Doodgewone dingen

Kelly van Tales from the Crib schreef over haar doodgewone dingen en vroeg om dat ook te doen. Bij deze, omdat het nooit slecht is om daar bij stil te staan (al zijn sommigen hieronder voorbij om nooit meer terug te komen):

Eiger, Mönch, Jungfrau (Le petit requin)

  1. Mooie dingen ontdekken met Johan en gelijktijdig naar elkaars hand zoeken om er een knijpje van contentement in te geven
  2. Die momenten waarop mijn broer en ik merken dat we echt wel broer en zus zijn
  3. De moed vinden om in de kou buiten te sporten en de warmte daarna binnen
  4. Verdwijnen in een boek
  5. De bergen
  6. Chocolade
  7. Duiken en dan vooral de stilte daar beneden
  8. Een (scherpe) bocht kunnen nemen zonder trage voorliggers
  9. De geur van versgemaaid gras
  10. De weegschaal die lief is ’s ochtends
  11. Een hele harde peer eten
  12. Tijdens het sporten plots beseffen dat je al een hele tijd aan niets aan het denken bent
  13. Een warm bad
  14. Iets lezen dat exact beschrijft hoe ik mij (ooit) voel(de)
  15. Een sandwich met americain préparé
  16. Kijken naar de gans die zich wast in haar badje met pas ververst water
  17. Mijn voeten in het zand
  18. Een sportauto of -moto die optrekt
  19. ’s Ochtends met blote voeten in gras lopen dat nog vochtig is van de dauw
  20. Op een drukke/luie dag blij zijn met de voorzienigheid van dagen ervoor om een hele grote portie eten te maken
  21. Drijven op water
  22. Post
  23. Tegen Johan aankruipen in de zetel
  24. Een nieuw recept uitproberen en al bij de eerste hap weten dat het een blijvertje is
  25. Thuiskomen na een reis, de hond roepen die aarzelend tevoorschijn komt en dan enthousiast op ons af komt gespurt, omdat hij zo blij is dat we er weer zijn
  26. Yoga
  27. Helemaal opgaan in een liedje
  28. De geur van pasgewassen haar

Gehoord: Der Hölle Rache (Mozart)

Ongetwijfeld een van de bekendste aria’s die er is, deze van de Koningin van de Nacht uit Mozarts Toverfluit. Als herinnering aan mijn eerste – maar zeker niet laatste – opera-ervaring eerder deze maand…

Week 2015/02 in woord en beeld

De week startte met het kwijtraken van ons Belgisch rijbewijs. No worries, ik heb geen stoten uitgehaald op de weg, maar wel een aanvraag voor een Zwitsers rijbewijs ingediend. Binnen het jaar na je domiciliëring in Zwitserland moet je namelijk zo’n rijbewijs aanvragen, anders mag je niet meer legaal rondrijden. Blijkbaar moet je daar ook je origineel Belgisch rijbewijs voor afgeven, waardoor we voorlopig moeten rondrijden met een kopie. Het origineel krijgen we later nog terug, als “aandenken”.

Le petit requin

Die aanvraag was trouwens weer een staaltje van Zwitserse efficiëntie: maandagmiddag aanvraag ingediend, donderdagochtend lag het rijbewijs al in de bus! Weliswaar zonder de originele Belgische versies… ’t Is misschien onnozel, want dat Zwitsers rijbewijs volstaat uiteraard, maar ik zou dat Belgisch toch wel graag terugkrijgen. Maar ja, om daar nu voor te gaan bellen “seg, ik heb een Zwitsers rijbewijs en ik mag legaal rondrijden en alles, maar ik heb een beetje nostalgie naar mijn roze papiertje”…

Le petit requin

Halfweg de week schrapte ik een puntje van mijn 27 before 28-lijst, namelijk naar de opera gaan. We bekeken Die Zauberflöte van Mozart in het Operahuis van Zürich en het was absoluut de moeite! Het was mijn allereerste keer opera, dus het was wat afwachten of het wel iets voor mij zou zijn. Maar kijk, zelfs een verleden met hoofdpijn door te luisteren naar klassieke muziek, opera’s in het bijzonder, en een koppig jarenlang negeren van dat soort muziek, kan blijkbaar vergeten worden.
Het decor bestond uit een draaiend huis met vier gelijke gevels, dat zowel paleis als Isistempel voorstelde. Geen klassieke interpretatie dus, maar daarom niet minder geslaagd. Enige minpuntje was de ondertiteling, die enkel te zien was bij de zangstukken. Tof voor de Duitstaligen, maar als op voorhand wordt aangekondigd dat het stuk wordt ondertiteld in het Engels en Duits, dan verwacht je natuurlijk dat dat de hele tijd is. Voor Johan was het bij momenten dus wat raden wat er gezegd werd; gelukkig kende hij het stuk al.

