salade met kikkererwten, rode biet en za’atar
    36. Quinoasalade met zoete aardappel, appel en granaatappel
    37. Vegetarische moussaka
    38. Salade met radijs, sinaasappel en geitenkaas
    39. Gevulde paprika’s met koolrabi, kappertjes en geitenkaas, uit: Plenty more
    40. Geroosterde steenvruchten en vijgen met yoghurtsaus, uit: Plenty more

3. Een voorstelling in de Weense opera zien

Hoewel ik – om financiële redenen – niet naar de Wiener Staatsoper ging zoals eigenlijk de bedoeling was, tel ik dit puntje toch mee, omdat ik een opera in de oranjerie van Schönbrunn zag.

Schönbrunn (Le petit requin)

4. 30 km lopen

What was I thinking? 😉

5. Naar een pretpark gaan

In juli 2016 ging ik naar Bobbejaanland en – hoewel ik eventjes duizelig werd na vier stevige attracties na elkaar – was het een heerlijke dag!

6. 30 fotomappen sorteren en minstens één fotoalbum maken

Ik werkte een heleboel te sorteren mappen weg – waarvoor hoera! -, maar blijkbaar niet genoeg om ook effectief tot een album te komen.

7. Stand-up paddling uitproberen

Hoewel ik dit ingepland had op de avond van mijn verjaardag, kwam het er uiteindelijk toch niet van (J. had diezelfde avond een verplicht etentje met het werk, waar ik – kwestie van dan toch iets samen te doen op mijn verjaardag – mee naartoe ging). Al deed ik het sinds het einde van deze uitdaging wel en hoewel het niet iets is wat ik heel vaak ga doen, was het wel heel plezant.

8. 30 boeken lezen

Deze uitdaging is heel goed gelukt, want ik las tussen mijn 29e en mijn 30e verjaardag 55 boeken. Ook de bijkomende doelstelling – minstens 15 boeken uit mijn eigen kast halen (= de boeken in het vet) lukte.

  1. Henning Mankell, Tea-Bag
  2. Diane Broeckhoven, De poppendokter
  3. Bart Debbaut, En toen schiep God Kevin
  4. Roderik Six, Val
  5. Erik Vlaminck, Suikerspin
  6. Fredrik Backman, Oma heeft me gestuurd om te zeggen dat het haar spijt
  7. Nasrin Siege, Sombo woont in Zambia
  8. Lionel Shriver, We need to talk about Kevin
  9. Philippe Lechermeier & Rébecca Dautremer, Het geheime dagboek van Klein Duimpje
  10. Jojo Moyes, Me before you
  11. Jojo Moyes, After you
  12. Milena Moser, Gebrauchsanweisung für Zürich
  13. Fjodor Dostojewski, De gebroeders Karamazov
  14. Elvis Peeters, Dinsdag
  15. Isabel Allende, Fortuna’s dochter
  16. Jane Austen, Northanger Abbey
  17. Philippe Claudel, Meuse l’oubli
  18. Roald Dahl, Charlie and the chocolate factory
  19. Manfred Böckl, De rode hengst van Kinsale
  20. Haruki Murakami, Norwegian Wood
  21. Roal Dahl, Matilda
  22. Amélie Nothomb, Le sabotage amoureux
  23. Richard McGuire, Here
  24. Edel Maex, Mindfulness: in de maalstroom van je leven
  25. Bart Moeyaert, Het is de liefde die we niet begrijpen
  26. William Peter Blatty, The exorcist
  27. Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken
  28. Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje
  29. Rainbow Rowell, Eleanor & Park
  30. Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss
  31. Ray Bradbury, Fahrenheit 451
  32. Robert James Waller, The bridges of Madison County
  33. Stefan Brijs, De engelenmaker
  34. Judith Glover, Voor jou wil ik sterven
  35. Vladimir Nabokov, Lolita
  36. Michael Bond, Verzamelde verhalen van het Beertje Paddington
  37. Mieke de Loof, Duivels offer
  38. Christian Larsen, Gut zu Fuß ein Leben lang
  39. Patrick Ness, A monster calls
  40. Janet Fitch, White oleander
  41. Wouter Deprez, Bloemen, bijen & borstbollen
  42. Thomas Blondeau en Roderik Six, De boekendokter
  43. Laurens De Meyer, Wat (w)eten we?
  44. Jacques Vriens, Weg uit de Peel
  45. Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel
  46. Takahiro Kurashima, Poemotion 1
  47. David Nicholls, One day
  48. Bernhard Schlink, Der Vorleser
  49. Ann de Craemer, De seingever
  50. Jeroen Brouwers, Bezonken rood
  51. Henrietta Thompson, Mach neu aus alt. Welt retten, Geld sparen, Style haben.
  52. Ish Ait Hamou, Als je iemand verliest die je niet kan verliezen
  53. Alain de Botton, The course of love
  54. Alice Walker, The color purple
  55. Richard McGuire, Erzählende Bilder: Sequenzielle Zeichnungen aus dem New Yorker
Le petit requin
Een aantal van de boeken die ik las

9. Een duik onder 30m

Bleef ik in Zuid-Afrika nog onder de grens van 30m, dan ging ik in Mozambique tot 39,9m diepte. Natuurlijk niet om dit puntje te kunnen afvinken (dat zou wel heel absurd zijn 😜); wel omdat er op die diepte haaien te zien waren.

10. Een hot stone massage krijgen

Oooh, gewoon terugdenken aan die decadente, maar overheerlijke 80 minuten, doet mij goesting krijgen om er nog eens eentje te boeken 🙂

11. 15 bloggers ontmoeten

1. Leen, toen ik haar haar gewonnen pakket ging overhandigen
2. Hilde, voor een boekenruil
3. Lotte, voor een fietstocht die een café- en restobezoekje werd en op de Verbeelding bookclub meetup in de zomer
4. t.e.m. 12. CharlotteElisse, Eline, KathleenTrijnewijn, C., L., N. en S. tijdens diezelfde meetup (de laatste vier zijn weliswaar geen bloggers, maar wel leden van de Goodreadsclub en dat telt ook mee vind ik. Al had ik – om enige verdenking van gefoefel te vermijden – in mijn puntje misschien wel beter van “social media”-contacten i.p.v. bloggers gesproken 😉 )
13. Gerhilde, tijdens een etentje in Antwerpen
14. Literasa, ook tijdens een etentje, maar dan in Zürich
15. t.e.m. 19. Greet, Annelies, D., B. en E. tijdens de wintereditie van de Verbeelding bookclub meetup

Gelukt, zou ik zo zeggen! Al helemaal omdat ik nadien gewoon verder deed en zo onder andere fijne madammen Sofie en Liesbet leerde kennen. Hoera voor toffe ontmoetingen met fijne bloggers & Goodreaders!

Le petit requin
De eerste boekenmeetup

12. 3 cols beklimmen

Was ik oorspronkelijk nog optimistisch dat ik, na de Grimsel- en Furkapass tijdens het Alpenbrevet, nog wel een derde col op zou rijden, dan bleek dat uiteindelijk niet meer haalbaar voor de winter. Tegen dat de passen terug berijdbaar waren na de winter, was mijn 30e verjaardag al daar. Ach ja, twee volledige en één halve col, dat is niet zo ver verwijderd van de beoogde drie, toch? 🙂

13. 30 opeenvolgende dagen lang elke dag 10 000 stappen zetten

Hoewel ik op voorhand vreesde meerdere maanden nodig te hebben vooraleer dit een keer zou lukken, bleek het bij de eerste poging al meteen raak! Niet dat het makkelijk was en er waren dagen waarop ik serieus gezucht heb op “die briljante ideeën van mij ook altijd”, maar uiteindelijk was ik wel elke keer content dat ik mijzelf toch naar buiten had gesleept.

14. Blog in orde zetten

Ahum ja, ik had mij twee dingen voorgenomen: alle berichten van mijn oude adres overzetten – wat gelukt is – en eindelijk eens een “over”-pagina schrijven, wat duidelijk niet gelukt is, want ook vandaag is die er nog steeds niet (al heb ik sinds kort wél een contactpagina, ’t is toch al iets 😉 ). Die header die ik eventueel nog wilde maken kwam er uiteraard al helemaal niet meer van. Ja kijk, dit is een hobby en er is nu eenmaal maar zoveel tijd die een mens in elke hobby kan steken… Bovendien blijk ik duidelijk liever bezig te zijn met het effectieve schrijven, dan met het prutsen achter de schermen.

