Week 2015/41 in woord en beeld

Ik vermeldde hier al wel eens eerder dat ik soms nota’s terug vind waar ik achteraf geen touw meer aan vast kan knopen. Maar waar er de vorige keer nog enige logica achter zat, vraag ik mij nu toch echt wel af of ik soms niet slaapwandel. Waarbij ik dan blijkbaar nieuwe ecologische systemen probeer uit te vinden…

Le petit requin

De keuken / eetruimte op het werk wordt vernieuwd en het verantwoordelijke team wilde iets visueels hebben om een aantal indelingen op uit te testen. Ik moest aan de slag om die maquette maken, want als architect word ik blijkbaar verondersteld dat keigoed te kunnen (het merendeel van mijn collega’s zijn kunsthistorici). Nu is maquettes maken niet echt mijn favoriete bezigheid (ahum, understatement): op univ was het nooit goed genoeg en bovendien ben ik niet handig genoeg voor heel fijn knutselwerk. Het mantra “ik ben aan het knutselen, niet aan het werken” werd dan ook zo’n vijfhonderdduizend keer herhaald en blijkbaar helpt dat: ze is verre van perfect, maar naar mijn normen wel zeer geslaagd én het was nog vrij leuk om te doen ook. Al moeten ze mij dat desondanks ook weer niet te vaak laten doen…

Le petit requin

Toen ik deze week informatie aan het doornemen was over een kerk, stootte ik op dit fotootje, dat toont dat er in 1976 zowel katholieke als protestantse stroom was. Ik ben er nog niet helemaal uit of dat hilarisch dan wel jammer is…

Le petit requin

Op studiegebied schakelde ik deze week een tandje hoger, aangezien het aan een medestudente en mij was om het verslag van de vorige les te maken. We werken elke les immers volgens het stramien: presentatie – feedback op de presentatie – discussie – verslag van al het voorgaande, waarbij elke student in de loop van het semester die vier taken één keer moet doen.

Le petit requin

Een bezoekje aan de universiteitsboekenwinkel zorgde trouwens voor een kleine “identiteitscrisis”. Want ja, ik ben ingenieur-architect, wat word ik dan verondersteld te weten? 😉

Le petit requin

Zaterdag gingen we naar Inside Out, die zo goed was dat ik er pas bij de aftiteling aan dacht een – zeer wazige – foto te nemen. Zeer de moeite om te bekijken!

Le petit requin

Zondag was het fantastisch mooi weer, dus trokken we richting Grindelwald om daar in de buurt de Eigertrail te wandelen. Veertien kilometer genieten werd het in totaal, langs de noordwand van de Eiger en met zicht op de Eigergletsjer. Kijk eens hoe schoon!

Eigergletscher (Le petit requin)

17 Comments

    1. Blij voor jou dat je het wel leuk vond! Bij mij is de fun er wat afgegaan door de commentaren van de proffen en mijn eigen perfectionisme (in mijn hoofd had ik op voorhand altijd een fantastische maquette, maar in realiteit bleek ik daar nooit handig genoeg voor). Van zodra het dus niet meer moest, heb ik dat zo weinig mogelijk proberen doen. Eigenlijk jammer, want zo leer je het natuurlijk ook niet leuk vinden 🙂

      1. Nja, afkrakende proffen heb ik ook vaak genoeg gehad… Jammer dat nu zo goed als alles digitaal wordt gemaakt, anders had ik écht graag maquettes bouwen als job gedaan 🙂

    1. Ik heb “maar” één diploma hoor tot nu toe 🙂 En goh ja, dat moeilijk zijn is bij momenten relatief: sommige vakken zijn effectief heel moeilijk, maar andere vallen echt wel mee hoor (lang leve die ene prof die vroeg of een 16 voldoende was 😉

  1. Die laatste foto is héél schoon! En je hoeft je geen buitenbeentje te voelen hoor, niet alle archies zijn dol op maquettes maken, zeker met dat ze er als pas toegekomen studentjes soms/vaak nogal subjectieve commentaren over krijgen (ik zag elk jaar wel een paar studentjes na deprimerende ontwerp sessies, met vorige academiejaar een triest dieptepunt…). Een ingenieur architect weet van alles ietske meer en van sommige dingen veel?
    En ooh, jààà, inside out vond ik ook een heerlijke film 😀

    1. Een buitenbeentje voel ik er mij niet door, al hoor ik zeker bij die studentjes-met-deprimerende-ontwerpsessies. Ach ja, gelukkig is dat ondertussen voorbij en moet ik voor mijn huidige studie niet één klein dingetje ontwerpen 😉 Je maakt mij wel nieuwsgierig naar jouw vroegere jobinhoud eigenlijk!

      1. Ooit gehoord van het monitoraat? Ik vermoed dat je net iets te oud bent om er zelf iets aan te hebben, maar tegen dat jij afgestudeerd was, was het vermoedelijk wel al opgericht.

        1. Die benaming zelf ken ik niet, maar als ik het opzoek klinkt het een beetje als het Centrum voor Studie en Begeleiding aan de VUB (dat weliswaar niet enkel voor eerstejaarsstudenten is, maar zich wel voornamelijk op hen richt met o.a. sessies over leren studeren, plannen…). Lijkt mij geen makkelijke job alleszins!

          1. Monitoraat fea ugent geeft je nog meer info, al kun je mij er niet meer vinden. Studenten kunnen er afspraken maken voor begeleiding, wat bij ons naast studiemethoden en planning toch vooral vakinhoudelijk was (hulp bij onbegrijpelijke stappen in theorie, werkcolleges die niet af raakten, alles wat niet volledig duidelijk was in de les, extra oefn, oude examens enz) Ik deed tien vakken, dus had ik meer dan genoeg afwisseling en uitdaging 😉

  2. Mijn hart bleef efkes stilstaan, die laatste foto verscheen namelijk in mijn feedreader en als ze op een onverwachte plek opduiken dan pakt mij dat, als ik ooit een tattoo zet is het eentje van de Drie… 🙂 En true, de Eigertrail is de schoonste wandeling die ge daar kunt maken, en dan over de morenen van de Eigergletsjer terug naar beneden…
    Inside out staat al een hele tijd op mijn to see lijst.

    1. Het stuk over de morenen hebben wij dit keer niet gedaan (we vreesden dat we niet meer op tijd gingen zijn voor het treintje van Alpiglen naar Grindelwald): we hebben Alpiglen-Eigergletsjer-Kleine Scheidegg-Alpiglen gedaan. We willen ook wel nog eens graag het stuk van Kleine Scheidegg naar Männlichen doen; misschien hangen we er dan ook nog de lus langs Wengernalp over de Morenen naar de Eigergletsjer aan 🙂
      En zeker een foto tonen als die tattoo er ooit komt hoor!

      1. Ah ja, wij zijn toen vanuit Kleine Scheidegg vertrokken, dan is het evidenter om over de morenen te gaan terug tot daar.
        Van Kleine Scheidegg naar Männlichen is zeer mooi, maar je doet het eigenlijk beter omgekeerd omdat je dan de Drie de hele tijd voor je ziet & niet de hele tijd achterom moet kijken (zoals wij dus voor hadden).
        Als, ooit, dan 😉

        1. Ja just, heb het hier in de verkeerde richting gezet! Het plan (dankzij jouw reisblog 😉 ) is inderdaad van Männlichen naar Kleine Scheidegg. Aleja, plan, heel concreet is dat niet echt; zal vermoedelijk sowieso pas volgend jaar lukken, want het raakt hier meer en meer besneeuwd!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *