Kerekewere: 24 januari

2012

Zeven jaar geleden was ik ramen aan het opmeten die hun beste tijd gehad hadden, want er vielen brokken af telkens ik er mijn lat tegenhield. Ik schreef er jammer genoeg niet bij om welke ramen het ging, maar als ik het mij goed herinner gaat het om een raam in het Vleeshuis van Antwerpen (en anders om een van de tuinkapellen van de Abdij van Averbode).

2013

Zes jaar geleden kreeg ik van een collega dit doorgestuurd met de vraag of de restauratie van de IJskelders van de VUB kon worden aangemeld als project. Jammer genoeg bleek “Vlaams” enkel van toepassing op het grondgebied en niet op de eigenaar… (en oh, wat zou ik zo graag nog eens aan een restauratie werken!)

2014

Vijf jaar geleden woonde ik ondertussen al dik anderhalf jaar in Molenbeek en spotte ik toch pas op deze dag de stadhuistoren vanaf het kanaal.


2015

Een jaar later vonden mijn ontdekkingen in een ander land plaats. Bijvoorbeeld op de Rigiberg tijdens een sneeuwwandeling, waarbij we tot vlak voor de top in een mystiek, mistig landschap wandelden.

2016

Nog een jaar later zag het landschap waar ik naar keek er weer helemaal anders uit. Met Dumbooo in Zuid-Afrika!

2017

Na twee uithuizige jaren kwam in 2017 de huisvrouw in mij in beeld. Of dan toch die huisvrouw die een kerstgevoel krijgt wanneer de was klaar is 🙂

2018

Een jaar geleden was ik op deze dag ’s avonds aan het zwemmen. Een goede reminder, want dit jaar ben ik nog geen enkele keer in het zwembad geraakt, tsss… 🙂

Kerekewere: 8 november

Dit blogidee is een typisch geval van “hoe teveel perfectionisme een idee bijna de nek kan omwringen”. Ik startte namelijk met het idee dat ik bij het terugkijken altijd de dag zelf wilde toevoegen én koos voor de alombekende titel “Throwback Thursday”. Ergo: ik heb vijf berichten in concepten staan, omdat ik alle oude foto’s wel al had beschreven, maar niet toekwam aan het toevoegen van de foto van de dag zelf en het mij te stom leek om x dagen later nog terug te blikken. Bovendien stonden die concepten vervolgens ingepland voor 2023 en 2024, zijnde de volgende keer dat de dagen in kwestie op een donderdag vallen. Rolt gerust met uw ogen, dat heb ik ook gedaan…

Om maar te zeggen: ik ga vanaf nu terugblikken wanneer ik daar goesting in heb (vandaar ook de nieuwe naam van de “reeks”) en daarbij de huidige dag negeren, want die foto komt hoe dan ook toch aan bod in mijn maandoverzichten. En bij deze neem ik jullie, na veel geklets, mee naar mijn 8 november in de vorige jaren:

2012

In 2012 vertrok ik bijna naar Egypte voor wat er mijn eerste duikreis zou worden. Tot dan dook ik nog zonder eigen duikhorloge, maar wetende dat ik ginder een hele week lang meerdere duiken per dag zou doen – en de kans op decompressieziekte dus hoger zou zijn -, kocht ik er eentje en ging die samen met mijn toenmalige club uittesten bij Nemo33. Een ervaring die mij, door de belletjes van alle duikers onder mij bij het afdalen van de put, vooral deed denken aan een gigantisch bubbelbad 🙂

Le petit requin

2013

Een jaar later was ik op het werk blijkbaar bezig met hout (ik vermoed voor de dakconstructie van het Vleeshuis in Antwerpen), want toen las ik deze Guide pour le bon usage.

Le petit requin

2014

In 2014 woonde ik begin november ongeveer een half jaar in Zwitserland en kwamen mijn ouders voor het eerst op bezoek. We gingen uiteraard ook fietsen en dat gebeurde blijkbaar te midden van het eerste laagje sneeuw van dat jaar (een dag later was het overigens al geen laagje, maar een gigantisch dikke laag toen we hogerop in de bergen een wandeling deden).

Le petit requin

2015

Probeer ik mijzelf momenteel keihard te overtuigen om nog eens buiten te gaan fietsen (want brr, ’t is zoveel kouder ineens), dan bewijst deze terugblik echt wel dat november nog steeds een goede fietsmaand is. In 2015 kroop ik immers opnieuw op de fiets, dit keer samen met mijn vader, moeder en broer voor een ritje langs Schelde en Dender.

Le petit requin

2016

In 2016 viel mijn oog op twee rare fenomenen: een deels in het niets eindigend viaduct en een paasklok die zich stiekem een plekje tussen de kerstchocolade toe-eigende.

