Weekmenu april 2017

1: Groentetaart met rode biet, wortel en zoete aardappel

Quiche met rode biet, zoete aardappel en wortel (Le petit requin)

2: Wafels; vegetarisch menu @ Emirates

3: Barbecue met kip @ Scuba Addicts (de eerste dag op reis at ik nog gewoon vlees mee, aangezien er niets specifiek vegetarisch voorzien was (tenzij ik het slaatje dat geserveerd werd bij het vlees als hoofdmaaltijd zou beschouwd hebben, maar dat was het toch echt wel niet); gelukkig was er ook een “fulltime” vegetariër in het gezelschap, waardoor mijn twijfel om te vragen naar volwaardige vegetarische maaltijden verdween; uiteindelijk kwam het zelfs zo ver dat ik vroeg om de wrap met kip wat aan te passen en ze die nieuwe wrap als veggie optie op het menu invoerden, hoera! 😉 )

4: Vegan champignonburger met uienringen @ Sebastian’s

5: Pizza Umkomaas special @ Enzo (terwijl Johan ging voor een hoeveelheid ribbetjes waar ik lichtjes mottig van werd, at ik deze lekkere en veggie pizza met kerstomaatjes, jalapeños, peppadews en rucola)

Le petit requin

6: Bonenschotel met salade @ Scuba Addicts

7: Pizza vegetariana @ A Florestinha

8: Gevulde pompoen met salade @ Scuba Addicts

9: Mix van Mozambikaanse garnalen, de coconutty veg curry pie en een Portugese quesadilla @ The melting pot (lang leve met drie mensen niet weten wat te kiezen, de opties dan maar gewoon allemaal bestellen en die onder elkaar delen)

10: Chili sin carne @ Scuba Addicts

11: Vegetarische pizza @ The Ocean Sizzler

12: Warm indie bowl @ Kauai (lekker! Heel goed gekruid en echt volwaardig vegetarisch)

13: Asian rainbow bowl @ Kauai (en dus ging ik er gewoon nog eens naartoe 🙂 )

14: Vegetarisch menu @ Emirates (culinair hoogstaand zijn vliegtuigmaaltijden zelden te noemen (toch niet in de klasse waar ik zit 😉 ), maar tot nu toe vind ik ze wel altijd lekkerder dan de vleesoptie)

Le petit requin

15: Quinoasalade met asperges, erwtjes en avocado (ik ontdekte dit recept dankzij Silke en amai, zo goed!)

Le petit requin

16: Vlechtbrood en herbes-de-provence-pistolets

17: Pasta met geroosterde groentjes en pijnboompitten

Pasta met geroosterde groentjes (Le petit requin)

18: Mix van pizza mozzarella, pizza speciale en pizza funghi (Johan bracht een collega mee en eigenlijk was het plan om vers te koken, maar uiteindelijk hadden zij allebei al warm gegeten op het werk en zat mijn dag te vol om daar tijd voor te maken. Gelukkig was die mens ook content met een pizzatrio uit de winkel 🙂 )

19: Salade

20: Taart met asperges en kerstomaatjes

21: Groentenbuffet @ Hiltl

22: Tagliatelle met spinazie, witloof en champignons

23: Lasagne bolognaise

24: Rest dag 22

25: Kaasflensjes

26: Pasta met rabarbermoes en veggieburger

27: Brood (tja, dit waren even een paar dagen waarop koken er wat bij inschoot: snel wat flensjes in de pan gooien, dan wat rabarbermoes en een veggieburger ontdooien en uiteindelijk zelfs enkel brood eten. Ach ja, ook zo’n dagen mogen er zijn…)

28: Vegetarische hachis parmentier met prei en champignons (en gelukkig gingen we daarna weer over naar vers en gezond 🙂 )

29: Spirelli met geroosterde groenten en pijnboompitten

30: Rest dag 28 en 29

Fair fashion, hoedoededa?

Ik kreeg al een paar keer de vraag hoe ik nu eigenlijk weet of een kledingstuk op een faire en/of ecologische manier geproduceerd is. Ondertussen kan ik zelf mijn weg al wel (wat) vinden tussen alle certificaten, merken, labels en andere wegwijzers, maar in het begin liep ik ook verloren in dat grote faire, ecobos. Lang leve lijstjes zoals dat van Kelly, die een zoekende mens heel erg op weg helpen!

