Gedicht: Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga, vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Vertel het aan de wind, die in de bomen klimt of uit de takken valt, hoeveel ik van je hield. Vertel het aan een kind, dat jong genoeg is om het te begrijpen. Vertel het aan een dier, misschien alleen door…

Continue reading →

Amaryllis

Een tijdje geleden kocht ik een Amaryllis en waar ze zaterdag en zondag nog vrij voorzichtig kwam piepen, was ze vandaag in al haar glorie – en al meteen in tweevoud – te bewonderen. Ik moet dan ook altijd een beetje aan het gedicht van Paul van Ostaijen denken. Schone bloem, schoon gedicht, schone dag…

Continue reading →

Gedicht: Als

Als als ik als ik weg zal zijn zal niets veranderd zijn of toch bijna niets misschien de wolken even mooi dat achteloos gebaar van wegstrijkende haren en tederheid de uren van herinnering verglijdend in vergeten maar onontkenbaar als de zee een glimlach van herkenning om alles wat anders is geworden (schrijver onbekend)

Continue reading →

Gedicht: Waarom schrijf ik

Ik schrijf omdat ik wil schrijven dat ik gelukkig ben. Op een dag zal het zover zijn en zal ik schrijven- met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden, en met rode oren en rode wangen; ik ben gelukkig. Als ik daarna ooit nog twijfel en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop…

Continue reading →