Dagen zonder vlees, verpakkingen en afval: halfweg

De Dagen zonder vlees zijn ondertussen over halfweg en dus vond ik het tijd om eens te evalueren hoe dat hier zo gaat: ik probeer immers niet enkel te letten op het vleesloze aspect, maar ook op de drie extra uitdagingen.

Dagen zonder… vlees

Aangezien ik sowieso meer dan de helft van de tijd vegetarisch eet, leek 46 dagen mij op voorhand niet echt problematisch en dat blijkt het ook niet te zijn. Op één bolletje na zijn ze tot nu toe allemaal mooi groen ingekleurd. En vooral: daar waar ik vorig jaar af en toe moeite moest doen (bijvoorbeeld een goestingske in kip onderdrukken), gaat het nu vanzelf. Hoera!

Dagen zonder vlees tussenstand (Le petit requin)

Die enige dag waarop ik vlees at, was bij vrienden thuis, omdat ik niemand wil verplichten om nu anders te koken dan tijdens de rest van het jaar. Bij mijn ouders, waar we meestal vlees eten, kookten Johan en ik gewoon zelf.
Johan doet dit jaar trouwens voor het eerst mee: de eerste dag was hij vergeten dat het begonnen was, maar sindsdien gaat hij op het werk ‘s middags steevast voor de vegetarische schotel. Nog meer hoera!

Dagen zonder… uit-het-seizoen-groenten

(ok, dit bekt niet zo goed, maar bear with me for the sake of consistente titelkes aub)

Meer seizoensgroenten (Dagen zonder vlees)

Even een korte zijstap over wanneer ik een bolletje ingekleurd heb:

  • enkel lokale seizoensgroenten
  • enkel lokale seizoensgroenten en minder dan de helft van de gegeten groenten zijn van tropische afkomst

Die tropische vruchten en groenten vond ik een lastige: ginder zijn ze namelijk wel in het seizoen 😉 , maar qua verplaatsing kan je het niet bepaald ecologisch noemen natuurlijk. Uiteindelijk ben ik dus voor een verhoudingsgewijze inkleuring gegaan: de tofu met wortels, maar vooral veel limoen leverde geen bolletje op; de dag waarop ik ‘s middags guacamole op mijn brood smeerde, maar ‘s avonds schorseneren en champignons at wél.

Op voorhand dacht ik dat dit best wel goed zou meevallen, want “ik let daar toch al op”. Mja, niet zo hard als ik dacht blijkbaar, want ik haal net niet de helft van het aantal dagen. Het is zeker niet zo dat niet-seizoensgroenten overwegen, maar een kerstomaatje in een slaatje of een paprika in een warme maaltijd (bijvoorbeeld in deze voor het overige seizoensgerichte zuurkoolschotel) sluipt er nog net iets te makkelijk in. Of dan denk ik keigoed bezig te zijn, maar vergeet ik de seizoenskalender (die hangt nochtans aan onze frigo) te checken, waardoor ik bloemkool verkeerdelijk als wintergroente beoordeel… Werk aan de winkel dus om daar nog consistenter aandacht voor te hebben!

Gemüse Saisontabelle Schweiz (WWF)

Verschenen onder andere wel volledig goedgekeurd op ons bord:

  • Quiches: met wortelen, met witloof, met prei…
  • Soep: met champignons, met witloof, met pompoen en boerenkool…
  • Salade met geroosterde biet, pompoen en witloof
  • Risotto met schorseneren en champignons
  • Fusilli met pompoen en boerenkool
  • Tagliatelle met prei en champignons
  • Penne met spruitjes, pompoen en rode ui

Spruitjesschotel (The pioneer woman)

Dagen zonder… voedselverspilling

Minder voedselverspilling (Dagen zonder vlees)

Op voorhand was ik ervan overtuigd dat dit geen probleem ging vormen en hoewel we zeker geen foutloos parcours reden, valt de hoeveelheid voedsel die in de vuilbak verdween inderdaad mee:

  • een half potje vervallen currypasta (te lang in de frigo laten staan)
  • half potje room (blijkbaar onstabiel in de frigo gezet, waardoor de inhoud i.p.v. in de soep all over de frigo belandde…)
  • twee belegde boterhammen (ons bezoek nam dit mee voor tijdens het skiën, maar at het niet op en ik lust geen salami)
  • drie volledig verfrommelde druiven
  • twee falafelballetjes (ze smaakten ronduit vies, terwijl ze voor het invriezen wél lekker waren. Ik hoop maar dat de nog ingevroren porties niet ook om zeep zijn)

Nog iets meer opletten dus, maar voor de rest doen we vooral verder zoals we bezig zijn:

  • groentenrestjes vriezen we in om later in soep te gooien: vb. sla die net iets te verlept is om nog zo te eten, groen van prei…
  • restjes bladerdeeg van een quichebodem (die bodems zijn altijd net iets te groot voor onze vorm) gaan ook de diepvries in: na een tijdje hebben we genoeg voor een volledige bodem of maken we er zelf videetjes van voor bij vol-au-vent
  • restjes van pesto, kruiden, wijn… vriezen we (in ijsblokjesvormen) in
  • fruit dat op het randje is, zwieren we in havermout
  • brood dat net iets te uitgedroogd is, wordt een croque monsieur (of vriezen we in voor het dat stadium bereikt)
  • een restje pasta of rijst gooien we de dag erna in een salade
  • een restje choco “weken” we met warme melk: wij chocomelk en de pot meteen proper genoeg om richting glasbak te mogen
  • vervallen producten gooien we nooit weg zonder te proeven of te ruiken: ik at gisteren nog een potje yoghurt dat zogezegd al anderhalve week vervallen was en dat smaakte nog even goed (en ik weet het: idealiter eten we alles op vóór het vervalt, maar die perfectie is nu eenmaal niet altijd realistisch)
Le petit requin
Daarnaast zou het tof zijn om, net zoals bij mijn ouders thuis, ergens in de buurt beesten te hebben aan wie we echt groenafval (aardappelschillen e.d.) zouden kunnen geven. Al is er hier tenminste wel een aparte GFT-afhaling; in Brussel moest dat alles bij het gewoon huisafval (aaaargh)

Al begint het natuurlijk al bij het winkelen:

  • op voorhand een boodschappenlijstje maken en thuis al de voorraden controleren
  • niet per se de producten kopen met de langste houdbaarheidsdatum: als ik bijvoorbeeld weet dat ik room meteen al ‘s avonds ga gebruiken, neem ik het potje dat het snelste vervalt
  • niet neerkijken op groenten en fruit “met een hoek af”: courgettes zijn bijvoorbeeld vrij fragiel en hebben dus al wel vaker wat plekjes, maar  – opnieuw –  als ik die toch de dag zelf of een dag later ga klaarmaken, dan maakt dat dus echt niets uit

Dagen zonder… verpakkingen

Minder verpakkingen (Dagen zonder vlees)

Tja, en dan komen we bij wat ik op voorhand slecht inschatte en dat ook blijkt te zijn. Ik heb wel strenger geteld dan DZV voorschrijft: bij hen mag je een bolletje inkleuren als je geen verpakking KOCHT, maar dat vind ik quatsch 🙂 . In dat geval zou ik namelijk twee keer per week geen bolletje mogen kleuren, omdat ik naar de winkel gegaan ben en de rest van de tijd ben ik zogezegd keigoed bezig. Tegelijk is elke dag dat ik EET uit een verpakking ook wel heel streng, want ik drink bijvoorbeeld elke morgen een tas thee. Losse thee, dat wel, maar die zit natuurlijk ook in een zakje… Ik heb dus een bolletje gekleurd als ik die dag geen verpakking WEGGOOIDE: die thee – maar ook pasta of rijst -, tellen dus niet bij elke tas of portie mee, maar enkel als het pak op is. En zo krijg ik meteen een overzicht van hoe vaak ik groenten en dergelijke eet die verpakt zijn in plastic.

En dat is dus bedroevend vaak: sowieso heb ik het heel lastig met de keuze tussen bio en verpakking, want het blijkt (hier in de buurt alleszins) onmogelijk om de combinatie van die twee te vinden. Normaalgezien gaat mijn voorkeur dan naar bio, ten koste van de verpakkingen. Tijdens deze Dagen zonder Vlees heb ik er op gelet – ik geef toe, niet altijd -, maar ook wanneer ik niet-biologische groenten wil kopen, is het resultaat vaak om te bleiten: van verschillende groenten bestaat er gewoon geen onverpakt alternatief! De boerderij hier vlak bij ons heeft jammer genoeg enkel (niet bio) wortelen, aardappelen en appels; niet bepaald genoeg variatie dus om daar naar over te schakelen.

Le petit requin
Deze supermarkt doet het iets beter dan onze reguliere, maar ligt jammer genoeg ook een pak verder. Goed voor af en toe dus, maar te tijdsintensief om daar altijd onze boodschappen te doen.

Daarnaast moet ik toegeven dat ik mij de laatste weken teveel heb laten gaan in snoeperij (stress en boefen, dat is jammer genoeg een niet kapot te krijgen alliantie hier). En ja, een chocolaatje hier, een cupcake daar… dat zit natuurlijk allemaal verpakt, waardoor ook dagen waarop ik onverpakt kookte, toch geen bolletje verdienden.

Gelukkig was het niet allemaal negatief, zo ging ik het voor het eerst naar een verpakkingsvrije winkel. Ik kocht er dit keer enkel zonnebloem- en pompoenpitten, maar ga er in de toekomst zeker nog langs voor o.a. zout, zaden en pasta (al hoop ik dat ze heel snel ook volkorenpasta in hun aanbod opnemen, want dat eten we vaker dan de witte variant).

Verpakkingsvrij winkelen (Le petit requin)

Daarnaast lette ik er ook voor het eerst op om niet alleen onze eigen grote zakken mee te nemen naar de winkel (al jaren een evidentie), maar ook aparte, kleine zakjes voor champignons. Die kunnen we namelijk los kopen (een van de weinige hoeraatjes voor de supermarkt in deze), maar ja, je smijt zo’n champignons niet los tussen de appels en wortels als je geen puree wilt hebben tegen dat je thuis komt, waardoor ik tot nu toe daarvoor wel een papieren zakje (met plastic venstertje, bah!) nam. Bij deze is dus hopelijk een goede gewoonte gestart!

Conclusie halfweg

Er kan nog veel beter, maar echt slecht zijn we niet bezig. Op twee van de vier gebieden doen we het heel goed (vlees en verspilling), bij de seizoensgroenten moeten we onze aandacht er wat meer bijhouden, maar vooral bij de verpakkingen is er nog werk aan de winkel! En dan bedoel ik zowel bij ons persoonlijk als bij de winkels, want verdoeme toch, stopt eens met alles in plastiekskes te steken!

Fair wear Friday (6)

Dat de Fair wear Friday-reeks (naar het initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria) op deze blog niet uitgebreider is, ligt vooral aan mijn cameravrees. Zet mij er achter en ik ben volledig in mijn element, zet mij ervoor en ik schiet in een kramp. Toch blijf ik volharden: enerzijds omdat ik wel fan ben van foto’s van kleren op “echte mensen”, anderzijds omdat ik misschien toch wat meer zelfvertrouwen zou mogen krijgen aan die “verkeerde” kant van de lens. Voor deze wandeleditie heb ik er mijzelf een beetje makkelijk vanaf gemaakt, omdat de foto’s tijdens onze wandelingen in Zwitserland en – voornamelijk – Zuid-Afrika genomen werden en er dus geen geforceerd geposeer bij kwam kijken.

