Silberstreifen januari 2019

Öxarárfoss (Le petit requin)
Mijn broer bij de Öxarárfoss in zijn meest subtiele kledij 😜
  • Kiezen voor rust, ook wanneer dat betekent dat ik een uitstap mis
  • Op eerste nieuwjaarsdag de traditionele loop met mijn broer doen (weliswaar in een “iets” minder traditioneel decor 🙂 )
  • Met mijn moeder kunnen babbelen over J.
  • Mijn vader die zegt dat hij “zijn blije Haaike terug wilt” en zo aangeeft dat hij bezorgd is
  • Exploding kittens spelen, dat ik net cadeau kreeg voor kerst
Dit schattige octopusje dat mijn moeder voor mij haakte in een van mijn lievelingskleuren
  • Mijn vader, broer en J. die zeggen dat ik zeker nog even naar die laatste waterval moet gaan kijken (ik was doodop na een – voor mijn energieniveau – net iets te lange dag). Toch door het water waden en dan van emotie (en vermoeidheid uiteraard) beginnen wenen omdat het daar zo mooi is
  • Op onze laatste avond samen opnieuw het noorderlicht kunnen zien
  • Een goed gesprek hebben met J.
  • Op onze laatste dag in IJsland overal vuurwerk de lucht in zien gaan en bij aankomst te horen krijgen dat dat ter ere van Jólasveinar is, de dertiende van de “kerstjongens” die als laatste terug verdwijnt en zo het einde van de kerstperiode symboliseert
Fascinerende taferelen in de bomen
  • Een goed gesprek bij de relatietherapeute dat zorgt voor een stap vooruit waar ik al even op hoopte
  • Sneeuw!
  • Een rustige avond alleen thuis hebben
  • De eerste 6600 tekens van mijn thesis schrijven. Dat is natuurlijk nog maar een fractie van de 120000 die er moeten komen, maar toch: we zijn januari en ik heb al een ministukje tekst op papier!
😍
  • Te horen krijgen dat iemand deugd had van een cadeautje dat ik opstuurde
  • Een strike gooien bij de bowling op een werkevent (voor de rest was ’t gene vette, maar die ene heb ik toch gehad 😜)
  • Vroeger weggaan bij de bowling om nog een studietaak af te werken en i.p.v. de gevreesde commentaar, net appreciatie krijgen, omdat ik toch gekomen ben
Een halve kwartslag naast de brandende hemel was dit zicht te zien 😍
  • Tijdens de Women’s March een protestbord zien met de tekst “A women’s place is in the resistance”. ’t Zal nog niet zijn dadde!
  • Een goede controle bij de gynaecoloog: de auto-immuunziekte is op dit moment onder controle, oef!
  • Meerdere rode wouwen zien vliegen vlak boven onze tuin
  • De reactie van een vriendin op een paar plantentips die ik haar gaf
Van mijn broer een filmpje doorgestuurd krijgen met zijn gelukt gepocheerd ei en beslissen dat ik dat nu toch ook eindelijk eens moet proberen. Et voilà!
  • Kijken naar An American Tail
  • In Lausanne bij vrienden van mijn broer logeren, er op een zalige manier ontvangen worden en met hun kinderen spelen en tekenen
  • De tekst “La couleur est le plus beau trait d’union entre la science et l’art” op de campus van de EPF in Lausanne
  • Na amper twee dagen in het Frans merken dat ik terug in die taal denk. Oh, Frans, het blijft de taal van mijn hart!
Meestal wandel ik aan onze kant van “onze huisberg”, maar ook aan de andere kant is het mooi
  • Een hoop boekentips krijgen van C.
  • Gezellig gaan eten in Winterthur
  • Jullie reacties op mijn blog Freak! Heerlijk te lezen dat ik bijlange de enige niet ben met rare trekjes 😉
  • Zo regelmatig een roodborstje zien, dat we kunnen spreken van een “huisvogeltje”
16 januari. Dikke jas aan en lunchen in het zonnetje op ons terras
  • Skypen met mijn broer
  • Een verjaardagscadeau voor J., dat meer tijd vroeg dan ik op voorhand verwacht had, toch op tijd afkrijgen
  • Een badje nemen
  • Lopen op een laagje sneeuw in een donker bos
Ik ben niet zo’n romanticus eigenlijk. Maar verkoop hartjesbrood in de winkel en ik ben verkocht, dat dan weer wel

13 Comments

    1. Ja, ik was zo opgelucht toen de gyne zei dat het op dit moment in orde is! Ik moet nu nog wel medicatie nemen, maar als het binnen twee weken nog steeds goed is, mag zelfs dat stopgezet worden. Ik ga sowieso wel moeten blijven op controle gaan, omdat het altijd terug kan (en waarschijnlijk ook zal) terugkomen, maar dat het op zijn minst nu beter gaat, is al zo gigantisch veel beter dan ik gevreesd had.

    1. Ja, hilarisch he! Hij is eigenlijk altijd mooi gekleed, maar wanneer het regent gaat hij vollenbak voor functie i.p.v. stijl (wat – gezien hij dagdagelijks in/rond Brussel rondrijdt – vooral slim is, maar in IJsland “een beetje” overdreven was 🙂 ). Nu, hij kon er zelf wel mee lachen (voldoende alleszins om mij toestemming te geven om die foto te publiceren 😉

    1. Haha, we hebben ons op het moment zelf nog afgevraagd hoeveel omstaanders zouden gevloekt hebben omdat hij op elke foto keihard in het oog springt 😉
      En: merci! Ik vraag mij soms af waarom ik het mijzelf weer aandoe, zo’n thesis, dus alle succeswensen zijn meer dan welkom 🙂

  1. Een goed gesprek kan echt deugd doen hé. Ik ben dan ook blij dat je er de voorbije maand meerdere hebt gehad. Leuk ook dat je collega’s het apprecieerden dat je de moeite hebt gedaan om de verplaatsing naar het werkevent te maken terwijl je niet lang kon blijven. Ik moest bij dit tekst van dat protestbord meteen aan L3-37 uit de Solo film. (jaja, dit keer geen Harry Potter maar Star Wars. Manlief kan fier zijn). Zo fijn om hier te lezen dat de gynaecoloog goed nieuws voor je had. Reacties op zo’n blogpost kunnen echt deugd doen hé. Dan heb ik steeds zoiets van ‘Phew, ik ben niet de enige!’. Wat ik ergens natuurlijk al wel weet, maar een bevestiging is toch steeds welkom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *