FRW, FWF (9), een verjaardag én een give-away

Voor wie nu denkt: “euh, watte?”, een beetje uitleg 😉 . Deze week is het Fashion Revolution Week (ofte dus FRW), een zevendaagse waarin er extra aandacht wordt besteed aan de (wan)toestanden in de kledingindustrie. Het is namelijk jammer genoeg nog steeds zo dat het merendeel van die industrie draait rond fast fashion (focus op véél en vaak verkopen) en er weinig tot geen aandacht gaat naar de mensen die die kleding gemaakt hebben of naar de grondstoffen die daarvoor gebruikt werden. Nadat op 24 april 2013 in Bangladesh het Rana Plaza-gebouw, waarin vijf textielfabrieken gevestigd waren, instortte en daardoor 1138 mensen stierven en 2500 anderen gewond raakten, werd de Fashion revolution opgericht. Deze beweging roept op tot een meer transparante, ethische en duurzame kledingindustrie, zodat de kleding die wij kopen niet ten koste gaat van onze planeet en van andere mensen.

Fashion Revolution
Bron: fashionrevolution.org

Tijdens deze Fashion Revolution Week worden er in meerdere landen verschillende events georganiseerd. In België is het – na twee Fair Fashion Fests – dit keer jammer genoeg iets beperkter, maar in bijvoorbeeld Nederland staat er morgen een photo booth in Amersfoort en zondag een kledingruil in Utrecht gepland. Al ben ik stiekem wel blij om op dit moment in Zwitserland – en dan specifiek in Zürich – te wonen, want behalve een paar drinks bij faire winkels afgelopen week, wordt er morgen op drie plaatsen een Fashion Revolution Day georganiseerd (in Zürich is dat o.a. met een markt waarop duurzame merken aanwezig zijn, filmscreens van vb. The True Cost, een podiumsdiscussie…) en staat er zondag nog een grote kledingruil op de planning. Mijn weekend is dus goed gevuld 😉

rrrevolve reclame (Le petit requin)
Heerlijk eerlijke reclame van rrrevolve, een faire winkel waar gisteren een FRW-apero doorging

Wie hier al wat langer meeleest, weet dat dit een onderwerp is dat mij nauw aan het hart ligt. Ik koop ondertussen al enkele jaren geen nieuwe kleding meer uit winkels of van merken die niet minstens een fairtrade of ecologisch label dragen, maar ga ofwel voor tweedehands ofwel voor verantwoorde nieuwe kledij. Af en toe post ik daar op deze blog over, al besef ik – nu ik de datum van het laatste bericht uit de reeks zie – dat dat eigenlijk nog veel te weinig gebeurt. Die posts verschijnen onder de naam Fair wear Friday, een initiatief van groene voorbeelden Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

In deze Fashion Revolution Week meets Fair wear Friday geef ik jullie een overzicht van wat ik deze week op instagram rond het thema postte, namelijk een aantal (soortement) outfitposts waarin ik merken aansprak. In het beste geval om hen te bedanken omdat ze aandacht besteden aan het onderwerp, maar jammer genoeg natuurlijk ook om merken die bij de kneusjes van de klas horen op te roepen tot actie door hen de vraag te stellen “whomademyclothes?“. Kwestie van dit bericht niet oneindig lang te maken, ga ik er hier niet gedetailleerder op in, maar sommige stuks zullen sowieso later nog wel eens aan bod komen in een FWF-bericht (en ik ga dit keer echt wel niet meer zo lang wachten met een vervolg!).

Ik wilde wat variatie brengen in de verschillende modegebieden en dus dook ik maandag in mijn schoenenschuif…

… toonde ik woensdag een volledige outfit…

… en gaf ik mijzelf vandaag figuurlijk bloot door mijn ondergoed te tonen.

En hoe zit dat dan met die verjaardag? Wel, vandaag ben ik exact drie jaar aan het bloggen! Hoeraatje voor mijzelf, want eerlijk, toen we drie jaar en één dag geleden naar hier verhuisden en ik besloot familie en vrienden door middel van een blog op de hoogte te houden van ons reilen en zeilen, had ik niet gedacht dat ik drie jaar later niet alleen nog altijd zou bloggen, maar ook al supertoffe mensen zou hebben leren kennen – online en offline -, nieuwe inzichten zou hebben opgedaan en een blij opspringend hartje zou hebben bij elke commentaar die hier binnenkomt. En aangezien dat uiteraard allemaal niet zou gebeuren zonder al wie hier komt lezen, geef ik een cadeautje weg aan jullie. Want serieus, jullie zijn echt zo’n toffe lezers!