Le petit requin

2017

Een jaar geleden had ik net te horen gekregen dat ik weer moest verhuizen en dus stond mijn agenda boordevol te bezoeken adressen. Gelukkig zorgde dit heerlijke krokodilletje, dat nu nog steeds mijn agendabladwijzer is, voor wat vrolijkheid te midden van alle drukte waar ik die week telkens tegenaan keek 🙂

Le petit requin

Throwback Thursday: 19 april

Nadat ik vorig jaar startte met dit rubriekje, moesten jullie bijna een jaar wachten op een vervolg; dit keer duurde het gelukkig niet zo lang 🙂 . Gewoon, omdat het ook tof is om terug te kijken naar de “alledaagse” dagen van de afgelopen jaren (en niet enkel naar de “grote” gebeurtenissen, zoals reizen, familiefeesten e.d.).

2012

In 2012 viel 19 april ook op een donderdag, werkendag dus, maar dan wel eentje die ik afsloot met een optreden in het Rits Café. Afgaande op de foto zou ik jazz-muziek vermoeden, mijn bijschrift van die dag verraadt echter dat er klassieke muziek gespeeld werd. Herinneren doe ik het mij zes jaar later hoe dan ook niet meer, vrees ik…

Le petit requin

2013

In 2013 had ik op een vrijdagavond blijkbaar nood aan wat ontspanning. Niet van de actieve, sportende, wel van de luie, relaxte soort in de thermen van Grimbergen. Of er toen ook een massage bij hoorde, weet ik niet meer zeker, maar als ik het mij goed herinner niet. Dat doe ik namelijk eerder als ik een hele dag naar de thermen ga i.p.v. voor enkele uurtjes. Eerlijk gezegd mis ik dit soort thermencomplexen in Zwitserland soms wel: hier heb je ook veel opties, maar het merendeel omvat ofwel baden ofwel een hamam; de combinatie van en sauna’s en een stoombad, jacuzzi e.d. is hier moeilijk te vinden (en oh ja, het kost hier ook veelvouden van de prijs in België, maar soit, dat is op wel meer vlakken zo 😉 ).

Le petit requin

2014

In 2014 stond deze periode volledig in het teken van de verhuis naar Zwitserland, die negen dagen later zou plaatsvinden. Dat betekende onder meer veel bezoekjes aan en van vrienden en familie, al maakten J. en ik ook wel “tijd voor twee”. Bijvoorbeeld toen we naar de show “Spijtig Spijtig Spijtig” van Wim Helsen gingen (die ik – getuige het bijschrift dat ik toen schreef – enkel maar flou op foto kreeg, waardoor ik dan maar ging voor een – weliswaar ook niet echt scherpe – foto zonder hem 🙂 ).

Le petit requin

2015

Hoewel ik een jaar later dus al in Zwitserland woonde, bracht ik 19 april – in 2015 een zondag – toch in België door. Een van J. neefjes vierde zijn communie en aangezien dat een van de weinige momenten is waarop zijn – uitgebreide – familie volledig samenkomt, zorgden we er uiteraard voor daar een weekendje België rond te plannen.

Le petit requin

2016

Een jaar later was ik wél in Zwitserland en was het blijkbaar een al even zomerse dag als vandaag er eentje was. Op weg met de fiets naar een lezing aan de ETH Zürich, stopte ik tijdens een klim voor deze lentefoto met de Uetliberg op de achtergrond. Het was tevens het eerste jaar dat ik volop deelnam aan de activiteiten die tijdens de Fashion Revolution Week (volgende week is het weer van datte!) georganiseerd werden en volgens mijn bijschrift kocht ik op deze dag ecologische en fair geproduceerde kousen. Ik zei het al, deze terugblikken gaan echt wel over de kleine, dagdagelijkse dingetjes 😉

Le petit requin

2017

Vorig jaar was ik net terug van tropische temperaturen in Mozambique en Zuid-Afrika, maar daar deed Zwitserland duidelijk niet opnieuw aan mee. Ik moest immers laarzen en een sjaal bovenhalen om de sneeuw te trotseren 🙂 . Een dag tevoren had ik te horen gekregen dat ik op 1 mei op mijn huidige job mocht starten (jaja, binnenkort ben ik voor het eerst een heel jaar lang in het buitenland aan het werk geweest 🙂 ) en dus maakte ik er een verwendagje van met wat aankopen in leuke winkeltjes in Zürich en een bezoek aan het Kunsthaus in Zürich.