15. ’s Nachts in een meer of zee zwemmen

Dit deed ik heel kort na mijn 29e verjaardag (wetende dat het water op zijn warmste is in de zomer) en het bleek heel rustgevend. Eigenlijk was ik nadien vast van plan dat nog vaker te doen, maar euhm ja, ’t is bij die ene keer gebleven. Moest Winterthur een meer hebben, ’t zou veel makkelijker zijn – maak ik mijzelf dan maar blaaskes wijs 😉

Zürichsee (Le petit requin)

 16. 30 dingen opschrijven waarop ik trots ben

  1. Short triatlon Zürich ondanks weinig training volbrengen
  2. Week na mijn val terug op de fiets kruipen en zo mogelijke afdaalangsten meteen de kop indrukken
  3. Alpenbrevet uitrijden
  4. Halve marathon van Brussel uitlopen, hoewel ik er serieus op heb afgezien
  5. Voor het eerst een hamerboor gebruiken (ik kan mij inbeelden dat dit voor sommigen heel onnozel klinkt, maar ik ben niet meteen de meest handige. Een vijs indraaien is één ding, een gat in de muur boren was – tot nu dus – nog een ander)
  6. Alleen een week naar Bologna gaan
  7. In een boekenwinkel info vragen over jobs en de bijhorende eisen
  8. Beslissen om therapie in het Duits te starten, omdat het zo “in het echt” kan in tegenstelling tot de therapie in het Nederlands die ik ervoor via skype deed
  9. Reizen met de nachttrein i.p.v. voor de “makkelijke”, maar veel minder ecologische auto-optie te gaan
  10. Mijn ouders vertellen over mijn depressie
  11. Ondanks dat het bij momenten gigantisch veel energie vroeg, toch proberen om af en toe sociaal contact te hebben
  12. De kinderknoop ontwarren
  13. Leven zonder auto (grappig eigenlijk dat ik hier nu totaal niet meer stilsta, maar het een dik goed jaar geleden nog een prestatie om trots op te zijn vond 🙂 )
  14. Van 9m hoogte in een rivier springen (ok, in de categorie “wat doet dát er nu toe?” scoort dit zeer hoog, maar hey, als je het moeilijk hebt om trots te zijn op zaken die je doet, dan telt elk dingetje)
  15. J. overtuigen om bloed te geven
  16. Opnieuw solliciteren
  17. Met mensen praten over fair / eco fashion en nadien van hen te horen krijgen dat ze er dankzij mijn uitleg meer op gaan letten
  18. Terug beginnen werken
  19. Op het werk eerlijk zijn over de moeilijkheden die ik gehad heb, zodat mijn collega’s op zijn minst weten waarom ik het op het werk soms moeilijk heb
  20. Ondanks paniekaanvallen door stress toch projecten afronden
Mobility (Le petit requin)
De eerste uitstap “zonder auto” 😉 Ofte dus de eerste uitstap met een huurauto na de verkoop van de eigen auto

Nee, dat zijn inderdaad geen 30 dingen. Al beschouw ik dit puntje desondanks niet echt als mislukt, want elke stap vooruit is meegenomen! En bovendien zou ik nu veel makkelijker zo’n lijstje kunnen vullen #waareenbreukalnietgoedvooris

17. 3 dingen naaien

Er zijn niet gelukte puntjes die ik niet eens zo heel erg vind, maar dit vind ik eigenlijk echt wel jammer. Was ik op mijn dertigste verjaardag nog vastbesloten om er eindeljik werk van te maken, dan bleken de kort daarop volgende drie verhuizen en veel kleiner wonen er voor te zorgen dat er tot op de dag van vandaag nog steeds niets van onder mijn naaimachine gerold is. Al is er hoop, want de belangrijkste “werken” in mijn appartement zijn ondertussen gedaan, waardoor er meer tijd vrij komt.

18. 30 kaartjes versturen

Ik ben de tel eerlijk gezegd een beetje kwijtgeraakt, maar aangezien ik halfweg de challenge al 13 kaartjes verstuurd en nadien deelnam aan InCoWriMo, wat 28 verstuurde kaartjes opleverde, haalde ik de 30 sowieso.

Le petit requin
Kaartjes verstuurd tijdens InCoWriMo

19. 30 (niet opeenvolgende) dagen zonder internet

Ook dit vergat ik vanaf februari bij te houden, waardoor ik enkel kan zeggen dat ik in de eerste acht maanden 18 dagen zonder internet doorbracht. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de kans klein is dat ik er nadien nog eens twaalf aan toevoegde, dus ook al weet ik het niet zeker, ik denk niet dat ik dit puntje volbracht.

20. 3 creatieve projecten uitvoeren

Ik maakte o.a. bladwijzers, verschillende soorten kerstdecoratie en ging aan de slag met een eigen agenda.

Minion-bladwijzer (Le petit requin)

21. 30 nieuwe plaatsen ontdekken

Ondanks dat ik het mijzelf moeilijk maakte door zowel Bologna als Wenen als één puntje mee te tellen (anders werd het wel heel makkelijk), ontdekte ik toch een mooie 33 nieuwe plaatsen, kastelen, musea, natuurgebieden en dergelijke!

  1. Rivierenhof Antwerpen
  2. Klausenpass
  3. Schloss Wildegg
  4. Museum Haus Konstruktiv, Rathaus, Cabaret Voltaire en Landesmuseum, allemaal tijdens de Museumnacht in Zürich
  5. Villa Boveri Baden
  6. Verkehrshaus Luzern
  7. Triesenberg
  8. Kasteel Gutenberg in Balzers
  9. Teufelsschlucht Olten
  10. Urnerboden
  11. Verschillende plaatsen dankzij Zürich liest, o.a. Friedhof Sihlfeld en de Wasserkirche
  12. Schloss Sihlfeld
  13. Arvenbüel
  14. Bologna
  15. Wenen
  16. Kaysersberg
  17. Museum Rietberg in Zürich
  18. Greifensee
  19. Opernhaus Zürich (interieur)
  20. Ponta do Oura
  21. Hluhluwe-Imfolozipark
  22. iSimangaliso Wetland Park
  23. Rapperswil
  24. Hinwil
  25. Oberrieden
  26. Aabachtobel in Horgen
  27. Stadtkirche in Winterthur (interieur)
  28. Etzel
  29. Melch- en Tannensee
  30. Toblach
  31. Tre Cime di Lavaredo
  32. Denzlerweg op de Uetliberg
  33. Romanshorn
Le petit requin
Dit beeld van de godin Taweret was een van de ontdekkingen in het Museum Rietberg

22. 6 nieuwe ingrediënten kopen en er iets mee klaarmaken

Hmm, in mijn notitieboekje stond enkel romanesco, terwijl ik zeker weet dat ik ook voor het eerst za’atar en rode peper gebruikt heb. Opnieuw een geval van “hou dingen eens wat beter bij seg”, dus hou ik het maar simpelweg op half geslaagd, omdat ik daar tenminste zeker van ben 🙂

23. 30 fietstochten

Eigenlijk had ik gehoopt dat dit heel vlot zou gaan, maar uiteindelijk klokte ik af op 31 fietstochten. Geslaagd, dat wel, maar niets vergeleken met mijn vroegere aantallen (al was fietsen toen quasi de enige sport die ik deed).

24. 52 yogasessies

Er is duidelijk iets misgelopen met het bijhouden van mijn resultaten na 22 februari, want ook hier stopt de teller en jammer genoeg hield ik toen – in tegenstelling tot nu – nog niet digitaal bij wanneer ik yoga deed. Dat ik na acht maanden afklokte op 28 yogasessies, maakt het halen van dit puntje twijfelachtig en dus streep ik het niet af.

25. Italiaans leren of Spaans verbeteren

Er is nog veel werk aan, maar ik begon met Italiaans te leren door middel van een weekje intensieve cursus in Bologna.

Le petit requin

26. 30x pompen

Ok, ik weet dat ik bij die 30km lopen hierboven al reageerde met what was I thinking, maar zie ik mij dat ooit nog wel gedaan krijgen (liefst dit jaar nu ik ingeschreven ben voor een marathon, ahum), dan lijkt dit puntje mij pas echt onhaalbaar. Mietjesarmspieren en -polsen, dat heb ik! 😜

27. 3 klassieke muziekstukken beluisteren

Ik luisterde ondermeer aandachtig (dus zoals de bedoeling was al liggend of zittend en enkel naar de muziek luisterend) naar:

  • Piano Concerto No. 3 van Beethoven
  • Piano Concerto No. 3 van Rachmaninoff
  • La primavera van Vivaldi (het zou kunnen dat ik naar alle vier jaargetijden wilde luisteren, maar in slaap ben gevallen tijdens de zomer. Sorry Vivaldi, ’t ligt echt aan mij hoor!)
  • Nocturnes van Chopin
  • Requiem for my friend van Zbigniew Preisner

Uitdaging geslaagd! En, veel belangrijker: ik mag besluiten dat mijn afkeer van klassieke muziek definitief verdwenen is (en mij nu zelfs absurd lijkt).

28. 9km in minder dan een uur lopen

Lopen is één ding, sneller lopen duidelijk een heel ander, want dit lukte niet. Of toch niet als recreatieve uitdaging op zich, want in een wedstrijd liep ik wel al eens 9km van het totaal in minder dan een uur. Jammer dat dat niet mijn doel was bij dit puntje 😉

29. 3km zwemmen

Ik haalde 2km, maar daarna bleef ik hangen in mijn normale trainingssessies van 1 à 1,5km. ’t Zal voor een dag met véél tijd zijn 😜

30. Door jullie te kiezen uitdaging

Uiteindelijk koos ik niet één, maar verschillende uitdagingen (zij het wel de meest haalbare, woepsie):

  • Uitdaging Gerhilde: ik kocht zomaar een cadeautje voor J.
  • Uitdaging Literasa: ik sliep zeker 30x uit
  • Uitdaging Samaja: ik kreeg naast de hot-stone massage nog een andere massage  en ging naar de thermen, goed voor extra pure ontspanning
  • Uitdaging Saar: ik ben het weliswaar al van voor deze uitdaging, maar ook stamceldonor zijn, is een check hier

Suggesties die het niet haalden, maar die ik desondanks te leuk vind om ze nooit te doen waren de leesmarathon van 24u van Leen, 30 wandelingen met een hond uit het asiel van Sofie (eentje die ik wel onderzocht, maar niet evident bleek, omdat veel asielen ofwel enkel op zoek waren naar financiële steun, ofwel een opleiding vereisten om te mogen gaan wandelen) en 8 kortverhalen of gedichten schrijven over de 8 plekken waar je sinds je 18e gewoond hebt van Kathleen. Er staan eigenlijk al een paar drafts klaar van die laatste uitdaging, dus misschien moet ik die toch maar eens afwerken (vooraleer er weer plekken bijkomen, want sinds haar suggestie zijn er al drie bijgekomen, ahum).

Conclusie

Met zestien geslaagde en vier half geslaagde puntjes is dit zeker niet mijn meest succesvolle lijstje met verjaardagsdoelstellingen. Maar uiteindelijk gaat het ook niet om “zoveel mogelijk puntjes afstrepen”, wel om plezier te hebben met wat ik mijzelf voorneem. En dat was absoluut het geval!
Wat niet wegneemt dat ik – omdat 30 puntjes in één jaar toch wel heel veel is – bewust gekozen heb om mijn volgende verjaardagsdoelstellingen met een termijn van vijf jaar iets haalbaarder te maken 😉

Loop naar de maan! Uitdaging: 15km trailrun

Een week nadat ik de longen uit mijn lijf fietste in de Alpen, deed ik voor Loop naar de Maan hetzelfde nog eens al lopend. Ik “moest” immers al sinds het bedrag van 250 euro een trail van 15km lopen en had kort ervoor gezien dat er in Wald – een uurtje met de trein van Winterthur – eentje georganiseerd werd tijdens het eerste weekend van september.

Na een gezellige briefing door de organisatie (lang leve kleine organisaties in deze!), was het tijd om op het plaatselijke voetbalveld van start te gaan. Een beetje gezigzag op datzelfde veld later, doken we de velden in.

Le petit requin

Al is duiken niet het correcte woord, aangezien we onmiddellijk stegen. Dat ik daar duidelijk niet genoeg getraind voor was, werd al snel duidelijk. Onderstaande foto nam ik na amper anderhalve kilometer en toch loopt iedereen al ver vooruit 🙂

Le petit requin

Kort nadien gingen een deel hoogtemeters opnieuw verloren, wat er weliswaar voor zorgde dat ik even op adem kon komen (elk nadeel heb se voordeel, weet-je-wel).

Le petit requin

Al moet een mens zich bij dat “op adem komen” ook niet al te veel voorstellen, want het duurde niet lang of het ging weer omhoog en dat voor de volgende vier kilometer. Dat klinkt niet lang, maar als je weet dat we op die korte afstand 500 – van de in totaal 700 hoogtemeters – overbrugden, dan worden dat plots héél lange kilometers…

Le petit requin

Gelukkig was het exact “juist” bewolkt: niet te warm, maar toch een mooi zicht op de omgeving. Af en toe kwam de Zürichsee piepen, dan weer de Glarnerbergen of de bergketen langs de Walensee. Al waren er evengoed momenten waarop zelfs rondkijken teveel gevraagd was, bijvoorbeeld toen we deze “Alpenweide”, inclusief koeien op de route, voor de voeten geschoven kregen.

Le petit requin

Het is op foto’s moeilijk om een steiltegraad goed weer te geven, maar onderstaande foto geeft toch een beeld. Dat ik op het gps-hoogteprofiel achteraf percentages tot 35% zag, verbaasde mij totaal niet, want op dit stuk, tja, daar was lopen echt niet meer de omschrijving van wat ik aan het doen was. Strompelen en kruipen, dat omvat het eigenlijk beter 😉 . Dat een paar van de Nordic walkers mij tijdens de tocht dan ook inhaalden, was confronterend, maar ook heel logisch.