Logo Fair wear Friday

De aanleiding voor dit bericht zijn de nieuwe rugzakken die ik in januari kocht en waarvan ik jullie al een kleine preview toonde. Dit keer mogen jullie ze in vol ornaat bewonderen, wat misschien wat overdreven klinkt voor rugzakken, maar aangezien Deuter sinds 2011 lid is van de Fair wear Foundation en daar de titel “Leader” (ofte: doing exceptionally well) toegewezen krijgt, is dat toch wel terecht.

FWF 6 (Le petit requin)

Minstens even belangrijk is natuurlijk of het ook comfortabel wandelen is met die rugzakken en dat is voor de kleine zeker het geval (dat ik op een van onze wandelingen schouderpijn had, lag aan mijn eeuwig-en-nu-nog-wat-meer verkrampte schouders, niet aan de rugzak). Het is een vrouwenmodel van 20L en daardoor perfect voor dagwandelingen: groot genoeg om eten, drank en reservekledij mee te nemen, maar ook niet zo groot dat ik mij onnodig ga overladen.

De grote versie, het Nepalmodel van 60L – met mogelijke uitbreiding naar 70L – heb ik nog niet kunnen uittesten (of toch niet meer dan kort als bagage in de luchthaven), maar dat zal deze zomer zeker gebeuren.

FWF 6 (Le petit requin)

En nu we toch bezig zijn, besloot ik ook eens te kijken naar de rest van mijn outfit. Van boven naar beneden:

  • Jas: van het merk Sprayway en die scoren “Good” bij de Fair wear Foundation. Ik durf niet met zekerheid zeggen dat ook mijn regenjas daaronder valt, aangezien ze zich aansloten in 2012, maar hun eerste volledige brand performance check in 2014 plaatsvond. Ik kocht mijn jasje in 2013… Hoe dan ook is het goed te weten dat ik bij een toekomstige opvolger – die hopelijk nog lang op zich laat wachten – normaalgezien terug op dit merk kan vertrouwen.

FWF 6 (Le petit requin)

  • T-shirts: de eerste zwakke factor van mijn wandelkledij, want hier is niets fair of eco aan. Praktisch zijn ze wel, omdat ze snel drogen – altijd handig als je meerdaagse wandelingen doet – en vrij goed zweet absorberen. Ik gebruik ze daarom ook als loopt-shirts in de zomer, zeker de blauwe, want die is assorti met mijn loopschoenen 😉

FWF 6 (Le petit requin)

  • Mijn twee lange wandelbroeken – een kaki en een donkergrijze, beiden met een rits om te vormen tot short – zijn van The North Face. Hoewel dit merk jammer genoeg geen enkel eco of fairtrade label draagt, hebben ze wel een recyclingprogramma en zijn ze van plan om tegen 2020 alle voor het milieu schadelijke chemische stoffen – nu gebruikt voor o.a. de waterafstotende coatings – uit hun productieproces te bannen. Niet perfect, maar op zijn minst sluiten ze hun ogen niet volledig voor de problematieken in de kledingindustrie.

FWF 6 (Le petit requin)

  • Schoenen
    De tweede slechte factor, toch wat fair wear betreft, want qua comfort en slijtage ben ik er wel tevreden over: ze zijn van het merk Hawks, ook wel gekend als een huismerk van de Makro en aangezien die winkel geen enkel label draagt, zullen deze schoenen dat ook wel niet doen.

FWF 6 (Le petit requin)

Rapport

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

En dat geeft dan voor deze outfit:

  • Rugzak: 1/1
  • Regenjas: 1/1 (ik ga er even vanuit dat Sprayway in 2013 zo niet perfect, dan toch al wel goed bezig zal geweest zijn)
  • T-shirt: 0/1
  • Broek: 0,5/1 (wegens geen labels, maar wel eigen programma)
  • Schoenen: 0/1

Totaal: 2,5/5

Net de helft, wat al bij al niet slecht is voor een outfit die deels werd samengesteld voor ik nog maar gehoord had van dingen als fair wear. De t-shirts en de schoenen ga ik rustig verder verslijten, maar als opvolgers ga ik toch andere merken uitzoeken. En gelukkig zijn er wat dat betreft – en eigenlijk tegen mijn verwachting in – best veel opties. Zo scoren bijvoorbeeld ook Jack Wolfskin, Vaude en Mammut heel goed, wat betekent dat er in de toekomst geen enkele reden is om niet volledig fair de bergen in te trekken!