Le petit requin

2018

En vandaag? Vandaag was ik voor het werk onderweg om een gebouw te bekijken waar de eigenaar de ramen wil vervangen (en ik moet beoordelen of de geplande vervangvensters in orde zijn) en om in het staatsarchief brandverzekeringen van in totaal vijf gebouwen te doorploegen. En op de terugweg naar huis even te genieten van de vijver in het park rond de campus waar dat staatsarchief gelegen is 🙂

Park Irchel Zürich (Le petit requin)

Throwback Thursday: 15 februari

Vorig jaar schreef ik een eerste Throwback Thursday-bericht. De bedoeling was om dat regelmatig eens te herhalen, want ik heb ondertussen toch al een heel archief aan dagdagelijkse foto’s aangelegd. Ondertussen staan er vier van dergelijke berichten in mijn concepten, die echter geen van alleen gepubliceerd geraakten, omdat ik ze telkens vergat af te werken voor de desbetreffende datum. Ahum… 🙂 . Dit keer lukte het wél nog eens, dus neem ik jullie mee naar hoe mijn 15e februari er de afgelopen zes jaar uitzag:

2012

In 2012 woonde ik in Brussel samen met vijf andere twintigers. Een paar daarvan kropen al eens de kelder in voor wat technisch geknutsel, iets waar ik meestal weinig aandacht aan besteedde. Op 15 februari keek ik echter toch even verbaasd op, toen ik bij het binnenkomen een scherm ontdekte, waarop gang, keuken en living te zien waren. Want jup, een nieuw projectje was om die met een bewakingscamera te filmen… Vraag mij niet meer wat er de uiteindelijke bedoeling van was; het heeft alleszins niet lang genoeg in huis gehangen om mij zorgen over mijn privacy te beginnen maken 😉

Le petit requin

2013

Een jaar later woonde ik al een aantal maanden samen met J. Aangezien ik in zijn, al ingericht, appartement introk, was er weinig dat nog moest aangekocht worden. Al betekende dat niet dat er niet af en toe toch nieuwe aankopen binnenkwamen. Hoewel het op zich geen mooie of interessante foto is, vind ik het wel leuk om vijf jaar later te zien dat zowel de potjes, de thermos, de lepels, de onderzetters als de grote snijplank nog steeds dienst doen. Ook de ovenhandschoenen gebruik ik nog, al hebben die ondertussen wel hun beste tijd gehad 🙂 . De zoutmolen hield jammer genoeg vrij snel op met draaien en werd vervangen door een nieuw exemplaar; het kleine houten plankje brak veel te snel in twee en na een periode als “bananensnijplankje” (ah ja, wat doe je anders met zo een smal plankje) toch definitief richting vuilbak verwezen.

Le petit requin

2014

In 2014 bracht ik mijn laatste maanden als inwoner van Brussel door, een stad die mij zo vaak verrast heeft. Vaak op een plezante manier, soms niet, zoals op 15 februari toen er plots iemand uit dit dichtgemetselde huis kwam gekropen via het rooster in de grond. Niet dat ik mij onveilig voelde, verre van, wél vind ik het jammer dat er vandaag de dag nog steeds mensen hun toevlucht moeten zoeken tot illegale huisvesting, omdat er voor hen geen andere, betere optie beschikbaar is…

Le petit requin

2015

Een jaar later woonde ik al eventjes in Zwitserland, al wilde dat niet zeggen dat ik al heel veel mensen kende. Het is namelijk heel makkelijk om via meetupwebsites allerhande veel mensen te leren kennen, maar vaak blijft het bij vluchtige contacten. Die dag in 2015 ging ik met een groepje vrouwen brunchen en passeerde op weg naar het café deze fascinerende trap. We zagen elkaar ook erna nog een paar keer, maar toen ik een job vond en zoveel uren en energie kwijt was aan zowel het werk als het pendelen, verwaterden die contacten jammer genoeg weer helemaal.

Le petit requin

2016

In 2016 liep ik ’s avonds blijkbaar rond in de Bahnhofstrasse en keek – niet voor de eerste keer – gefascineerd naar deze etalage. Op zich bewegen de figuren gewoon willekeurig, maar het blijft grappig om te kijken of ze niet toevallig overeenkomen met de mensenstroom van dat moment 🙂

Le petit requin

2017

Vorig jaar was er duidelijk wat werk aan dat lijf van mij, nadat ik bij een val tijdens het skiën een lichte whiplash opliep en nadien met een oorontsteking te kampen kreeg. Máár: de peesontsteking in mijn voet was wel verdwenen en dus kon ik terug botjes met hakken dragen 😉