Le petit requin

Na 6,5km kwamen we bovenop Farneralp, een plek die ik herkende van toen ik er tijdens de zomer moest zijn voor het werk. Ik ben nog maar zelden zo blij geweest een plek te herkennen, want zo wist ik dat het nu wel even bergaf moest gaan. Hoewel snel lopen er niet meer in zat (verzuurde benen, compleet verzuurde benen), was effectief lopen al een hoeraatje op zich waard 🙂

Nog meer hoera’s volgden voor het parcours in de daaropvolgende kilometers, dat – na bergop in open weilanden te zijn gebleven – het bos in ging en daar langs de Sagenraintobel naar beneden slingerde. Aangezien het er zo mooi was – en mijn tijd sowieso toch niet de moeite waard ging zijn – stopte ik zelfs een paar keer om foto’s te kunnen nemen 🙂

Le petit requin

We staken de beek ook een paar keer over en hadden daarbij geluk dat de oversteekplekken sinds de avond ervoor vrij waren komen te liggen. Pas op, puur qua ervaring zou door water waden heel leuk geweest zijn, maar ik had al genoeg afzien om niet ook nog eens met natte voeten te willen verder lopen 😉

Le petit requin

Dat dat afzien effectief het geval was, bleek een drietal kilometer voor het einde nog eens, toen ik van pure vermoeidheid over mijn eigen voeten (en een onooglijk steentje) struikelde en tegen de grond ging. Gelukkig hield ik er – behalve wat lichte schaafwonden aan kniën en handen – vooral de slappe lach aan over, omdat ik mij maar al te goed kon voorstellen hoe belachelijk die val er moet uitgezien hebben.

Ik was desondanks blij dat het vanaf dat punt niet meer al te ver was, al zat er wel nog een kort klimmetje en een venijnige trap (pestkoppen jong, die organisatie 😉 ) in de route vooraleer we definitief terug richting voetbalveld daalden. 2u37′ waren we ondertussen verder en eerlijk, ik was veel leger dan een week ervoor na 11u. Effectief lopen/stappen/strompelen deed ik gedurende 2u33′, want gezien de zwaarte van de route stopte ik effectief aan de bevoorradingen i.p.v., zoals normaal, al lopend iets te eten en drinken.

Ik heb al wel afgezien op looptochten en de halve marathon van Brussel blijft qua uitputting nog altijd de zwaarste (door te weinig training, dus absoluut mijn eigen fout), maar deze trail was zonder enige twijfel de fysiek uitdagendste en had achteraf bekeken bij een veel hoger inzamelbedrag mogen staan 😜. Toch probeer ik dit jaar opnieuw aan de start te staan. Want mooie tochten, die verdienen dat!

Gegevensbescherming GDPR

Ongetwijfeld zijn in jullie inbox de laatste tijd ook regelmatig berichten binnengelopen over de nieuwe “Algemene verordening gegevensbescherming” (AVG, al wordt meestal de Engelse afkorting GDPR gebruikt). Ik moet eerlijk toegeven dat ik eerst vooral dacht “goed dat er iets aan gedaan wordt”, maar pas later besefte dat ook dit plekje valt onder die wetgeving. Ah ja, ik geef jullie immers de mogelijkheid om te reageren, maar daarbij worden jullie gegevens ingezameld. Ook al doe ik zelf niets met die gegevens, behalve af en toe eens een blik op mijn statistieken werpen – zotjes hoeveel mensen hier eigenlijk meelezen seg! Wie zouden dat eigenlijk allemaal zijn? -, ze worden wel degelijk verzameld. Alleen al het feit dát ik überhaupt een blik op statistieken kan werpen, is daar uiteraard een bewijs van 🙂

Aangezien jullie door die AVG, die volgende week vrijdag (25 mei) ingaat, recht hebben op “inzage, dataportibiliteit, correctie en verwijdering van jullie gegevens”, heb ik een pagina over gegevensbescherming opgesteld. Ik denk – en hoop – dat die conform de wetgeving is, maar als iemand hiaten of fouten opmerkt, ben ik uiteraard zeer blij met correcties en/of aanvullingen; ik ben tenslotte geen jurist.

Daarnaast heb ik zonet een SSL-certificaat aangekocht, dat ik in de loop van deze week ga installeren, zodat vanaf dan – zoals vereist door de AVG – alle gegevensoverdrachten via mijn blog op een veilige manier gebeuren (ofte: mijn website wordt https i.p.v. http).

