Loop naar de maan! De uitdagingen van Emilie

Heb ik de afgelopen tijd al uitgebreid geschreven over de uitdagingen die ik deed voor Loop naar de maan, dan bleven die van Emilie – de vriendin van mijn broer, die het idee had om deel te nemen – nog onderbelicht. Aangezien ze momenteel belangrijkere dingen te schrijven heeft (go go go Emilie!) en ik niet bij al haar uitdagingen erbij was, krijgen jullie een foto-overzicht van haar prestaties!

150 euro: Emilie loopt verkleed een wedstrijd

Steenbergjogging (Le petit requin)
De enige uitdaging die we – met mijn broer en moeder als fotografen/supporters – samen deden was meteen ook de meest opvallende ­čÖé
Steenbergjogging (Le petit requin)
En dat zorgde meteen voor wat extra publiciteit, want het mag wel geweten zijn waarom er een Minion meeloopt┬á­čśť
Steenbergjogging (Le petit requin)
Met excuses aan meelopende mama’s en papa’s die verwacht hadden dat hun kroost hen wel het hardst zou aanmoedigen ­čśë
Steenbergjogging (Le petit requin)
Kwestie van mensen aan te moedigen om geld te storten, liepen we met wat extra reclame op onze rug rond
Steenbergjogging (Le petit requin)
Vlak voor de finish, die omwille van de warmte ├ęn de outfit met warme broekkousen zeer welgekomen was

250 euro: Emilie loopt een trail van 21,1km, Haaike van 15km

Een week nadat ik in Wald mijn trail liep, koos Emilie voor de halve marathon van de Ecotrail in Brussel.

450 euro: Emilie doet een loopdropping

Le petit requin
Klaar om te vertrekken ­čÖé
Le petit requin
Gedropt, ergens in een straal van 10km rond Haaltert, gewapend met drank en een smartphone, waarvan echter alleen de foto- en kompasfunctie toegelaten waren

750 euro: Emilie rijdt 5 hellingen uit de Ronde van Vlaanderen

Paterberg (Le petit requin)
Bovenop de Paterberg, na de Oude Kwaremont de tweede helling van de dag. Hierna volgden nog de Koppenberg, Taaienberg en Ladeuze. Oh, en de helse kasseien van Mater-Kerkgate zaten er ook tussen!

Silberstreifen mei

Mei was een lastige maand, die begon en eindigde met ziekte en mij de hele tijd met een hoest opzadelde. Een maand ook waarin ik doodmoe rondliep, een paar grote beslissingen moest nemen die angsten lieten bovenkomen en deels daardoor het gevoel kreeg dat de depressie om het hoekje klaar zat om mijn hoofd weer over te nemen. Een maand dus waarin het meer dan ooit belangrijk was om de grote en kleine gelukjes van elke dag op te schrijven op mijn┬áSilberstreifen-pagina in mijn agenda…

  • In mijn zeteltje kruipen met een goed boek
  • Mijn nieuwe eettafel met de bus van het atelier naar huis brengen (ah ja, ik heb geen auto) en onderweg complimentjes erover krijgen. En verschillende vragen waar ik ze gekocht heb ­čÖé
  • Mensen die al lachend zeggen dat ze meteen een koffie zullen brengen wanneer we bij een overstap even moeten wachten en in het busstation aan tafel lijken te zitten┬á­čśť
  • Traag lopen, maar dat wel 6km volhouden (de rest van de maand werd het al hoestend opgeven na 1 ├á 2km, dus koester ik die ene 6km dubbel en dik)
  • Een massage krijgen
  • Mijn administratie doen en dat niet eens erg vinden
  • Nieuwe wandelschoenen en trailloopschoenen kopen. Negeren dat die laatste felroze zolen hebben ­čśë

Le petit requin

  • Een goed gesprek hebben met een vriendin
  • Een appartement bekijken met een ongelooflijk mooie tuin
  • De applicatie voor datzelfde appartement die ook geaccepteerd wordt! (jah, ik ga weer verhuizen, ik weet het… Maar: het is pas in september, dus er is rustig tijd om in te pakken. En: ik ga een tuin hebben!)
  • Dat nieuwe appartement dat vlak bij mijn huidige ligt, waardoor ik grotendeels met de fiets ga kunnen verhuizen ├ęn vooral: ik ga niet alles┬áopnieuw moeten ontdekken, want de weg naar het werk, de winkels in de buurt e.d. blijven allemaal dezelfde. Alleen dat al gaat deze verhuis zoveel rustgevender maken dan de drie van vorig jaar…
  • Goede gesprekken met mijn psychiater en onze relatietherapeute
  • Veel groen rond mijn appartement. En er in ­čśë
  • Rustig wandelen langs de kade van het meer van Z├╝rich
  • Voor het werk naar Stein am Rhein moeten en een kwartier nadat ik mij bedacht dat dit stadje wat gebouwen betreft echt in de Middeleeuwen is blijven hangen, deze vrouw kruisen op straat. Oh, heerlijke toevalligheden┬áÔÖą