Le petit requin

2018

En vandaag? Vandaag startte met een rustig ontbijt en gefilosofeer over een gedicht van Herman de Coninck, waarvan een fragment op mijn nieuwe tas staat. En dat terwijl buiten vlokken sneeuw uit de lucht vielen… Heerlijk begin van de dag dus, al ga ik het niet perfect noemen, want daarvoor deed die verdwaalde punaise waar ik net na het opstaan instapte, toch net iets teveel pijn 😉

Le petit requin

Throwback Thursday: 16 maart

Wie mij op Instagram volgt, krijgt daar elke dag een foto te zien (of toch in theorie, want maandag kwamen er plots 12 foto’s in één keer online, omdat ik de dagen ervoor niet op instagram kon uploaden 😉 ). Dat “Project 365” ben ik echter al veel langer geleden gestart, namelijk op maandag  12 september 2011. Dat klinkt waarschijnlijk als een compleet willekeurige datum, maar het is de dag dat ik voor het eerst begon te werken en dat leek mij wel een mooi moment om te starten met een dagdagelijkse foto. Waar het eerst de bedoeling was om dat één jaar te doen, werd het al snel een gewoonte die ik ondertussen – ruim vijf jaar verder – nog steeds volhoud. Ben ik dan nooit een foto vergeten nemen? Eigenlijk amper één keertje, al moet ik toegeven dat ik heel af en toe wel een beetje “foefel” door, wanneer ik een foto vergeet te nemen of mijn toestel uitzonderlijk niet bij heb, dat de dag erna in te halen 🙂

In alle geval, al die projecten 365 & 366 willen ook zeggen dat ik ondertussen al een mooi archief aan dagdagelijkse foto’s opgebouwd heb. Soms zorgt zo’n terugblik voor herinneringen aan reizen of mooie uitstappen, soms zijn het ook gewoon kleine dingetjes, maar beiden blijken even fijn om op terug te kijken.

Vandaag neem ik jullie mee naar wat ik de afgelopen jaren uitspookte op 16 maart:

2012

In 2012 viel 16 maart op een vrijdag, eentje waarop we op het werk van déjeuner développement deden, ofte een lunch om dingen bij te leren. Dat kon een collega zijn die uitleg gaf over een project of specifieke techniek die hij/zij geleerd had, een expert die een bepaald product kwam voorstellen of – en dat waren meestal de leukste 😉 – een bezoek aan een werf. In dit geval trokken we naar Luik waar een aantal collega’s werkten op de restauratie van de Opéra Royal de Wallonie. Fascinerend om zo’n hele opera in de stellingen te zien, fantastisch om tot bovenaan die stellingen te mogen om de technieken te zien waarmee de plafondschildering gerestaureerd werd… en ook wel grappig dat een deel van de stoelen blijkbaar tijdelijk in de werfkeet terechtkwamen 😉

Opéra Royal de Wallonie (Le petit requin)

2013

Een jaar later ging ik op bezoek bij mijn grootmoeder en trok ik even de stad Diest in. Die ken ik al jaren, maar toch deed ik in 2013 een nieuwe ontdekking door de Ezeldijkmolen, die ik altijd aan de ene zijde voorbijliep, nu ook eens aan de andere zijde te bekijken.

Ezeldijkmolen Diest (Le petit requin)

2014

Op zondag nam ik een lichtelijk mislukte foto aangezien het eigenlijke onderwerp van de foto niet de orchidee (wiens pot hier trouwens opnieuw met een orchidee staat te blinken), maar wel de kat is.
Niet dat wij ooit een kat gehad hebben, maar die van de buren kwam al eens graag een kijkje nemen in ons appartement. Dat vonden wij eigenlijk wel gezellig, al doet het onderschrift dat ik toen bij de foto schreef, wel vermoeden dat ik in dit geval een tijdje doodstil ben blijven zitten om te vermijden dat de kat ofwel de schaal ofwel de orchidee zou omstoten 😉

Le petit requin

2015

Een goede maand na bovenstaande foto, verhuisden we naar Zwitserland en toch bleek ik in 2015 nog steeds wat problemen met de treinen te hebben. Nu ja, een en dezelfde lijn die in Zürich Hauptbahnhof in de ene richting naar Dietlikon gaat en in de andere naar Dietikon, een mens zou van minder in de war geraken, toch? 🙂

Le petit requin

2016

Vorig jaar stond ik mij in de winkel dan weer te bedenken dat ik deze konijntjes er toch eerder freaky dan smakelijk vond uitzien. Een jaar later vind ik dat eigenlijk nog altijd. En ik bedenk mij nu plots, zouden ze die konijntjes dit jaar weer verkopen? Morgen eens gaan kijken, ik moet toch naar de winkel 😉

Le petit requin

2017

En vandaag, vandaag trok ik er onder een heerlijk stralend zonnetje op uit met de fiets. Zaaaalig!

Le petit requin