Le petit requin

Naast de aanvraag van ons rijbewijs, zijn we maandag ook mijn kerstcadeau gaan kopen: ski’s en botten (zowel voor Johan als voor mij). Zaterdag gingen we die al onmiddellijk uittesten in Davos.
Zalige dag gehad: merendeel van de tijd mooi weer, goed doenbare pistes en kijk eens hoe mooi mijn nieuwe ski’s zijn! 🙂

Davos (Le petit requin)

Davos (Le petit requin)

De dag erna waren we vooral nog doodop van zo’n ganse dag sporten in de buitenlucht, maar dat kwam vooral goed uit, want het BK vormde ideale zetelsport 🙂

Le petit requin

Fotoproject

Ik volg momenteel een online fotografiecursus, The Art of Photography, en die zorgt voor zoveel inspiratie en zin om te fotograferen dat ik besloten heb een fotoproject op te starten. Enerzijds omdat ik toch niet alle ideeën, waar mijn hoofd momenteel door overspoeld wordt, tegelijk kan uitwerken; anderzijds om het enthousiasme, opgewekt door de cursus, het hele jaar door te trekken.

Bedoeling is om elke maand rond een thema te werken. Wie zin heeft om mee te doen: graag! Of het nu voor de hele reeks is of een aantal thema’s…

Tweedsmuir Canada (Le petit requin)

’t Is niet de bedoeling de thema’s in onderstaande volgorde af te werken; al naargelang de mogelijkheden en zin van die maand ga ik telkens één thema kiezen om ze tegen december allemaal gedaan te hebben:

  1. Flora & fauna
  2. Boeken
  3. Dear Photograph
    Bedoeling hierbij is dat je een foto van het verleden toont in het heden. Voorbeelden zijn te vinden op de website Dear Photograph.
  4. Eten
  5. Gebouw
  6. Herhaling
    Dit kan gaan van bijvoorbeeld een serie foto’s waarin telkens een andere boom centraal staat (ik zeg maar iets) tot telkens dezelfde foto op verschillende tijdstippen
  7. Kleur / monochroom
    Ga voor zwart-wit of juist veel kleur (bijvoorbeeld een reeks foto’s waarin dezelfde kleur centraal staat)
  8. Landschap
  9. (Zelf)portret
    Onder een zelfportret versta ik een foto die toont wie je bent, je gezicht moet er dus niet noodzakelijk opstaan.
  10. Spelen met sluitertijd
  11. Timelapse
  12. Vrij te kiezen thema

#projectblogboek

Dit is meteen ook de zesde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek. Een project beginnen is er ook aan deelnemen he (en anders is het maar het omgekeerde van wat ik Secret Santa deed.

Week 2014/52 en 2015/01

Wie hier komt lezen voor de up-to-date berichten en de laatste nieuwtjes, is er aan voor de moeite. Het vorige bericht waren de boeken van november i.p.v. december en nu kom ik nog aandraven met een verslagje van mijn kerstvakantie ook, terwijl alle kerstversiering ondertussen al lang weer opgeborgen is. Ach, een beetje extra kerstvreugde heeft nog nooit iemand kwaad gedaan, denk ik dan maar 🙂

Het allereerste wat ik deze kerstvakantie deed, was hopelijk de stap naar een job: 12 sollicitaties gingen de bus op, zowel naar overheidsdiensten als architectenbureaus en aannemers, maar met één ding gemeen: monumentenzorg. Fingers crossed!

De rest van die maandag brachten we grotendeels door in de auto op weg naar mijn ouders in België, waar we twee weken zouden logeren. We hielden een korte stop in Brussel om onze droogkast af te zetten bij Johan zijn zus. Wij hadden die immers gratis overgenomen van de vorige bewoners, maar daar had ik na twee weken eigenlijk al spijt van. We drogen onze kleren en lakens immers altijd op een droogrek (milieuvriendelijk en kostenbesparend, want geen onnodig elektriciteitsverbruik), dus dat ding nam gewoon plaats in. Bij Johans zus met tweejarige peuter en drie maanden oude baby zal het toestel wel van pas komen, dus win-win!

