Week 2014/22

Vooral veel gestudeer (of proberen studeren) deze week, maar toch ook wel veel leuke momentjes:

Als VIP-gasten in het huidige appartementsgebouw (dank u SwissRe), mochten we dinsdagavond samen met de andere VIP’s op restaurant. Denk: negen gangen, zeven vlees/vis/groenten, twee desserts. Overwegend lekker, al hadden voor mij die rauwe vis en die tartaar niet gemoeten. Anderzijds, Johan was blij met de dubbele portie, dus eigenlijk toch iedereen content ­čÖé Jammer genoeg geen foto’s van het eten (is wat raar vind ik als je met enkel vreemden aan tafel zit); wel eentje van de toiletdeur. Want zeg nu zelf, grafisch is dit wel mooi, maar om nu direct te zien dat dit de vrouwentoiletten zijn…

Woensdag wordt zo’n beetje mijn loopdag hier, omdat dan de kuisdienst langskomt en ik toch sowieso een uurtje “verbannen” wordt uit het appartement. Voor het eerst in lang nog eens 20min aan een stuk gelopen en dat 2x, gescheiden door 4min stappen. Nog altijd belachelijke afstanden, tijden en gemiddeldes voor wie een beetje deftig loopt, maar hey, een mens moet ergens weer beginnen en lopen is nooit mijn sterkste punt geweest.

Vrijdagavond kwamen we terug naar Belgi├ź, weliswaar elk met een andere vlucht, omdat ik pas veel later had kunnen boeken doordat mijn examens nog niet allemaal vastlagen. Ik vloog dus rond 18u30 vanuit Basel, Johan rond 21u vanuit Z├╝rich, allebei richting Zaventem. Voor het eerst in een maand terug geslapen in ons eigen appartement, waar het vooral wennen was aan het lege terras: toen we vertrokken stond dat nog boordevol planten, maar ondertussen was mijn moeder het komen leeghalen, kwestie van de planten niet te laten verkommeren. Voornaamste reden voor terugkeer (naast – voor mij dan toch – mijn examens) was het lentefeest van Johans petekindje. Gezellig feest met zelfs een indoor zwembad, waar we dan ook graag mee indoken; niemand is ooit te oud voor een watergevecht ­čśë Johan vertrok deze ochtend terug naar Z├╝rich; ik blijf nu ruim twee weken in Belgi├ź. Morgennamiddag al mijn eerste test met mogelijk nog een vrijstelling voor het examen…

Week 2014/21

Johan is dit weekend onze auto gaan ophalen, terwijl ik thuis teksten over de waarde van dialecten tegenover standaardtaal aan het lezen was. De dissertatie die daaruit moest voortvloeien is er uiteindelijk niet meer gekomen (“insert repeat” als het op is, is het op). Maar soit, Johan is dus met de trein naar Chur gereden, maar heeft er in het terugkomen al van geprofiteerd om de auto eens te testen op een Alpenpas. Dezelfde die we vorige week met de moto overgegaan zijn toen we terugkwamen van de garage, maar dit keer wel met een veel blauwere hemel. Vergelijk ook zeker eens de derde foto hier met de tweede van dit bericht. Auto en omgeving goedgekeurd in alle geval ­čśë

Zondag wilden we gaan wandelen en kozen we voor het dorpje Stoos als uitvalsbasis, omdat dit niet te ver rijden is en toch de mogelijkheid geeft om al wat te klimmen. We dachten met de auto tot in Stoos te kunnen rijden, maar de enige weg ernaartoe is enkel toegankelijk voor bevoegden, zijnde dus voor de bevoorrading van het dorp. Voor de rest is Stoos alleen met een bergtreintje te bereiken, wat dan ook ons transportmiddel werd. Te voet kon natuurlijk ook, maar dit hield ongeveer 4u wandelen (heen en terug) extra in. Iets voor een volgende keer, wanneer we op een vroeger uur beginnen wandelen.
We wilden starten met een stukje afdaling, om dan een iets uitdagendere bergweg te kunnen nemen. Die bleek echter nog afgesloten te zijn, omwille van lawinegevaar, vandaar dus de doodlopende rode lijn op onderstaand kaartje ­čÖé In de plaats gingen we dan maar over Mettlen en Charenst├Âckli tot bovenop de Fronalpstock. Die ligt nog juist onder de 2000m grens (1922m) en vanop de top heb je een heel mooi uitzicht over de Vierwaldst├Ąttersee en enkele andere pieken tot boven 3000m. Het was jammergenoeg wat mistig over het meer en vrij bewolkt boven de allerhoogste pieken. We zullen ze wel ooit eens te zien krijgen ­čśë Terugkeren deden we over Furggeli en Oberes/Unteres Frontal. De wandeling van de Fronalpstock richting Klingenstock willen we zeker nog eens doen, want dat zag er een leuk paadje uit. Maar al bij al hadden we vandaag toch wel al wat uurtjes gewandeld en het begon ook al vrij laat te worden, dus time to call it a day.

Rode lijn = onze wandelroute / Dikke zwarte lijn = treintje

Kerkje van het dorpje Stoos

Kabelliftjes van Stoos naar Mettlen 

Tussen Mettlen en Charenstockli

Sneeuw onderweg!

Vierwaldst├Ąttersee

Afdaling richting Furggeli

Pad omhoog richting Huserstock en Klingenstock

Treintje terug naar beneden (op +/- 10min tijd overbrug je 800 hoogtemeters)

Thuis pikten we kort nog wat mee van de verkiezingsuitzending, maar daar werd ik nu niet bepaald vrolijk van. Al deed de VRT soms wel zijn best: arme Martine Tanghe veel te lang commentaar laten geven op beelden van de Anspachlaan, waar de NVA zou moeten toekomen “ja, er is veel volk op straat, maar de bus lijkt er nog niet te zijn… het verkeerslicht springt ook op rood nu… wel mooi weer vandaag, waarschijnlijk ook daarom dat er zoveel mensen rondlopen”. Interessant! ­čśë
En Bruno Tobback is weliswaar niet mijn favoriet, maar zijn partijspeech twee keer onderbreken omdat Bart De Wever misschien op of uit een bus zou stappen, is er misschien toch ook wel wat over.

‘s Avonds zijn we voor het eerst ook eens gaan uit eten in Z├╝rich (die MacDonalds de eerste avond rekenen we even niet mee ­čśë Het werd Santa Lucia, een Italiaan, die vrij toeristisch bleek te zijn. Anderzijds, de pizza’s waren lekker en dat is uiteindelijk wat telt!

Verward taalhoofd

Mijn nochtans taalliefhebbend hoofd heeft het hier soms een beetje moeilijk:

  • Eerst een ganse ochtend bezig zijn met een cursus Analyse litt├ęraire en dan de kuisdienst binnenlaten met “Bonjour, ├ža va?” leidt tot een zeer rare blik van de vrouw in kwestie (ah ja, een week ervoor sprak ik nog gewoon Duits tegen haar).
  • Of omgekeerd: een paar administratieve zaken doornemen in het Duits en daarna een mail moeten schrijven naar een assistente op de VUB, doe ik door te starten met “Sehr geehrte Frau…” i.p.v. het gepaste “Ch├Ęre madame…”.
  • Mijn Nederlands heeft er ook al onder te lijden: Krankenversicherung vertaal ik als krankenverzekering i.p.v. ziekteverzekering… (in mijn hoofd zeer logisch, want ik versta beide talen, maar het leverde mij de eerste keer toch een rare blik van Johan op).
  • Bovendien zeg ik om een of andere bizarre reden soms “Grazie” i.p.v. “Danke”. Terwijl ik niet eens Italiaans┬áspreek! In een Italiaans restaurant is dat overigens nog vrij acceptabel, maar als je in een kabelbaantje de chauffeur bedankt met een soortement “Grazianke” (wegens halfweg beseffen dat Duits de juiste keuze is), dan is er toch ergens iets mis aan het gaan in dat hoofd van mij…

Allmend natuurgebied

Vlakbij waar we nu wonen ligt het natuurgebied Allmend, een van de troeven van Z├╝rich, want er zijn niet zoveel steden die zo dicht bij het centrum zo’n grote en toegankelijke groene zone hebben.

Z├╝rich Allmend (Le petit requin)

Ik heb de geschiedenis ervan eens opgezocht en blijkbaar was dit gebied ongeveer honderd jaar lang (1877-1987) een militair oefenveld voor de infanterie en de artillerie. Het lijkt misschien niet echt logisch, maar het is juist door de aanwezigheid van het leger, dat Z├╝rich vandaag zo’n groot natuurgebied ter beschikking heeft: de stad wilde er in de jaren ’50-’60 immers aan stadsuitbreiding doen, maar kon dit niet zolang het leger er bleef. Tegen dat de militairen het gebied effectief verlieten eind jaren ’80 zag het stadsbestuur het voordeel van zo’n grote groenzone w├ęl in. Een deel van het gebied diende weliswaar nog enkele jaren als werfopslagplaats voor de bouw van de tunnel onder de Uetliberg, maar tegenwoordig wordt volop ingezet op de ontwikkeling van het natuurgebied: er worden toegankelijke paden voor fietsers en voetgangers voorzien en de bereikbaarheid met het openbaar vervoer wordt uitgebouwd, terwijl het aantal parkeerplaatsen bewust klein gehouden wordt.

Z├╝rich Allmend (Le petit requin)

Voor ons is het uiteraard super om zoveel groen vlakbij te hebben: even gaan lopen of wandelen kan direct in het groen en met de fiets heb je een mooie groene overgangszone naar de zuidelijker gelegen steden en dorpen.

Z├╝rich Allmend (Le petit requin)

(Bron cijfers en ontwikkelingsplan: Stad Z├╝rich)