Voila, tot zover dit saaie, maar nodige bericht. Maandag is er weer leukers te lezen 😉

Maand in woord en beeld: mei #1

Mei is ondertussen al weer over de helft (dagen en weken, gaat eens wat trager seg!), tijd dus voor een blik op mijn dagdagelijkse bezigheden:

Dag 121 – Op weg naar huis genieten van het landschap. Eens thuis genieten van mijn oh zo mooie nieuwe zeteltje ♥

Château du Haut-Koenigsbourg / Sits Rucola sofa (Le petit requin)

Dag 122 – Met de huurauto over de grens van Zwitserland naar Frankrijk, te voet terug er over 🙂

Airport Basel-Mulhouse-Freiburg (Le petit requin)

Dag 123 – Lezingen over “Weiterbauen” in het Landesmuseum dat daar een perfect voorbeeld van is (al zijn de meningen verdeeld over de geslaagdheid ervan 😉 )

Landesmuseum Zürich (Le petit requin

Dag 124 – Twee weken niet kunnen werken in de tuin. Twee weken zon en regen. En dus een attackske #oftwee

Moestuin (Le petit requin)

Dag 125 – Vandaag ging ik de tafel halen die ik zelf ontwierp, waarvan ik de poten bij een atelier in Frankrijk bestelde en het tweedehands tafelblad uitkoos bij een upcycling-bedrijf hier in Winterthur, dat vervolgens mijn ontwerp uitvoerde. En oh, oh, oh, wat ben ik er blij mee! En hoe fantastisch mooi past mijn net in elkaar gezette boekenkast erbij?! #stoefentotenmet #somsmagdathe 😉

Le petit requin

Dag 126 – Barbecue of vuurkorf? Beide, zo blijkt.

Le petit requin

Dag 127 – Een van de belangrijkste redenen waarom ik blij ben met mijn appartement: het oh zo groene uitzicht ♥

Le petit requin

Dag 128 – Middagpauze in het park. Gewoon omdat het kan 🙂 #lindengutpark

Le petit requin

Dag 129 – Zei ik al dat het groen is bij mij in de buurt? En ook: zoek de verschillen met de tweede foto uit dit bericht 😉 #eulach

Le petit requin

Dag 130 – Expat zijn = meer dan een jaar op voorhand al moeten laten weten hoe en waar je gaat stemmen #22mei2019staatgenoteerd

Le petit requin

Dag 131 – Hoe avondwandelingen voer voor het hart kunnen zijn #albiskette

Le petit requin

Dag 132 – Wandelingetje in Winterthur om nieuwe bergschoenen uit te testen. Schoenen die nodig zijn voor de geplande bergcursus, want mijn – sowieso serieus versleten – oude exemplaren waren niet stijgijzervast (en ook: waar ben ik aan begonnen?! 😉 )

Le petit requin

Dag 133 – Zürich Hauptbahnhof by night. Wat eigenlijk 10u ’s avonds op een zondag is, maar Zwitsers zijn ochtendmensen en dus ziet zelfs het grootste treinstation van Zwitserland er op dat uur al verlaten uit.

Le petit requin

Dag 134 – Flânerie langs de Zürichsee

Le petit requin

Dag 135 – Lezen over het hele #reclame-gedoe op blogs en andere social media. Enerzijds content zijn dat er regels komen die duidelijkheid gaan brengen (zodat bloggers – als ik – die niet gesponsord worden, zich daar tenminste niet meer voor moeten verdedigen bij elke vermelding van een merk), anderzijds meer dan eens mijn wenkbrauwen fronsen bij bepaalde opmerkingen (ja, gratis gekregen is ook gesponsord!) of plotselinge heilige boontjes, die tevoren ook – al dan niet bewust – vermeldingen aan hun laars gelapt hebben. Blij zijn dat ik te klein ben om mij daar op dit plekje zelfs maar vragen bij te moeten stellen. En serieus lachen wanneer achteraf blijkt dat het allemaal nog wat voorbarig is #sorrynotsorry

Le petit requin

Dag 136 – Een druilerige werkdag. Maar wel eentje die ik in Stein am Rhein doorbracht, want ik moet een detailinventaris opmaken van een gebouw aan de oevers van de Rijn 🙂

Stein am Rhein (Le petit requin)

Silberstreifen april

Ik zei al dat er een overdosis gelukjes aan kwam; vandaag is het zover 😉

  • Mijn grootmoeder kunnen feliciteren met haar negentigste verjaardag
  • Een lammetje ter wereld brengen. Het zag er eerst naar uit dat de moeder de bevalling alleen ging kunnen doen, maar toen bij het eerste – en vrij grote – lammetje de pootjes naar achter bleken te liggen, hebben we ingegrepen. Waar ik dat vroeger zonder enige twijfel aan mijn ouders zou overgelaten hebben, was ik nu degene die de rol van “gynaecoloog” op mij nam. Er zijn weliswaar gezelligere dingen dan in het geboortekanaal van een schaap gaan, de pootjes van een glibberig, bebloed lammetje vastnemen om ze goed te plaatsen en vervolgens aan dat beestje te moeten trekken om het eruit te halen, maar tegelijk deed het ook wel deugd om zowel de “opluchting” bij de moeder te merken (ze was immers duidelijk al moe van het vruchteloos proberen persen) als te zien dat het lammetje er perfect gezond uitkwam – iets wat bij de eerste bevalling die ik jaren geleden helemaal alleen deed jammer genoeg niet het geval was. Het tweede, veel kleinere, volgde een klein half uurtje later trouwens wel probleemloos.
Lammetje (Le petit requin)
Én blij zijn omdat de moeder haar lammetje onmiddellijk begint af te likken en dus “erkent”
  • Diezelfde lammetjes knuffelen (ja, ik weet het, ik val in herhaling, maar ze zijn dan ook zooooooo schattig 😜)
Lammetje (Le petit requin)
Dat weliswaar al deels schoongelikte, maar toch ook nog iet of wat slijmerige beestje van hierboven? Een nacht later zag dat er zo uit. En nu jullie in koor: “oooooooooooooooh” (dat is toch wat ik deed 😉 )
  • Te horen krijgen dat een nummer op een album dat ik liet horen, ondertussen een lievelingsnummer geworden is
  • Fluitende vogeltjes
  • Oprechte spijt zien bij iemand die mij gekwetst heeft
  • Een goede vergadering, ondanks dat ik als enige van ons kantoor tegenover vier mensen aan de andere kant van de tafel zat en een paar van mijn bemerkingen in vraag gesteld werden
  • Tijdens een spelletje loups-garoux (weerwolven) verzon elke speler een verhaaltje rond zijn personage (logischerwijs zonder te verklappen welke rol op zijn kaart stond). Behalve dat dat op zich al leuk is, speelden A. en ik – eerst onbewust, daarna bewust – met onze verhaaltjes een hele avond op elkaar in, waardoor we tegen het einde van de avond één ziek drama bij elkaar hadden verzonnen. Absurditeit en onnozeliteit samen, heerlijk!
  • Tijdens een bezoek aan een gebouw kortaf behandeld worden door de architect (met o.a. de opmerking “dat ik x toch zou moeten weten”) en i.p.v. onzeker te worden correct, maar beslist op mijn strepen staan.
  • Nieuwe faire en ecologische kledingmerken ontdekken
Textieldrukken met planten (Le petit requin)
En gefascineerd toekijken hoe er ecologisch met planten op textiel geprint wordt (demonstratie van Laurence De Craene)
  • Een moeilijke, maar deugddoende stap in therapie zetten
  • Vrij onverwacht in België zijn voor mijn vader zijn verjaardag
  • Bloemen laten leveren bij mijn grootmoeder de dag voor we er langs gingen. Toekomen en vragen of het een mooi boeket is. Als antwoord krijgen dat er niets geleverd is. Of ja, wacht, er stond de dag ervoor een doos bij de deur toen ze terugkwam van een wandeling, maar dat was een doos van het bedrijf waar mijn nonkel werkt. Waarop haar ook aanwezige zus antwoordde dat ze die doos binnen had gezet om ze te beschermen tegen de regen, maar dat er inderdaad de naam van mijn nonkel op stond. Die doos gaan bekijken en zien dat er én bloemen én de naam van het bloemenbedrijf (niet het bedrijf van mijn nonkel) én de naam van mijn grootmoeder opstaan. De doos openen en er een vaas en boeket (gelukkig nog zeer fris) uithalen. Twee oudere vrouwen bij elkaar, ’t is soms toch geen zottigheid zenne 🙂
  • Mensen terugzien die ik dacht nooit meer (bewust) te zien. Stevig vastgepakt worden.
  • Bestelde meubels mogen afhalen
  • Mooie avondzon
  • Werken in de moestuin
Aardbeiplantjes (Le petit requin)
Aardbeiplantjes!