Wat houdt dat cadeautje in? Om in het thema van deze week en deze blog te blijven, wordt het iets in drievoud:

Something Haaike, something Swiss
Something fair, a bliss and a kiss

En voor wie het zich afvraagt, het is niet omdat ik mij op een trouwwijsje baseer, dat dát een thema zou zijn 😉
Wat het something fair betreft, ga ik al een tipje van de sluier oplichten: de winnaar van de give-away krijgt namelijk een paar faire kousen. Volgens de merken die ik hier in Zürich kan kopen (want nope, het wordt geen tweedehands paar 😉 ), zal dat een paar worden van Minga Berlin, Thought (het vroegere Braintree) of Naturaline. En aangezien een mens zich daar tegenwoordig best voor verantwoord: dit bericht wordt niet gesponsord; ik vernoem die merken hier gewoon omdat ik zelf blij ben wanneer anderen dat doen en ik zo nieuwe ontdekkingen in het faire en ecologische wereldje kan doen.

Logo Fair wear Friday

Kans maken op het cadeautje is heel simpel: hieronder reageren met het antwoord op deze twee vragen:

  • koop jij fair of eco fashion en zo ja, wat is je favoriete merk? (hoezo, ik gebruik jullie om inspiratie op te doen 😉 )
  • wat is/zijn je lievelingskleur(en)? (zodat ik toch een leidraad heb wanneer ik een paar kousen ga uitkiezen; voor de maat contacteer ik de winnaar wel apart)

Meedoen kan tot en met zondag 28 mei om middernacht. De winnaar maak ik in de week erna bekend 🙂

Fair wear Friday (8)

Het lijkt hier wel een halve inhaalweek te worden, want behalve het boekenbericht dat jullie nog te goed hadden, beloofde ik jullie eind april al een betere blik op de fantastische tas die Kelly voor mij maakte! Al zorgt die schandelijke vertraging er wel voor dat ik jullie ondertussen op basis van anderhalve maand intensief gebruik kan vertellen dat ze niet alleen mooi, maar ook heel praktisch is (Elk nadeel heb zijn voordeel om in EK-voetbalsferen te blijven…). Wie bij Kelly zelf meeleest, moest overigens ook helemaal niet zo lang wachten 🙂 (en kan daar ook terecht voor details over patroon en stoffen).

Logo Fair wear Friday
Een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria

Maar goed, genoeg inleiding, over naar de foto’s en de feiten: toen Kelly tot mijn verbazing “ja” antwoordde op mijn eigenlijk lachend bedoelde vraag of ze ook tassen op bestelling maakte, ging het in mijn hoofd vooral van “whiiii, ik mag een tas op maat laten maken”!
Hoe ik wilde dat die tas er zou gaan uitzien, was vrij snel beslist: mijn groene tas, die jullie al eerder zagen voorbijkomen, was namelijk mijn enige grote tas. Hoewel ik nog steeds heel blij ben met die aankoop, past de kleur uiteraard niet bij elke outfit even goed. Zeker bij rood, een kleur die toch veelvuldig in mijn kast voorkomt, zorgde het al eens voor een lichtelijk kerstboomgevoel 🙂 . Groot en neutraal waren dus zonder enige twijfel de belangrijkste voorwaarden.

FWF 8 (Le petit requin)

Ik snuffelde wat door Kelly’s archief en onder meer deze geweldige jeansbroeken- en kippentassen, in combinatie met mijn contentement over mijn groene tas, leidden tot een voorkeur voor een rechthoekige vorm. Daarnaast leken een paar zakjes mij ook wel praktisch voor sleutels en gsm. Kelly mailde enthousiast terug met nog een paar vraagjes o.a. over hoe ik de rits wilde en daarna was het spannend afwachten.

FWF 8 (Le petit requin)

De tas die Kelly maakte, overtrof mijn verwachtingen compleet. Kijk maar eens naar die mooie combinatie van donker- en lichtgrijs! Kijk naar die mooie belijningen van tassenband en zakjes! Iets wat mijn moeder overigens een zodanige “oh, zo mooi” ontlokte, dat ik toch even heb moeten benadrukken dat de tas wel degelijk met mij mee zou gaan naar Zwitserland 😉

FWF 8 (Le petit requin)

Kijk naar die verzonken rits, die perfect afgestemd is op de kleur van de binnenafwerking!