Le petit requin

Dinsdag ging Johan met een paar vrienden wandelen in de Ardennen. Ik ging niet mee, deels omdat het toch wel een beetje een mannendagje was, deels omdat ik nog wat inkopen te doen had in Brussel. Bij Passa Porta moest ik mij heel hard inhouden om mijn “boodschappenlijstje” niet te overschrijden, maar ’t is gelukt. Voor het eerst dit jaar, denk ik 😉

De 24e wordt ondertussen traditioneel bij mijn ouders gevierd en al even traditioneel is de gigantische stapel pakjes die er steeds onder de boom ligt. Om een of andere reden loopt het voornemen “dit jaar niet te veel” telkens weer uit de hand.

Le petit requin

Zelf werd ik gi-gan-tisch verwend! Maar echt niet normaal eigenlijk! Van Emilie, de vriendin van mijn broer, kreeg ik een dik architectuurboek over huizen van architecten. Altijd leuk om in rond te snuisteren en doordat het een Franse editie is, bundelt het meteen mijn twee liefdes 🙂

Le petit requin

Johan en ik kregen samen een groot pak van mijn ouders, dat we na een beetje raden konden identificeren als een keukenrobot. Superhandig, zeker aangezien ik graag zelf brood maak, maar handmatig kneden (zelfs met een mixer) soms teveel tijd vraagt naar mijn goesting.

Le petit requin

Van Johan, mijn ouders en mijn broer kreeg ik tot slot het grootste cadeau, weliswaar in de kleinste verpakking: een hoop lettertjes waarmee ik mijn cadeau moest puzzelen. Na wat hints en foute samenstellingen kwam ik uiteindelijk uit bij ski’s en botten. Zalig, en eigenlijk ook compleet overdreven, cadeau!

Le petit requin

Johan kreeg, naast de keukenrobot, ook een fietsbril, een gids voor Oost-Europa (praktisch gezien onze Balkan-reisplannen voor de komende zomer), bier en een rugzak om al zijn duikfotomateriaal in op te bergen.

Le petit requin

Uiteraard was de avond ook gevuld met lekker eten, dat werd afgesloten door deze kerststronk, gemaakt door mijn moeder.

Le petit requin

Kerstdag zelf brachten we ook bij mijn ouders thuis door, zij het dan zonder speciale festiviteiten. Niet dat ik daar rouwig om was, want er stond ons een meer dan druk programma te wachten in de volgende dagen. Buiten een toertje lopen, deden we niet veel actiefs. Kom hier dat ik u kus van Griet Op de Beeck had mij daarvoor iets teveel in de ban.

Tweede kerstdag brachten we door bij Johans oudste broer, van wiens tweede dochter Johan ook de peter is. Op haar verzoek gingen we eerst met ons drie naar De pinguïns van Madagascar kijken, waarna we de namiddag bij de familie thuis doorbrachten. Spelletjes met de drie kinderen, het voorlezen van de nieuwjaarsbrief, uitdelen van cadeautjes, opnieuw veel en lekker eten… ’t was een goedgevulde dag!

Le petit requin

De 27e trokken we naar Johans moeder, die, zoals steeds als we daar langs gaan, een uitgebreid diner had klaargemaakt (ik had nu al de hoop opgegeven om met hetzelfde gewicht naar Zwitserland terug te keren als ik er vertrokken was). Er werden opnieuw cadeautjes uitgedeeld, waarbij wij naar huis gingen met ondermeer een mooie zelfgemaakte plaid en dit hele mooie schilderij van haar hand.

Le petit requin

De dag erna startte met een korte sneeuwloop, ’t was weliswaar oppassen bij momenten, maar het was desondanks zalig: een helder blauwe hemel, een volledig witte, en ook meteen zoveel stillere wereld… 

Le petit requin

In de namiddag gingen mijn vader, Johan en ik naar een tentoonstelling in Autoworld over 100 jaar Aston Martin. Altijd indrukwekkend, die wagens!

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Le petit requin

Op weg naar huis gingen we nog even langs de Grote Markt, waar we het geluk hadden dat de lichtshow juist startte.