Stein am Rhein (Le petit requin)

  • Een collega die Stein am Rhein goed kent, aan dit project echter niet kan meehelpen door tijdsgebrek, maar dan toch een paar keer bij mij komt met literatuur en om even af te stemmen…
  • Eigenlijk niet zo graag softijs eten, maar daar in Konstanz op terugkomen, jummie! En zo goedkoop! Een mens zou bijna de trein nemen om in Duitsland ijsjes te gaan eten ­čśë
  • Door mijn hoest afzien tijdens een wandeling, maar beloond worden met fantastische zichten op de bergen

Entlebuch (Le petit requin)

  • Ontdekken dat er niet enkel een Moerbeke bij Geraardsbergen is, maar ook eentje bij S├Ârenberg
  • Chips eten en zien dat de lokale aardappelboeren op de zak worden vermeld. Dank u boeren Stucki, Meister en Wiler, de chips hebben gesmaakt!┬á­čśť

Zweifel Chips (Le petit requin)

  • Les ├ómes grises van Claudel lezen. Maar mooi, zo mooi!
  • Ontspannende treinrit naar Belgi├ź
  • Mijn moeder die frikadellen met kriekjes heeft klaargemaakt ­čÖé
  • De 20km van Brussel uitlopen/wandelen. Of het echt gezond was, daar ben ik nog altijd niet uit, maar met veel wandelen, veel drinken en veel koppigheid is het toch maar gelukt┬á­čśť
  • Een steen kappen, eentje uitsnijden uit een muur, zien hoe een steen verstevigd wordt met een staaf uit roestvast staal… Leren in de praktijk dus!
  • Een hele week Frans spreken en opnieuw beseffen hoeveel ik van die taal hou
  • Een interview geven voor de lokale krant en radio
  • Op goed geluk een kapper in Givet binnenlopen en een uur later buitenstappen met een gemasseerd, ontspannen en fris geknipt kopje (en blij zijn om het geld dat ik heb uitgespaard door niet in Zwitserland naar de kapper te gaan ­čśë )
  • Ziek worden tijdens de cursus en beslissen om mijzelf niet te forceren, maar een dagje in bed door te brengen in mijn AirBnB-kamer
Entlebuch (Le petit requin)
Die kleuren┬á­čśŹ

Wereld Bloeddonordag

World Blood Donor Day
Bron: http://www.who.int

Vandaag ga ik even schaamteloos reclame maken. Ongesponsord en al, dat wel, maar toch: pure reclame. Omdat het te belangrijk is het om het niet te doen.

Het is namelijk Wereld Bloeddonordag, een dag die door de Wereldgezondheidsorganisatie werd uitgekozen als dag om bloeddonatie in de schijnwerpers te plaatsen en alle donoren te bedanken. Waarom vandaag? Omdat op 14 juni 1868, exact 150 jaar geleden, Karl Landsteiner geboren werd, de man die ontdekte dat bloed in verschillende bloedgroepen op te delen is en het AB0 bloedgroepensysteem uitvond (iets waarvoor hij later met de Nobelprijs voor Geneeskunde werd beloond).

Dat bloed levensbelangrijk is, is vanzelfsprekend. Het doneren van bloed is dat jammer genoeg nog niet voor iedereen, terwijl het nochtans helemaal niet moeilijk is: langsgaan bij een donatiecentrum in je buurt, je laten checken (handig, want zo weet je meteen ook of je bloeddruk, hartslag e.d. in orde zijn) en een korte prik later kan je al een zakje vullen. Dat neemt niet weg dat het niet voor iedereen even evident is: zo hou ik zelf niet van naalden (nu ja, wie wel?), ben ik vroeger meermaals flauwgevallen bij het zien van bloed (zelfs een keertje toen een rood ontsmettingsmiddel nogal vloeibaar was en ik dacht dat er bloed over mijn arm liep) en heb ik sinds de film “The fly” een lichte, maar desondanks zeer aanwezige fobie voor aders (vraag mij nooit om mijn hartslag aan mijn pols te meten, want ik gruwel van het feit dat ik mijn vinger op die slagader moet drukken). En toch, zoals bij alles zorgt de overweging “stel dat ik het zelf zou nodig hebben, zou ik dan blij zijn dat een ander geeft?” er voor dat ik geen seconde moet twijfelen om te geven.