Fair wear Friday (5)

Deze week is het week van de Fairtrade (ale, toch in België, die Zwitsers doen daar precies niet aan mee of anders toch in stilte) en dus het ideale moment voor een vervolg op Fair wear Friday, nog steeds een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

De vorige keren deed ik een outfitpost, dit keer toon ik jullie mijn sjakosj!

FWF 5 (Le petit requin)

Ik kocht ze in de plaatselijke fairtrade winkel, alwaar men mij wist te vertellen dat er wordt samengewerkt met een atelier in Calcutta, India, waar de arbeiders onder goede omstandigheden en voor een goede verloning werken. De tas is gemaakt van namaakleder, wordt manueel in elkaar gezet en de motieven worden er handmatig op geverfd, waardoor geen enkele tas identiek is (al lijken ze uiteraard soms wel heel erg op elkaar).

FWF 5 (Le petit requin)

Tot nu toe waren mijn handtassen altijd éénkleurig en ik had er eigenlijk al langer eens zo eentje als deze moeten kopen, want tegenwoordig word ik ‘s ochtends soms (al naargelang hoe vroeg het is 😉 ) instant vrolijk van het motiefje en de felle kleurtjes.

Naast leuk is ze uiteraard ook praktisch: groot genoeg voor A4-documenten, maar tegelijk ook niet zodanig groot dat ik moet graven naar sleutels of mij kan overladen met zaken die ik twee weken ervoor nodig had. Het bekijken van de inhoud deed mij trouwens denken aan een van de opdrachten van projectblogboek, dus als jullie mij toestaan om even twee vliegen in één klap te slaan 😉

#projectblogboek

Bij deze de inhoud van mijn handtas, klaar voor een dagje universiteit:

FWF 5 (Le petit requin)

  • pennenzak
  • portefeuille (er bestaan assorti portefeuilles bij de handtas, maar ik ben er nog niet uit of ik dat ga doen; indien wel, dan vermoedelijk wel in een andere kleur, maar hetzelfde motief. Maar sowieso moet de huidige nog een pak meer verslijten voor ze aan vervanging toe is)
  • zelfgemaakte agenda
  • mapje met de te lezen artikels voor deze week
  • notaboekje
  • “cursusboek” (geen echte syllabus, maar wel een boek waar vaak naar wordt verwezen)
  • fototoestelletje (onmisbaar voor mijn Project 365)
  • lippenbalsem
  • sleutelbos
  • gsm (en ook al ziet hij er zeer ouderwets uit, hij is nog maar een jaartje oud)
  • fluostift en stylo (die, gezien de pennenzak, vermoedelijk wat overbodig lijken, maar er standaard inzitten, zodat ik altijd iets om te schrijven / aan te duiden heb, ook wanneer ik mijn pennenzak niet bij heb)
  • dit keer niet, maar soms wel: mijn waterfles (in dit geval zat ze samen met mijn brooddoos in een apart zakje)

Valt best wel mee, toch? Dat is alleszins een voordeel aan de combi werk-studie: ik moet zodanig vaak wisselen van handtasinhoud dat er weinig overbodige brol in terechtkomt (hoeraatjes en veel dankbaarheid van mijn rug).

Zin in nog meer fair wear? Neem dan zeker een kijkje bij:

Dit is de veertiende post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.

Fair wear Friday (4)

Tijd voor aflevering vier van Fair wear Friday op deze blog, een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

Vorige maand toonde ik jullie nog nieuwe faire aankopen, deze maand gaat het opnieuw om een tweedehands vondst, namelijk een simpel zwart kleedje met wit bloemetjesmotief.