Naar aanleiding van die vragen, ontstond het plan om hier een soort how to te schrijven, maar jullie kennen mij ondertussen al: tussen idee en uitvoering durven hier al wel eens maanden (om niet te zeggen jaren, ahum) te liggen. De uitvoering staat nog steeds gepland, maar tot die tijd zijn jullie misschien ook geholpen met de cursus die ik afgelopen weekend ontdekte en waar ik mij onmiddellijk voor inschreef: Future Learn (een van de vele platformen waar je online cursussen kan volgen) biedt namelijk Who made my clothes? aan, georganiseerd door de Britse University of Exeter en de globale organisatie Fashion Revolution.

Who made my clothes? (Future Learn)
Bron: Future Learn

In de cursus wordt ingegaan op de vraag hoe je kan uitvinden wie je kleren gemaakt heeft, hoe de kledingindustrie werkt, hoe je de mode-industrie zo kan beïnvloeden dat ze meer aandacht hebben voor hun werknemers en het milieu… Ze richten zich op “mensen die interesse hebben in mode, ethische handel en activisme”. De cursus duurt drie weken, waarbij je op ongeveer 4 uur per week moet rekenen om alle artikels, filmpjes e.d. door te nemen. Deelname is gratis, al heb je in dat geval slechts toegang tot 30 juli. Wie onbeperkte toegang wil – en een Certificate of Achievement – kan upgraden voor 34 euro.

Aangezien de cursus pas gestart is, heb ik nog geen idee of het effectief de moeite is (ik word overigens ook niet gesponsord voor dit bericht), maar aangezien je met een gratis profiel niet oneindig toegang hebt, laat ik het jullie liever nu al weten 🙂 . De eerste cursus start vandaag, 26 juni; mogelijk volgen er nog andere edities.

De boeken van januari 2017

Ik had het op het moment zelf niet door, maar blijkbaar ben ik het nieuwe (of ja, ondertussen al bijna halfweg, ahum) leesjaar vrij stevig ingevlogen, met niet minder dan 8 boeken. Een mooie mix van Nederlands- en anderstalig, binnen en buiten mijn comfortzone, nieuw en oud:

Ineke Riem, Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Ineke Riem)

Aangezien mijn jaar in België startte, dook ik eerst in een paar bibliotheekboeken. De Zentralbibliothek in Zürich heeft immers wel Nederlandstalige boeken (wat al een straffe stoot op zich is!), maar dat zijn dan eerder de “grote klassiekers”. Een in 2013 uitgegeven boek van een nog relatief onbekende Nederlandse schrijfster, zoals deze Zeven pogingen om een geliefde te wekken, tja, dat is hier logischerwijs niet te vinden, maar gelukkig dus wel in de bib van mijn ouderlijk dorp.

Ineke Riem vertelt het verhaal van Lioba, een meisje met dromen die te groot zijn voor het eilanddorpje waar ze woont en op een dag in een boot aan de kust als een moderne Doornroosje in slaap valt. In wat volgt lees je niet enkel hoe een schare dorpswoners haar probeert te wekken, maar krijg je vooral een mooie inblik in de levens van die willekeurige mensen: een bejaard dametje die mijmert over haar verboden liefde, een inbreker die niet steelt, maar enkel kijkt… In hun pogingen om Lioba wakker te maken, streven ze er al evenzeer naar zichzelf te bevrijden van de beperkingen van hun leven en dorp.
Een mooie dorpskroniek die heel beeldend geschreven en de moeite van het lezen zeker waard is. Een van de citaten die ik overschreef toont niet alleen dat, maar stal ook mijn hart omdat het zo perfect omschrijft wat duiken met een mens kan doen:

Hoewel het zicht in de Hollandse wateren vaak beperkt was vergeleken met buitenlandse duiklocaties, was de stilte er even indrukwekkend. Voor Ramses draaide het duiken minder om het avontuur, maar juist om die stilte. In de diepte werd je een dove voor wie het enige geruis het ritme van zijn ademhaling is. Het afwisselend zuigende en bubbelende geluid van je ademautomaat vergrootte dat ritme zo sterk dat het je hele wezen vulde en je uit niets anders meer bestond dan trilling, deining, stroom. Als je je ogen dichtdeed, verloor je jezelf in een ervaring die tegelijk angstaanjagend en wonderschoon was.

Verbeelding book challenge 2017
13. Een boek met een illustratie op de cover

Katrijn Van Bouwel, De muze en het meisje

De muze en het meisje (Katrijn Van Bouwel)

Hoewel ik niet zo’n fan ben van Twitter (te veel, te kort), is er één profiel waar ik regelmatig een kijkje ga nemen: dat van Katrijn Van Bouwel. Dat ze mooi en/of grappig kan schrijven, dat wist ik dus al een tijdje en daarom was ik ook best wel nieuwsgierig naar haar debuutroman, De muze en het meisje. Daarin gaat het over Mila, een jonge vrouw die nooit vergeten wilt worden en hoopt dat te bereiken door de muze van een kunstenaar te worden. De mooie zinnen waarmee Katrijn Van Bouwel die zoektocht naar zingeving beschrijft, ik krijg het er helemaal warm van.

Zelfs als ik het probeer, kan ik je niet van me afschudden. Heel de wereld laat zich met jou associëren, en alsof dat nog niet genoeg is, zie ik alles door jouw ogen. Het is tussen de regels van jouw verhalen dat ik de werkelijkheid lees. Maar hoezeer ik het ook wens, je komt niet terug om van plaats te ruilen met je schaduw. Je bent duizend pluisbloemen, en er hoeft maar een zuchtje wind te waaien, of mijn hoofd dwarrelt vol met jou. Dus dit is gemis. Hoe je er nog méér bent, sinds je er niet meer bent.

Dat het soms heel dichtbij kwam (die angst over sterven, over ooit helemaal niets meer zijn, helemaal vergeten worden) was zowel confronterend als troostend.
Het enige aspect dat wat afbreuk deed aan dit boek, was dat sommige stukken net iets té cliché of overdreven aanvoelden (en dat terwijl ik nochtans wel een fan van barok ben 😉 ). Maar hey, het is natuurlijk een debuut en eentje dat heel goed is, dus wat mij betreft: ik kijk al uit naar haar volgende boek!

Want op een dag zal ook ik ten onder gaan, en uiteenvallen in al wat ik was en nooit geworden ben. Elke keer ik eigenhandig schepsel begraaf die ik niet heb kunnen vereeuwigen, breng ik boetvaardig een laatste groet. Dan sta ik daar met lege handen, aan het vers gedolven graf, met grond tot aan mijn polsen. En steeds denk ik hetzelfde: met mijn vingers in de aarde, tot onder mijn nagels nu, maar ooit, woelt de grond door heel mijn lichaam. En hoe mij dat voltooit.

Rainbow Rowell, Eleanor & Park

Eleanor & Park (Rainbow Rowell)

Ik zag dit boek al een aantal keer passeren op Goodreads en besloot het daarom ook mee te nemen uit de bib. De beschrijving op de achterkant alleen zou mij namelijk niet echt overtuigd hebben, want die leek eerder te wijzen op een doordeweekse tienerromance. In zekere zin is het dat ook, maar tegelijk is het ook veel meer dan dat: Rowell schetst zo mooi de onzekerheden van tieners, de problemen die er thuis kunnen zijn, de schattigheid van een eerste verliefdheid… Mooi, mooi!

He tried to remember how this had happened – how she went from someone he’d never met to the only one who mattered.

Verbeelding book challenge 2017
24. Een boek uit de bibliotheek

Paul Bilton, The Xenophobe’s Guide to the Swiss

The Xenophobe’s Guide to the Swiss (Paul Bilton)

Ik herinner mij niet meer waar ik deze serie leerde kennen, maar het leek mij wel leuk om na 2,5 jaar in Zwitserland mijn eigen ervaringen eens te toetsen aan die van dit boekje. Soms zijn de “typische” Zwitserse kenmerken niet zo typisch Zwitsers (maar vb. evengoed van toepassing op België) en hoewel dat natuurlijk jammer is, is het waarschijnlijk te verklaren door het feit dat de auteur een – weliswaar in Zwitserland wonende – Brit is, die dus vergelijkt met Groot-Brittannië. Hoewel het soms iets te stereotiep wordt (maar hey, dat is natuurlijk deels het punt van deze serie), heb ik bij momenten evengoed luidop zitten giechelen omwille van de herkenbaarheid. Niet dé gids voor wie de Zwitsers wilt leren kennen, wel een grappig tussendoortje. En de Guide to the Belgians, die wil ik toch ook wel eens lezen…

[…] here they are, hidden in the centre of Western Europe, in a land which bears an assortment of names – Schweiz, Suisse, Svizzera and even Switzerland. The folk who live here try very hard to persuade you that they are not “the Swiss”, but rather Zurcher, Berner, Vaudois, Lauganesi, Genevois – the list is as long as the number of valleys. They have in common a red Swiss passport and the same determination not to be like the inhabitants of the next valley. In their determination to be different, the Swiss are remarkably alike.