FWF 8 (Le petit requin)

Kijk naar al die zakjes! Kelly schatte volledig juist in dat ik een mengelmoes van stofjes (en dus op en top verwerking van stofrestjes) daarvoor zeker zou kunnen appreciëren. Heel esthetische buitenkant, heel praktische binnenkant, check! De zijzakken zijn ideaal voor mijn waterfles, pennenzak en/of paraplu. In de kleine zakjes kan ik mijn sleutels en gsm kwijt en in de grotere zakken vinden mijn boeken en laptop een plaatsje.

FWF 8 (Le petit requin)

In de buitenzakken is meestal mijn klein fototoestelletje te vinden, kwestie van dat altijd bij de hand te hebben 🙂 . Of zoals op deze foto’s, mijn nieuwe zonnebril. Ook die hoort in deze rubriek thuis: het is namelijk een model uit bamboe, wat dus wel een paar hoeraatjes voor hernieuwbaar materiaal waard is!

FWF 8 (Le petit requin)

Ongesponserd en al, maar wie ook op zoek is naar een houten zonnebril, is misschien wel geholpen met de resultaten van mijn zoektocht: de mijne komt van het Zwitserse Bambuu, maar er zijn er ook te vinden bij het eveneens Zwitserse Einstoffen, het Belgische merk Antonio Verde en het Duitse Kerbholz (vanwaar ook mijn horloge komt die ik jullie in de vorige FWF toonde).

FWF 8 (Le petit requin)

Weer een paar stappen verder op weg naar een faire en ecologische kleerkast! Dikke merci Kelly!

Fair wear Friday (7)

Jullie weten ondertussen al dat ik al eens een schop onder mijn gat kan gebruiken om voor i.p.v. achter de camera te kruipen, maar wanneer Earth Day op een vrijdag valt en het dan ook nog eens Fashion Revolution Week is (waar ze hier in Zürich volop aan mee doen, hoera ende joepie), dan is dat meer dan voldoende schop. Tijd voor de ondertussen toch al zevende editie van Fair wear Friday op deze blog (en nog lang niet uitverteld, nope nope). Voor wie het nog niet wist: met dank aan gangmakers Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria!

Logo Fair wear Friday

Kwestie van het mijzelf iets makkelijker te maken op gebied van poseren, besloot ik naar een van de speeltuinen hier in de buurt te gaan. Net nadat de zon grotendeels achter de heuvel verdween weliswaar, want het kind uithangen voor het oog van de camera (die ik dan nog zelf instel ook) is één ding, dat doen onder het oog van andere spelende kindjes, dat is toch nog net iets teveel gevraagd 😉 . Publiek had ik desondanks, van de zeer nieuwsgierige, maar gelukkig ook zeer stille en niet veroordelende soort:

FWF 7 (Le petit requin)

Mijn outfit bestaat dit keer uit:

FWF 7 (Le petit requin)

  • Trui: laten we maar meteen beginnen met het kneusje van de groep, toch op gebied van fair en ecologisch gehalte. Op de schaal van “graag gedragen” scoort het wél heel hoog; in die mate dat dit truitje er ongeveer in zijn eentje verantwoordelijk voor is dat ik wil leren naaien. Er gaat immers ooit (maar laat het nog lang zijn aub!) een dag komen dat het versleten zal zijn en tegen dan hoop ik een even comfortabel, zacht en mooi exemplaar (het detail op de rug!) te kunnen maken.

FWF 7 (Le petit requin)

  • Jeans: hetzelfde model van Kuyichi als mijn eerste faire exemplaar, maar dan een donkerdere kleur. Het zijn de enige twee jeansbroeken die ik heb (en met uitbreiding eigenlijk de enige twee broeken momenteel), dus ze worden niet alleen graag, maar ook veel gedragen.
    Ellen sprak een tijdje geleden over de negatieve aspecten van jeans en daarom heb ik Kuyichi onlangs een mailtje gestuurd om te vragen hoe hun verfprocédé verloopt. Op hun website vind je bij het ene bedrijf dat voor dat deel van het maakproces verantwoordelijk is, namelijk geen specifieke uitleg over het productieproces, bij het andere staat dat ze voldoen aan de Oeko-Tex 100 test (= test op aanwezigheid van o.a. voor mens en milieu schadelijke chemicaliën). Klinkt niet slecht – toch voor dat ene bedrijf -, dus ik geef ze het voordeel van de twijfel tot ik een reactie krijg. Gisteren kreeg ik trouwens van iemand die een textielopleiding gevolgd heeft, te horen dat een jeans zoals de mijne (één kleur, geen washed jeans) maar één verfbad zou nodig hebben. Nog altijd niet ideaal, maar wel al beter dan meerdere verfbaden. Even afwachten dus of hun antwoord positief is én dat ze terug lid worden van de Fair wear Foundation. Ik ontdekte immers net dat ze in januari dit jaar hun lidmaatschap kwijtgeraakt zijn / opgezegd hebben. Anderzijds zijn ze natuurlijk wel nog steeds GOTS-gecertificeerd, dus ze doen het nog steeds goed. Maar ja, als het ooit “heel goed” was, dan is het natuurlijk jammer als het “gewoon goed” wordt. Ik duim dus even hard, want ik heb er een zwarte broek op het oog en laat zo’n item nu al een tijdje op mijn verlanglijstje staan 😉 .

FWF 7 (Le petit requin)

  • Schoenen: van Esprit! Klinkt misschien niet meteen super, maar het zijn er van de veganistische “Peta approved” collectie (of zoals ze op de website zo mooi zeggen: door Peta als vegaan erkend, hihi). Heel comfortabel en makkelijk schoon te maken, waarbij ik dat laatste sneller dan verwacht leerde toen bovenstaande jeans niet enkel mijn benen, maar ook mijn schoenen bleek gekleurd te hebben. Neemt niet weg dat ik mij na het initiële “jeeej, veganistische schoenen”-enthousiasme wel al heb afgevraagd of ze eigenlijk voor de rest wel eco of fair zijn. Want vegan is in zekere zin wel eco, omdat er geen dieren voor moeten gekweekt worden en sterven, maar eigenlijk heb ik geen idee van de “goedheid” van de materialen waarmee dan wel gewerkt is. Nu ja bon, kleine stapjes met een keer en een vegan label is al een pak beter dan helemaal niets, denk ik dan maar.

FWF 7 (Le petit requin)

  • Kousen: aangezien sokken stoppen ook hier geen doorgegeven familietrekje is en mijn oude “slechte” kousen langzaam maar zeker gaten beginnen vertonen, ben ik op zoek gegaan naar een beter alternatief. Dat vond ik onder meer bij het Duitse merk Minga Berlin, die een mooi aanbod hebben: effen of met een motiefje, pastelkleuren, gewoon zwart of felgekleurd… En – niet onbelangrijk 😉 – ze hebben o.a. het GOTS-certificaat en de verpakking gebeurt klimaatneutraal. In alle opzichten schone kousen dus!

FWF 7 (Le petit requin)

  • Juwelen: een gebied waar ik eerlijk gezegd nog (te) weinig aandacht aan besteed, maar met deze horloge en oorbellen is toch al een eerste stap gezet. Wat de oorbellen betreft: die bracht mijn grootmoeder mee uit Patagonië en werden daar lokaal gemaakt. De horloge is dan weer van het Duitse merk Kerbholz, dat weliswaar (nog) geen certificaten heeft, al lees ik op hun website wel dat ze daar mee bezig zijn. Maar de combinatie van hout als basismateriaal en het feit dat bij elke gekochte horloge een bedrag gestort wordt voor bosaanplanting, is toch al een dikke hoera waard. Dat ik ze kreeg van mijn broer, zijn vriendin en Johan doet daar nog een hoop hartjes bovenop!

FWF 7 (Le petit requin)

Rapport

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

En dat geeft dan voor deze outfit (accessoires niet meegeteld, want dat doe ik nooit):

  • Trui: 0/1
  • Broek: 1/1
  • Schoenen: 1/1
  • Kousen: 1/1

Totaal: 3/4

Ofte 75% en dat is toch al best wel goed, vind ik! Voldoende alleszins om morgen te dragen bij het afsluitende event van de Fashion Revolution Week (denk: fair fashion market, walk-in closet ofte kledingruil, The true cost ein-de-lijk eens bekijken…).
En om nadien nog eens mee naar de speeltuin te gaan, want behalve mooi zit het vooral ook super comfortabel 😉

FWF 7 (Le petit requin)

Fair wear Friday (6)

Dat de Fair wear Friday-reeks (naar het initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria) op deze blog niet uitgebreider is, ligt vooral aan mijn cameravrees. Zet mij er achter en ik ben volledig in mijn element, zet mij ervoor en ik schiet in een kramp. Toch blijf ik volharden: enerzijds omdat ik wel fan ben van foto’s van kleren op “echte mensen”, anderzijds omdat ik misschien toch wat meer zelfvertrouwen zou mogen krijgen aan die “verkeerde” kant van de lens. Voor deze wandeleditie heb ik er mijzelf een beetje makkelijk vanaf gemaakt, omdat de foto’s tijdens onze wandelingen in Zwitserland en – voornamelijk – Zuid-Afrika genomen werden en er dus geen geforceerd geposeer bij kwam kijken.

Logo Fair wear Friday

De aanleiding voor dit bericht zijn de nieuwe rugzakken die ik in januari kocht en waarvan ik jullie al een kleine preview toonde. Dit keer mogen jullie ze in vol ornaat bewonderen, wat misschien wat overdreven klinkt voor rugzakken, maar aangezien Deuter sinds 2011 lid is van de Fair wear Foundation en daar de titel “Leader” (ofte: doing exceptionally well) toegewezen krijgt, is dat toch wel terecht.

FWF 6 (Le petit requin)

Minstens even belangrijk is natuurlijk of het ook comfortabel wandelen is met die rugzakken en dat is voor de kleine zeker het geval (dat ik op een van onze wandelingen schouderpijn had, lag aan mijn eeuwig-en-nu-nog-wat-meer verkrampte schouders, niet aan de rugzak). Het is een vrouwenmodel van 20L en daardoor perfect voor dagwandelingen: groot genoeg om eten, drank en reservekledij mee te nemen, maar ook niet zo groot dat ik mij onnodig ga overladen.

De grote versie, het Nepalmodel van 60L – met mogelijke uitbreiding naar 70L – heb ik nog niet kunnen uittesten (of toch niet meer dan kort als bagage in de luchthaven), maar dat zal deze zomer zeker gebeuren.

FWF 6 (Le petit requin)

En nu we toch bezig zijn, besloot ik ook eens te kijken naar de rest van mijn outfit. Van boven naar beneden:

  • Jas: van het merk Sprayway en die scoren “Good” bij de Fair wear Foundation. Ik durf niet met zekerheid zeggen dat ook mijn regenjas daaronder valt, aangezien ze zich aansloten in 2012, maar hun eerste volledige brand performance check in 2014 plaatsvond. Ik kocht mijn jasje in 2013… Hoe dan ook is het goed te weten dat ik bij een toekomstige opvolger – die hopelijk nog lang op zich laat wachten – normaalgezien terug op dit merk kan vertrouwen.

FWF 6 (Le petit requin)

  • T-shirts: de eerste zwakke factor van mijn wandelkledij, want hier is niets fair of eco aan. Praktisch zijn ze wel, omdat ze snel drogen – altijd handig als je meerdaagse wandelingen doet – en vrij goed zweet absorberen. Ik gebruik ze daarom ook als loopt-shirts in de zomer, zeker de blauwe, want die is assorti met mijn loopschoenen 😉

FWF 6 (Le petit requin)

  • Mijn twee lange wandelbroeken – een kaki en een donkergrijze, beiden met een rits om te vormen tot short – zijn van The North Face. Hoewel dit merk jammer genoeg geen enkel eco of fairtrade label draagt, hebben ze wel een recyclingprogramma en zijn ze van plan om tegen 2020 alle voor het milieu schadelijke chemische stoffen – nu gebruikt voor o.a. de waterafstotende coatings – uit hun productieproces te bannen. Niet perfect, maar op zijn minst sluiten ze hun ogen niet volledig voor de problematieken in de kledingindustrie.

FWF 6 (Le petit requin)

  • Schoenen
    De tweede slechte factor, toch wat fair wear betreft, want qua comfort en slijtage ben ik er wel tevreden over: ze zijn van het merk Hawks, ook wel gekend als een huismerk van de Makro en aangezien die winkel geen enkel label draagt, zullen deze schoenen dat ook wel niet doen.

FWF 6 (Le petit requin)

Rapport

Punten gaan naar:

  • kleding van eco/fairtrade merken
  • kleding uit tweedehands winkels of tweedehands gekregen van iemand
  • kleding die zelfgemaakt is

En dat geeft dan voor deze outfit:

  • Rugzak: 1/1
  • Regenjas: 1/1 (ik ga er even vanuit dat Sprayway in 2013 zo niet perfect, dan toch al wel goed bezig zal geweest zijn)
  • T-shirt: 0/1
  • Broek: 0,5/1 (wegens geen labels, maar wel eigen programma)
  • Schoenen: 0/1

Totaal: 2,5/5

Net de helft, wat al bij al niet slecht is voor een outfit die deels werd samengesteld voor ik nog maar gehoord had van dingen als fair wear. De t-shirts en de schoenen ga ik rustig verder verslijten, maar als opvolgers ga ik toch andere merken uitzoeken. En gelukkig zijn er wat dat betreft – en eigenlijk tegen mijn verwachting in – best veel opties. Zo scoren bijvoorbeeld ook Jack Wolfskin, Vaude en Mammut heel goed, wat betekent dat er in de toekomst geen enkele reden is om niet volledig fair de bergen in te trekken!

Fair wear Friday (5)

Deze week is het week van de Fairtrade (ale, toch in België, die Zwitsers doen daar precies niet aan mee of anders toch in stilte) en dus het ideale moment voor een vervolg op Fair wear Friday, nog steeds een initiatief van Ma vie en vert, Villa Lisa en Juffrouw Sanseveria.

Logo Fair wear Friday

De vorige keren deed ik een outfitpost, dit keer toon ik jullie mijn sjakosj!

FWF 5 (Le petit requin)

Ik kocht ze in de plaatselijke fairtrade winkel, alwaar men mij wist te vertellen dat er wordt samengewerkt met een atelier in Calcutta, India, waar de arbeiders onder goede omstandigheden en voor een goede verloning werken. De tas is gemaakt van namaakleder, wordt manueel in elkaar gezet en de motieven worden er handmatig op geverfd, waardoor geen enkele tas identiek is (al lijken ze uiteraard soms wel heel erg op elkaar).

FWF 5 (Le petit requin)

Tot nu toe waren mijn handtassen altijd éénkleurig en ik had er eigenlijk al langer eens zo eentje als deze moeten kopen, want tegenwoordig word ik ‘s ochtends soms (al naargelang hoe vroeg het is 😉 ) instant vrolijk van het motiefje en de felle kleurtjes.

Naast leuk is ze uiteraard ook praktisch: groot genoeg voor A4-documenten, maar tegelijk ook niet zodanig groot dat ik moet graven naar sleutels of mij kan overladen met zaken die ik twee weken ervoor nodig had. Het bekijken van de inhoud deed mij trouwens denken aan een van de opdrachten van projectblogboek, dus als jullie mij toestaan om even twee vliegen in één klap te slaan 😉

#projectblogboek

Bij deze de inhoud van mijn handtas, klaar voor een dagje universiteit:

FWF 5 (Le petit requin)

  • pennenzak
  • portefeuille (er bestaan assorti portefeuilles bij de handtas, maar ik ben er nog niet uit of ik dat ga doen; indien wel, dan vermoedelijk wel in een andere kleur, maar hetzelfde motief. Maar sowieso moet de huidige nog een pak meer verslijten voor ze aan vervanging toe is)
  • zelfgemaakte agenda
  • mapje met de te lezen artikels voor deze week
  • notaboekje
  • “cursusboek” (geen echte syllabus, maar wel een boek waar vaak naar wordt verwezen)
  • fototoestelletje (onmisbaar voor mijn Project 365)
  • lippenbalsem
  • sleutelbos
  • gsm (en ook al ziet hij er zeer ouderwets uit, hij is nog maar een jaartje oud)
  • fluostift en stylo (die, gezien de pennenzak, vermoedelijk wat overbodig lijken, maar er standaard inzitten, zodat ik altijd iets om te schrijven / aan te duiden heb, ook wanneer ik mijn pennenzak niet bij heb)
  • dit keer niet, maar soms wel: mijn waterfles (in dit geval zat ze samen met mijn brooddoos in een apart zakje)

Valt best wel mee, toch? Dat is alleszins een voordeel aan de combi werk-studie: ik moet zodanig vaak wisselen van handtasinhoud dat er weinig overbodige brol in terechtkomt (hoeraatjes en veel dankbaarheid van mijn rug).

Zin in nog meer fair wear? Neem dan zeker een kijkje bij:

Dit is de veertiende post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.