Blutspendezentrum Z├╝rich (Le petit requin)

Ik geef zelf weliswaar veel minder vaak bloed dan ik zelf zou willen, deels omdat ik soms op reis ga naar landen waar ik minstens x maanden uit teruggekeerd moet zijn om weer bloed te mogen doneren (na mijn reizen naar Zuid-Afrika en Mozambique moest ik bijvoorbeeld zes maanden wachten), deels omdat ik vaker dan mij lief is te kampen heb met een ijzertekort en op zo’n momenten niet mag doneren – dat is noch goed voor de donor, noch voor mij namelijk. Dat neemt niet weg dat ik wel zo vaak mogelijk probeer te gaan, omdat zoveel mensen te kampen krijgen met een bloedtekort: na een ongeluk, een operatie, bloedverlies na een bevalling (*pakt S. die dankzij de bloedbank haar derde bevalling nipt overleefde, in gedachten stevig vast*), een zwaar ijzer- of bloedplaatjestekort… Elk zakje bloed, elke donor is dan ook broodnodig.

Dus hop, spoed jullie naar het dichtstbijzijnde donatiecentrum en geef een zakje bloed! En als jullie daar toch zijn, waarom niet ook registreren als stamceldonor? Of ook: zijn jullie al geregistreerd als orgaandonor? Een kleine moeite om dat bij de gemeente vast te leggen, een grote zorg minder voor je familie als het ooit (hopelijk niet…) zover zou komen.

Met dank van deze bloed-, stamcel- en orgaandonor!

Weekmenu mei 2018

1: Tortellini met champignons, courgette en halloumi in tomatensaus

2: Pastasalade met asperges, tomaat en erwtjes

3:┬áTortellini in pikante tomatensaus met champignons (een restje tomatensaus van twee dagen ervoor, nog andere tortellini’s in de frigo en dus ging ik voor “gelijkaardig, maar toch anders”)

4:┬áSalade met granaatappel- en pijnboompitjes met frietjes van zoete aardappel (niet willen snoepen, maar gigantische goesting in frietjes zorgde ervoor dat de twee zoete aardappels niet verdwenen in de geplande schotel, maar als frietjes in de oven terechtkwamen ­čÖé )

5: Parmigiana di melanzane e zucchine

6: Rest dag 5

7: Salade met boerenkool en rode biet

8: Vegetarische chop-suey noedels met groenten @ Suan Long

9: Salade met garnaaltjes

10: Pizza mozzarella-tomaat-pesto

11:┬áChili sin carne met couscous (’t is niet de meest logische combinatie en op zich eet ik chili sin carne nog altijd liever met rijst of een wrap, maar aangezien dat eerste te lang duurde en dat tweede niet in huis te vinden was – en dus ook lang zou duren om speciaal daarvoor naar de winkel te gaan – was het best wel een goed alternatief)

12: Noedels met quorn en groenten in pinda-sojasaus (de kip vervangen door quorn, die je eveneens marineert in de pinda-sojasaus en voilà, dit wordt een lekker vegan recept)

13:┬áChicken burger menu @ McDonald’s (en dan ga je van vegan naar vlees. Of toch wat daar voor door zou moeten gaan ­čśë . Tja, ik ben ook maar een mens met rare goestingskes van tijd tot tijd)

14: Rest dag 12

15: Salade met falafel

16:┬áPide met spinazie @ Kobane Imbiss (een collega met een heel ander werktempo dan mij, dat zorgde ervoor dat we op de middag kozen voor een snelle hap om zeker onze trein terug naar het bureau te kunnen halen. Al was dat “snel” wat voorbarig, want man, wat een portie! Maar wel lekker ­čÖé )

17:┬áSalade met loempia’s en jalape├▒os @ Tibits (mmm, jalape├▒os! Sorry aan al wie er nu in Belgi├ź zin in heeft *zwaait naar A. en S.* ­čśë )

18: Panini met gegrilde groenten @ Hasan

19:┬áB├Ârek met groenten @ Sedir (ik had wel door dat dit een soort gevuld bladerdeeggebak zou worden, maar dat het een hele taart voor mij alleen zou zijn, dat had ik niet verwacht…)

20: Lasagne bolognaise en spinaci

21:┬áNoedels met groenten @ Suan Long (doodop terugkomen van een hele dag wandelen en het totaal niet meer zien zitten om nog te koken, dan komt de Thai in het station al wel eens van pas ­čÖé )

22: Tortellini pesto

23: Rest dag 22 met tomaatjes

24: Salade met rucola, maïs en bonen

25:┬áFrikadellen met krieken en rijst (of ik op deze dag in Belgi├ź toegekomen ben? ’t Zou kunnen, ja ­čśë )

26:┬áEthiopische auberginesalade, groentewat,┬ádoro wot,┬ádoro wat┬á(al heet dit waarschijnlijk anders, want we aten het met rundsvlees i.p.v. kip) en┬áscampi’s met ananas┬á(ik wilde mijn grootmoeder graag eens Ethiopisch eten laten proeven en hoewel ze het wel lekker vond, probeer ik de volgende keer misschien toch beter het Congolees dat ze van vroeger kent. Nu nog recepten uit die keuken vinden… ­čÖé )

27:┬áLasagne @ Le Monaco (3u onderweg en maar 7′ speling om de laatste bus van de dag te halen? Dat vond ik precies toch net een iets te groot risico met de Belgische spoorwegen en dus koos ik ervoor nog een uur langer onderweg te zijn, zodat ik mijn bus zeker zou halen. Maar ge ziet het altijd, uiteraard reed alles op tijd ­čÖé Ideaal, want zo had ik gewoon nog tijd om te eten in Dinant)

28: Pizza funghi @ Casa Mia

29: Balletjes in tomatensaus met tagliatelle

30: Rest dag 29

31:┬áChoucroute (eeuwig respect voor mensen die een hele dag op een werf werken en toch ’s avonds nog koken. Ok, ik was ook ziek, maar toch, zooo blij dat ik klaargemaakte schotels uit de winkel kon opwarmen en voor de rest kon neerploffen)

Maand in woord en beeld: mei #2

Mei is voorbij en dus staat een nieuwe lading dagdagelijkse foto’s klaar ­čÖé

Dag 137 – Mijn oude fietssleutelhanger begaf het en dus koos ik een “nieuwe” uit mijn vroegere verzameling. Al even vintage, want na een “Walibi”-kangoeroe ging ik dit keer voor een trol┬ámet feloranje haar┬á­čśť

Le petit requin

Dag 138 – Onderzoek doen is soms net iets te lang naar historische tekeningen blijven kijken… #mooimooi

Le petit requin

Dag 139 – Ook in mijn vrije tijd kijk ik al eens graag naar schattige huisjes, zoals dit mooie houtsnijwerk in het portaal van de┬áKonstanzer M├╝nster

Le petit requin

Dag 140 – Ik ben een beetje overweldigd door de vele vierkante meters moestuin dit jaar, maar gelukkig zijn er struiken van de vorige moestuinier die mij, zonder dat ik iets moet doen, toch het gevoel geven dat er iets te oogsten zal zijn ­čÖé

Le petit requin

Dag 141 – Wandelen tussen de veenlandschappen in Entlebuch┬áÔÖą

Le petit requin

Dag 142 – Ik las veel deze week. Hoogdravende teksten op het werk…

Le petit requin

Dag 143 – … en mooie zinnen die mijn hart een tel deden overslaan thuis #les├ómesgrises

Le petit requin

Dag 144 – Stap vooruit

Le petit requin

Dag 145 – Ontbijt op de trein naar Belgi├ź. En dat dit hier het dichtste is dat ik zonder spellen bij een correcte schrijfwijze van mijn naam kan komen ­čÖé

Le petit requin

Dag 146 – Eerst een hoop papierwerk regelen (want waarom nog meerdere rekeningen hebben in Belgi├ź als ik er toch maar eentje gebruik), daarna genieten van een bezoekje aan mijn grootmoeder

Le petit requin

Dag 147 – Zij die gaan sterven groeten u! #20kmvanbrussel #heet

Le petit requin

Dag 148 – 19e eeuwse latrines in de citadel van Charlemont. Ofte onze restauratieopdracht van de week #steenkapcursus

Le petit requin

Dag 149 – Gelach over Franse wc’s in blauwe hardsteen met uitgekapte voetjes. Spanning bij het leren werken met een haakse slijper, contentement wanneer dat lukt en ik – weliswaar deels – zelf een kapotte steen uit de muur mag slijpen. Verbazing over hoe perfect een weerspiegeling zo kan zijn #givet #lameuse

Le petit requin

Dag 150 – Dag 3 van de opleiding werd een dag in bed. De hoest die mij al een maand vergezelde, veranderde in een diepe bas met bijhorende hoofdpijn en veel snot. Bah!

Le petit requin

Dag 151 – Terug naar de werf en daar zo goed en zo kwaad als het ziek kan, verder kappen aan mijn steen en helpen / toekijken bij het verlijmen en herplaatsen van stenen. En ontdekken dat de lokale krant ons vermeldt ­čÖé #l’ardennais

Le petit requin