Verbeelding book challenge 2017
2. Een boek met minder dan 200 pagina’s

Ray Bradbury, Fahrenheit 451

Fahrenheit 451 (Ray Bradbury)

Laat mij een lijstje maken met dingen om mee te nemen naar een onbewoond eiland en boeken zullen daar zeker opstaan. Een wereld waarin alle boeken verbrand worden zou mij dan ook compleet ongemakkelijk moeten doen voelen en toch kroop dit boek nooit onder mijn huid. Het is weliswaar interessant, o.a. door de kritiek op tv- en andere schermen en de afstomping die de media met zich meebrengen, het leest vlot en toont heel sterk de twijfels bij de hoofdpersoon. En toch kreeg ik nooit dat oncomfortabel gevoel dat bij een dystopie “hoort”; het kroop nooit echt onder mijn huid. Niet slecht, maar ook niet super.

He shaped the world. He did things to the world. The world was bankrupted of ten million fine actions the night he passed on.

Verbeelding book challenge 2017
15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

Robert James Waller, The bridges of Madison County

The bridges of Madison County (Robert James Waller)

Ik zeg altijd over mijzelf dat ik geen romanticus pur sang ben en dan zie ik een film als The bridges of Madison County en ben ik daar eigenlijk niet meer zo zeker van 🙂 Hoewel ik de film al jaren ken, ontdekte ik pas recent dat een boek aan de basis ervan ligt. Net zoals de film ná het boek een risico is, is ook het boek na de film dat: ik vind de film weliswaar nog steeds sterker (oh, die vertolkingen van Meryl Streep en Clint Eastwood), maar ook het boek pakte mij volledig in. Op zich kan het een romantisch verhaaltje zonder meer zijn, de beschreven ontmoeting tussen fotograaf Robert en huisvrouw Francesca, maar oh, wat is het zo sterk, zo passioneel, zo ontroerend.
Alleen al het feit dat ik geen overdekte houten brug meer kan passeren zonder aan Francesca en Robert te denken…

The reality is not exactly what the song started out to be, but it’s not a bad song.

Verbeelding book challenge 2017
5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

Stefan Brijs, De Engelenmaker

De Engelenmaker (Stefan Brijs)

Het is moeilijk om mijn appreciatie voor dit verhaal, over een dokter die met drie kinderen terugkeert naar zijn geboortedorp, te beschrijven zonder veel weg te geven. En dus hou ik het bij het veel te vage “straf”. Want ja, dit boek is straf: hoe Brijs zo verontrustend, zo meeslepend kan schrijven over de invloed van het verleden, van onze opvoeding, op de mensen die we worden, die we zijn. Zo eentje om in één ruk uit te lezen en vervolgens teleurgesteld te zijn omdat het al voorbij is…

Soms is wat onmogelijk lijkt, alleen maar moeilijk.

Judith Glover, Voor jou wil ik sterven

Voor jou wil ik sterven (Judith Glover)

Zo goed als een aantal boeken waren die ik in januari las, zo mèh was dit boek. Ik nam het ooit als puber mee bij een bibliotheekopruiming en blijkbaar zat ik toen in een nogal romantische fase. En dan niet de The bridges of Madison County-romantiek, maar wel de “compleet voor de hand liggende blablabla”-romantiek. En Johan maar lachen omdat ik uitgerekend een boek als dit meerdere keren in mijn leven zal gelezen hebben 😉 . Ach ja, er zijn veel slechtere boeken in het genre, maar het antwoord op de vraag waarom ik het herlas, zijnde “verdient dit boek nog een plaatsje in onze kast?”, is alleszins beantwoord 😉

Verbeelding book challenge 2017
21. Een boek dat je al een keertje las

Weekmenu maart 2017

De maand maart startte zoet, werd daarna onverwacht zeer vlezig (maar: lang leve grootmoeders keuken!) en vervolgens – omdat mijn lichaam zijn portie vlees nu wel gehad had – zeer groen.

1: Wafels (euhm ja, ik weet dat dit niet echt als een volwaardige maaltijd kan beschouwd worden. Maar zo af en toe mag dat wel eens 🙂 )

Wafels (Le petit requin)

2: Rode kool met worst en gebakken aardappelen (nadat we halsoverkop naar België reden, omdat het slecht ging met mijn grootmoeder, was ik heel content om ‘s avonds – zij, al wat beter, in de zetel, een deel van de familie aan tafel – deze “boerenkost” te kunnen eten)

3: Kip met appelmoes en rijst

4: Vegetarische lasagne (tijdens het weekend at ik bij mijn ouders, waar vegetarisch weliswaar niet standaard is, maar – op voorwaarde dat er ook iets anders gekookt wordt – wel mogelijk 😉 )

5: Kalkoengebraad met wortelpuree

6: Spaghetti bolognaise

7: Biefstuk met frietjes en salade

8: Hamburgers met boontjes en frietjes (tja, doordat er de avond ervoor een grote stroompanne was, konden we niet alle versgesneden frietjes bakken en aten we de rest dus een dag later op. Al een chance dat ik tegenwoordig wél frietjes lust 😉 )

9: Rest dag 6

10: Chili con carne met pasta (mijn nonkel bekeek dit maar wat raar, maar gelukkig vond mijn grootmoeder mijn inbreng in de keuken wel lekker 🙂 )

11: Rest dag 10

12: Wokschotel met groentjes, kip, noedels en pindakaas-sojasaus

13: Penne met asperges en kerstomaatjes in mascarponesaus (Johan raadde al dat ik vooral goesting in iets vegetarisch zou hebben en voorzag dus dit lekkere gerecht)

Pasta met asperges en kerstomaatjes in mascarponesaus (Le petit requin)

14: Rest dag 13

15: Pizza mozzarella

16: Salade met wortel en pastinaak (lang leve de rasp die we kochten als uitbreiding van onze keukenmachine, want hoewel we al wortels en consoorten in sla aten, gebeurt dat nu nog veel vaker)

17: Bietensoep en salade

18: Stoofvlees met frietjes en röstikroketten

19: Vegetarische vol-au-vent met pasta (eigenlijk was het de bedoeling om eens een vegan vol-au-vent te proberen, maar aangezien ik stomweg vergat te kijken of ze in de winkel sojaboter hadden, werd het dan maar een versie met gewone boter. En sojabrokken, dat heb ik hier ook nog niet gevonden; gelukkig smaakt quorngehakt ook goed 🙂 )

Vegetarische vol-au-vent (Le petit requin)

20: Salade

21: Rest dag 21 en groentesoep

22: Bloemkool-broccolitaart

23: Rijstschotel met spruitjes, champignons en cashewnoten (lekker recept, al ga ik de spruitjes de volgende keer volledig roerbakken (of roosteren in de oven) i.p.v. eerst kort te koken en daarna in de wok te bakken)

Rijstschotel met spruitjes, champignons en cashewnoten (Le petit requin)

24: Rest dag 23

25: Guacamolequesadilla’s en quinoaburger @ Jack & Jo (Johan was vooral fan van het voorgerecht en minder van zijn hamburger; ik vond mijn quinoaburger daarentegen zeker wel geslaagd)

Quinoaburger (Jack & Jo)

26: Halloumiburger

27: Vlechtbrood (goh ja, zo af en toe ontbreekt de tijd/goesting/… om warm te koken en dan worden het twee koude (brood)maaltijden. Ook niet erg)

28: Farfalle met asperges, champignons en kerstomaatjes

29: Soep

30: Rest dag 28

31: Ajuinsoep

En de winnaar is…

… getrokken door de onschuldige hand van Johan

… en vervolgens voor de duidelijkheid nog eens gefotografeerd, aangezien de camera niet echt goed wilde scherpstellen 🙂

Winnaar give-away (Le petit requin)

Proficiat Hilde! Je ontvangt nog een mailtje van mij.

En bedankt aan iedereen die deelnam aan de give-away! Jullie bezorgden mij weer heel wat nieuwe faire inspiratie, hoera! 🙂