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

Grote Markt Brussel (Le petit requin)

De 29e startte ik opnieuw met een looptocht, dit keer van ongeveer een uur, zijnde de tijd dat onze auto binnen was voor een klein onderhoud 🙂 . Voor de prijs van zo’n onderhoud in Zwitserland (goedkoopste schatting) hadden we hier een onderhoud, een set sneeuwkettingen én een Zwitsers vignet. Het was het dus best wel waard om daar wat tijd voor uit te trekken.

Le petit requin

De namiddag en avond brachten we door bij vrienden in Brussel, met wie we samen kookten (weeral veel eten) en waar we ook bleven slapen.
De dag erna moesten we immers toch ook in Brussel zijn, eerst op een ontiegelijk vroeg uur bij de dokter om onze medische controle voor de duikclub in orde te brengen (ook hier: véél goedkoper dan in Zwitserland, zelfs al betalen we in België de volle pot).

We gingen ontbijten in Le pain quotidien, dat dan weer wel aansloot bij de Zwitserse prijzen ;-), winkelden nog wat in Brussel en gingen ’s middags langs bij Johans zus.
’s Avonds spraken we nog met mijn broer en zijn vriendin af om naar Interstellar te gaan kijken (de moeite!) en bij Chichi’s te eten (minder de moeite).

Le petit requin

De laatste dag van het jaar sloot ik nog vrij sportief af door een uurtje op de rollen te rijden (ook wel om de neuroot in mij blij te maken met 1000 km i.p.v. 900-en-een-sjiek 😉 . De overgang zelf brachten we door bij vrienden in Gent, waar ook Johans andere broer was. Jup jup, we hebben echt wel geprobeerd om zoveel mogelijk mensen te zien!

Terug thuis aangekomen, gaven Johan elkaar ons nieuwjaarsboekencadeautje. We hadden immers afgesproken elkaar twee boeken cadeau te doen, waarvan minstens eentje uit de kast thuis moest komen. Die twee boeken moeten we in 2015 lezen, al hadden we wel recht op een weigering, waarbij het geweigerde boek dan zou vervangen worden door twee andere. Ja, het gaat er serieus aan toe hoor bij ons, met spelregels en al 😉 . Om onszelf een plezier te doen hadden we op voorhand wel enkele veto’s ingesteld: geen Nietsche in het Duits en geen James Joyce!

Johan kreeg van mij Liefde in tijden van cholera van Marquez, nadat hij zeer enthousiast was over diens 100 jaar eenzaamheid. Ik kreeg Misdaad en straf van Dostojewski. Je kan het al wel raden: er werd niets geweigerd 🙂 . Het tweede boek, uit de kast, zouden we mekaar dan terug in Zwitserland geven.

Le petit requin

Nieuwjaarsdag startte opnieuw sportief, dit keer al lopend. Wetende dat ik nu al anderhalve kilo ben bijgekomen op die twee weken, vraag ik mij af wat dat zou gegeven hebben zonder al dat sporten!

Le petit requin

In de namiddag ging het richting mijn grootmoeder, waar mijn vaders kant van de familie samenkwam. Ik nam opnieuw mijn niet alcoholische cocktail van Funny mee (van ons beiden heb ik er het minst problemen mee om bob te zijn, ik drink namelijk sowieso enkel cocktails, maar geen wijn of dergelijke). Ondanks onderstaande foto ben ik wel degelijk enthousiast over die flessen, maar mijn nonkel las eerst “0% Funny”, vandaar…

Le petit requin

De tweede dag van het jaar gingen we opnieuw op bezoek bij vrienden, waarna we de derde terug naar Zwitserland vertrokken, niet zonder eerst nog nieuwe loopschoenen voor Johan te scoren in de solden. Thuis gaven we elkaar het tweede boekencadeau uit de kast: Alice in Wonderland voor mij, Dante voor Johan!

Onze nieuwe keukenrobot werd onmiddellijk in gebruik genomen, al was ik iets te enthousiast qua hoeveelheden (ah ja, ik moest nu zelf niet meer mengen), wat zorgde voor dit gigantische brood 🙂

Le petit requin

Jullie zien het, het was een drukke, maar zalige vakantie, al zijn we er niet meteen uitgerust van thuisgekomen. Ondanks de strakke planning, hebben we in de verste verte nog niet iedereen kunnen zien, maar ja, dat zal dan voor de volgende keer zijn (of ze moeten maar eens hier op bezoek komen).