FWF 4 (Le petit requin)

Volledige outfit:

  • kleedje: opnieuw eentje uit de stapel “weg te gooien” van mijn tante. Met zwarte pumps eronder nog vrij gekleed, met platte sandalen een van mijn favoriete kleedjes voor een citytrip of een korte wandeling.

FWF 4 (Le petit requin)

  • sandalen: jammer genoeg zijn de schoenen (weeral) de spelbreker van het fair gehalte van deze outfit. Ze passen qua kleur ook niet 100% bij dit kleedje, maar bon, het is het enige paar sandalen waarmee ik mij op rotsen zie kruipen 🙂 En ze zijn best wel assorti met mijn zeer geliefde, maar eveneens zeer versleten draagtas 😉

FWF 4 (Le petit requin)

Detail van het motiefje:

FWF 4 (Le petit requin)

Tijd voor de punten…

FWF 4 (Le petit requin)

… en zo is deze outfit goed voor een nipt geslaagd (komt er natuurlijk van als je maar twee kledingstukken draagt 🙂

Fair wear Friday (3)

Na januari en februari werd het eventjes stil op Fair wear Friday-gebied. Niet omdat ik al alle faire kleding in mijn kast getoond heb (gelukkig maar), wel omdat er in maart al genoeg kledinggetetter te lezen was op deze blog met gans mijn kleerkastopruiming en omdat ik in april ofwel geen tijd ofwel geen goesting had om foto’s te nemen. Maar bij deze: een nieuwe aflevering van Fair wear Friday (voor wie het nog niet wist: een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria).

Logo Fair wear Friday

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

FWF 3 (Le petit requin)

Mijn outfit van de maand bestaat uit:

  • Trui: van Yak & Yeti, een winkel in Gent die werkt met een fair trade atelier in Nepal, waar de werknemers een eerlijk loon en goede werkomstandigheden krijgen. Bovendien worden lokale projecten en onderwijs ondersteund. Ik kocht dit truitje op het Fair Fashion Fest begin maart en draag het sindsdien graag en regelmatig.
  • Jeans: online gekocht bij Kuyichi en gemaakt uit gerecycleerd polyester en biologisch katoen (d.w.z. een lagere koolstofuitstoot, sterk gereduceerde watervervuiling en geen gebruik van pesticiden tijdens de productie). Het merk heeft verschillende certificaten behaald, waaronder GOTS (Global Organic Textile Standards) en GRS (Global Recycle Standard). Daarnaast zijn ze lid van o.a. de Fair wear Foundation en kan je op hun website zeer duidelijke info vinden over de gebruikte materialen en de productieplaats. Goed bezig dus!
    Hoewel ik mijzelf heel lang absoluut niet vond staan met een nauw aansluitende jeans, ben ik heel content van dit model: het zit comfortabel én sinds ik ze draag heb ik al verschillende keren de vraag gekregen of ik vermagerd ben (wat niet het geval is, dus extra punten voor de broek! 😉 ).
  • Schoenen: tja, het minpuntje aan deze outfit, toch wat fairtrade- of ecogehalte betreft (want stiekem ben ik er wel een beetje verliefd op).

FWF 3 (Le petit requin)

Detail van de leuke knoopjes op de trui:

FWF 3 (Le petit requin)

De jeans is iets te lang, maar gelukkig werkt simpel omplooien al voldoende (i.p.v. ze te moeten innemen). Zo kan ik tenminste nog kiezen of ik ze lager (met hakken, zoals hieronder op de foto) dan wel hoger (met platte schoenen) omplooi:

FWF 3 (Le petit requin)

Tijd voor de puntentelling:

FWF 3 (Le petit requin)

En ahoi, geslaagd! 😉
Maar serieus, als mijzelf beperken tot enkel maar faire kleding kopen dit als resultaat heeft (zijnde mooie, leuke en comfortabel zittende kleren), bring it on!